logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Βίβλος

 

Βίβλος - «Σώστε τον πλανήτη»Εδώ προσφέρομε στους αναγνώστες ένα μικρό και πρόχειρο δείγμα βιβλι­κής αν­τιφά­σεως και ασυναρ­τησίας. Υπολογίζω ότι ένα καλό ολοκλη­ρω­μέ­νο δείγμα πρέπει να ισούται με εκατό φο­ρές αυτό εδώ. Υπάρχουν τέτοιοι κατά­λογοι σχεδόν πλήρεις στην δι­ε­θνή βιβλιογραφία Αν τα βάλομε όλα μαζί, έχο­με τουλάχιστον επτά χιλιάδες (7.000) προβλήματα που ανα­κύπτουν από το ιε­ρό αυτό βιβλίο. Αν και τα θέ­ματα που εκτίθενται εδώ ευρίσκονται όλα εντός της Βίβλου, ζητώ συγγνώμη για τυ­χόν λανθασμένους αρι­θ­μούς στις αναφορές. Έπειτα, από έκδοση σε έκδοση υπάρχει μια διαφορά συν ή πλην ένα ή δύο στην αρί­θμη­ση των στίχων και των Ψαλ­μών. Οπό­τε ελέγξετε τις εκδόσεις του «αγίου» αυτού βιβλίου στις οποίες αναφέρεστε. Επί πλέ­ον, κά­θε έκδοση πε­ρι­έχει πολλές συγκρίσεις και αντι­πα­ραθέσεις στίχων στα περιθώ­ρια κλπ. Έτσι αν βρείτε όλες τις ανα­φορές και τις συγκρίσεις των, θα φτι­άξετε μια ατέρμονα αλυσίδα αντιφάσεων και ασυ­ναρτησίας. Καλό κουρά­γιο! Αξίζει όμως η προ­σπάθεια για να αποδείξετε έτσι την «θε­ο­π­νευστία», την «ακρίβεια» και το «άρι­σ­το» ύφος αυτού του αχρήστου βιβλίου!

Ποιους να σκοτώνεις
–Το άτακτο και ανυπάκουο παιδί. Δευτερονόμιον 21: 20-21.

–Αυτούς που καταρρώνται ή χτυπούν τους γονείς των. Λευιτικόν 20: 9, Έξοδος 21: 15.

–Τους λάτρεις άλλων θεών. Δευτερονόμιον 13: 6-11.

–Τους πνευματιστές και τις μάγισσες. Λευιτικόν 20: 27, Δευτερονόμιον 13: 6-11, Έξοδος 22: 18.

–Αυτούς που δεν πιστεύουν στον Χριστό (παραβολή). Λουκάς 19: 27.

–Αυτούς που εργάζονται τα Σάββατα. Έξοδος 35: 2 (ο Μωυσής σκοτώνει κά­ποιον γι’ αυτόν τον λόγο), Αριθμοί 15: 32-36.

–Αυτούς που κατηγορούνται από δύο μάρτυρες για κακοήθεια. Δευτερονόμιον 17: 6.

–Τα παιδιά και τα μωρά των εχθρών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29.

–Τους Μοιχούς. Λευιτικόν 20: 10.

–Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 20: 13.

–Τη γυναίκα που δεν είναι παρθένος όταν παντρεύεται. Δευτερονόμιον 22: 13-21.

–Αυτούς που έχουν φονικά ζώα. Έξοδος 21: 29.

–Τους κτηνοβάτες. Έξοδος 22: 19, Λευιτικόν 18: 23, 20: 15-16.

Ποιους να μισείς
–Αυτούς που τρώνε καβούρια και γαρίδες. Λευιτικόν 11: 10.

–Αυτούς που θυσιάζουν στο Θεό ελαττωματικά ζώα. Δευτερονόμιον 17: 1.

–Αυτούς που ξαναπαντρεύονται το ίδιο άτομο μετά από διαζύγιο. Δευτερονό­μι­ον 24: 4.

–Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 18: 22.

–Τους υπερηφάνους. Παροιμίαι 16: 5.

–Τις γυναίκες που φοράνε παντελόνια. Δευτερονόμιον 22: 5.

–Τον άνδρα με μακριά μαλλιά (τον Ιησού άραγε;) Α΄ Πρός Κορινθίους 11: 14, αντί­φαση με: Αριθμοί 6: 5, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών), 1: 11, Κριταί 13: 5.

–Αυτούς που αποκαλούν άλλους βλάκες. Ματθαίος 5: 22.

Οφείλομε να πράττομε αυτά;
–Ολόκληρος ο Νόμος της Παλαιάς Διαθήκης εφαρμόζεται και στην Καινή. Ματθαίος 5: 17-19, εν μέρει αντιφάσκον με: Ματθαίος 5: 38-39. Τί λέτε λοι­πόν, να πράττομε αυτά που διατάζουν οι νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης;;;…

Εσχατολογική λατρεία και εμμονή
–Ο Ιησούς και η Βίβλος διατείνονται ότι το τέλος του κόσμου είναι προ των θυρών, ακό­μα και στο παρελθόν. Μάρκος 9: 1, Ματθαίος 16: 27-28, Λουκάς 9: 26-27, Λου­κάς 21: 32, Ματθαίος, 24: 34 Ιωάννης, 5: 25-29, Ιακώβου 5: 8, Α΄ Ιωάννου 2: 18, Α΄ Πέτρου 4: 7, Μαλαχίας 4.

Οικογενειακές και πολιτικές αξίες
— Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένεια σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.

–Μη καλείς κανέναν επί της γης πατέρα σου. Ματθαίος 23: 9

–Ο Ιησούς λέγει να τιμάς τους γονείς σου. Ματθαίος 19: 19.

–Δεν υπάρχουν οικογένειες στον Ουρανό. Μάρκος 12: 25.

–Να μην παντρεύεστε. Α΄ Πρός Κορινθίους 7: 1, 8, 27. Να μην ξαναπαν­τρεύ­εστε. Ματθαίος 5: 32, Μάρκος 10: 11-12.

–Ο Ιησούς και η Καινή Διαθήκη λέγει να πληρώνετε φόρους στην κυβέρ­νη­ση και να την υπακούετε. Πρός Ρωμαίους 13: 1-7, Β΄ Πέτρου 2: 10, Ματθαίος 22: 17-21, Μάρκος 12: 17, Λουκάς 20: 25.

–Ο Ιησούς είναι εναντίον της δημοσίας Προσευχής. Ματθαίος 6: 5-6.

–Οι πλούσιοι δεν μπορούν να είναι Χριστιανοί. Ματθαίος 19: 24.

–Δίνετε τα πάντα στους φτωχούς. Λουκάς 18: 22.

–Ο Λωτ καθιστά εγκύους τις κόρες του μετά τον θάνατο της γυναίκας του από τον Θεό και μετέπειτα τιμάται και θεωρείται δίκαιος. Γένεσις 19, Β΄ Πέτρου 2: 7.

–Τίποτα δεν είναι ζωντανό μέχρι να αναπνεύσει. Γένεσις 2: 7.

–Η τιμωρία για θανάτωση κυήματος είναι μόνο αποζημίωση. ΄Εξοδος 21: 22-25.

–Οι γυναίκες αξίζουν λιγότερο και οφείλουν να υποτάσσονται. Πρός Εφεσίους 5: 22-24, Πρός Κολασσαείς 3: 18, Α΄ Πρός Κορινθίους 11: 5-10, 14: 34-35.

–Να ευνουχίζεστε διά την βασιλείαν των ουρανών. Ματθαίος 19: 12.

–Τα Σόδομα δεν καταστράφηκαν λόγω ομοφυλοφιλίας. Ιεζεκιήλ 16: 49-5 (αν­τίφαση με την Γένεσιν). Το να μην ακούς τον Ιησού είναι μεγαλύτερη αμαρ­τία και από τις αμαρτίες των Σοδόμων. Λουκάς 10: 10-12.

–Ήταν ο Δαυίδ ομοφυλόφιλος;;; Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 18: 1-4, 20: 3-4, 7, 41, Β΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 1: 25-26.

–Ο Θεός φτιάχνει τους ανθρώπους ομοφυλοφίλους. Πρός Ρωμαίους 1: 26-28.

Μυθικά Τέρατα
–Γίγαντες. Γένεσις 6: 4, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 17: 4.

–Πνεύματα. Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 28: 8: 20.

–Δαίμονες. Λουκάς 11: 14, 24-26.

–Λεβιάθας. Ησαΐας 27: 1, Ιώβ 41: 1.

–Δράκοντες. (Η Αποκάλυψις είναι γεμάτη!).

–Άγγελοι. Ματθαίος 28: 2, Γένεσις 19.

–Μονόκεροι. Ησαΐας 34: 7.

–Μάγισσες και Πνευματικά Διάμεσα (Medi-um -a). Έξοδος 22: 18, Μιχαίας 5: 12, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 28: 8-20.

–Μάγοι. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7, Έξοδος 8: 18.

–Ομιλούντες όνοι. Αριθμοί 23: 23-30.

–UFO’s. Γένεσις 6: 4, (Β΄) ή Δ΄ Βασιλειών 2: 11, Ιεζεκιήλ 10.

Υπερφυσικές Δυνάμεις και Μαγεία
–Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να έχει βαπτιστεί, να έχει πίστη, να απoδιώ­κει δαιμόνια, να ομιλεί γλωσσολαλιές, να πιάνει φίδια, να μπορεί να θε­ραπεύει τους ασθε­νείς, να έχει ανοσία σε όλα τα δηλητήρια. Μάρκος 16: 16-18.

–Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να μπορεί να κάνει θαύματα μεγαλύ­τε­ρα από τον Ιησού. Ιωάννης 14: 12.

–Οι πραγματικοί Χριστιανοί πρέπει να μπορούν να μετακινούν όρη και δέν­δρα κα­τά διαταγήν των. Ματθαίος 17: 20, 21: 21, Μάρκος 11: 23, Λουκάς 17: 6.

–Οτιδήποτε κάποιος ζητήσει θα του δοθεί. Ματθαίος 7: 7.

–Όλα τα πράγμα είναι δυνατά για τον Θεό. Ματθαίος 19: 26.

–Ο Θεός όμως δεν μπορεί να νικήσει τα πολεμικά άρματα. Κριταί 1: 19.

–Ο Ιησούς χρησιμοποιεί μαγικές φράσεις. Μάρκος 6: 4-5, 7: 33-35, Μάρκος 8: 23-25.

–Ο Ιησούς έχει περιορισμένες δυνάμεις. Μάρκος 6: 5.

–Οι μάγοι μπορούν να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνει και ο Θεός. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7.

(Ο Απολλώνιος Τυανεύς είναι σαν ένας Ιησούς.).

Επιστήμες
–7 ημέρες, στερέωμα, φυτά (πριν τον ήλιο), θαλάσσια ζώα, πτηνά, ζώα της ξη­ράς, άν­δρας και γυναίκα όλα μαζί. Γένεσις 1.

–1η ημέρα, άνδρας, φυτά, όλα τα άλλα δημιουργήματα, γυναίκα, γνώση του καλού και του κακού εδόθη μόνο σε ένα δένδρο στην αρχή, πύρινες ρομ­φαί­ες. Γένεσις 2.

–Η ηλικία της Γης είναι 7000 έτη. (Έπεται από τα «άγια» μαθηματικά της Βί­βλου!).

–Η Γη είναι επίπεδη. Ματθαίος 4: 5-8, Λουκάς 4: 5, Ησαΐας 11: 12, Δανιήλ 4: 10-11, Αποκάλυψις 7: 1.

–Ο ήλιος κινείται γύρω από μια σταθερή Γη και το Φεγγάρι έχει δικό του φως. Όπως ισχυρίζονται οι Χριστιανοί έπονται από: Ιησούς του Ναυή 10: 12-14, Ησαΐας 13: 10, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 2: 8, Α΄ Παραλειπομένων 16: 30, Ψαλμοί 95 (ή 96): 10, Ψαλμοί 103 (ή 104): 5.

–Ο αριθμός του Αρχιμήδους π = 3.141592…. ισούται με 3 ακριβώς. (Αυτά εί­ναι μα­θη­μα­τικά για αγίους!). Β΄ Παραλειπομένων 4: 2, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 7: 23.

–Κατακλυσμός και Ουράνιο Τόξο. Γένεσις 9: 13, 7 (Γένεσις 7: 2) ή (Γένεσις 6: 19, 7: 8, 9, 15). Κάθε ζώο επέζησε 40 ημέρες (Γένεσις 7: 17) ή 150 ημέ­ρες (7: 24, 8: 3). Τα θα­λάσ­σια ψά­ρια, τα ζώα της Αυστραλίας, τα θανατηφό­ρα παρά­σι­τα, οι δεινόσαυροι, κλπ. δημιουρ­γούν πρόβλημα μεγέθους, χρό­νου, τροφών, κλπ.

–Η Γλωσσολογία του Πύργου της Βαβέλ. Γένεσις 11.

Η Γέννηση του Ιησού
–Ο Ιησούς συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και ήταν προϊόν παρθενογέννησης. Ματ­θαί­ος 1: 18-21.

–Ο Ιησούς συνελήφθη από το σπέρμα του Δαυίδ κατά σάρκα. Πρός Ρωμαίους 1: 3.

–Ο Ηλί ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Λουκάς 3: 23.

–Ο Ιακώβ ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Ματθαίος 1: 16, Ιωάννης 4: 5.

— Ο Ιησούς γεννήθηκε το 6-4 π. Χ. κατά τον Ματθαίο.

— Ο Ιησούς γεννήθηκε το 6 μ. Χ. κατά τον Λουκά.

Ο Ιησούς όταν είχε καλή μέρα
–Αγάπα τους εχθρούς σου. Ματθαίος 5: 43-44.

–Ο Χρυσούς Κανών. Ματθαίος 7: 12, Λουκάς 6: 31.

–Μην κρίνετε. Ματθαίος 7: 1.

–Να σέβεστε τα κρίνα. Λουκάς 12: 27, Ματθαίος 6: 28.

–Να είστε σαν παιδιά. Ματθαίος 18: 3.

–Δίνετε ό,τι οιοσδήποτε κάποιος σας ζητήσει. Λουκάς 6: 30.

–Γυρνάτε και την άλλη πλευρά. Λουκάς 6: 29.

–Όποιος δεν είναι εναντίον μου είναι μαζί μου. Μάρκος 9: 40, Λουκάς 9: 50.

Ο Ιησούς όταν είχε κακή μέρα
–Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου. Ματθαίος 12: 30, Λουκάς 11: 23.

–Περιθάλπετε τους κακούς και μην αντιστέκεστε στο κακό. Ματθαίος 5: 39-45.

–Κατασφάξετε τους απίστους (παραβολή). Λουκάς 19: 27.

–Οι φαύλοι θα βασανίζονται στην Κόλαση αιωνίως. Μάρκος 9: 43-48.

–Μίσος και οργή κατά καρποφόρου δένδρου. Μάρκος 11: 13-14, 20, Ματθαίος 21: 19-20. (Υπάρχει και η καταπληκτική αντίφαση «του επομένου πρωινού» στον Μάρ­κο με το «παραχρήμα» του Ματθαίου.).

–Ο Ιησούς ήλθε για να φέρει διαμάχες. Λουκάς 12: 51-53, Ματθαίος 10: 34.

–Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένειά σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.

–Ο Ιησούς απειλεί να φονεύει παιδιά. Αποκάλυψις 2: 23.

Ποιος είδε τον Θεό (και τον Ιησού)
–Κανείς δεν είδε τον Θεό. Ιωάννης 1: 18.

–Ο Ιακώβ είδε το πρόσωπο του Θεού. Γένεσις 32: 30.

–Ο Μωυσής είδε τα πισινά του Θεού. Έξοδος 33: 23.

–Ο Θεός είχε δείπνο με τον Αβραάμ. Γένεσις 18.

–Ο Παύλος δεν συνάντησε ποτέ τον Ιησού αλλά είδε τον Θεό; Β΄ Πρός Κοριν­θίους 12, Πρός Γαλάτας 1: 11-12.

–Ο Μωυσής μαζί με πολλούς άλλους είχε δείπνο με τον Θεό. Έξοδος 2: 9-18.

–Ο Μωυσής, Ααρών και Μιργιάμ σαν στήλη νεφέλης. Αριθμοί 12: 5-12.

Πιθανές υποκλοπές
–Ο Ιησούς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Λουκάς 7, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 17.

–Ο Λουκάς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Ιεζεκιήλ 1: 1, 4: 9, 4: 14, Πράξεις 10: 11-14.

Διάφορες αντιφάσεις
–Ο Θεός θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Έξοδος 20: 5.

–Ο Θεός δεν θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Ιεζεκιήλ 18: 20.

–Τα τελευταία λόγια του Ιησού είναι διαφορετικά: Ματθαίος 27: 46, Λουκάς 23: 46, Ιωάννης 19: 30.

–Η Μαρία Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου πάνε στον τάφο, βρίσ­κουν τους φύλακες και τον λίθον που είχε μετακινηθεί μετά από σει­σμό. Ένας άγγε­λος επί του λίθου αναγγέλλει τι συνέβη. Ματθαίος 28.

–Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη πά­νε στον τά­φο, δεν βρίσκουν φύλακες ή λίθον και ένας νέος μέσα στον τάφο τους λέγει τι συν­έβη. Οι γυναίκες δεν είπαν τίποτα σε κανένα. Μάρκος 16.

–Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Ιωάννα και άλ­λες γυ­ναί­κες πάνε στον τάφο, και δύο άνδρες μέσα στον τάφο λένε τι συν­έβη. Λουκάς 24.

–Η Μαρία πηγαίνει στον τάφο και δεν βρίσκει τίποτα, λέγει στους μαθητές ότι κά­ποιος έκλεψε το σώμα και έτσι όλοι πάνε πίσω και πάλι δεν βρίσκουν τί­πο­τα. Οι μα­θητές τότε φεύγουν και ο Ιησούς εμφανίζεται και λέγει στην Μαρία τι συνέβη. Ιωάννης 20.

–Παλαιές εκδόσεις του Μάρκου τελειώνουν στον στίχο Μάρκος 16: 8 χωρίς κανένας να βλέπει τον αναστάντα Χριστό.

–Η Γη θα υπάρχει πάντοτε. Εκκλησιαστής 1: 4.

–Η Γη θα τελειώσει με τον Αρμαγεδώνα. Β΄ Πέτρου 3: 10.

–Ο Ιούδας έπεσε, έσπασε και άνοιξε. Πράξεις 1: 18-19.

–Ο Ιούδας αυτοκρεμάστηκε. Ματθαίος 27-3: 10.

–Ο Ιησούς μεταφέρει τον σταυρό του. Ιωάννης 19: 17.

–Ο Σίμων ο Κυρηναίος μεταφέρει τον Σταυρό του Ιησού. Μάρκος 15: 21-22.

–Η Σοφία είναι καλή. Παροιμίαι 3: 13, 4: 7.

–Η Σοφία είναι κακή. Α΄ Πρός Κορινθίους 1: 19, Εκκλησιαστής 1: 18.

–Ο Θεός έχει υιόν μονογενή. Α΄ Ιωάννου 4: 9.

–Ο Θεός έχει πολλούς υιούς. Γένεσις 6: 2, 4, Ιώβ 1: 6, 2: 1.

–Κανείς γραφεύς δεν ήταν στη δίκη του Ιησού. Μάρκος 14: 50. Οι ευαγ­γε­λικές αφη­γή­σεις κατασκευάστηκαν κατά τρόπους που αυτοί τις γράψανε νό­μισαν ότι ταίριαζαν στην Παλαιά Διαθήκη, σαν δήθεν προφητείες.

–Ο Ιησούς σταυρώθηκε στις 9: 00 π. μ. (3η ώρα κατά τους Ρωμαίους) της ημέ­ρας του Πάσχα που ήταν ημέρα Παρασκευή. Μάρκος 15: 1, 25, 14: 1, κλπ.

–Ο Ιησούς σταυρώθηκε ημέρα Παρασ­κευή αλλά μετά το μεσημέρι (6η ώρα κατά τους Ρω­μαίους) και αυτή η Παρασκευή ήταν παραμονή του Πάσχα που έπεφτε Σάβ­βατο. Ιωάννης 19: 14, κλπ.

–Ενώ έχομε την παρθενογέννηση του Θεού Ιησού χρειαζόμαστε και το βάπτισμά του!

–Ενώ ο Ιησούς ήταν Θεός, συνεχώς προσευχόταν και παρακαλούσε τον Θεό!

Ο Θεός και το Κακό
–Ο Θεός παραδέχεται ότι Αυτός έφτιαξε το κακό. Ησαΐας 45: 7, Αμώς 3: 6.

–Ο Θεός στέλλει τον Σατανά να καταστρέψει τη ζωή του Ιώβ. Ιώβ 2: 1-7.

–Ο Θεός σκληρύνει την καρδίαν του Φαραώ. Έξοδος 9: 12, 10: 1, 20, 27, 11: 10, 14: 8.

–Ο Θεός διατάζει και υποστηρίζει τη δουλεία. Λευιτικόν 25: 44-46, Έξοδος 21: 2-8, Πρός Εφεσίους 6: 5, Πρός Κολασσαείς 3: 22.

–Εναντίον των γυναικών. Α΄ Πρός Κορινθίους 14: 34, Α΄ Πρός Τιμόθεον 2: 9-14, Γένεσις 5: 16.

–Οι κανόνες περί βιασμού: Δευτερονόμιον 22: 23-29: Μέσα σε πόλη ο άν­δ­ρας και η γυ­ναίκα θα θανατωθούν, αλλά στην ύπαιθρο μόνο ο άνδρας θα θανατωθεί. Εάν η γυ­ναίκα δεν είναι παντρεμένη τότε ο άνδρας θα πληρώσει 50 σεκέλς και θα την παντ­ρευτεί

–ΑντιΕβραϊσμός. Α΄ Πρός Θεσσαλονικείς 2: 14, 15, Πρός Τίτον 1: 10.

–Ο Θεός δεν ευνοεί ούτε το καλό ούτε το κακό. Ματθαίος 5: 45.

–Ο Θεός δημιούργησε μερικούς ανθρώπους προορισμένους να πάνε στην κό­λαση. Πρός Ρωμαίους 8: 29-30, Ιούδα 1: 4, Ματθαίος 7: 13-14.

–Ο Θεός παραδέχεται ότι απατά. (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 22: 23, Ησαΐας 6: 10.

–Ο Ιησούς παραδέχεται ότι απατά (λόγος των παραβολών). Β΄ Πρός Θεσ­σα­λο­νικείς 2: 11-12, Μάρκος 4: 10-12, Ματθαίος 13: 10-11.

–Ο Θεός αποστέλλει αρκούδες να κατασπαράξουν παιδιά. (Β΄) Δ΄ Βασιλειών 2: 24.

–Ο Θεός διατάζει τον φόνο βρεφών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29, Αριθμοί 31: 17.

–Ο Ιησούς απειλεί να φονεύσει τα παιδιά για τις αμαρτίες των μανάδων των. Αποκά­λυψις 2: 23.

–Ο Θεός και ο Ιησούς μισούν. Πρός Ρωμαίους 9: 13, Αποκάλυψις 2: 6, Ψαλμοί 5: 5.

–Μα μην συναναστρέφεστε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική γνώμη. Β΄ Ιωάν­νου 1: 10-11, Β΄ Πρός Κορινθίους 6: 14-17.

–Ο αιμομίκτης Λωτ είναι δίκαιος. Β΄ Πέτρου 2: 7.

(Δωροδοκίες και φοβέρες – Παράδεισος και Κόλαση, κλπ., βρίθουν μέσα στην Ιερά Βίβλο.)

ΟΛΙΓΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΟΧΕΙΡΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1) Γιατί ο θεός φέρεται σαν ποταπός δηλητηριαστής δίνοντας κρέας για να χο­λε­ριάσουν πεινασμένοι άνθρωποι; «Και έσται υμίν, εις χολέραν» Ο΄ Αριθμοί 11.20.

2) Γιατί ένας φαλακρός ημιάγριος (ο προφήτης Ελισαίος) καταριέται στο όνο­μα του Κυρίου σαράντα δυο παιδάκια και τα έφαγαν αρκούδες; Μασ. Β΄ ή Δ΄ Βασιλ. Β΄ 23, 24 !

3) Γιατί στην Βίβλο διαβάζομε το απίστευτα βαρβαρικό: «ο δίκαιος θέλει ευ­φ­ρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού (Ο΄ τας χείρας αυτού) θέλει νί­ψει εν τω αίματι του ασεβούς (Ο΄ αμαρτωλού)» Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10) Ο΄ Ψαλμοί 57.11.

4) Γιατί με τις ευλογίες του Γιαχβέχ: «δέκα χιλιάδας ζωντανούς αιχ­μαλώ­τους οι Ιουδαίοι τους κατεκρήμνιζον από του άκρου του κρημνού, ώστε πάντες διερ­ρά­γη­σαν»! Β΄ Χρονικών (Παραλειπομένων) 25.12.

5) Τί σημαίνουν οι πορνογραφικές περιγραφές με μόρια και εκσπερ­μα­τώσεις γαϊδά­ρων στην Βίβλο; (Βλέπε περί Οολά και Οολιβά), Ιεζεκιήλ 23.1-34. Ο προφήτης δεν βρήκε καλλίτερο τρόπο να εκφραστεί;

6) Γιατί ο Μωυσής σκότωσε ανθρώπους και ζώα στην Αίγυπτο, κάτι που εξί­σου καλά θα μπορούσε να κάνει και ένας οργανωμένος δηλητη­ριαστής; Για­τί δεν έρι­ξε μια κατάλληλη έκσταση στον ίδιο τον Φαραώ για να του αλλάξει απλά γνώμη; Γιατί επιτέ­λους δεν σκό­τωσε αυτόν και την οικογένεια του που είχαν την άμεση ευ­θύνη για τη σκλαβιά των Ιου­δαίων, αλλά σκότωσε απλούς αθώους Αιγυπτίους που ήταν αμέτοχοι στις κρατικές απο­φάσεις; Μήπως επει­δή ο φόνος ανύποπτων Αιγυπτί­ων ήταν ευκολό­τε­ρος από την πρό­σ­βαση στο βασιλικό τραπέζι του Φαραώ;

7) Γιατί ο Μωυσής φεύγοντας από τη Αίγυπτο με τον λαό του, πη­γαί­νει προς την θάλασσα του κόλπου Σουέζ και περιμένει εκεί τον Φαραώ; Για­τί σκί­ζει αυτή τη θάλασσα για να περάσει απέναντι, αφού δίπλα ακριβώς υπήρχαν χιλιόμετρα ολόκλη­ρα από περάσ­ματα και τίποτε δεν τον εμπόδιζε να συνεχίσει ανενόχλητος την φυγή του προς το Σινά;

ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (= ΔΕΣΠΟΤΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ) ΥΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ…
«AΛΛA TOYΣ EXΘPOYΣ MOY EKEINOYΣ ΠOY ΔEN ΘEΛHΣAN NA BAΣIΛEYΣΩ ΠANΩ TOYΣ ΦEPTE TOYΣ EΔΩ KAI KATAΣΦAΞTE TOYΣ MΠPOΣTA MOY» (ΛOYKAΣ IΘ’ 27)

«ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ ΜΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΕΙΤΕ ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ). ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΣΑΚΟΥΣΘΟΥΝ. ΜΗΝ ΜΟΙΑΣΕΤΕ, ΛΟΙΠΟΝ, Σ’ ΑΥΤΟΥΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ’ 7)

«ΜΗΝ ΝΟΙΑΣΤΕΙΤΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ ‘H ΜΕ ΤΙ ΘΑ ΝΤΥΘΟΥΜΕ. ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ’ 31-32)

«ΣΕ ΟΔΟ ΕΘΝΩΝ (=ΕΛΛΗΝΩΝ) ΜΗΝ ΔΙΑΒΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΩΝ ΜΗΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι’ 5)

«ΚΑΙ ΕΑΝ Η ΟΙΚΙΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ, ΝΑ ΕΛΘΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ Σ? ΑΥΤΗΝ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΞΙΑ, Η ΕΙΡΗΝΗ ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΕ ΕΣΑΣ (!!!)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι’ 13)

«ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΔΕΧΘΕΙ ΕΣΑΣ (ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΕΞΕΡΧΕΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΤΙΝΑΞΤΕ ΤΗΝ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι’ 44)

«ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΡΝΗΘΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΤΟΝ ΑΡΝΗΘΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ (ΜΠΑΜΠΑΚΑ – ΓΙΑΧΒΕΧ) ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι’ 33)

«ΜΗ ΝΟΜΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΓΗ (ΑΝΤΕ ΡΕ!!!). ΔΕΝ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΑΛΛΑ ΜΑΧΑΙΡΑ. ΗΛΘΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (Ο ΙΗΣΟΥΣ ΘΕΩΡΕΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ!!!!!) ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΥΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΤΗΣ (!!!). ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΙΚΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι’ 34-37)

«ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΤΕΡΑ (ΜΠΑΜΠΑ – ΓΙΑΧΒΕΧ) ΚΥΡΙΕ (ΝΤΑΒΑΤΖΗ) ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΕΚΡΥΨΕΣ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΟΥΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕΣ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΑ’ 25)

«ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΒ’ 30)

«ΘΑ ΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ. ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΓ’ 49-50)

«ΕΑΝ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΗΣ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΙΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΩΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΧΕ ΤΟΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ (=ΕΛΛΗΝΕΣ) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΕΛΩΝΕΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΗ’ 15-17)

«ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΙΔΕ (=Ο ΙΗΣΟΥΣ) ΜΙΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΣΥΚΙΑ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΒΑΔΙΖΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΒΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΚΟ ΠΑΝΩ ΤΗΣ. ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΔΕ ΒΡΗΚΕ ΤΙΠΟΤΕ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΦΥΛΛΑ. ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙΡΟΣ ΣΥΚΩΝ (ΗΤΑΝ ΑΠΡΙΛΗΣ – ΜΑΗΣ ΕΝΩ ΤΑ ΣΥΚΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ!!!!). ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ… ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΡΠΟ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ (!!!!!!!!!!)…. ΚΑΙ Η ΣΥΚΙΑ ΞΗΡΑΘΗΚΕ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ (!!!!).» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑ’ 19) + (ΜΑΡΚΟΣ ΙΑ’ 13-14)

«ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕ ΓΙA ΑΥΤΟΝ (=ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ) ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΚΟΡΗ ΕΙΧΕ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΗΛΘΕ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ. Η ΔΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟ-ΦΟΙΝΙΚΗΣ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ. ΤΟΤΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΗΝΤΗΣΕ… ΑΣΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (=ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ). ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΕΙ ΣΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ (=ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ)!!!!!!!» (ΜΑΡΚΟΣ Ζ’ 26-27) + (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΕ’ 22-26)

«…ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΣΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΩΝΕ (=ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΟΠΟΥ Η ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ» (ΜΑΡΚΟΣ Θ’ 43-44)

«ΦΩΤΙΑ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗΝ ΓΗ, ΚΑΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΩ ΑΝ ΗΔΗ ΑΝΑΨΕ (!!!). ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΡΗΝΗ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗ ΓΗ; ΟΧΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΛΛΑ ΔΙΧΟΝΟΙΑ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΒ’ 49)

«ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒ (!!!) ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ (ΕΒΡΑΙΟΥΣ) ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΜΑΣΤΡΟΠΩΝ;;;), ΕΣΑΣ ΔΕ ΠΕΤΑΓΜΕΝΟΥΣ ΕΞΩ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΓ’ 28)

«ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΣΗ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ (!!!), ΑΚΟΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ (!!!) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΜΟΥ.(!!!) (ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΣ ΔΗΛΑ ΔΗ)» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΔ’ 26)

«ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (ΔΗΛΑ ΔΗ Σ’ ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΕΧΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠΕΙΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (Σ’ ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΠΑΛΙ) ΔΕ ΘΑ ΔΗ ΖΩΗ ΑΛΛΑ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΝΕΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΠΑΝΩ ΤΟΥ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Γ’ 36)

«ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Η’ 24)

«ΙΔΟΥ (ΕΓΩ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ, Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ) ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΩ (ΤΗΝ ΙΕΖΑΒΕΛ, ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ) ΑΥΤΗΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) ΜΕ ΘΑΝΑΤΙΚΟ. (ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΠΟΛΥ ΑΝΤΡΙΚΕΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ!!!)» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Β’ 22-23)

«ΙΔΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ (Ο ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΔΗ ΚΑΘΕ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΟΓΧΙΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΦΑΓΟΥΝ (!!!) ΑΠ’ ΑΥΤΟΝ ΟΛΕΣ ΟΙ (ΛΕΥΚΕΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΕΣ) ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Α’ 7)

«ΚΑΙ ΕΙΔΑ, ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΡΝΙ (ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΟ ΑΡΝΑΚΙ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΣΤΕΚΟΜΕΝΟ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΣΙΩΝ (!!!), ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ 144.000 ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ (ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ (ΜΠΑΜΠΑ – ΓΙΑΧΒΕΧ) ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΔ’ 1)

«ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ (=Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΛΕΥΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ) ΘΑ ΠΙΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟ ΑΚΡΑΤΟ ΟΙΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ – ΓΙΑΧΒΕΧ) ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΣΘΕΙ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (;;;) ΑΓΓΕΛΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ. (Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ ΔΗΛΑ ΔΗ ΘΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝH ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ(!!!))» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΔ’ 9)

«ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ (ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ, ΥΙΟΥ-ΓΙΑΧΒΕΧ) ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΟΦΤΕΡΗ, ΔΙΚΟΠΟΣ ΜΑΧΑΙΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΑ ΕΘΝΗ (ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗΣ ΦΥΛΗΣ). ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ (Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΘΑ ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΑΥΤΟΥΣ (ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΑΝΟΣ ΦΥΛΗΣ) ΜΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΡΑΒΔΟ. ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΑΤΑ ΤΗΝ ΛΗΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΞΕΠΕΤΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΚΙΝΕΖΟΥ ΜΠΑΜΠΑΚΑ – ΓΙΑΧΒΕΧ) ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΘ’ 15)

ΠΕΡΙΤΤΟ ΠΛΕΟΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΧΙΛΙΟΞΕΦΤΙΣΜΕΝΗ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΠΙΛΑ «ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ» ΚΑΙ «ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ» ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΦΥΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΖΟΤΑΝ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ (YAHWEH YOSHOUAH = Ο ΓΙΑΧΒΕΧ ΣΩΖΕΙ …ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΩΖΕΙ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ …ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ.).

ΟΙ ΔΕ ΕΛΛΗΝΕΣ (;;;) ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ…….ΧΑΙΡΕΣΤΕ!

Βιβλιογραφία: από τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου

Σύνταξη άρθρου: Ιωάννης Νεοκλής Φιλάδελφος Μ. Ρούσσος

 

Η Βίβλος στο αίμαΤο ότι η Αγία Γραφή και ιδίως η Παλαιά Διαθήκη, είναι εμποτισμένη με αίμα, σπέρμα και βία, δεν είναι κάτι άγνωστο (τουλάχιστον σε αρκετούς, πλην τού «ποιμνίου» τής Εκκλησίας). Είναι γνωστόν πως βρίθει από πράξεις ανομολόγητες, γεμάτες κακία και μίσος. Αυτό το τερατούργημα, οι Ιουδαιοχριστιανοί επιμένουν να το αποκαλούν «θεόπνευστο» και «ιερό», που εκπέμπει μηνύματα «αγάπης».

Τι θα λέγατε όμως, να τα βάλουμε κάτω -τα «ιερά» κείμενα- κι αφού γίνουμε λίγο «πεζοί», να δούμε και σε αριθμούς, πως μετριέται η «αγάπη» που αποπνέουν τα κείμενα, καθώς κι ο Θεός των Εβραίων και των χριστιανών, ο οποίος είναι ένα και το αυτό και φέρει το όνομα Γιαχβέ;

Το πόνημα που ακολουθεί, «αλιεύθηκε» σε ελληνικό forum (phorum.gr) και περιέχει μια λεπτομερή καταγραφή των θυμάτων (νεκρών και τραυματιών) που αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Είναι άγνωστο, αν ο συντάκτης κατόρθωσε να επιτύχει μια πλήρη καταγραφή. Ανεξαρτήτως όμως απ’ αυτό, ακόμα και στην περίπτωση που δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει όλες τις περιπτώσεις βίας, οι ήδη υπάρχουσες, είναι υπεραρκετές, για ν’ αποδώσουν γλαφυρά το κλίμα «αγάπης» και «αδελφοσύνης» που «διδάσκουν» αυτά τα «ιερά» κείμενα.

Για να μην υπάρξει ουδεμία αμφισβήτηση, ο συντάκτης έχει φροντίσει, όχι απλώς να παραπέμπει στα ανάλογα πρωτότυπα κείμενα, αλλά ταυτόχρονα να τα παραθέτει κιόλας. Για όποιον έχει την παραμικρή αμφιβολία, μπορεί να έχει άμεση πρόσβαση στα κείμενα τής Αγίας Γραφής και να διασταυρώσει τα γραφόμενα.

Πάρτε λοιπόν μια βαθιά ανάσα, κι αν έχετε χρόνο και υπομονή, αρχίστε το μέτρημα και την πρόσθεση…


Γένεσις
7, 23: «καὶ ἐξήλειψε πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἦν ἐπί προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ κατελείφθη μόνος Νῶε καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ».
Αριθμός: Άγνωστος.

19, 24: «καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμοῤῥα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ».
Αριθμός: Άγνωστος.

19, 26: «καὶ ἐπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός».
Αριθμός: 1.

38, 7: «ἐγένετο δὲ Ἢρ πρωτότοκος Ἰούδα πονηρὸς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεός».
Αριθμός: 1.

38, 10: «πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον (τον Αυνάν)».
Αριθμός: 1.

Έξοδος
9, 25: «ἐπάταξε δὲ ἡ χάλαζα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, καὶ πᾶσαν βοτάνην τὴν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα, καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τοῖς πεδίοις συνέτριψεν ἡ χάλαζα».
Αριθμός: Άγνωστος.

12, 29: «Ἐγενήθη δὲ μεσούσης τῆς νυκτὸς καὶ Κύριος ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ καὶ ἕως πρωτοτόκου παντὸς κτήνους».
Αριθμός: Άγνωστος.

14, 28: «καὶ ἐπαναστραφὲν τὸ ὕδωρ ἐκάλυψε τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἀναβάτας καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν Φαραώ, τοὺς εἰσπορευομένους ὀπίσω αὐτῶν, εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ οὐ κατελήφθη ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς».
Αριθμός: Άγνωστος.

17, 11–14: «καὶ ἐγίνετο ὅταν ἐπῇρε Μωυσῆς τὰς χεῖρας, κατίσχυεν Ἰσραήλ· ὅταν δὲ καθῆκε τὰς χεῖρας, κατίσχυεν Ἀμαλήκ. αἱ δὲ χεῖρες Μωυσῆ βαρεῖαι· καὶ λαβόντες λίθον ὑπέθηκαν ὑπ᾿ αὐτόν, καὶ ἐκάθητο ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ Ἀαρὼν καὶ Ὢρ ἐστήριζον τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἐντεῦθεν εἷς καὶ ἐντεῦθεν εἷς· καὶ ἐγένοντο αἱ χεῖρες Μωυσῆ ἐστηριγμέναι ἕως δυσμῶν ἡλίου. καὶ ἐτρέψατο Ἰησοῦς τὸν Ἀμαλὴκ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν φόνῳ μαχαίρας. εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· κατάγραψον τοῦτο εἰς μνημόσυνον ἐν βιβλίῳ καὶ δὸς εἰς τὰ ὦτα Ἰησοῦ, ὅτι ἀλοιφῇ ἐξαλείψω τὸ μνημόσυνον Ἀμαλὴκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανόν».
Αριθμός: Άγνωστος.

32, 27: «καὶ λέγει αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ· θέσθε ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ῥομφαίαν ἐπὶ τὸν μηρὸν καὶ διέλθατε καὶ ἀνακάμψατε ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην διά τῆς παρεμβολῆς καὶ ἀποκτείνατε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸ ἔγγιστα αὐτοῦ. καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Λευὶ καθὰ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τρισχιλίους ἄνδρας».
Αριθμός: 3.000.

Λευιτικόν
10, 1–3: «Καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ Ἀαρὼν Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ ἕκαστος τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον, ὃ οὐ προσέταξε Κύριος αὐτοῖς. καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου. καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Ἀαρών· τοῦτό ἐστιν, ὃ εἶπε Κύριος λέγων· ἐν τοῖς ἐγγίζουσί μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι. καὶ κατενύχθη Ἀαρών».
Αριθμός: 2.
(Σκοτώνονται οι γιοι του Ααρών).

Αριθμοί
11, 1: «Καὶ ἦν ὁ λαὸς γογγύζων πονηρὰ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἤκουσε Κύριος καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ, καὶ ἐξεκαύθη ἐν αὐτοῖς πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε μέρος τι τῆς παρεμβολῆς».
Αριθμός: Άγνωστος.

11, 33: «τὰ κρέα ἔτι ἦν ἐν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν πρινὴ ἐκλείπειν, καὶ Κύριος ἐθυμώθη εἰς τὸν λαόν, καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαὸν πληγὴν μεγάλην σφόδρα».
Αριθμός: Άγνωστος.

14, 35–37: «ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα· ᾖ μὴν οὕτω ποιήσω τῇ συναγωγῇ τῇ πονηρᾷ ταύτῃ τῇ ἐπισυνισταμένῃ ἐπ᾿ ἐμέ· ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἐξαναλωθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀποθανοῦνται. καὶ οἱ ἄνθρωποι, οὓς ἀπέστειλε Μωυσῆς κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ παραγενηθέντες διεγόγγυσαν κατ᾿ αὐτῆς πρὸς τὴν συναγωγὴν ἐξενέγκαι ῥήματα πονηρὰ περὶ τῆς γῆς, καὶ ἀπέθανον οἱ ἄνθρωποι οἱ κατείπαντες πονηρὰ κατὰ τῆς γῆς ἐν τῇ πληγῇ ἔναντι Κυρίου».
Αριθμός: Άγνωστος.

15, 32–35: «Καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ…καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· θανάτῳ θανατούσθω ὁ ἄνθρωπος, λιθοβολήσατε αὐτὸν λίθοις πᾶσα ἡ συναγωγή».
Αριθμός: 1.

16, 27–32: «καὶ ἀπέστησαν ἀπὸ τῆς σκηνῆς Κορὲ κύκλῳ·…καὶ ἠνοίχθη ἡ γῆ καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὄντας μετὰ Κορὲ καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν».
Αριθμός: Άγνωστος.

16, 35: «καὶ πῦρ ἐξῆλθε παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τοὺς πεντήκοντα καὶ διακοσίους ἄνδρας τοὺς προσφέροντας τὸ θυμίαμα».
Αριθμός: 250.

17, 14: «καὶ ἐγένοντο οἱ τεθνηκότες ἐν τῇ θραύσει τεσσαρεσκαίδεκα χιλιάδες καὶ ἑπτακόσιοι, χωρὶς τῶν τεθνηκότων ἕνεκεν Κορέ».
Αριθμός: 14.700.

21, 3: «καὶ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς Ἰσραὴλ καὶ παρέδωκε τὸν Χανανεὶν ὑποχείριον αὐτοῦ, καὶ ἀνεθεμάτισεν αὐτὸν καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ· καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Ἀνάθεμα».
Αριθμός: 1.
(Για την ακρίβεια, τον παρέδωσε στους Ισραηλίτες).

21, 6: «καὶ ἀπέστειλε Κύριος εἰς τὸν λαὸν τοὺς ὄφεις τοὺς θανατοῦντας, καὶ ἔδακνον τὸν λαόν, καὶ ἀπέθανε λαὸς πολὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ».
Αριθμός: Άγνωστος.

21, 34: «καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· μὴ φοβηθῇς αὐτόν, ὅτι εἰς τὰς χεῖράς σου παραδέδωκα αὐτὸν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ καθὼς ἐποίησας τῷ Σηὼν βασιλεῖ τῶν Ἀμοῤῥαίων, ὃς κατῴκει ἐν Ἐσεβών. καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν αὐτοῦ ζωγρείαν· καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν γῆν αὐτοῦ».
Αριθμός: Άγνωστος.

25, 8: «…καὶ ἐπαύσατο ἡ πληγὴ ἀπὸ υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ ἐγένοντο οἱ τεθνηκότες ἐν τῇ πληγῇ τέσσαρες καὶ εἴκοσι χιλιάδες».
Αριθμός: 24.000.

31, 7: «καὶ παρετάξαντο ἐπὶ Μαδιάν, καθὰ ἐνετείλατο Κύριος Μωυσῇ, καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν».
Αριθμός: Άγνωστος.

Δευτερονόμιον
2, 21: «ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν, ὥσπερ καὶ οἱ Ἐνακίμ, καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς Κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾿ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης».
Αριθμός: Άγνωστος.

2, 33–34: «καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ·καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς, καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν».
Αριθμός: Άγνωστος.

3, 3–6: «καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν, καὶ τὸν Ὢγ βασιλέα τῆς Βασὰν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν αὐτοῦ σπέρμα. καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ· οὐκ ἦν πόλις, ἣν οὐκ ἐλάβομεν παρ᾿ αὐτῶν, ἑξήκοντα πόλεις, πάντα τὰ περίχωρα Ἀργὸβ βασιλέως Ὢγ ἐν Βασάν, πᾶσαι πόλεις ὀχυραί, τείχη ὑψηλά, πύλαι καὶ μοχλοί, πλὴν τῶν πόλεων τῶν Φερεζαίων τῶν πολλῶν σφόδρα. ἐξωλοθρεύσαμεν αὐτούς, ὥσπερ ἐποιήσαμεν τὸν Σηὼν βασιλέα Ἐσεβών, καὶ ἐξωλοθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία·καὶ πάντα τὰ κτήνη, καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐπρονομεύσαμεν ἑαυτοῖς».
Αριθμός: Άγνωστος.

Ιησούς του Ναυή
6, 16–21: «καὶ ἐγένετο τῇ περιόδῳ τῇ ἑβδόμῃ ἐσάλπισαν οἱ ἱερεῖς, καὶ εἶπεν Ἰησοῦς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ· κεκράξατε, παρέδωκε γὰρ Κύριος ὑμῖν τὴν πόλιν…καὶ ἀνεθεμάτισεν αὐτὴν Ἰησοῦς καὶ ὅσα ἦν ἐν τῇ πόλει ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικός, ἀπὸ νεανίσκου καὶ ἕως πρεσβύτου καὶ ἕως μόσχου καὶ ὑποζυγίου, ἐν στόματι ῥομφαίας».
Αριθμός: Άγνωστος.

7, 25–26: «καὶ εἶπεν Ἰησοῦς τῷ Ἄχαρ· τί ὠλόθρευσας ἡμᾶς; ἐξολοθρεύσαι σε Κύριος καθὰ καὶ σήμερον. καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν λίθοις πᾶς Ἰσραήλ….καὶ ἐπέστησαν αὐτῷ σωρὸν λίθων μέγαν. καὶ ἐπαύσατο Κύριος τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς· διὰ τοῦτο ἐπωνόμασεν αὐτὸ Ἐμεκαχὼρ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης».
Αριθμός: Άγνωστος.

8, 1–25: «Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Ἰησοῦν· μὴ φοβηθῇς μηδὲ δειλιάσῃς, λάβε μετὰ σοῦ πάντας τοὺς ἄνδρας τοὺς πολεμιστὰς καὶ ἀναστὰς ἀνάβηθι εἰς Γαί· ἰδοὺ δέδωκα εἰς τὰς χεῖράς σου τὸν βασιλέα Γαὶ καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ….καὶ ἐγενήθησαν οἱ πεσόντες ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικὸς δώδεκα χιλιάδες, πάντας τοὺς κατοικοῦντας Γαί».
Αριθμός: 12.000.

10, 10–11: «καὶ ἐξέστησεν αὐτοὺς Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ συνέτριψεν αὐτοὺς Κύριος συντρίψει μεγάλῃ ἐν Γαβαών, καὶ κατεδίωξαν αὐτοὺς ὁδὸν ἀναβάσεως Ὠρωνὶν καὶ κατέκοπτον αὐτοὺς ἕως Ἀζηκὰ καὶ ἕως Μακηδά. ἐν δὲ τῷ φεύγειν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπὶ τῆς καταβάσεως Ὠρωνὶν καὶ Κύριος ἐπέῤῥιψεν αὐτοῖς λίθους χαλάζης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἕως Ἀζηκά, καὶ ἐγένοντο πλείους οἱ ἀποθανόντες διὰ τοὺς λίθους τῆς χαλάζης ἢ οὓς ἀπέκτειναν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ μαχαίρᾳ ἐν τῷ πολέμῳ».
Αριθμός: Άγνωστος.

10, 24–26: «καὶ ἐπεὶ ἐξήγαγον αὐτοὺς πρὸς Ἰησοῦν (του Ναϋή), καὶ συνεκάλεσεν Ἰησοῦς πάντα Ἰσραήλ, καὶ τοὺς ἐναρχομένους τοῦ πολέμου τοὺς συμπορευομένους αὐτῷ, λέγων αὐτοῖς· προπορεύεσθε καὶ ἐπίθετε τοὺς πόδας ὑμῶν ἐπὶ τοὺς τραχήλους αὐτῶν. καὶ προσελθόντες ἐπέθηκαν τοὺς πόδας αὐτῶν ἐπὶ τοὺς τραχήλους αὐτῶν. καὶ εἶπεν Ἰησοῦς πρὸς αὐτούς· μὴ φοβηθῆτε αὐτοὺς μηδὲ δειλιάσητε· ἀνδρίζεσθε καὶ ἰσχύετε, ὅτι οὕτω ποιήσει Κύριος πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς ὑμῶν, οὓς ὑμεῖς καταπολεμεῖτε αὐτούς. καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς Ἰησοῦς καὶ ἐκρέμασεν αὐτοὺς ἐπὶ πέντε ξύλων, καὶ ἦσαν κρεμάμενοι ἐπὶ τῶν ξύλων ἕως ἑσπέρας».
Αριθμός: 5.

10, 28–42: «αὶ τὴν Μακηδὰ ἐλάβοσαν…καὶ παρέδωκεν αὐτὴν Κύριος ἐν χειρὶ Ἰσραήλ…ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραήλ,… καὶ πάντας τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν καὶ τὴν γῆν αὐτῶν ἐπάταξεν Ἰησοῦς εἰσάπαξ, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ συνεπολέμει τῷ Ἰσραήλ».
Αριθμός: Άγνωστος.

11, 8–12: «καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος ὑποχειρίους Ἰσραήλ, καὶ κόπτοντες αὐτοὺς κατεδίωκον ἕως Σιδῶνος τῆς μεγάλης καὶ ἕως Μασερὼν καὶ ἕως τῶν πεδίων Μασσὼχ κατ᾿ ἀνατολὰς καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς ἕως τοῦ μὴ καταλειφθῆναι αὐτῶν διασεσωσμένον….καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν βασιλειῶν καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἔλαβεν Ἰησοῦς καὶ ἀνεῖλεν αὐτοὺς ἐν στόματι ξίφους, καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτούς, ὃν τρόπον συνέταξε Μωυσῆς ὁ παῖς Κυρίου».
Αριθμός: Άγνωστος.

11, 20–21: «ὅτι διὰ Κυρίου ἐγένετο κατισχῦσαι αὐτῶν τὴν καρδίαν συναντᾶν εἰς πόλεμον πρὸς Ἰσραήλ, ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν, ὅπως μὴ δοθῇ αὐτοῖς ἔλεος, ἀλλ᾿ ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν, ὃν τρόπον εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν. Καὶ ἦλθεν Ἰησοῦς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλόθρευσε τοὺς Ἐνακὶμ ἐκ τῆς ὀρεινῆς, ἐκ Χεβρὼν καὶ ἐκ Δαβὶρ καὶ ἐξ Ἀναβὼθ καὶ ἐκ παντὸς γένους Ἰσραὴλ καὶ ἐκ παντὸς ὄρους Ἰούδα σὺν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν, καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτοὺς Ἰησοῦς (του Ναϋή)».
Αριθμός: Άγνωστος.

Κριταί
1, 4: «καὶ ἀνέβη Ἰούδας, καὶ παρέδωκε Κύριος τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ ἔκοψαν αὐτοὺς ἐν Βεζὰκ εἰς δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν».
Αριθμός: 10.000.

3, 15-22: «καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀσχά· δὸς δή μοι εὐλογίαν…καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰωσὴφ καί γε αὐτοὶ εἰς Βαιθήλ, καὶ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτῶν».
Αριθμός: 1.

3, 28–30: «καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· κατάβητε ὀπίσω μου, ὅτι παρέδωκε Κύριος ὁ Θεὸς τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν τὴν Μωὰβ ἐν χειρὶ ἡμῶν. καὶ κατέβησαν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ προκατελάβοντο τὰς διαβάσεις τοῦ Ἰορδάνου τῆς Μωάβ, καὶ οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα διαβῆναι….καὶ ἐνετράπη Μωὰβ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπὸ χεῖρα Ἰσραήλ, καὶ ἡσύχασεν ἡ γῆ ὀγδοήκοντα ἔτη, καὶ ἔκρινεν αὐτοὺς Ἀὼδ ἕως οὗ ἀπέθανε».
Αριθμός: 10.000.

4, 14–15: «καὶ εἶπε Δεββώρα πρὸς Βαράκ· ἀνάστηθι, ὅτι αὕτη ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ παρέδωκε Κύριος τὸν Σισάρα ἐν τῇ χειρί σου, ὅτι Κύριος ἐξελεύσεται ἔμπροσθέν σου. καὶ κατέβη Βαρὰκ κατὰ τὸ ὄρος Θαβὼρ καὶ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν ὀπίσω αὐτοῦ. καὶ ἐξέστησε Κύριος τὸν Σισάρα καὶ πάντα τὰ ἅρματα αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν παρεμβολὴν αὐτοῦ ἐν στόματι ῥομφαίας ἐνώπιον Βαράκ· καὶ κατέβη Σισάρα ἐπάνωθεν τοῦ ἅρματος αὐτοῦ καὶ ἔφυγε τοῖς ποσὶν αὐτοῦ».
Αριθμός: Άγνωστος.

7, 2–22 και 8, 10: «καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Γεδεών· πολὺς ὁ λαὸς ὁ μετὰ σοῦ, ὥστε μὴ παραδοῦναί με τὴν Μαδιὰμ ἐν χειρὶ αὐτῶν, μή ποτε καυχήσηται Ἰσραὴλ ἐπ᾿ ἐμὲ λέγων· ἡ χείρ μου ἔσωσέ με·…αὶ ἐσάλπισαν ἐν ταῖς τριακοσίαις κερατίναις, καὶ ἔθηκε Κύριος τὴν ῥομφαίαν ἀνδρὸς ἐν τῷ πλησίον αὐτοῦ ἐν πάσῃ τῇ παρεμβολῇ» […] «…καὶ οἱ πεπτωκότες ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδες ἀνδρῶν σπωμένων ῥομφαίαν…».
Αριθμός: 120.000.

11, 32–33: «καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀπὸ Ἀροὴρ ἕως ἐλθεῖν ἄχρις Ἀρνὼν ἐν ἀριθμῷ εἴκοσι πόλεις καὶ ἕως Ἐβελχαρμὶμ πληγὴν μεγάλην σφόδρα, καὶ συνεστάλησαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν ἀπὸ προσώπου υἱῶν Ἰσραήλ».
Αριθμός: Άγνωστος.

14, 19: «καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ κατέβη εἰς Ἀσκάλωνα καὶ ἐπάταξεν ἐξ αὐτῶν τριάκοντα ἄνδρας καὶ ἔλαβε τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἔδωκε τὰς στολὰς τοῖς ἀπαγγείλασι τὸ πρόβλημα. καὶ ὠργίσθη θυμῷ Σαμψὼν καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ».
Αριθμός: 30.

15, 14–15: «καὶ ἦλθον ἕως Σιαγόνος· καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἠλάλαξαν καὶ ἔδραμον εἰς συνάντησιν αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, καὶ ἐγενήθη τὰ καλώδια τὰ ἐπὶ βραχίοσιν αὐτοῦ ὡσεὶ στυππίον, ὃ ἐξεκαύθη ἐν πυρί, καὶ ἐτάκησαν δεσμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ χειρῶν αὐτοῦ. καὶ εὗρε σιαγόνα ὄνου ἐξεῤῥιμένη καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῇ χιλίους ἄνδρας».
Αριθμός: 1.000.

16, 28–30: «αὶ ἔκλαυσε Σαμψὼν πρὸς Κύριον, καὶ εἶπεν· Ἀδωναϊὲ Κύριε, μνήσθητι δή μου νῦν καὶ ἐνίσχυσόν με ἔτι τὸ ἅπαξ τοῦτο, Θεέ, καὶ ἀνταποδώσω ἀνταπόδοσιν μίαν περὶ τῶν δύο ὀφθαλμῶν μου τοῖς ἀλλοφύλοις. καὶ περιέλαβε Σαμψὼν τοὺς δύο κίονας τοῦ οἴκου, ἐφ᾿ οὓς ὁ οἶκος εἱστήκει, καὶ ἐπεστηρίχθη ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐκράτησεν ἕνα τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ καὶ ἕνα τῇ ἀριστερᾷ αὐτοῦ. καὶ εἶπε Σαμψών· ἀποθανέτω ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων· καὶ ἐβάσταξεν ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἔπεσεν ὁ οἶκος ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῷ· καὶ ἦσαν οἱ τεθνηκότες, οὓς ἐθανάτωσε Σαμψὼν ἐν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ, πλείους ἢ οὓς ἐθανάτωσεν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ».
Αριθμός: 3.000.

20, 35: «καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Βενιαμὶν ἐνώπιον υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ διέφθειραν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδας καὶ ἑκατὸν ἄνδρας· πάντες οὗτοι εἷλκον ῥομφαίαν».
Αριθμός: 25.100.

20, 44: «καὶ ἔπεσον ἀπὸ Βενιαμὶν ὀκτωκαίδεκα χιλιάδες ἀνδρῶν· οἱ πάντες οὗτοι ἄνδρες δυνάμεως».
Αριθμός: 18.000.

Α’ Βασιλειών
6 19: «Καὶ οὐκ ἠσμένισαν οἱ υἱοὶ Ἰεχονίου ἐν τοῖς ἀνδράσι Βαιθσαμύς, ὅτι εἶδον κιβωτὸν Κυρίου· καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἄνδρας, καὶ πεντήκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν, καὶ ἐπένθησεν ὁ λαός, ὅτι ἐπάταξε Κύριος ἐν τῷ λαῷ πληγὴν μεγάλην σφόδρα».
Αριθμός: 50.070.

14, 12–13: «καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἄνδρες Μεσσὰβ πρὸς Ἰωνάθαν καὶ πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ λέγουσιν· ἀνάβητε πρὸς ἡμᾶς, καὶ γνωριοῦμεν ὑμῖν ῥῆμα. καὶ εἶπεν Ἰωνάθαν πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ· ἀνάβηθι ὀπίσω μου, ὅτι παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς χεῖρας Ἰσραήλ. καὶ ἀνέβη Ἰωνάθαν ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐπέβλεψαν κατὰ πρόσωπον Ἰωνάθαν, καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπεδίδου ὀπίσω αὐτοῦ».
Αριθμός: 20.

14, 20–23: «καὶ ἀνέβη Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται ἕως τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἐγένετο ῥομφαία ἀνδρὸς ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ, σύγχυσις μεγάλη σφόδρα. καὶ οἱ δοῦλοι οἱ ὄντες ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων οἱ ἀναβάντες εἰς τὴν παρεμβολὴν ἐπεστράφησαν καὶ αὐτοὶ εἶναι μετὰ Ἰσραὴλ τῶν μετὰ Σαοὺλ καὶ Ἰωνάθαν. καὶ πᾶς Ἰσραὴλ οἱ κρυπτόμενοι ἐν τῷ ὄρει Ἐφραὶμ καὶ ἤκουσαν ὅτι πεφεύγασιν οἱ ἀλλόφυλοι, καὶ συνάπτουσι καὶ αὐτοὶ ὀπίσω αὐτῶν εἰς πόλεμον. καὶ ἔσωσε Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὸν Ἰσραήλ. Καὶ ὁ πόλεμος διῆλθε τὴν Βαμώθ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν μετὰ Σαοὺλ ὡς δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν· καὶ ἦν ὁ πόλεμος διεσπαρμένος εἰς ὅλην τὴν πόλιν ἐν τῷ ὄρει Ἐφραίμ».
Αριθμός: Άγνωστος.

15, 1–3: «Καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· ἐμὲ ἀπέστειλε Κύριος χρῖσαί σε εἰς βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς Κυρίου·τάδε εἶπε Κύριος Σαβαώθ· νῦν ἐκδικήσω ἃ ἐποίησεν Ἀμαλὴκ τῷ Ἰσραήλ, ὡς ἀπήντησεν αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου·καὶ νῦν πορεύου καὶ πατάξεις τὸν Ἀμαλὴκ καὶ Ἱερὶμ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ περιποιήσῃ ἐξ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσεις αὐτὸν καὶ ἀναθεματιεῖς αὐτὸν καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ φείσῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀποκτενεῖς ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικὸς καὶ ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ ἀπὸ μόσχου ἕως προβάτου καὶ ἀπὸ καμήλου ἕως ὄνου».
Αριθμός: Άγνωστος.

15, 33: «καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Ἀγάγ· καθότι ἠτέκνωσε γυναῖκας ἡ ῥομφαία σου, οὕτως ἀτεκνωθήσεται ἐκ γυναικῶν ἡ μήτηρ σου, καὶ ἔσφαξε Σαμουὴλ τὸν Ἀγὰγ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλ».
Αριθμός: Άγνωστος.

23, 2–5: «καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ πορευθῶ καὶ πατάξω τοὺς ἀλλοφύλους τούτους; καὶ εἶπε Κύριος· πορεύου καὶ πατάξεις ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις τούτοις καὶ σώσεις τὴν Κεϊλά. καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τοῦ Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φοβούμεθα, καὶ πῶς ἔσται ἐὰν πορευθῶμεν εἰς Κεϊλά; εἰς τὰ σκῦλα τῶν ἀλλοφύλων εἰσπορευσόμεθα; καὶ προσέθετο Δαυὶδ ἔτι ἐπερωτῆσαι διὰ τοῦ Κυρίου, καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς Κεϊλά, ὅτι ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀλλοφύλους εἰς χεῖράς σου. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Κεϊλὰ καὶ ἐπολέμησε τοῖς ἀλλοφύλοις, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγε τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔσωσε Δαυὶδ τούς κατοικοῦντας Κεϊλά».
Αριθμός: Άγνωστος.

25, 38: «καὶ ἐγένετο ὡσεὶ δέκα ἡμέραι καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Νάβαλ, καὶ ἀπέθανε».
Αριθμός: 1.

Β’ Βασιλειών
5, 19–20: «καὶ ἠρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου λέγων· εἰ ἀναβῶ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς μου; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυίδ· ἀνάβαινε, ὅτι παραδιδοὺς παραδώσω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰς χεῖράς σου. καὶ ἦλθε Δαυὶδ ἐκ τῶν ἐπάνω διακοπῶν καὶ ἔκοψε τοὺς ἀλλοφύλους ἐκεῖ, καὶ εἶπε Δαυίδ· διέκοψε Κύριος τοὺς ἐχθροὺς ἀλλοφύλους ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡς διακόπτεται ὕδατα· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Ἐπάνω διακοπῶν».
Αριθμός: Άγνωστος.

6, 7: «καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος τῷ Ὀζά, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐκεῖ ὁ Θεός, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ παρὰ τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ».
Αριθμός: 1.

12, 14–18: «πλὴν ὅτι παροργίζων παρώργισας τοὺς ἐχθροὺς Κυρίου ἐν τῷ ῥήματι τούτῳ, καί γε ὁ υἱός σου ὁ τεχθείς σοι θανάτῳ ἀποθανεῖται. καὶ ἀπῆλθε Νάθαν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἔθραυσε Κύριος τὸ παιδίον, ὃ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τῷ Δαυίδ, καὶ ἠῤῥώστησε. καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, καὶ ἐνήστευσε Δαυὶδ νηστείαν καὶ εἰσῆλθε καὶ ηὐλίσθη ἐν σάκκῳ ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἀνέστησαν ἐπ᾿ αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐγεῖραι αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἠθέλησε καὶ οὐ συνέφαγεν αὐτοῖς ἄρτον. καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἀπέθανε τὸ παιδάριον· καὶ ἐφοβήθησαν οἱ δοῦλοι Δαυὶδ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον, ὅτι εἶπαν· ἰδοὺ ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐλαλήσαμεν πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς ἡμῶν· καὶ πῶς εἴπωμεν πρὸς αὐτὸν ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον; καὶ ποιήσει κακά».
Αριθμός: 1.

21, 1: «Καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐν ταῖς ἡμέραις Δαυὶδ τρία ἔτη, ἐνιαυτὸς ὁ ἐχόμενος ἐνιαυτοῦ, καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸ πρόσωπον Κυρίου. καὶ εἶπε Κύριος· ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀδικία ἐν θανάτῳ αἱμάτων αὐτοῦ, περὶ οὗ ἐθανάτωσε τοὺς Γαβαωνίτας».
Αριθμός: Άγνωστος.
(Συγκεκριμένα ο Θεός έστειλε λιμό για τρία συναπτά έτη).

21, 6–9: «δότω ἡμῖν ἑπτὰ ἄνδρας ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξηλιάσωμεν αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ ἐν τῷ Γαβαὼν Σαοὺλ ἐκλεκτοὺς Κυρίου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐγὼ δώσω. καὶ ἐφείσατο ὁ βασιλεὺς ἐπὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸν Ἰωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ διὰ τὸν ὅρκον Κυρίου τὸν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Δαυὶδ καὶ ἀνὰ μέσον Ἰωνάθαν υἱοῦ Σαούλ·καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τοὺς δύο υἱοὺς Ῥεσφὰ θυγατρὸς Ἁϊᾶ, οὓς ἔτεκε τῷ Σαούλ, τὸν Ἑρμωνὶ καὶ τὸν Μεμφιβοσθέ, καὶ τοὺς πέντε υἱοὺς τῆς Μιχὸλ θυγατρὸς Σαούλ, οὓς ἔτεκε τῷ Ἐσδριὴλ υἱῷ Βερζελλὶ τῷ Μουλαθί, καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ τῶν Γαβαωνιτῶν, καὶ ἐξηλίασαν αὐτοὺς ἐν τῷ ὄρει ἔναντι Κυρίου, καὶ ἔπεσαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτό· καὶ αὐτοὶ δὲ ἐθανατώθησαν ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ἐν πρώτοις, ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν».
Αριθμός: 7.

24, 13–15: «καὶ εἰσῆλθε Γὰδ πρὸς Δαυὶδ καὶ ἀνήγγειλε καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἔκλεξαι σεαυτῷ γενέσθαι, εἰ ἔλθῃ σοι τρία ἔτη λιμὸς ἐν τῇ γῇ σου, ἢ τρεῖς μῆνας φεύγειν σε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου καὶ ἔσονται διώκοντές σε, ἢ γενέσθαι τρεῖς ἡμέρας θάνατον ἐν τῇ γῇ σου· νῦν οὖν γνῶθι καὶ ἰδὲ τί ἀποκριθῶ τῷ ἀποστείλαντί με ῥῆμα. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Γάδ· στενά μοι πάντοθεν σφόδρα ἐστίν· ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰς χεῖρας Κυρίου, ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα, εἰς δὲ χεῖρας ἀνθρώπου οὐ μὴ ἐμπέσω·καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Δαυὶδ τὸν θάνατον. καὶ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν, καὶ ἔδωκε Κύριος θάνατον ἐν Ἰσραὴλ ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ὥρας ἀρίστου, καὶ ἤρξατο ἡ θραῦσις ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀπέθανεν ἐκ τοῦ λαοῦ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν».
Αριθμός: 70.000.

Γ’ Βασιλειών (Βασιλέων Α’)
15, 29–30: «καὶ ἐγένετο ὡς ἐβασίλευσε, καὶ ἐπάταξεν ὅλον τὸν οἶκον Ἱεροβοὰμ καὶ οὐχ ὑπελίπετο πᾶσαν πνοὴν τοῦ Ἱεροβοὰμ ἕως τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτὸν κατὰ τὸ ῥῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Ἀχιὰ τοῦ Σηλωνίτουπερὶ τῶν ἁμαρτιῶν Ἱεροβοάμ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραήλ, καὶ ἐν τῷ παροργισμῷ αὐτοῦ, ᾧ παρώργισε τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ».
Αριθμός: Άγνωστος.

16, 11–13: «αὶ ἐγενήθη ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν ἐν τῷ καθίσαι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν ὅλον τὸν οἶκον Βαασὰκατὰ τὸ ῥῆμα, ὃ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον Βαασά, πρὸς Ἰοὺ τὸν προφήτηνπερὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν Βαασὰ καὶ Ἠλὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὡς ἐξήμαρτε τὸν Ἰσραὴλ τοῦ παροργίσαι Κύριον τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ ἐν τοῖς ματαίοις αὐτῶν».
Αριθμός: 1.

18, 22–40: «καὶ εἶπεν Ἠλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· ἐγὼ ὑπολέλειμμαι προφήτης τοῦ Κυρίου μονώτατος, καὶ οἱ προφῆται τοῦ Βάαλ τετρακόσιοι καὶ πεντήκοντα ἄνδρες, καὶ οἱ προφῆται τοῦ ἄλσους τετρακόσιοι·…καὶ εἶπεν Ἠλιοὺ πρὸς τὸν λαόν· συλλάβετε τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ, μηδεὶς σωθήτω ἐξ αὐτῶν· καὶ συνέλαβον αὐτούς, καὶ κατάγει αὐτοὺς Ἠλιοὺ εἰς τὸν χειμάῤῥουν Κισσῶν καὶ ἔσφαξεν αὐτοὺς ἐκεῖ».
Αριθμός: 450.

21, 28–30: «καὶ προσῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ Ἰσραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν εἶπε Συρία· Θεὸς ὀρέων Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ καὶ οὐ Θεὸς κοιλάδων αὐτός, καὶ δώσω τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην εἰς χεῖρα σήν, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος. καὶ παρεμβάλλουσιν οὗτοι ἀπέναντι τούτων ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ προσήγαγεν ὁ πόλεμος, καὶ ἐπάταξεν Ἰσραὴλ τὴν Συρίαν ἑκατὸν χιλιάδας πεζῶν μιᾷ ἡμέρᾳ. καὶ ἔφυγον οἱ κατάλοιποι εἰς Ἀφεκὰ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἔπεσε τὸ τεῖχος ἐπὶ εἴκοσι καὶ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν τῶν καταλοίπων. καὶ υἱὸς Ἄδερ ἔφυγε καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ κοιτῶνος, εἰς τὸ ταμιεῖον».
Αριθμός: 127.000.

21, 35–36: «Καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐκ τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν εἶπε πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου· πάταξον δή με· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ὁ ἄνθρωπος πατάξαι αὐτόν. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἤκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἰδοὺ σὺ ἀποτρέχεις ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ πατάξει σε λέων· καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ εὑρίσκει αὐτὸν λέων καὶ ἐπάταξεν αὐτόν».
Αριθμός: 1.

Βασιλειών Δ’ (Βασιλέων Β’)
1, 4: «ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. καὶ ἐπορεύθη Ἠλιοὺ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς».
Αριθμός: 1.

1, 9–12: «καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδοὺ Ἠλιοὺ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέ σε, κατάβηθι. καὶ ἀπεκρίθη Ἠλιού, καὶ εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον· καὶ εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ. καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ταχέως κατάβηθι. καὶ ἀπεκρίθη Ἠλιοὺ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ».
Αριθμός: 102.

2, 23–24: «καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Βαιθήλ· καὶ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ καὶ παιδάρια μικρὰ ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως καὶ κατέπαιζον αὐτοῦ καὶ εἶπον αὐτῷ· ἀνάβαινε, φαλακρέ, ἀνάβαινε. καὶ ἐξένευσεν ὀπίσω αὐτῶν καὶ εἶδεν αὐτά, καὶ κατηράσατο αὐτοῖς ἐν ὀνόματι Κυρίου· καὶ ἰδοὺ ἐξῆλθον δύο ἄρκοι ἐκ τοῦ δρυμοῦ καὶ ἀνέῤῥηξαν ἀπ᾿ αὐτῶν τεσσαράκοντα καὶ δύο παῖδας».
Αριθμός: 42.
(Σημειώστε εδώ, πως πρόκειται για καθαρή παιδοκτονία, που προκαλεί ένας σημερινός «άγιος» (Ελισαίος) τής Εκκλησίας [τον «τιμά» στις 14 Ιουνίου]).

7, 19–20: «καὶ ἀπεκρίθη ὁ τριστάτης τῷ Ἑλισαιὲ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ Κύριος ποιεῖ καταράκτας ἐν τῷ οὐρανῷ, μὴ ἔσται τὸ ῥῆμα τοῦτο; καὶ εἶπεν Ἑλισαιέ· ἰδοὺ ὄψῃ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐκεῖθεν οὐ μὴ φάγῃ. καὶ ἐγένετο οὕτως, καὶ συνεπάτησεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἀπέθανε».
Αριθμός: 1.

8, 1: «Καὶ Ἑλισαιὲ ἐλάλησε πρὸς τὴν γυναῖκα, ἧς ἐζωπύρησε τὸν υἱόν, λέγων· ἀνάστηθι καὶ δεῦρο σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ παροίκει, οὗ ἐὰν παροικήσῃς, ὅτι κέκληκε Κύριος λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καί γε ἦλθεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτὰ ἔτη».
Αριθμός: Άγνωστος.
(Συγκεκριμένα έστειλε λιμό για 7 συναπτά έτη).

9, 33–37: «καὶ εἶπε· κυλίσατε αὐτήν, καὶ ἐκύλισαν αὐτήν, καὶ ἐῤῥαντίσθη τοῦ αἵματος αὐτῆς πρὸς τὸν τοῖχον καὶ πρὸς τοὺς ἵππους, καὶ συνεπάτησαν αὐτήν. καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ εἶπεν· ἐπισκέψασθε δὴ τὴν κατηραμένην ταύτην καὶ θάψατε αὐτήν, ὅτι θυγάτηρ βασιλέως ἐστί. καὶ ἐπορεύθησαν θάψαι αὐτὴν καὶ οὐχ εὗρον ἐν αὐτῇ ἄλλο τι ἢ τὸ κρανίον καὶ οἱ πόδες καὶ τὰ ἴχνη τῶν χειρῶν. καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ, καὶ εἶπε· λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου λέγων· ἐν τῇ μερίδι Ἰεζράελ καταφάγονται οἱ κύνες τὰς σάρκας Ἰεζάβελ, καὶ ἔσται τὸ θνησιμαῖον Ἰεζάβελ ὡς κοπρία ἐπὶ προσώπου τοῦ ἀγροῦ ἐν τῇ μερίδι Ἰεζράελ, ὥστε μὴ εἰπεῖν αὐτοὺς Ἰεζάβελ».
Αριθμός: 1.

10, 16–17: «καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δεῦρο μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἰδὲ ἐν τῷ ζηλῶσαί με τῷ Κυρίῳ Σαββαὼθ καὶ ἐπεκάθισεν αὐτὸν ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ. καὶ εἰσῆλθεν εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐπάταξε πάντας τοὺς καταλειφθέντας τοῦ Ἀχαὰβ ἐν Σαμαρείᾳ ἕως τοῦ ἀφανίσαι αὐτὸν κατὰ τὸ ῥῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησε πρὸς Ἠλιού».
Αριθμός: Άγνωστος.

17, 25: «καὶ ἐγένετο ἐν ἀρχῇ τῆς καθέδρας αὐτῶν οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον, καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἐν αὐτοῖς τοὺς λέοντας, καὶ ἦσαν ἀποκτέννοντες ἐν αὐτοῖς».
Αριθμός: Άγνωστος.

19, 35: «Καὶ ἐγένετο ἕως νυκτὸς καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ παρεμβολῇ Ἀσσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδας· καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ πάντες σώματα νεκρά».
Αριθμός: 185.000.

Παραλειπομένων Α’ (Χρονικών Α’)
10, 14: «καὶ οὐκ ἐζήτησε Κύριον, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν καὶ ἐπέστρεψε τὴν βασιλείαν τῷ Δαυὶδ υἱῷ Ἰεσσαί».
Αριθμός: 1.

Παραλειπομένων Β’ (Χρονικών Β’)
13, 16–17: «καὶ ἔφυγον οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀπὸ προσώπου Ἰούδα, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν. καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς Ἀβιὰ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔπεσον τραυματίαι ἀπὸ Ἰσραὴλ πεντακόσιαι χιλιάδες ἄνδρες δυνατοί».
Αριθμός: 500.000.

13, 20: «καὶ οὐκ ἔσχεν ἰσχὺν Ἱεροβοὰμ ἔτι πάσας τὰς ἡμέρας Ἀβιά, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν Κύριος, καὶ ἐτελεύτησε».
Αριθμός: 1.

14, 9–13: «καὶ ἐξῆλθεν ἐπ’ αὐτοὺς Ζαρὲ ὁ Αἰθίοψ ἐν δυνάμει ἐν χιλίαις χιλιάσι καὶ ἅρμασι τριακοσίοις, καὶ ἦλθεν ἕως Μαρισά. καὶ ἐξῆλθεν Ἀσὰ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ παρετάξατο πόλεμον ἐν τῇ φάραγγι κατὰ βορρᾶν Μαρισά. καὶ ἐβόησεν Ἀσὰ πρὸς Κύριο Θεὸν αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, οὐκ ἀδυνατεῖ παρὰ σοὶ σώζειν ἐν πολλοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις· κατίσχυσον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι ἐπὶ σοὶ πεποίθαμεν καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἤλθομεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τὸ πολὺ τοῦτο· Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, μὴ κατισχυσάτω πρός σε ἄνθρωπος. καὶ ἐπάταξε Κύριος τοὺς Αἰθίοπας ἐναντίον Ἰούδα, καὶ ἔφυγον Αἰθίοπες· καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς Ἀσὰ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἕως Γεδώρ, καὶ ἔπεσον Αἰθίοπες ὥστε μὴ εἶναι ἐν αὐτοῖς περιποίησιν, ὅτι συνετρίβησαν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐναντίον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ ἐσκύλευσαν σκῦλα πολλά».
Αριθμός: 1.000.000 (14, 9).

21, 14–19: «ἰδοὺ Κύριος πατάξει σε πληγὴν μεγάλην ἐν τῷ λαῷ σου καὶ ἐν τοῖς υἱοῖς σου καὶ ἐν γυναιξί σου καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἀποσκευῇ σου….καὶ ἐγένετο ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, καὶ ὡς ἦλθε καιρὸς τῶν ἡμερῶν ἡμέρας δύο, ἐξῆλθεν ἡ κοιλία αὐτοῦ μετὰ τῆς νόσου, καὶ ἀπέθανεν ἐν μαλακίᾳ πονηρᾷ. καὶ οὐκ ἐποίησεν ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐκφορὰν καθὼς ἐκφορὰν πατέρων αὐτοῦ».
Αριθμός: 1.

28, 5–6: «καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ διὰ χειρὸς βασιλέως Συρίας, καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῷ καὶ ᾐχμαλώτευσεν ἐξ αὐτῶν αἰχμαλωσίαν πολλὴν καὶ ἤγαγεν εἰς Δαμασκόν· καὶ γὰρ εἰς χεῖρας βασιλέως Ἰσραὴλ παρέδωκεν αὐτόν, καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῷ πληγὴν μεγάλην. καὶ ἀπέκτεινε Φακεὲ ὁ τοῦ Ῥομελία βασιλεὺς Ἰσραὴλ ἐν Ἰούδᾳ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδας ἀνδρῶν δυνατῶν ἰσχύϊ ἐν τῷ καταλιπεῖν αὐτοὺς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν».
Αριθμός: 120.000.

36, 16–17: «καὶ ἦσαν μυκτηρίζοντες τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ ἐξουθενοῦντες τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἐμπαίζοντες ἐν τοῖς προφήταις αὐτοῦ, ἕως ἀνέβη ὁ θυμὸς Κυρίου ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἕως οὐκ ἦν ἴαμα. καὶ ἤγαγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς βασιλέα Χαλδαίων, καὶ ἀπέκτεινε τοὺς νεανίσκους αὐτῶν ἐν ῥομφαίᾳ ἐν οἴκῳ ἁγιάσματος αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐφείσατο τοῦ Σεδεκίου καὶ τὰς παρθένους αὐτῶν οὐκ ἠλέησε καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτῶν ἀπήγαγον· τὰ πάντα παρέδωκεν ἐν χερσίν αὐτῶν».
Αριθμός: Άγνωστος.

Ιεζεκιήλ
24, 15–18: «Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ᾿ οὐ μὴ κλαυσθῇς. τεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς. καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι».
Αριθμός: 1.

Πράξεις Αποστόλων (Καινή Διαθήκη)
5, 1–10: «Ἀνὴρ δέ τις Ἀνανίας ὀνόματι σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ἐπώλησε κτῆμα…ἔπεσε δὲ παραχρῆμα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἐξέψυξεν· εἰσελθόντες δὲ οἱ νεανίσκοι εὗρον αὐτὴν νεκράν, καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς».
Αριθμός: 2.

12, 23: «παραχρῆμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἔδωκε τὴν δόξαν τῷ Θεῷ, καὶ γενόμενος σκωληκόβρωτος ἐξέψυξεν».
Αριθμός: 1.


Αν δεν έχει γίνει λάθος στην καταμέτρηση, τα εξακριβωμένα θύματα είναι 2.293.799. Αν συνυπολογίσει όμως κανείς, ότι παραμένει άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων των διαφόρων στρατών, τα θύματα του κατακλυσμού του Νώε, των Σοδόμων και Γομόρρων, ή τα θύματα των αμέτρητων επιδημιών, λιμών, βιασμών κ.λπ., τότε ο αριθμός θα φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη.

Για να περάσουμε και στην αντίπερα όχθη, πόσους σκότωσε ο Σατανάς;
Το μόνο που βρέθηκε, ήταν η «αντιπαράθεσή του» με τον Γιαχβέ σχετικά με τον Ιώβ (Ιώβ κεφ. 1). Η ιστορία έχει κάπως έτσι: Στην Αυσίτιδα ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ιώβ. Είχε αποκτήσει εφτά γιους και τρεις θυγατέρες. Ο Γιαχβέ λέει στον Σατανά: «Πρόσεξες τον δούλο μου, τον Ιώβ; Δεν υπάρχει άλλος σαν κι αυτόν πάνω στη γη, είναι άνθρωπος ακέραιος κι ευθύς, με σέβεται και αποστρέφεται το κακό». Ο Σατανάς του απάντησε: «Μήπως με το αζημίωτο σε σέβεται ο Ιώβ; (σ.σ.: κλασικός Εβραίος). Κάνε πως αγγίζεις τα υπάρχοντά του και να δεις αν δημόσια δεν σε βλαστημήσει». (σ.σ.: κλασικός Εβραίος 2) Είπε τότε ο Γιαχβέ στον Σατανά: «Ορίστε, σου παραδίδω όλα τα υπάρχοντά του, μόνο πάνω στον ίδιο να μην απλώσεις χέρι». Και ο Σατανάς έφυγε από τη σύναξη του Γιαχβέ. Μια μέρα που οι γιοι και οι κόρες τού Ιώβ έτρωγαν κι έπιναν στο σπίτι του μεγαλύτερου αδερφού τους, φτάνει στον Ιώβ ένας αγγελιοφόρος. Ξαφνικά φύσηξε άνεμος δυνατός από την άλλη άκρη της ερήμου, χτύπησε το σπίτι από παντού και το γκρέμισε! Τα παιδιά πλακώθηκαν στα ερείπια και σκοτώθηκαν…

Έτσι φαίνεται ότι εδώ παίχτηκε ένα στοίχημα, οπότε μάλλον χρεώνονται και οι δύο τα δέκα αυτά θύματα. Αν είναι έτσι, το αποτέλεσμα έχει ως εξής:
Γιαχβέ: 2.293.799+10= 2.293.809 θύματα.
Σατανάς: 10 θύματα.

 

GYNAIKA molinthentes

 
GYNAIKA MOLISMATIKI
Οι μη μολυνθέντες με Γυναίκα Αποκάλ. 14.4
Και το καλύτερο:
Είναι καλό ο άνθρωπος να μην αγγίζει γυναίκα
Κορινθίους Α' 7:1

Ο χριστιανισμός από την ημέρα της υπάρξεις του ήτανε μισογύνης, στην μετέπειτα πορεία του χρησιμοποίησαν την Μαριάμ σε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο για να μπορέσουν να ισοσταθμίσουν τα πράγματα,άλλα και αυτό υπό ορούς,πιστεύω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την παρουσίασαν σαν παρθένο, όχι μόνο για λόγους εντυπωσιασμού άλλα και για το λόγω ότι μισούν τις γυναίκες.
Ο μισογυνισμός της εκκλησίας και του χριστιανισμού φαίνεται ακόμα και στις μέρες μας αλλα έχει περιοριστή κάπως,τουλάχιστον στην χώρα μας.

Παραθέτω ένα απόσπασμα:


Του Ιωάννη Ρούσσου,
Τακτικού Καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα (ΗΠΑ)

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ (γ΄)


Στον Χριστιανισμό ακόμα και η τεκνοποίηση θεωρείται αμαρτία, κατά το «... Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην καί εν αμαρτίαις εκίσσησέ με ή μήτηρ μου...» του Εβραϊκού Ψαλμού 50: 7 (ή 51: 5 σε άλλες εκδόσεις). Γίνεται μόνον εξ' ανάγκης («κατ' οικονομίαν» όπως τους αρέσει να λένε λογίως) για να μην σβήσει το ανθρώπινο γένος. Αυτό έγινε εκ των πραγμάτων αφού τελικά δεν ήλθε εκείνο το πολυπόθητο τέλος του κόσμου μαζί με εκείνη την περίφημη Δευτέρα Παρουσία που περίμεναν αμεσότατα οι πρώτοι χριστιανοί και ο Παύλος. Ακόμα αυτή η εξ ανάγκης σεξουαλική συνεύρεση πρέπει να γίνεται χωρίς καμία απολύτως απόλαυση ηδονής και στο σκοτάδι. Η απόλαυση ηδονής είναι μεγάλη αμαρτία για τους διεστραμμένους χριστιανούς. Τέλος η λεχώνα χρειάζεται ειδική ιεροπραξία για να εξιλεώσει την «αμαρτία» της, 40 μέρες μετά την γέννα• να σαραντίσει όπως λέει ο λαός, που σημαίνει ότι για 40 μέρες η μητέρα και το μωρό δεν μπορούν να εξέρχονται από το σπίτι τους. Μετά όμως, το πρώτο πράγμα που η μάνα οφείλει να πράξει είναι το να επισκεφτεί τον ιερέα για την ειδική ιεροπραξία με ευχές, εξορκισμούς, κλπ. Έτσι έχουν θεσπιστεί αυτά τα πράγματα από τον Μωσαϊκό Νόμο και από την χριστιανική εκκλησία. Η γυναίκα λοιπόν γίνεται απλώς μια καταραμένη βρεφομηχανή και αυτό μόνο εξ' ανάγκης. Μα το λέει και ο Παύλος στην Α΄ Προς Τιμόθεον 2: 15, «η γυναίκα θα σωθεί με το να γεννά παιδιά». Άραγε, όσες γυναίκες για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν θα ριφθούν στο πυρ το εξώτερο;

Εί δυνατόν όμως, η γυναίκα να σταματήσει να είναι γυναίκα και με τις νηστείες να κατορθώσει να σταματήσει τα έμμηνά της. Αυτό είναι μεγάλη αρετή στον Χριστιανισμό αλλά ταυτοχρόνως και μεγάλη σχιζοφρένεια. Στον Μωσαϊκό Νόμο τα γυναικεία έμμηνα θεωρούνται μόλυνση και ακαθαρσία. Γι' αυτό απαγορεύεται να εισέρχονται οι γυναίκες στα ιερά των χριστιανικών και εβραϊκών ναών. Σ' αυτά τα θέματα διαβάστε και το σπουδαίο βιβλίο The X-Rated Bible (Η Ακατάλληλη Βίβλος) του Αμερικανού καθηγητή Ben Edward Akerley. Έτσι λοιπόν το κλείσιμο στα μοναστήρια, ο αναχωρητισμός, ο ερημιτισμός, κλπ. σου δίνουν πολύ πιο βέβαιο εισιτήριο για τον Παράδεισο από το να αποκτήσεις και να αναθρέψεις οικογένεια...!
Αυτό το τονίζει σαφώς και ο αλλοπρόσαλλος Απόστολος Παύλος στην επιστολή του Α΄ Προς Κορινθίους σε όλο το κεφάλαιο 7 όπου μεταξύ πολλών «μαργαριταριών» εκθειάζει την παρθενία και τη θεωρεί υπέρτατη αρετή. Μελετήστε το κεφάλαιο αυτό προσεκτικά να δείτε περί τίνος πρόκειται! Το ίδιο κάνει και ο διεστραμμένος Χρυσόστομος στο βιβλίο του με τίτλο Το Χάρισμα της Παρθενίας. Αν τώρα κανείς ενδιαφέρεται να μάθει για τη νόσο των ασκητών, μοναχών, ερημιτών, αναχωρητών (νόσος του αγίου Αντωνίου) ας μελετήσει το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη Αναφορά στον Γκρέκο όπου την περιγράφει θαυμάσια, διότι την έπαθε και ο ίδιος μια φορά που βρισκόταν στη Βιέννη.

Όπως είδαμε μέχρις εδώ ο Χριστιανισμός είναι τόσο διαστροφική και καταστροφική θρησκεία ώστε οι οπαδοί του, άνδρες και γυναίκες, δεν πρέπει να είναι ούτε ετεροφυλόφιλοι, ούτε ομοφυλόφιλοι, αλλά οφείλουν να είναι άφυλοι.
Και οι κληρικοί και οι λαϊκοί και οι μοναχοί και μοναχές πρέπει να είναι άφυλοι. Καμία ερωτική έλξη, ορμή, πάθος κλπ. Είδαμε παραπάνω μερικές αναφορές και τη θέση του ιδρυτού Ιησού Χριστού. Διά του λόγου το αληθές, ας δώσομε επ' αυτού άλλη μια αναφορά από τον απεχθέστατο Παύλο: Πρoς Κoλασσαείς 3: 2-6 «τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης. απεθάνετε γαρ, και η ζωή υμών κέκρυπται συν τω Χριστω εν τω Θεω• όταν ο Χριστός φανερωθή, η ζωή ημών, τότε και υμείς συν αυτω φανερωθήσεσθε εν δόξη. Νεκρώσατε ουν τα μέλη υμών τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις εστίν ειδωλολατρία, δι' α έρχεται η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας», (και όλες οι αναφορές δεν έχουν τέλος...). Παρθενία λοιπόν και μετά θάνατον ζωή. Τίποτα άλλο. Βέβαια η διαστροφή αυτή κατά τους δύο πρώτους αιώνες της Κ. Ε. δεν μπορούσε να πάει άλλο ώστε μετά αυτοί οι διεστραμμένοι άφησαν τα δύο φύλα να συνευρίσκονται αλλά μόνο «κατ' οικονομίαν» χάριν της τεκνοποιήσεως.



Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Τι άλλο είναι η γυναίκα παρά ένας εχθρός της φιλίας, μια αναπόφευκτη τιμωρία, ένα αναγκαίο κακό, ένας φυσικός πειρασμός, ένας επιθυμητός όλεθρος, ένας οικιακός κίνδυνος, μια ευχάριστη καταστροφή, ένα κακό της φύσεως ζωγραφισμένο με όμορφα χρώματα;»

Α’ Τιμόθεον επιστολή 2:11-15
Η γυναίκα ας μαθαίνει μέσα σε ησυχία με κάθε υποταγή• σε γυναίκα, όμως, δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να αυθεντεύει επάνω στον άνδρα, αλλά να ησυχάζει.

Μόλις το 1545 μ.Χ., στη Σύνοδο του Τρέντο η Καθολική Εκκλησία αποδέχτηκε ότι οι γυναίκες έχουν ψυχή.

Βοήθιος «Η γυναίκα είναι ένας ναός κτισμένος πάνω σε ένα υπόνομο

Χρυσόστομος: «Η γυνή άπαξ ωμίλησε και το παν κατέστρεψε»)

Αυγουστίνος «Οι γυναίκες δεν πρέπει να έχουν απολύτως καμιά διαφώτιση ή παιδεία. Αλλά πραγματικά πρέπει να απομονώνονται γιατί είναι η αιτία των μισητών και ακουσίων στύσεων στους αγίους άνδρες.»

Λούθηρος «Αν μια γυναίκα πεθάνει από τις πολλές γέννες δεν πειράζει. Άστε την να πεθάνει. Γι’ αυτό άλλωστε πλάστηκε.»

Προς Κορινθίους Α 14:34-35 Οι γυναίκες σας ας σιωπούν μέσα στις εκκλησίες• επειδή, δεν είναι επιτρεπτό σ' αυτές να μιλάνε, αλλά να υποτάσσονται, όπως λέει και ο νόμος. Αλλά, αν θέλουν να μάθουν κάτι, ας ρωτούν τούς άνδρες τους στο σπίτι• επειδή, είναι αισχρό σε γυναίκες να μιλάνε μέσα σε εκκλησία.

Προς Εφεσίους, 5:22 Οι γυναίκες, υποτάσσεστε στους άνδρες σας, όπως στον Κύριο•

Προς Τιμόθεο Α 2:11-15 Η γυναίκα ας μαθαίνει μέσα σε ησυχία με κάθε υποταγή• σε γυναίκα, όμως, δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να αυθεντεύει επάνω στον άνδρα, αλλά να ησυχάζει. Επειδή, ο Αδάμ πλάστηκε πρώτος, έπειτα η Εύα. Και ο Αδάμ δεν απατήθηκε• αλλά, η γυναίκα, αφού εξαπατήθηκε, διέπραξε παράβαση• όμως, θα σωθεί διαμέσου τής τεκνογονίας, αν μείνουν στην πίστη και αγάπη και αγιασμό με σωφροσύνη.

Διαζύγιο με ένα απλό γράμμα. Βδέλυγμα η χωρισμένη αν ξαναχωρίσει ή χηρέψει:
Δευτερονόμιον 24:1-4 1. ΟΤΑΝ κάποιος πάρει γυναίκα, και νυμφευθεί μαζί της, και συμβεί να μη βρει χάρη στα μάτια του, επειδή βρήκε σ' αυτήν κάποιο άσχημο πράγμα, τότε ας γράψει σ' αυτήν γράμμα διαζυγίου, και ας το δώσει στο χέρι της, και ας τη διώξει από το σπίτι του. Και αφού αναχωρήσει από το σπίτι του, μπορεί να πάει και να συζευχθεί με άλλον άνδρα. Και αν ο δεύτερος άνδρας της τη μισήσει, και γράψει σ' αυτή γράμμα διαζυγίου, και το δώσει στο χέρι της, και τη διώξει από το σπίτι του ή αν πεθάνει ο δεύτερος άνδρας, που την πήρε για γυναίκα του, ο πρώτος της άνδρας, που την έδιωξε, δεν μπορεί να την ξαναπάρει στον εαυτό του για γυναίκα, αφού μολύνθηκε• επειδή, είναι βδέλυγμα μπροστά στον Κύριο• και δεν θα επιφέρεις αμαρτία στη γη, στην οποία ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα ως κληρονομιά.

Ο ίδιος ο Ιησούς δεν επέλεξε καμία γυναίκα για απόστολο, ούτε καν τη μητέρα του.
Οι Απόστολοι συνεχίζοντας το παράδειγμα του, ουδέποτε χειροτόνησαν γυναίκα.
Ο μόνος ρόλος που επεφύλασσαν για τη γυναίκα ήταν εκείνος του χρηματοδότη: πχ το Υπερώο της Σιών, ένα ιδιωτικό διώροφο σπίτι, που μεταμορφώθηκε σε χώρο συναθροίσεων ανήκε σε πλούσια γυναίκα, τη Μαρία, μητέρα του Ευαγγελιστή Μάρκου.

Κολοσσαείς 3:18 Οι γυναίκες, υποτάσσεστε στους άνδρες σας, όπως αρμόζει εν Κυρίω.

Υπάρχει φυσικά και η ενάρετη γυναίκα: είναι αυτή που ποτέ δεν δείχνει το πρόσωπο της σε ξένο
Ιωάννης Μόσχος «Λειμών», κεφάλαιο 78

Από γυναικός αρχή αμαρτίας καί δι’ αυτήν αποθνήσκομεν πάντες
Σοφία Σειράχ 25:24


Δευτερονόμιον 25 5 Εάν συγκατοικώσιν αδελφοί, και αποθάνη εις εξ αυτών και δεν έχη τέκνα, η γυνή του αποθανόντος δεν θέλει υπανδρευθή με ξένον• ο αδελφός του ανδρός αυτής θέλει εισέλθει προς αυτήν, και θέλει λάβει αυτήν εις εαυτόν γυναίκα και εκπληρώσει το χρέος του ανδραδέλφου εις αυτήν.
Δευτερονόμιον 25 7 Εάν δε ο άνθρωπος δεν ευαρεστήται να λάβη την γυναίκα του αδελφού αυτού, τότε η γυνή του αδελφού αυτού ας αναβή εις την πύλην προς τους πρεσβυτέρους και ας είπη, Ο αδελφός του ανδρός μου αρνείται να αναστήση το όνομα του αδελφού αυτού εν τω Ισραήλ• δεν θέλει να εκπληρώση εις εμέ το χρέος του ανδραδέλφου. Δευτερονόμιον 25 9 τότε η γυνή του αδελφού αυτού θέλει ελθεί προς αυτόν ενώπιον των πρεσβυτέρων, και θέλει λύσει το υπόδημα αυτού από του ποδός αυτού και εμπτύσει εις το πρόσωπον αυτού, και αποκριθείσα θέλει ειπεί, Ούτω θέλει γίνεσθαι εις τον άνθρωπον, όστις δεν θέλει να οικοδομήση τον οίκον του αδελφού αυτού.
Δευτερονόμιον 25 11 Εάν άνθρωποι μάχωνται προς αλλήλους, και η γυνή του ενός πλησιάση διά να ελευθερώση τον άνδρα αυτής εκ της χειρός του τύπτοντος αυτόν, και εκτείνασα την χείρα αυτής πιάση αυτόν από των κρυφίων αυτού, τότε θέλεις αποκόψει την χείρα αυτής•
Αριθμοί
27 Και αφού ποτίση αυτήν το ύδωρ τότε θέλει συμβή ώστε, αν ήναι μεμολυσμένη και ηδίκησε τον άνδρα αυτής, θέλει εισέλθει εις αυτήν το ύδωρ, το φέρον την κατάραν, διά πικρίαν, και η κοιλία αυτής θέλει πρησθή και ο μηρός αυτής θέλει σαπή και θέλει είσθαι η γυνή κατάρα εν μέσω του λαού αυτής.
28 Εάν όμως δεν ήναι μεμολυσμένη η γυνή αλλά καθαρά, τότε θέλει μείνει αβλαβής, και θέλει συλλάβει σπέρμα.
29 Ούτος είναι ο νόμος της ζηλοτυπίας, όταν γυνή τις παραδρομήση, δεχομένη άλλον αντί του ανδρός αυτής και μολυνθή•

Μάρκος 10 12 και εάν γυνή χωρισθή τον άνδρα αυτής και συζευχθή με άλλον, μοιχεύεται.
Α.Κορινθίους 11 6 Επειδή αν δεν καλύπτηται η γυνή, ας κουρεύση και τα μαλλία αυτής• αλλ' εάν ήναι αισχρόν εις γυναίκα να κουρεύη τα μαλλία αυτής ή να ξυρίζηται, ας καλύπτηται.

Γελοίες Ιουδαιο-χριστιανικές χρονολογήσεις από κτίσεως κόσμου!

 

___Για τις εβραϊκές χρονολογήσεις υπάρχουν τα εβραϊκά βιβλία :
______Seder -<<olam rabba’’ (H τάξη του κόσμου)>>.
______Megillat Ta’anit (Ειλητάριο της νηστείας), τα οποία συσχετίζουν γνωστά γεγονότα με συγκεκριμένες ημέρες.

___3.761 π. 0. Εβραϊκή χρονολόγηση που αρχίζει στις 7 Οκτωβρίου του έτους 3.761 π. 0, από Κτίσεως Κόσμου (Anno Mundi. A. M. στα λατινικά).

___4.004 π. 0. Ημερομηνία που πρότεινε ο James Ussher (1581-1656), αρχιεπίσκοπος του Άρμαγκ στη Βόρεια Ιρλανδία, πρότεινε δηλαδή το καρκινικό νούμερο 4.004 και όχι το επαιώνιο έτος 4.000, πράγμα, που οφείλεται στην πίστη των ιστορικών ότι ο Ηρώδης πέθανε το 4 π. 0.

___5.499 π. 0. Ο Σέξτος Ιούλιος, ο Αφρικανός (Sextus Julius, Africanus, 180 - 250 μ. 0.), χριστιανός ιστορικός των πρώτων χρόνων του Χριστιανισμού, έγραψε το 221 μ. 0, ένα αξιόλογο ιστορικό έργο με τίτλο -<<Χρονογραφίες ή Πεντάβιβλον χρονολογικό>>. Μία πεντάτομη πραγματεία για την ιστορία του κόσμου, από την αρχή της δημιουργίας, μέχρι το 221 μ. 0, όπου προτείνει ως αρχή της δημιουργίας το έτος 5.499 π. 0 και ως βάση υπολογισμών, θεωρεί τα κείμενα της Αγίας Γραφής, τα οποία χρησιμοποιεί για να ενοποιήσει αιγυπτιακές και χαλδαϊκές χρονολογίες.

___5.198 μ. 0. Ο Ευσέβιος Καισαρείας (265 - 340 μ. 0.), Πατέρας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης και μαθητής του μάρτυρα Παμφίλου, στην -<<Παντοδαπή Ιστορία>> του, βάζει τη δημιουργία του κόσμου μέχρι την ενσάρκωση του Χριστού ίσο με 5.198 έτη.

___3.952 π. 0. Αιώνες αργότερα, ο Βέδας ο Αιδέσιμος (Venerable Bede, 673 - 735 μ. 0.), επιφανής Άγγλος θεολόγος και ιστορικός, στην -<<Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού Έθνους (Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum)>>, υπολόγισε το ίδιο διάστημα ίσο με 3.952 έτη.

___5.506 π. 0. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Γεώργιος Κεδρηνός, αρχές του 12ου αιώνα, στη -<<Σύνοψιν ιστοριών>>, αρχίζει από την κτίση του κόσμου, που τοποθετεί στο έτος 5.506 π. 0 και φθάνει μέχρι το έτος της ανόδου στο θρόνο Κωνσταντινουπόλεως του Ισαάκιου Κομνηνού (1.057 μ. 0.).

___3.949 ή 4.713 π. 0. Ο Γάλλος ουμανιστής Ιωσήφ Σκάλιγκερ (Joseph Scaliger, 1484 - 1558), τοποθετούσε την αρχή της δημιουργίας αρχικά στο έτος 3.949 π. 0 και αργότερα στο έτος 4.713 π. 0, το οποίο αποτέλεσε και την αφετηρία της Ιουλιανής Περιόδου (Julian Period), που ο ίδιος εισήγαγε.

___3.963 π. 0. Μετά τον Άσερ και τον Λάιτφουτ, ο περίφημος αστρονόμος Εβέλιος (Johannes Hevelius, 1611 - 1687), στο σύγγραμμά του -<<Πρόδρομος Αστρονομίας (Prodromus Astronomiae, 1690)>>, προσδιόρισε ως και την ακριβή ώρα : 6η απογευματινή 24ης Οκτωβρίου 3.963 π. 0.

___5.509 μ . 0. Η Χριστιανική Εκκλησία με την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 680 μ. 0, καθόρισε ως αρχή της δημιουργίας την 1η Σεπτεμβρίου του 5.509 π. 0, που ονομάστηκε ‘’Βυζαντινή ή Εποχή της Κωνσταντινουπόλεως’’. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε επίσημα από τον 9ο αιώνα επί της βασιλείας του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού (886 - 912 μ. 0.).

___5.508 π. 0. Η καθολική Εκκλησία αποδέχτηκε από την περίοδο της Αναγέννησης τη Βυζαντινή εποχή στο μαρτυρολόγιο της.

___5.508 μ. 0. Ως Έτος Κόσμου ή έτος κτίσης του κόσμου, προσδιορίζεται το έτος που έγινε αποδεκτό ως η αφετηρία του χρονολογικού συστήματος του Βυζαντίου, το οποίο υιοθέτησε και διατήρησε και η Ορθόδοξη Εκκλησία από το 691 μ. 0, μέχρι το 1728. Ονομάζεται ‘’χρονολογικό σύστημα Κωνσταντινουπόλεως’’ σε αντιδιαστολή με το "Αλεξανδρινό σύστημα" του 412 μ. 0.

___5.508 π. 0. Γνωρίζουμε ότι με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, αντίθετα από τη Δύση, διαδόθηκε στο Βυζάντιο, αυτή η χρονολόγηση από κτίσεως κόσμου (anno mundi). Επρόκειτο για μια συμβατική χρονολογία, αλλά όχι ίδια, παρά πάσι χρονολόγοις και θεολόγοις, ποικίλη και παντοδαπή, καθώς οι μελετητές της Παλαιάς Διαθήκης, προσπάθησαν να υπολογίσουν την 'αρχή του κόσμου' προτείνοντας διάφορες χρονολογίες (5.508 ή 5.493 π. 0).

 Χρονολογήσεις και Αστροφυσική : 
Όμως, όλες αυτές οι ημερομηνίες (3.761 ως 5.509), που προτείναν οι χριστιανοί χρονολόγοι και θεολόγοι, χρησιμοποιούνται από τους ίδιους, για τη κατασκευή των λεγόμενων ‘’Εποχών’’, στις αστρολογικές τους Εφημερίδες.
___Στην Αστροφυσική, όμως, επικρατεί η θεωρία ότι η επιφάνεια της Γης διαμορφώθηκε αργά και εξελικτικά και ότι η ηλικία του πλανήτη μας προσδιορίζεται με τεχνικές υπολογισμού της ηλικίας των γήινων πετρωμάτων, που βασίζονται στη ραδιενεργό χρονολόγηση.
___Όπως υποστηρίζουν οι συνάδελφοι γεωλόγοι, η ανεύρεση πετρωμάτων από την εποχή της δημιουργίας της Γης είναι σχεδόν αδύνατη, αφού τα πετρώματα αυτά έχουν από καιρό διαβρωθεί από γεωλογικούς και κλιματολογικούς παράγοντες. Εντούτοις έχουν βρεθεί κρύσταλλοι στην Αυστραλία, που με τη ραδιενεργό χρονολόγηση, έχουν χρονολογηθεί στα 4,3 δισεκατομμύρια έτη.
___Ενώ, οι αστροφυσικοί, συνδυάζοντας τα αποτελέσματα των γήινων ερευνών με τις μελέτες του Ήλιου, με τις έρευνες στη Σελήνη και τους κοντινούς πλανήτες, υπολογίζουν ότι, η δημιουργία του Ηλιακού μας συστήματος, άρα και της Γης, έγινε τουλάχιστον πριν από 4,5 δισεκατομμύρια έτη περίπου.
___Σε σχέση με τα 4,5 δισεκατομμύρια έτη που αποδεχόμαστε ως ηλικία της Γης, οι λίγες χιλιάδες χρόνια που πρότειναν οι λόγιοι και οι χριστιανοί συγγραφείς, φαίνονται σαν ένα χοντροκομμένο αστείο, από άποψη μεγέθους και μόνο.

ANTIPALOGNOSIA2

Να πως πρέπει να διαβάζεται η Βίβλος. Αυτή η εγκυκλοπαίδεια δόλου, ύπουλου επεκτατισμού και κατάκτησης των εθνών που λέγεται Βίβλος. Του Μ. Καλόπουλου

Ας διαβάσουμε λοιπόν ένα και μοναδικό κεφάλαιο απ' το βιβλίο του Ησαΐα, και ας θαυμάσουμε την γιαχβική πολεμική μηχανή να ξεδιπλώνει την ευφυΐα της!

Ησαΐας 19ο Κεφάλαιο: Λεπτομερέστατο σχέδιο κατάληψης των εθνών από τους οπαδούς του Γιαχβέ! Του Μ. Καλόπουλου

Ησαΐας 19ο Κεφάλαιο:

Η κατά της "Αιγύπτου" (ή γενικώς εθνικών) όρασις.

(υπουλη επίθεση κατά εθνικών σεβασμάτων και αξιών)

1 «Ιδού, ο Κύριος επιβαίνει επί "νεφέλης κούφης" (κρυφά μέσα σε σύννεφο) και θέλει επέλθει (επιτεθεί) επί τους "Αιγύπτιους" (εθνικούς) και τα σεβάσματα αυτών, και θέλουσι "σεισθή" (συγκλονιστεί) από προσώπου αυτού, και η "καρδία" (η έδρα των πεποιθήσεων) των ανθρώπων θέλει διαλυθή. 

(Αν και δεν μας αναλύονται εδώ καθόλου οι λόγοι της καθολικής επιτυχίας, της θεολογικής αυτής επίθεσης, που προκαλεί σεισμό και διάλυση των εθνικών πεποιθήσεων… ο Ησαΐας γνωρίζει ήδη πως η αβρααμική "θεουργία" (τεχνολογία θαυμάτων), έχει ολόκληρο δοκιμασμένο οπλοστάσιο εντυπωσιακών υλικών παραγωγής "θαυμάτων", που ξεσηκώνουν θύελλα διχασμών και ανατρεπτικών εντυπώσεων)!

(Το διχαστικό, αδελφοκτονικό και αλληλο-εξοντωτικό αποτέλεσμα):

2 Και θέλει σηκώθει "Αιγύπτιος" (εθνικός) κατά "Αιγυπτίου" (εθνικού), και θέλουσι πολεμήσει έκαστος κατά του αδελφού αυτού και έκαστος κατά του πλησίον αυτού, (θα ξεσπάσει δλδ θεολογικός και γενικότερα διχαστικός ιδεολογικός αδελφοκτόνος πόλεμος αλληλοεξόντωσης) πόλις κατά πόλεως, βασιλεία κατά βασιλείας. (Λόγια που επανέλαβε αυτούσια και ο μέγιστος απόστολος του Αβραάμ, ο Χριστός Ιησούς στο Κατά Ματθαίον 24.7.)

(Τρόπος… η πνευματική τους σύγχυση):

3 Και θέλει εκλείψει το "πνεύμα" (παιδεία, ιδανικά και διοίκηση) της "Αιγύπτου" εν μέσω αυτής, και θέλω ανατρέψει την "βουλήν" (πεποιθήσεις, σκοπούς και προθέσεις) αυτής. 

(Η πρόθεση της πνευματικής αλλοίωσης, ο σκοπός της ιδεολογικής σύγχυσης και η μεθοδευμένη καταστροφή της ελεύθερης κρίσης των εθνικών είναι εδώ καταφανέστατη)!

(απότερος Σκοπός… η σταδιακή εδραίωση της Γιαχβικής εξουσίας):

4 Και θέλω παραδώσει τους "Αιγυπτίους" (εθνικούς) εις χείρα σκληρών "κυρίων", (διαχειριστών) και "βασιλεύς" (ηγέτης) άγριος θέλει εξουσιάζει αυτούς, λέγει ο Γιαχβέ, ο Κύριος των δυνάμεων. 

(Η ΚΛΙΜΆΚΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΕΎΣΕΩΝ):

5 Και τα "ύδατα" (η κινητικότητα, η διακίνηση ιδεών) θέλουσιν εκλείψει εκ των "θαλασσών" (λαών) και ο "ποταμός" (πνευματική και υλική άρδευση) θέλει αφανισθή και καταξηρανθή.

6 Και οι "ποταμοί" (οι διευθετημένες δυνατότητες πνευματικής και υλικής άρδευσης) θέλουσι στερεύσει. Οι "ρύακες οι περιπεφραγμένοι" (και οι μικρότεροι οργανωμένοι τρόποι υλικής και πνευματικής αναζωογόνησης) θέλουσι κενωθή και καταξηρανθή, ο "κάλαμος" (οι μεμονωμένοι ελεύθεροι επαγγελματίες) και ο "σπάρτος" (οι διορισμένοι δημόσιοι λειτουργοί) θέλουσι "μαρανθή" (αχρηστευθεί).

(Θα χτυπηθεί μεθοδικά Κάθε τομέας της εθνικής ευρωστίας):

7 Τα "λιβάδια πλησίον των ρυάκων, επί των στομίων των ρυάκων, και παν το εσπαρμένον παρά τους ρύακας θέλει ξηρανθή", απορριφθή και αφανισθή. (Κάθε οργανωμένη κοινωνική παράταξη, με μικρή ή μεγάλη πνευματική ή υλική παραγωγή, θα απαξιωθεί και θα αχρηστευθεί… όπως λεπτομερέστερα αναλύεται και παρακάτω…):
8 Και οι "αλιείς" (επιτηδευματίες-έμποροι) θέλουσι στενάξει και πάντες οι ρίπτοντες άγκιστρον εις τους ρύακας θέλουσι θρηνήσει και οι βάλλοντες δίκτυα επί τα ύδατα θέλουσι νεκρωθή. 
9 Και οι εργαζόμενοι το "λινάριον" και οι πλέκοντες "δίκτυα" θέλουσι ταραχθή. 

(σταδιακά θα επέλθει Συνολική Εθνική κατάρρευση):

10 Και οι "στύλοι" (οι κοινωνικοί στυλοβάτες, θεσμοί, παιδεία, πολιτική, εμπόριο…) αυτής θέλουσι συντριφθή και πάντες οι κερδαίνοντες από ιχθυοτροφείων. 
11 Βεβαίως οι "άρχοντες" της (οι ανώτατοι διοικητικοί των εθνών), είναι (πλέον) μωροί, η βουλή των σοφών συμβούλων του "Φαραώ" (το επιτελείο του εκάστοτε ανώτατου άρχοντα) κατεστάθη άλογος, (κατάντησαν διοικητικά ηλίθιοι… μια και η διοικητική παράλυση των εθνών είναι το μέγα ζητούμενο αυτής της ύπουλης "θεολογικής" επίθεσης!

Προσοχή τώρα στο σημαντικό ερώτημα που ακολουθεί…!).

 

(Η Βίβλος δικαιως Ειρωνεύεται την ανύπαρκτη αντιπαλογνωσίας μας!)

(εκπληκτική βιβλική επισήμανση, που ορίζει την αντιπαλογνωσία ως καθοριστικό παράγοντα σοφίας!)

Πως (λοιπόν) λέγετε (εσείς οι εθνικοί) έκαστος προς τον "Φαραώ" (προς τον εκάστοτε άρχοντά του), εγώ είμαι υιός σοφών, υιός αρχαίων βασιλέων; (συνηθισμένη καύχηση Ελλήνων για… "Ιχώρ", DΝΑ και αναρίθμητες αρχαίες δόξες).

ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΤΙΚΟΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ Ο ΒΙΒΛΙΚΟς ΔΟΛΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ...

12 Που, που είναι (εθνικέ άρχοντα) οι σοφοί σου; και (αν είναι πράγματι σοφοί), ας είπωσι τώρα προς σε, (τον εθνικό άρχοντα) και ας καταλάβωσι (οι εθνικοί σύμβουλοί σου) τι εβουλεύθη (μηχανεύτηκε) ο Κύριος (Γιαχβέ) των δυνάμεων κατά της "Αιγύπτου" (της χώρας σου ή των εθνών, ή γενικότερα της Ανθρωπότητας)! 

Τώρα προσοχή εδώ, στην παραπάνω αυτή απίστευτη  επισήμανση… στο καταπληκτικό αυτό βιβλικό συμπέρασμα... υπάρχει ξεκάθαρα διατυπωμένο το απόλυτα ελλειμματικό ισοζύγιο σοφίας και αντιπαλογνωσίας των εθνικών, που ξεκάθαρα πριν από 2,5 χιλιάδες χρόνια εχει συνειδητοποιήσει και προτείνει ως κεφαλαιώδες αξίωμα ο Ησαΐας!!!

Σοφός λοιπόν κατά τον Ησαΐα, δεν είναι αυτός που καυχάται για την σπουδαία και ένδοξη καταγωγή του (βλέπε Έλληνα)… το ΔΝΑ ή το ΙΧΩΡ του, ή τους τρισένδοξους προγόνους του, αλλά αυτός και μόνον αυτός, που έχει εγκαίρως αντιληφθεί τις ύπουλες ανατρεπτικές και αχρηστευτηκές μεθοδεύσεις των αντιπάλων του, και δη του μεθοδικού αβρααμικού γιαχβισμού, κατά του έθνους του!!! Διαφορετικά… μοιραία θα υποστεί τα ακόλουθα:

(τα παλαιά διοικητικά κέντρα των εθνικών Αλώνονται, αχρηστεύονται και αντικαθιστανται από νέα δραστήρια γιαχβικά κέντρα πλάνης και ηλιθιοποιησησ):

13 Οι άρχοντες της Τάνεως και της Μέμφεως (αμφότερα κορυφαία διοικητικά κέντρα της "Αιγύπτου"... εδω των εθνών ή γενικότερα της ανθρωπότητας... τελικά...), "εμωράνθησαν", (ηλιθιοποιήθησαν) οι άρχοντες της "επλανήθησαν", (υπέστησαν πλάνη και σύγχυση) και (με την σειρά τους), επλάνησαν την "Αίγυπτον" οι άρχοντες των "φυλών" (λαών) αυτής

(Προσέξτε την καταπληκτική σειρά μεθοδικής διαδοχικής διάβρωσης και πλάνης, που ξεκινά μεν από τους μονάρχες και τους διοικητικούς άρχοντες, αλλά επεκτείνεται και στα μικρότερα κέντρα φατριών και διοίκησης, και μοιραία η πλάνη καταλήγει στους μεμονωμένους εξουσιαζόμενους λαϊκούς!

Δικαίως θριαμβολογεί λοιπόν παρακάτω ο Ησαΐας, περιγράφοντας λεπτομερώς την αποτελεσματικότατη μέθοδο άλωσης των εθνών, που στηρίζεται όχι σε αόριστες ευχές και όνειρα αλλά στο δραστικό δόλιο δηλητηριώδες κέρασμα παραφροσύνης)![1]

 

ΠΑΡΑΚΑΛΏ ΕΝΤΕΊΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΉ ΣΑΣ, ΤΏΡΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΌΜΕΘΑ ΣΤΟΝ ΣΚΛΗΡΌ ΠΥΡΉΝΑ ΤΗΣ ΓΙΑΧΒΙΚΉΣ ΜΕΘΟΔΕΎΣΕΩΣ

(Οπλικό σύστημα… το κερασμένο δόλιο και δηλητηριασμένο πνεύμα παραφροσύνης):  

14 Ο Κύριος εκέρασεν (όπως ο κεραστή Οδυσσέας τον Κύκλωπα!) εν τω μέσω αυτής (της "Αιγύπτου" ή ανθρωπότητας), πνεύμα παραφροσύνης, (σύγχυσης και πλάνης) και (τα νέα αυτά γιαχβικά διοικητικά κέντρα) επλάνησαν την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα) εις πάντα τα έργα αυτής, (και οι λαοί είναι πλέον) ως ο μεθύων πλανάται εν τω εμετώ αυτού. 

(Χαοτική απραξία… το Αποτέλεσμα του πνευματικού δηλητηρίου…)
15 Και δεν θέλει είσθαι έργον διά την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα), το οποίον η "κεφαλή" (οι άρχοντες) ή η "ουρά", (ο λαός) ο "κλάδος" (φορέας) ή ο "σπάρτος" (θεσμός), να δύναται να κάμη. 

(Με δόλια ιδεολογικά "κεράσματα", υποσχέσεις μεγαλείου και σωτηρίας… αλλά και δωροδοκίες ή κοινώς λαδώματα, θα επέλθει η πλήρης και απόλυτη κοινωνική, κρατική και διοικητική αχρήστευση! Αποτέλεσμα; Η κοινωνική σύγχυση, ο καταστροφικός αποπροσανατολισμός και η ντροπιαστική πάνδημος δουλοπρέπεια…).

(Η πολυεπίπεδη σύγχυση θα εμπεδώσει την κοινωνική χημεία της υποταγής, και τΑ αλλεπάλληλα πλήγματα κατά των εθνικων, θα εγκαθιδρύσουΝ τον φόβο των Ιουδαίων και του θεού τους):

 

ΠΑΡΑΚΑΛΏΕΝΤΕΊΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΉ ΣΑΣ, ΤΏΡΑ ΠΟΥ ΕΙΣΕΡΧΌΜΕΘΑ ΣΤΟΝ ΣΚΛΗΡΌ ΠΥΡΉΝΑ ΤΗΣ ΓΙΑΧΒΙΚΉΣ ΜΕΘΟΔΕΎΣΕΩΣ

(Οπλικό σύστημα… το κερασμένο δόλιο και δηλητηριασμένο πνεύμα παραφροσύνης):  

14 Ο Κύριος εκέρασεν (όπως ο κεραστή Οδυσσέας τον Κύκλωπα!) εν τω μέσω αυτής (της "Αιγύπτου" ή ανθρωπότητας), πνεύμα παραφροσύνης, και (τα νέα αυτά γιαχβικά πλέον διοικητικά κέντρα) επλάνησαν την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα) εις πάντα τα έργα αυτής, (και οι λαοί είναι πλέον) ως ο μεθύων πλανάται εν τω εμετώ αυτού.

(Χαοτική απραξία… το Αποτέλεσμα του πνευματικού δηλητηρίου…)
15 Και δεν θέλει είσθαι έργον διά την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα), το οποίονη "κεφαλή" (οι άρχοντες) ή η "ουρά", (ο λαός) ο "κλάδος" (φορέας) ή ο "σπάρτος" (θεσμός), να δύναται να κάμη. 

(Με δόλια ιδεολογικά "κεράσματα", υποσχέσεις μεγαλείου και σωτηρίας… αλλά και δωροδοκίες ή κοινώς λαδώματα, θα επέλθει η πλήρης και απόλυτη κοινωνική, κρατική και διοικητική αχρήστευση! Αποτέλεσμα; Η κοινωνική σύγχυση, ο καταστροφικός αποπροσανατολισμός και η ντροπιαστική πάνδημος δουλοπρέπεια…).

(Η πολυεπίπεδη σύγχυση θα εμπεδώσει την κοινωνική χημεία της υποταγής, και τΑ αλλεπάλληλα πλήγματα κατά των εθνικων, θα εγκαθιδρύσουΝ τον φόβο των Ιουδαίων και του θεού τους):

16 Εν εκείνη τη ημέρα (δηλαδή, όταν όλα αυτά θα έχουν πλέον επιτευχθεί), οι "Αιγύπτιοι" (οι εθνικοί) θέλουσιν είσθαι (δειλοί) ως γυναίκες, και θέλουσι τρομάξει και φοβηθή από της "χειρός" (τον εκτελεστικό βραχίονα) του Κυρίου (Γιαχβέ) των δυνάμεων σειομένης, την οποίαν (θα) σείει (συστηματικά και απειλητικά) επ' αυτούς. 

 

(Η κριμένη σε "νέφος" επιδρομή του "Γιαχβέ", δηλαδή, ο ύπουλος εκφοβιστικός και υποσχεσιακός  αβρααμισμός, έχει ήδη εγκατασταθεί στην διοίκηση των εθνών, και τα δηλητηριώδη κεράσματά του έχουν αποδώσει σύγχυση, φόβο και φυσικά διάθεση υποταγής στον δεσποτικό γιαχβισμό):

(η διαρκής Φρίκη θα επιβάλει την νέα τάξη)

17 Και η χώρα (το κράτος η δύναμη) των ιουδαίων (ο καθαρόαιμος Ιουδαϊσμός) θέλει είσθαι φρίκη εις τους "Αιγυπτίους", (εθνικούς) καιπας όστις "ονομάσει" (καταγγείλει, αμφισβητήσει) αυτήν, θέλει φρίττει, διά την βουλήν (επιβουλή, τιμωρία, απομόνωση) του Κυρίου των δυνάμεων, την οποίαν απεφάσισεν εναντίον αυτών.

(Οι υπόδουλοι εθνικοί εντρομοι δεν θα εχουν αλλη επιλογη, απ΄το να υπηρετήσουν τον επικυριαρχο γιαχβισμό. ομως... Η συνταγη της απολυτης κατακτησης, προβλεπει κατι πολυ συμαντικο ακομα...):

18 Εν εκείνη τη ημέρα (όταν δλδ όλα αυτά θα έχουν πλέον επιτευχθεί) πέντε "πόλεις" (πέντε διοικητικά κέντρα… όσες και οι αισθήσεις μας!), εν τη γη της "Αιγύπτου" (στην γη των εθνικών) θέλουσιν είσθαι λαλούσαι την γλώσσαν της "Χαναάν" (ενώ δλδ θα ομιλούν την γλωσσά των "Χαναναίων" δλδ εθνικών... όμως...) θα ομνύουν (θα ορκίζονται πίστη) εις τον Κύριον (Γιαχβέ) των δυνάμεων, η μία (μάλιστα... παρακαλώ προσέξτε...) θα ονομάζεται "πόλις" Ασεδέκ. (δλδ "πόλη" δικαιοσύνης)!

Μετά την αλλοτρίωση των ηγετών και λοιπών εθνικών αρχόντων, ακολουθεί λαϊκή σύγχυση και γενικευμένος φόβος-δέος που οδηγεί μοιραία στην χειραγώγηση και την υποταγή! Με υποταγμένο το σύνολο πια του έθνους, δημιουργούνται στην συνέχεια κατάλληλα διοικητικά κέντρα (υπουργεία – υπηρεσίες - θεσμοί), επανδρωμένες με εκγιαχβισθέντες εθνικούς, που θα επιβλέπουν την εφαρμογή και την επέκταση του αβρααμικού γιαχβισμού στην ιουδαιο-κατεχόμενη χώρα... ή ανθρωπότητα!

Μάλιστα ένα εκ των κέντρων αυτών, κρίνεται εκ των προτέρων απαραίτητο απόκτημα των κατακτητών... και ευφυέστατα κατονομάζεται, ως διοικητικό κέντρο (ή υπουργείο) δικαιοσύνης (εθνικό ή διεθνές π.χ. ... ΟΗΕ..!)… που θα διαχειρίζεται όμως και θα επιβάλει την "δική μας" "γιαχβική" (ιουδαϊο-αβρααμική) δικαιοσύνη!

(Η θεολογικό-πολιτική άλωση έχει συντελεστεί και η αβρααμικο-Γιαχβική "λατρεία" (Ιουδαϊκό σύστημα αξιών) λειτουργεί πλεον ανεμπόδιστα):

19 Εν εκείνη τη ημέρα, (καταλυκτικά λοιπόν), θέλει είσθαι εν τω μέσω της γης "Αιγύπτου" (στην επικράτεια των εθνικών), θυσιαστήριον εις τον Κύριον (λειτουργικό κέντρο γιαχβικής "θρησκεία" ή τάξης πραγμάτων) και  "στήλη" (λατρευτικό μνημείο ή σημείο αφοσίωσης και καθυπόταξης), κατά το όριον αυτής εις τον "Κύριον" (Γιαχβέ)

 

(και όμως… έχουμε και συνέχεια...

τώρα που η θρησκευτικο-πολιτική κατάκτηση έχει συντελεστεί… Δεινά, πληγές, κρίσεις και οδυνηρες "σωτηρίες", θα συνεχίσουν να συντηρούν αιώνια την γιαχβική εξουσία)

20 Και θέλει είσθαι (όταν όλα αυτά συντελεστούν) εν τη γη της "Αιγύπτου" (εθνικών), "σημείον" και "μαρτυρίαν" (εξιουδαϊσμένες ομολογίες πίστεως, αλλαγές ιδανικών, έθους και εκπαίδευσης), εις τον Κύριον (Γιαχβέ) των δυνάμεων εις τον αιώνα, (διαχρονικά)... ... ...

(Προσοχή τώρα σε ότι ακολουθεί…!) διότι (και να ο τρόπος) θέλουσι βοά (οι κατακτημένοι εθνικοί) προς τον Κύριον, εξ αιτίας των καταθλιβόντων, (!!!)...

(Θα υπάρχουν λοιπόν συνεχώς μηχανισμοί και αφορμές καταπίεσης), και θέλει εξαποστείλει (ο κρατικός πλέον γιαχβικός μηχανισμός) προς αυτούς "σωτήρα" (πνευματικό και υλικό ευεργέτη, που θα τους "σώζει" απ' τα δεινά που ο ίδιος ο εγχώριος γιαχβισμός τους δημιούργησε!) και θέλει "σώσει" αυτούς. 

Επιτελούς να και κάτι καλό... εδώ λέει πως τελικά θα τους σώσει... για να δούμε όμως μέχρι τέλους τι είδους σωτηρία τους ετοιμάζει!

Αξίζει εδώ να υπενθυμίσω, πως δεκαετίες τώρα, έχω ορίσει τον «αβρααμισμό, ως την μέθοδο του: οδυνοποιο-θεραπευτή»! Η ευφυέστατη, αξιοπρόσεκτη και εξαιρετικά λειτουργική αυτή μέθοδος, δηλαδή: «πληγές και ιάσει από την ίδια πηγή», ανεξάρτητα αν πρόκειται για άτομο, οργάνωση ή έθνος, είναι ο ασφαλέστερος και αποδοτικότερος μηχανισμός, άμεσης εξασφάλισης προνομιών, δόξας, εξουσίας και πλουτισμού!

(Μετά την λειτουργική επικράτηση, έρχονται τα υλικά και πνευματικά προνόμια, που είναι και το τελικό ζητούμενο)

21 Και θέλει γνωρισθή ο Κύριος εις τους "Αιγυπτίους", (εθνικούς) και οι "Αιγύπτιοι" (εθνικοί) θέλουσι "γνωρίσει" (με μελέτη και αποδοχή) τον Κύριον (Γιαχβέ) εν εκείνη τη ημέρα, και θέλουσι προσφέρει "θυσίαν" (λατρεία) και "προσφοράν", (πνευματικές και υλικές παροχές) και θέλουσιν ευχηθή ευχήν (τάματα-προσφορές) εις τον Κύριον και εκπληρώσει αυτήν

 

(Μετά την απόλυτη επικράτησή του, πρόκειται να ηρεμίσει επιτέλους ο κατακτητικόσ γιαχβισμός;

Όχι, με συνεχόμενες πληγές και ιάσεις, ο αβρααμισμός θα διασφαλίζει την τρομοκρατικη διαιώνισή του)


22 Και θέλει κτυπήσει (με πληγές) ο Κύριος την "Αίγυπτον", (εθνικούς) θέλει κτυπήσει και θεραπεύσει αυτήν, (εδώ ομολογείται επιτέλους ξεκάθαρα ο μηχανισμός του οδυνοποιού-θεραπευτή) και θέλουσιν επιστραφή (στραφεί) εις τον "Κύριον", (Γιαχβέ) και θέλει παρακαλεσθή (ο Γιαχβέ) υπ' αυτών, και θέλει ιατρεύσει (ο Γιαχβέ) αυτούς. 

Δεν το περιμένατε... αλλά... έχει και συνέχεια!

Το κατακτημένο έθνος με την ισχυρή πλέον ξενοκίνητη εξουσία του, γίνεται ο εισηγητής της νέας τάξης πραγμάτων στα γειτονικά του έθνη!

Η Συνένωση κατακτημένων εθνών, με προοπτικές πλέον διεθνούς υποτέλεια στον ιουδαϊσμό... όσο απίστευτο κι αν σας φαίνεται... προβλέπετε στο τρομακτικής πληρότητας αυτό κατακτητικό σενάριο του Ησαΐα !!!


23
Εν εκείνη τη ημέρα (όταν όλα αυτά συντελεστούν) θέλει είσθαι "μεγάλη οδός" (προνομιακή ευκαιρία), της Αιγύπτου προς την Ασσυρίαν, και οι Ασσύριοι θέλουσιν ελθεί εις την Αίγυπτον, και οι Αιγύπτιοι εις την Ασσυρίαν, (οι αναγκαστικές εμπορικές επαφές και το σύνολο των απαραιτήτων συναλλαγών, μοιραία θα ανοίξουν τον δρόμο για την σταδιακή εφαρμογή, της απίστευτης σε πληρότητα και λειτουργικότητα, παραπάνω επεκτατικής συνταγής στο γειτονικό έθνος!) και (το τελικό ζητούμενο προαναγγέλλεται!) οι Αιγύπτιοι μετά των Ασσυρίων θέλουσι δουλεύσει εις τον Κύριον.

 

Και να που τελικά εμφανίζεται και ο "τρίτος"... ο κρυφός παίκτης στο ψευδό-θεολογικό αυτό παιχνίδι του σκληρού, δόλιου, άλλα... λειτουργικότατου επεκτατισμού!

(Το γιαχβικό Ισραήλ ως τελική επικυρίαρχη διοίκηση)

24 Εν εκείνη τη ημέρα ο Ισραήλ θέλει είσθαι ο "τρίτος" (ο διοικητικός κρυφός και διευθυντικός μεσάζον) μετά του Αιγυπτίου και μετά του Ασσυρίου, "ευλογία" (και φυσικά, μετά απ' όλα αυτά τα απολύτως "ευλογημένα" κατακτητικά και υποδουλωτικά… το Ισραήλ)... θέλει είσθαι (ευλογία) εν μέσω της γης... 

 

(Η τελική και οριστική καύχηση της επικυρίαρχης νέας γιαχβικης τάξης πραγμάτων)

25 ...διότι ο Κύριος των δυνάμεων "Σαβαώθ" (η πολεμική εκδοχή του Γιαχβέ), θέλει ευλογήσει αυτούς λέγων, Ευλογημένη (με την δική μου λατρεία… δικαιοσύνη… ειρήνη και γενικά με την δική μου επικυριαρχία), η (κατακτημένη) Αίγυπτος ο λαός μου, και η (υπόδουλη) Ασσυρία το έργον των χειρών μου και ο Ισραήλ (ο διοικητικός δεσπότης των εθνικών) η κληρονομία μου».  Ησαΐας 19: 1-25.

* *   *

Φαντασθείτε… αυτό είναι ένα και μοναδικό κεφάλαιο στον Ησαΐα!

Αν ο μέσος αναγνώστης μπορούσε να διαβάσει μ' αυτόν τον τρόπο την Βίβλο, θα καταλάβαινε πως έχει να κάνει, όχι με ένα βιβλίο θεολογίας, αλλά με το σημειωματάριο ενός αρχαίου μοχθηρότατου ιερατείου, που επιβουλεύεται πικρά τα έθνη, και κατάγραψε μανιωδώς όλους τους ενδεχομένους τρόπους της κατάκτησής τους!

Δυστυχώς, αν και βρίσκεται στα σπίτια δισεκατομμυρίων ανθρώπων, ελάχιστοι γνωρίζουν πως το βιβλίο αυτό, είναι κατάμεστο από τέτοια δηλητηριώδη, δόλια θεολογικά σχέδια πικρής υποδούλωσης των εθνών!

Δεν είναι λοιπόν απορίας άξιο που ο διεθνοποιημένος πλέον Ιουδαιο-γιαχβισμός, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, έχει αλώσει την θεολογία μας, την παιδεία, μας την οικονομίας μας, τον πολιτισμό και την ψυχή μας συθέμελα.

Μ. Καλόπουλος

Βλέπε επίσης τα άρθρα μου:

Το μοντέλο του Ιωσήφ ξεσκίζει τα έθνη! (Φώτο) Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/2418-to-montelo-tou-iosif-kseskizei-ta-ethni-foto-tou-m-kalopoulou

Τα έθνη στην σωτηριακή παγίδα των Προφητών της Βίβλου!: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/890-ta-ethni-stin-sotiriaki-pagida-tis-biblou27

Ο προφητικός διαμελισμός των εθνών. Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/496-abraam-kai-o-profitikos-diamelismos-ton-ethnon

 Πριν από 20 χρόνια έγραφα περί εθνοδιαμελισμών… δυστυχώς λίγοι κατάλαβαν!!!http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/968-prin-apo-20-xronia-egrafa-peri-ethnodiamelismon-ligoi-katalaban

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Μέλλον ο μόνος κυνηγότοπος Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/362-stin-korufi-tou-xronou-mellon-o-monos-kunigotopos


[1] «Ούτω λέγει Κύριος, Λάβε το ποτήριον τούτο του (Ο΄ άκρατου) οίνου εκ της χειρός μου (τι είδους "οίνος" είναι αυτός... αποφασίστε εσείς) και πότισον εξ αυτού πάντα τα έθνη, προς τα οποία εγώ σε αποστέλλω, και θέλουσι πίει και ταραχθεί και παραφρονήσει... και έλαβον το ποτήριον εκ χειρός Κυρίου και επότισα πάντα τα έθνη... και τους βασιλείς και τους μεγιστάνας δια να καταστήσω αυτούς ερήμωσιν, θάμβος, συριγμόν και κατάραν... και πάντα τα βασίλεια της οικουμένης τα επί προσώπου της γης... πίετε και μεθύσατε και εμέσατε και πέσετε και μη σηκωθείτε.» Μασ. Ιερεμίας ΚΕ΄15-27 (Ο΄ Ιερεμίας ΛΒ΄13-) Απ' τα αποτελέσματα... παραφρονούν, εξεμούν και σβήνουν μέσα σε ερήμωση και θάμβος που πέφτουν και δεν ξανασηκώνονται, συμπεραίνουμε εκ του ασφαλούς, ότι πρόκειται για κάτι πολύ δραστικότερο από απλό ανόθευτο (άκρατο) οίνο!

 

Κράτα το

THANATOS STA NHPIA

 

Βίβλος: «Σκοτώστε νήπια και θηλάζοντα». Ποια είναι η ερμηνεία; Του Μ. Καλόπουλου

Για φαντάσου, αυτό το Ιουδαιο-χριστιανικό βιβλίο, έχει μέσα στις σελίδες του "Θεό", που «διατάζει τον θάνατο παιδιών, νήπιων και θηλαζόντων»!!!

Κανένας ελάχιστα νοήμον άνθρωπος, δεν μπορεί με τίποτα να διανοηθεί κάτι τέτοιο, ούτε καν απ' τον πιο μοχθηρό και τον πιο διεστραμμένο άνθρωπο! Πως μπορούν λοιπόν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων οπαδοί της Βίβλου να δέχονται μια τέτοια εντολή βρεφοκτονίας, απ' τον υποτιθέμενο πανάγαθο Θεό αυτού του βιβλίου;

Φαίνετε λοιπόν πως κανένας δεν θέλει να καταλάβει κάτι απλό, ότι στις σελίδες αυτού του Ιουδαιο-χριστιανικού βιβλίου, δεν υπάρχει απολύτως κανένας θεός! Πολύ απλά, ο βιβλικός "Θεός" δεν είναι τίποτε περισσότερο από το ίδιο το μοχθηρό βιβλικό ιερατείο, που απλά αυτοαποκαλείται θεός, και μπροστά στους εφήμερους και διαχρονικούς σκοπούς του, ποτέ δεν λογάριαζε τίποτα!

Στην Ιουδαιο-χριστιανική Βίβλο λοιπόν, υπάρχει η αποθέωση ή αν θέλετε η θεοποίηση ενός ιερατείου, και όχι η περιγραφή ή η παρουσία ένας οποιουδήποτε ιδεατού και πανάγαθου θεού!

Αν κάθε φορά που στην Βίβλο συναντάτε την έκφραση: «είπεν ο Κύριος», απλά την αλλάζατε με την έκφραση: «είπεν το ιερατείο»… τότε, και μόνο τότε, θα έχετε μια κατανοητή μετάφραση των λόγων, των πόθων, και των επιδιώξεων των ανθρώπων εκείνων που ηγηθήκαν ή εξακολουθούν να ηγούνται την ιουδαϊκής ιστορίας. Έτσι και μόνον έτσι θα ερμηνεύατε κατανοητά και ξεκάθαρα τις σκοπιμότητες των υποτιθεμένων "θεϊκών" λόγων της Βίβλου, και θα κατανοούσατε την πραγματική προέλευση των ακραίων παράλογων και απολύτως παρανοϊκών αυτών εντολών, που απλά, πολύ απλά, δεν εκφράζουν κανέναν θεό, αλλά τους πανάρχαιους πόθους ενός αρχαίου βάρβαρου και πιθανότατα σχιζοφρενικού ιερατείου, που καλά κρυμμένο πίσω από το εντυπωσιακό προσποείο του κατασκευασμένου απ' αυτούς Θεού-Γιαχβέ, φρενιασμένο για εξουσία και επεκτατισμό δεν διστάζει να δώσει δια στόματος Γιαχβέ τις πιο παρανοϊκές εντολές!

Μ. Καλόπουλος

Περισσότερα βλέπε:

Θεός ή άνθρωπος είναι ο βιβλικός Γιαχβέ; Του Μ. Καλόπουλου.

http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/2366-theos-i-anthropos-einai-o-vivlikos-giaxve-tou-m-kalopoulou

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Κάθε αναδημοσίευση άρθρου ολική ή μερική θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας: www.greatlie.com το οποίο θα πρέπει να είναι ενεργός σύνδεσμος (link) στην σελίδα του άρθρου. Σε αντίθετη περίπτωση το ιστολόγιο επιφυλάσσεται για χρήση κάθε νομίμου δικαιώματος του.

NHPIA KAI THILAZONTA

 NIPIA-THILAZONTA

«Ούτω λέγει Κύριος, σκότωστε άνδρες και γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως θηλάζοντα»! Του Μ. Καλόπουλου

Αυτή είναι η Βίβλος!

«Ούτω λέγει Κύριος των δυνάμεων... πήγαινε τώρα εξολόθρευσε και σκότωσε και μη λυπηθείς αυτούς, αλλά θανάτωσε και άνδρα και γυναίκα και παιδιά από νήπια έως θηλάζοντα»! Α΄ Σαμουήλ 15.3  ή Ο΄Α΄ Βασιλειών 15.3.

Αν αυτός είναι ένας καλός θεός… τότε πως θα ήταν ένας πολύ κακός, μοχθηρός και βρεφοκτόνος θεός;

«Κατά δε το μεσονύκτιον ο Κύριος (αυτοπροσώπως) επάταξε παν πρωτότοκον εν τη γη της Αιγύπτου... και έγινε μέγας θρήνος στην Αίγυπτο... και δεν ητο οικία εις την οποίαν δεν υπήρχε νεκρός». Εξ.12.29-30. 

«Εξολόθρευσε κάθε τι απ’ τους Αμαληκίτες, μη λυπηθείς, αλλά εξόντωσε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως και θηλάζοντα, βόδια, πρόβατα, καμήλες και όνους». (Μασ.) Α΄Σαμ.15.3. ή (Ο΄)Α΄Βασιλειών 15.3.  

«Ούτω θέλεις κάμει εις πάσας τας πόλεις τας πολύ μακράν από σου...  δεν θέλεις αφήσει ζων ουδέν έχον πνοήν· αλλά θέλεις εξολοθρεύσει αυτούς κατά κράτος». Δευτερονόμιο 20.10-17 

 «Κι εσύ Βαβυλώνα γρήγορα θα καταστραφείς και μακάριος όποιος σου ανταποδώσει όσα έκανες! Μακάριος όποιος πιάσει και συντρίψει τα βρέφη σου στο βράχο»! Β.Β. Ψαλμός (ΡΛΖ) 137 ή (Ο΄) Ψαλμός 136. και Ησαΐας 13.17-22. 

 «Και τα τέκνα αυτών (των εθνικών) θέλουσι συντριφθή έμπροσθεν αυτών, αι οικίαι αυτών θέλουσι λεηλατηθή, και αι γυναίκες αυτών θέλουσι βιασθή». Ησαϊας 13:16

«Τότε επάταξεν ο (βασιλιάς του Ισραήλ) Μεναήμ την (πόλη) Θαψά (Θερσά) και πάντας τους εν αυτή και τα όρια αυτής, επειδή δεν ήνοιξαν (δεν παραδόθηκαν) εις αυτόν, διά τούτο επάταξεν αυτήν, και πάσας τας εν αυτή εγκυμονούσας διέσχισεν (ξεκοίλιασε)». Βασιλέων Β΄ 15:16

 

«Και επάταξαν και εξωλόθρευσαν εν στόματι μαχαίρας πάσας τας πόλεις και πάσας τας ψυχάς τας εν αυτή· δεν αφήκεν υπόλοιπον… Ούτως επάταξεν ο Ιησούς πάσαν την γην την ορεινήν και την μεσημβρινήν και την πεδινήν και δεν αφήκεν υπόλοιπον, αλλ' εξωλόθρευσε παν το έχον πνοήν, (περιλαμβάνει εγκύους, παιδιά, νήπια και θηλάζοντα) καθώς προσέταξε Κύριος ο Θεός του Ισραήλ». Ιησούς Ναυη 10.37-40.


«Και πάντα τα λάφυρα των πόλεων τούτων και τα κτήνη ελαφυραγώγησαν εις εαυτούς οι υιοί Ισραήλ· τους δε ανθρώπους πάντας επάταξαν εν στόματι μαχαίρας, εωσού εξωλόθρευσαν αυτούς· δεν αφήκαν ουδέν έχον πνοήν (περιλαμβάνει εγκύους, παιδιά, νήπια και θηλάζοντα). Καθώς προσέταξεν ο Κύριος εις τον Μωϋσήν τον δούλον αυτού, ούτω προσέταξεν ο Μωϋσής τον Ιησούν, και ούτως έκαμεν ο Ιησούς· δεν παρέβη ουδέν εκ πάντων όσα προσέταξεν ο Κύριος εις τον Μωϋσήν». Ιησούς Ναυη 11.14-15.

 

«Διότι το έθνος και η βασιλεία, τα οποία δεν ήθελον σε δουλεύσει, θέλουσιν αφανισθή· ναι, τα έθνη εκείνα θέλουσιν ολοκλήρως ερημωθή». Ησαϊας 60.12.

«Και θέλεις θηλάσει το γάλα των εθνών και θέλεις θηλάσει τους μαστούς των βασιλέων, και θέλεις γνωρίσει ότι εγώ είμαι ο Κύριος/Γιαχβέ». Ησαϊας 60.16.

 

THANATOSTE

 

 

1bombereligion

Η θρησκεία είναι… ενθουσιασμός! Του Μ. Καλόπουλου

«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»!

«Ο δίκαιος θέλει ευφρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού θέλει νίψει εν τω αίματι του ασεβούς». Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10)

«Ευφρανθήσεται δίκαιος, όταν ίδη εκδίκησιν ασεβών, τας χείρας αυτού νίψεται εν τω αίματι του αμαρτωλού» Ο΄ Ψαλμοί 57.11

EBDOMHKONTA

 

Πως απέκτησα την μετάφραση των Ο΄ (Εβδομήκοντα). Του Μ. Καλόπουλου

Ήταν καλοκαίρι του 1992. Είχα σχεδόν φτάσει μέχρι τα μισά της συγγραφής του πρώτου μου βιβλίου, όταν βρέθηκα για κάποιες δουλειές σε ένα αγροτικό σπιτάκι της πεθεράς μου στο Κιλκίς για ένα διήμερο… οι οποίες όμως για κάποιον λόγο που δεν θυμάμαι ματαιώθηκαν. Είχα λοιπόν ένα διήμερο κενό και έπρεπε να το εκμεταλλευτώ συνεχίζοντας το γράψιμο, αλλά μου έλλειπε το βασικό εργαλείο της μελέτης μου η Βίβλος.

«Μια Βίβλο ρε παιδιά, δεν έχει κάνεις πουθενά μια Βίβλο, τόσοι χριστιανοί είναι τριγύρω;», ρώτησα την γυναίκα μου, κι αυτή μου απάντησε: «Είσαι τρελός, δεν ασχολούνται οι άνθρωποι όπως εσύ, και ούτε που ξέρουν τι είναι αυτό που ζητάς».

Ωραία λοιπόν θα πάω στο ναό και θα ζητήσω μια απ' τον παπά, είπα εγώ αποφασισμένος να μην χάσω το διήμερο. Πείρα λοιπόν το αμάξι και πήγαμε σ' ένα πανέμορφο εκκλησάκι (του Αι Λιά) ψηλά στον λόφο. Χτύπησα την πόρτα ενός χαμηλού σπιτιού στο προαύλιο του ναού, και βγήκε μια μικρή όμορφη κοπελίτσα. Της ζήτησα όσο πιο ευγενικά μπορούσα μια δανική Βίβλο για το διήμερο, εξηγώντας της αόριστα ότι θέλω να κάνω μια εργασία για θρησκευτικά θέματα.

Η κοπελίτσα όλη αυτή την ώρα με κοιτούσε με απορία χωρίς φανερά να καταλαβαίνει τι της ζητώ. Γύρισε όμως προς το εσωτερικό του σπιτιού και φώναξε: «Παππούλη εσένα ζητάνε…» Σε λίγο εμφανίστηκε ένας μικρόσωμος και ισχνός αλλά ευγενικότατος παππούλης. Παππούλη είπα κι εγώ, χρησιμοποιώντας την ίδια προσφώνηση που μόλις άκουσα απ' την κοπελίτσα, και του εξήγησα όσο πιο απλά μπορούσα την ανάγκη μου για μια δανική Βίβλο…

Ο παππούλης σήκωσε στοχαστικά στον ουρανό το κεφάλι του μουρμουρίζοντας αργά: «Βίβλο… Βίβλο… Βίβλο… τι είναι αυτό; Δεν νομίζω πως έχω τέτοιο πράγμα». Κοίταξα με απέραντη έκπληξη τον παπά, που εντωμεταξύ είχε σκύψει το κεφάλι του προσπαθώντας να συγκεντρωθεί.

Την απογοήτευση και την έκπληξή μου για όλο το σκηνικό, διέκοψε η αποφασιστική δήλωση του παππούλη: «Για μια στιγμή... περίμενε εδω», κι έφυγε βιαστικά για το απέναντι νεόκτιστο διώροφο με γρήγορο βήμα.

Δεν πρόλαβα να καταπιώ την έκπληξή μου για την παντελή άγνοια της Βίβλου, που φαινόταν να κυριαρχεί γύρω μου, όταν η φιγούρα του παππούλη εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του απέναντι ασοβάτιστου κτιρίου κρατώντας μπροστά του ένα μαύρο βιβλίο και διαβάζοντας φωναχτά, αργά και συλλαβιστά το τίτλο του: «Η Αγία Γραφή… αυτό θέλεις»;

Ναι, ναι παππούλη απάντησα με ενθουσιασμό. Κατέβηκε και μου το έδωσε το ίδιο ενθουσιασμένος.

«Θα σου το επιστρέψω μετά από δυο μέρες» του εξήγησα, κατ' υποχρεωμένος. Κι αυτός μου απάντησε: «Δεν χρειάζεται καλό μου παιδί, έχω ντάνες ολόκληρες απ' αυτό εκεί».

Τον ευχαρίστησα θερμά και έφυγα γεμάτος ικανοποίηση. Στην επιστροφή ξεφυλλίζοντας ανυπόμονα το βιβλίο, διέκρινα φευγαλέα στο εσωτερικό τον τίτλο Μακκαβαίοι, και ο ενθουσιασμό μου αποκορυφώθηκε. «Κρατώ τους Εβδομήκοντα», αναφώνησα με ασυγκράτητο ενθουσιασμό, στην γυναίκα μου που μου απάντησε, χωρίς να καταλαβαίνει τι λέω: «Καλά εσύ όλο κάτι ανακαλύπτεις».

Έτσι έφτασε στα χεριά μου η καλά κρυμμένη μετάφραση των Ο΄ ή Εβδομήκοντα, προσθέτοντας ένα ακόμα σημαντικότατο εργαλείο στην κατοπινή πολύχρονη έρευνά μου.

Αν όλο αυτό, δεν σας λέει κάτι για την γνώση των παπάδων και του ποιμνίου για την Βίβλο… σε μένα τότε έλεγε παρά πολλά!

Μ. Καλόπουλος

Περισσότερα βλέπε:

Περι της μεταφράσεως των Εβδομήκοντα (Ο΄)
Του Μ. Καλόπουλου

http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/364-peri-tis-metafraseos-ton-ebdomikonta-o

 

EPIPEDI GH

         Η Βίβλος δεν είναι θεόπνευστη, για ένα απλουστατο λόγο: πουθενά δεν αναφέρει την σφαιρικότητα της γης! Του Μ. Καλόπουλου

Διαβάζοντας τα παρακάτω βιβλικά αυτά εδάφια,

έχεις απόλυτα την αίσθηση της επίπεδης γης.

«Εγώ είμαι ο Κύριος ο εκτείνας τους ουρανούς, ο στερεώσας την γην». Ησαϊας 44.24.

«Οι στύλοι του ουρανού τρέμουσι». Ιωβ 26.11.

«Εγώ στερέωσα τους στύλους αυτής». Ο΄Ψαλμοί 74.4.

«Επέβαλλε τον νόμον αυτού εις την θάλασσαν… διέταξε τα θεμέλια της γης».Παροιμίες 8.29.

«Τον στερεώσαντα την γην επί των υδάτων».Ψαλμοί 136.6.

«Του Κυρίου η γη και αυτός εθεμελίωσεν αυτήν επί των θαλασσών, και εστερέωσεν αυτήν επί των ποταμών». Ψαλμοί 24.1-2.

«Αυτός είναι ο καθήμενος επί τον γύρον της γης και οι κάτοικοι αυτής είναι ως ακρίδες, ο εκτείνων τους ουρανούς ως παραπέτασμα και εξαπλόνων αυτούς ως σκηνήν προς κατοίκησιν». Ησαϊας 40.22.

Η λέξη «σφαίρα» απουσιάζει εντελώς από την Παλαιά Διαθήκη. Κάποιοι μπορεί να επικαλεσθούν το εδάφιο: «Θέλει βεβαίως σε στροφογυρίσει και τινάξει βιαίως ως σφαίραν εις τόπον ευρύχωρον· εκεί θέλεις αποθάνει». Ησαϊας 22.18. Το εδάφιο αυτό όμως απουσιάζει τελείως από την μετάφραση των Εβδομήκοντα. Απ την άλλη, ακόμα κι αν δεχτούμε το παραπάνω εδάφιο, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα για του βιβλικούς συγγραφείς, διότι ενώ γνώριζαν την λέξη «σφαίρα» ποτέ δεν την χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν την Γη!

Ο Ερατοσθένης, όχι μόνο όρισε το σφαιρικό σχήμα της γης, αλλά και τις αποστάσεις Γης και Ηλίου!

Μ. Καλόπουλος

BIBLOS1

Η Βίβλος είναι για μας εγκυκλοπαίδεια δηλητηρίων και κοινωνικής μαγείας. Του Μ. Καλόπουλου

Συχνά λέω πως τα βιβλία μου διαθέτουν ένα ιδιαίτερο είδος αφυπνιστικής δυνατότητας, μόνο επειδή γράφτηκαν με βάση την σημαντικότερη εγκυκλοπαίδεια επεκτατικού δόλου που έχει γραφτεί ποτέ, δηλαδή την Χαλδαιο-μαγική εγκυκλοπαίδεια πανουργίας την Ιουδαϊκή Βίβλο.
Επαληθεύοντας το ρητό: «ο καλύτερος δάσκαλός μου είναι ο εχθρός μου», επιμένω πως είναι τελικά δυστύχημα, που υπάρχουν μόνο τόσο λίγοι συνάνθρωποί μας, που υποπτεύονται τις απέραντες ευκαιρίες σπουδής και απελευθερωτικής αφύπνισης, που αυτή η εγκυκλοπαίδεια της αρχαίας μαγείας και της πανουργίας (η Βίβλος) προσφέρει σε όποιον την μελετήσει απομυθοποιητικά. Κι αυτό διότι το βιβλίο αυτό, (η Βίβλος) και φυσικά το ιερατείο που κρύβετε επιμελώς πίσω του, αποτελούν τον βασικό και προαιώνιο αντίπαλο της ανθρωπότητας, με απίστευτα εύκολες νίκες επικράτησης. Από την άποψη αυτή (στην οποία σας ξεναγούν με κάθε λεπτομέρεια τα βιβλία μου), η Βίβλος δεν είναι ένα απλό βιβλίο θρησκείας, αλλά το περιπλοκότερο και μορφωτικότερο εγχειρίδιο πολέμου και αντιπαλογνωσίας, απ' την κριτική μελέτη του οποίου έχει κανείς να ωφεληθεί τα μέγιστα.
Με εκτίμηση
Μ. Καλόπουλος