logo

fb youtube rss

Σύνδεση



ΣΚΥΘΟΠΟΛΗ - ΝΑ ΠΩΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

SKITHOPOLIΟι περισσότεροι Έλληνες μέσα από την παραπληροφόρηση τής εκκλησίας και της ανθελληνικής πολιτικής εξουσίας αγνοούν παντελώς το τρόπο επιβολής του χριστιανισμού στην πατρίδα μας. Aν τύχει και ρωτήσεις κανένα πιστό θα σου πει ότι οι "ειδωλολάτρες" Έλληνες έγιναν χριστιανοί με τον λόγο του Ιησού και με την διδασκαλία του Σαούλ! Αυτό είναι μεγάλο ψέμα γιατί ο χριστιανισμός επιβλήθηκε δια τής βίας στους Έλληνες και τους Ρωμαίους πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του Ιησού και του Σαούλ! Θα δούμε παρακάτω τα ιστορικά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν την αλήθεια του θέματος. Θα ήθελα να σημειώσω εδώ ότι η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Ιησούς είναι ένα μυθικό κατασκεύασμα του Κωνσταντίνου.

Η Σκυθόπολις ή Μπετσηάν ή Beit She'an στο Ισραήλ, είναι μια πόλη άγνωστη στους περισσότερους από εμάς. Στη Βίβλο μνημονεύεται ως Βεθσηάν ή Βεθσάν και βρίσκεται 8 χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού Ιορδάνη και 28 χιλιόμετρα νότια της λίμνης Τιβεριάδας. Ο Ηρόδοτος μας λέει ότι οι Έλληνες την αποκαλούσαν "Σκυθόπολη" λόγω της κατάληψής της από τους Σκύθες το 631 π.Χ. Ωστόσο, σύμφωνα με τον έγκριτο Ρωμαίο στρατιωτικό και ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο, φαίνεται ότι εκεί λειτούργησε το πρώτο στρατόπεδο θανάτου της Ιστορίας, ιδρυθέν περίπου το 341 μ.Χ. από τον Κωνστάντιο τον Β', δευτερότοκο γιο του "Μεγάλου" Κωνσταντίνου - και θύματα δεν ήσαν αυτήν τη φορά Εβραίοι, αλλά Εθνικοί που αρνήθηκαν να ασπασθούν το χριστιανισμό.

Πού αναφέρονται όλα αυτά;

Στο 19ο τόμο του έργου του με τίτλο "Res Gestae Libri XXXI". Το έργο αυτό ως τώρα δεν γνωρίζω να έχει μεταφρασθεί στα ελληνικά και, μέχρι τώρα, μοναδικές αναφορές σ' αυτά τα γεγονότα σε ελληνικές πηγές είναι η αναφορά του Ροΐδη στις "Σημειώσεις εις την "Πάπισσαν Ιωάνναν" (σελ. 200) και ένα άρθρο του Παν. Κουβαλάκη στο περιοδικό "Δαυλός" (τεύχος 258, Ιούνιος 2003, σελ. 16866-16870).

Ας δούμε τι γράφει ο Ροΐδης:
Ουχ ήττον επιβαρυντική είναι και η μαρτυρία του Αμμιανού Μαρκελλίνου, ην πιστώς μεταφράζομεν: «Ήρκει να κατηγορηθή τις υπό κακοβούλου κατασκόπου, ότι έφερ περί τον τράχηλον φυλακτήριον κατά του πυρετού ή εφάνη παρακαθήμενος πλησίον τάφου ή ερειπίου, ίνα καταδικασθή εις θάνατον ως ειδωλολάτρης ή νεκρόμαντις. Εκ των απωτάτων άκρων της αυτοκρατορίας, εσύροντο αλυσόδετοι πάσης τάξεως και ηλικίας πολίται, ων οι μεν απέθνησκον καθ' οδόν, οι δε εν τοις δεσμωτηρίοις· οι δε επιζώντες εστέλλοντο εις Σκυθόπολιν, απόκεντρον εν Παλαιστίνη Πόλιν, όπου είχον στηθή τα βασανιστήρια και το σφαγείον. Ο πρώτος βασανισθείς ην ο Σιμπλίκιος, μετά τούτον Παρνάσιος, είτα ο Ανδρόνικος...
Εμπνευστής και οργανωτής του σφαγείου αυτού ήταν, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αμμιανού, ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Γεώργιος. Στο 11ο κεφάλαιο του 17ου τόμου του έργου του, ο Αμμιανός αναφέρει: "ο Γεώργιος με τη συμμορία του προχωρούσε στους δρόμους των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας κομματιάζοντας ανθρώπους και καίγοντας τα πάντα" και είχε αναρριχηθεί στη θέση του επισκόπου εξοντώνοντας πολλούς ανθρώπους».

Είναι σημαντικό εδώ να τονίσουμε και να αναφέρουμε ότι οι Εθνικοί (κυρίως ελληνόθρησκοι) ήταν ακόμη πλειοψηφία μεταξύ των υπηκόων της αυτοκρατορίας και κατείχαν, λόγω καταγωγής, μορφώσεως και προϋπηρεσίας, όλες σχεδόν τις διοικητικές θέσεις στις ρωμαϊκές επαρχίες. Μην ξεχνάμε ότι εκείνο τον καιρό οι μετέπειτα "άγιοι" της εκκλησίας επεδίδοντο σε έναν αδυσώπητο αγώνα εξόντωσης των "ειδωλολατρών" ώστε να επικρατήσει το δικό τους δόγμα. Ο Γεώργιος λοιπόν, φαίνεται ότι έθεσε ως στόχο την εξόντωση των Εθνικών, αφού η παρουσία τους αποτελούσε εμπόδιο στο στόχο της απόλυτης επικράτησης του Χριστιανισμού. Προσφέρθηκε στον αυτοκράτορα να γίνει "υπερασπιστής του", ζητώντας τη συνδρομή του για να καταπνίξει κάθε συνωμοσία που μπορεί να οργανωνόταν κατά του προσώπου του αυτοκράτορα.

Ο Αμμιανός απορεί (ο.π., 19:12) πως «ο στενόμυαλος Κωνστάντιος, ενώ κώφευε σ' άλλα σοβαρά ζητήματα και ήταν πάντοτε καχύποπτος, στην προκειμένη περίπτωση πείσθηκε πλήρως από το Γεώργιο». Νομίζω ότι κακώς απορούσε ο Αμμιανός, γιατί και ο ίδιος ο αυτοκράτορας επιθυμούσε την εξόντωση των Εθνικών, που με τη μόρφωσή τους σκέπτονταν ανεξάρτητα από τη βούλησή του και δεν υποτάσσονταν τυφλά.

Έτσι, ο Κωνστάντιος δέχθηκε και έστειλε στη Σκυθόπολη τον αρχιγραμματέα του τον Παύλο, αποκαλούμενο και "Τάρτατο", θεωρούμενο ως επαγγελματία εξολοθρευτή και διαβόητο για τη σκληρότητά του. Από κοινού ο Γεώργιος και ο Παύλος οργάνωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Σκυθόπολης.

Αναφέρει ο Αμμιανός: «το θέατρο των βασανιστηρίων και του θανάτου, η Σκυθόπολη, μια πόλη της Παλαιστίνης, έμοιαζε για δυο λόγους καταλληλότερη από κάθε άλλη: ήταν η πιο απομονωμένη και κυρίως βρισκόταν ανάμεσα στην Αντιόχεια και την Αλεξάνδρεια, από τις οποίες προερχόταν ο μεγαλύτερος αριθμός των κατηγορουμένων» (ο.π.).

Η κύρια κατηγορία ήταν βέβαια αυτή της «εσχάτης προδοσίας» και σταδιακά άρχισε να απαγγέλλεται εναντίον όλων των Εθνικών αδιακρίτως. Χαρακτηρίζονταν υπονομευτές του αυτοκράτορα, συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν στη Σκυθόπολη, μόνο και μόνο επειδή διατηρούσαν τις θρησκευτικές τους παραδόσεις: «έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλαχτό κατά του πυρετού ή άλλης αρρώστιας ή να κάθεται κοντά σε τάφο για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί» (ο.π., 19:12, παρ. 14).

Το κολαστήριο άρχισε γρήγορα να δέχεται "πελάτες" όχι μόνο απ' την Ανατολή, αλλά και από όλη την αυτοκρατορία. Γράφει ο Αμμιανός: «Απ'όλο σχεδόν τον κόσμο ευγενείς ή απλοί πολίτες οδηγούνταν αλυσοδεμένοι στη Σκυθόπολη. Μερικοί υπό το βάρος των αλυσίδων και τις κακουχίες της φυλακής πέθαιναν πριν καν δικαστούν» (ο.π., 19:12, παρ. 7).

Ελάχιστοι γλίτωσαν - είτε γιατί "είδαν το φως" (όπως οι "αντιφρονούντες" στη Μακρόνησο) είτε γιατί κατάφεραν να αποδείξουν την αθωότητά τους. Αυτοί οδηγούνταν στην εξορία και οι περιουσίες τους κατάσχονταν, για να τροφοδοτήσουν τα χριστιανικά κοινόβια. Τέτοιας "επιείκιας" έτυχαν και γλίτωσαν το θάνατο (όχι όμως και τα βασανιστήρια) επιφανείς άνδρες όπως ο Σιμπλίκιος, ο Παρνάσιος, ο Ανδρόνικος κ.α.

Ο Παύλος είχε, σύμφωνα με τον Αμμιανό, τόση εξουσία στα χέρια του, ώστε «με μια κίνηση του κεφαλιού του, με ένα του μόνο νεύμα εξαρτιόταν η ζωή όλων όσων περπατούσαν στη γη» (ο.π., 19:12, παρ. 13). Αληθινός πρόδρομος των διοικητών των χιτλερικών στρατοπέδων συγκέντρωσης ο Παύλος...
Η διάρκεια ζωής του σφαγείου της Σκυθοπόλεως παραμένει άγνωστη. Θεωρώ βέβαιο ότι ο Ιουλιανός (ο "παραβάτης"), αν το βρήκε εν ενεργεία, το έκλεισε το 361 μ.Χ. Ωστόσο η ζημιά είχε ήδη γίνει.

Έτσι, για περίπου 20 χρόνια λειτουργούσε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, με θύματα πρωτίστως Έλληνες Εθνικούς (αλλά και άλλους πολυθεϊστές). Η 20ετής λειτουργία αυτού του σφαγείου αποκαλύπτει περίτρανα, πώς επιβλήθηκε ο Χριστιανισμός στον ελληνικό κόσμο, και γιατί ακολούθησε ο Μεσαίωνας. Αποκαλύπτει επίσης και το γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα, που θέσπισαν την "επί ελληνισμώ" θανατική καταδίκη, εφαρμόσθηκαν χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Αποκαλύπτει και την έλλειψη αντίδρασης όταν, σαράντα χρόνια αργότερα, ο Αλάριχος αποδεκάτισε τις ελληνικές πόλεις, συνοδευόμενος από ορδές μοναχών. Στα γεγονότα εκείνα εξοντώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Όσοι απέμειναν, μπήκαν στο "ποίμνιο" για να σώσουν τις ζωές τους, δεχόμενοι άκοντες-εκόντες την αλλοίωση της εθνικής και πολιτιστικής τους ταυτότητας.

Αυτά που οι ομόθρησκοι σας χριστιανοί, της μικρής ψεύτικης αγάπης και του Μεγάλου αληθινού μίσους έκαναν στην Σκυθόπολη δεν τα βλέπετε;
«η θα γίνεις χριστιανός η θα πεθάνεις» έλεγαν τότε στους Έλληνες προγόνους μας, αυτοί που νομίζετε αδερφούς σας, κι αντί να ανοίξετε τα μάτια σας και να διαβάσετε ιστορία, έχετε πέσει με τα μούτρα μέσα στο πορνογράφημα της δήθεν αγίας γραφής σας!

Τι ήταν η Σκυθόπολις;
Το περιγράφει ο Εμμανουήλ Ροϊδης στην Πάπισα Ιωάννα… «Και ου μόνον κατά των λίθων επέδειξαν τον χριστιανικόν ζήλον των οι ακάματοι εκείνοι ειδωλοθραύσται, αλλά και κατά των δυστυχών εκείνων, όσους υπωπτεύοντο εμμένοντας εις των πατέρων των την θρησκείαν. Ο σφάζων πρόβατον προς οικογενειακήν ευωχίαν, ο προσφέρων άνθη εις του πατρός του τον τάφον, ο συλλέγων χαμαίμηλα εις το φως της σελήνης, ο αρωματίζων την οικίαν του ή φέρων ανηρτημένον περί τον τράχηλον φυλακτήριον κατά του πυρετού κατεμηνύετο υπό κουκουλοφόρων κατασκόπων ως μάγος ή ειδωλολάτρης, κατεβαρύνετο δι αλύσεων και εστέλλετο εις Σκυθούπολιν, όπου είχε στηθεί το χριστιανικόν κρεουργείον. Εκεί συνεδρίαζον ευσεβείς δικασταί, αμιλλώμενοι τις πλείονας ειδωλολάτρας να οπτήσει επί εσχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου ή να κατακόψη μεληδόν. Μυριάδες μαρτυρολογίων διηγούνται τας αθλήσεις των χριστιανών ομολογητών, εκ των πληγών των οποίων έσταζε γάλα, και τους εδρόσιζον αι φλόγες, αλλ’ ουδείς έγραψεν ακόμη το αψευδές συναξάριον των μαρτύρων εκείνων, οίτινες αντί μυθώδους γάλακτος έχυσαν αίμα αληθές και αντί να δροσίσει κατέκαυσε το πυρ της χριστιανικής ανεπιεικίας, καυστικότερον όν, φαίνεται, του πυρός της πολυθεϊκής ωμότητος».


Σε εκτενέστερη περικοπή ο Ροϊδης επισημάνει: «Κατά τας αρχάς του Μεσαίωνος επί Ουάλεντος, Ουαλεντινιανού και Θεοδοσίου συνεστήθη εν Ανατολή αληθής «Ιερά Εξέτασις», ής αι θηριωδίαι, αι καταπιέσεις και αι σφαγαί δεν έχουσι τι να φθονήσωσιν εις τους Ιεροδικαστάς της Ισπανίας, οίτινες άτομα μόνον κατεδίωκον επί κακοδοξία, ενώ οι Ορθόδοξοι «σωφρονισταί» της Ανατολής προυτίθεντο να εξαλείψωσιν αθρόους από του προσώπου της γης πάντας τους ελληνίζοντας ή φιλοσοφούντας. Τα περί τούτων χωρία των συγχρόνων ιστορικών εξαλείφουσι παν ίχνος αμφιβολίας, διεγείροντα αγανάκτησιν και φρίκην κατά των ελθόντων «βαλείν μάχαιραν και ουχί ειρήνην».

Παρά του χριστιανού χρονογράφου Σωζομένου, ον ουδείς βεβαίως θέλει κατηγορήσει ως συκοφαντούντα τους ομοθρήσκους του, μανθάνομεν ότι «των ελληνιστών μικρού πάντες κατ’ εκείνο διεφθάρησαν, και οι μεν πυρί, οι δε ξίφει απολέσθαι προσετάχθησαν. Παραπλησίως δε δια την αυτήν αιτίαν διεφθάρησαν οι ανά πάσαν την αρχομένην λαμπρώς φιλοσοφούντες. Αλλά και εις μη φιλοσόφους, εσθήτι δε τη εκείνων χρωμένους εχώρει ο φόνος- ως μηδέ τους τα- άλλα επιτηδεύοντας κροκωτοίς τριβωνίοις αμφιένυσθαι, δι υπόνοιαν κινδύνου και δέος» (Ερμ. Σωζομένου, "Εκκλ. Ιστορ.", βιβλ. Στ’, κεφ. 35).

Αντιλαμβάνεστε τι λέει ο χριστιανός Σωζόμενος; Η τρομοκρατία είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα που οι άνθρωποι φοβόντουσαν τι ρούχα θα φορέσουν για να μην τους περάσουν για φιλόσοφους!!!!

Δεν γνωρίζω πόσοι θανατώθηκαν στο σφαγείο της Σκυθόπολης. Ο Χίτλερ σκότωσε "εκατομμύρια" Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα σε λιγότερο από 5 χρόνια. Δεν έχω κανένα λόγο να θεωρώ απίθανη την εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων, αν όχι εκατομμυρίων Εθνικών, με δεδομένη την κατοπινή έλλειψη αντίδρασης εκ μέρους των Εθνικών στις εναντίον τους βιαιοπραγίες εκ μέρους των Χριστιανών και των βαρβάρων συνεργατών τους (π.χ. Αλάριχος - αυτός μάλιστα καυχιόταν ότι σκότωσε 15 εκατομμύρια ανθρώπους) και το γεγονός ότι αυτό το "σωφρονιστήριο" λειτούργησε για περίπου 20 χρόνια.

Με όλα αυτά, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να βάλουμε οριστικά την ταφόπλακα στα μυθεύματα της "ελληνικότητας του Βυζαντίου" και του "ελληνοχριστιανικού πολιτισμού".

ΑΙΑΣ ΑΛΕΥΡΑΣ
ΠΗΓΗ:  http://www.facebook.com/?tid=1421142629115&sk=messages

Στη Σκυθούπολη δεν ήταν Χριστιανοί, αλλά Αρειανιστές, όπως ο Κωνστάντιος ο αυτοκράτορας, και όπως ο καθαιρεμένος Αρειανιστής επίσκοπός της Σκυθόπολης Πατρόφιλος, του οποίου το κρανίο οι ομόθρησκοι των νεοΕθνικών, ειδωλολάτρες, το μετέτρεψαν σε λυχνάρι μετά την βεβήλωση του τάφου του, επί του αυτοκράτορα Ιουλιανού (Πηγή: Πασχάλιον Χρονικόν, Βόννη 546). Η Σκυθόπολη ήταν φυσικά τόπος εξορίας (και όχι εξόντωσης) και Ορθοδόξων επισκόπων. «Ο Ευσέβιος, εκ Σαρδηνίας, αρχικά λέκτορας στη Ρώμη και μετά ε... Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: https://hellinon.net/2017/07/02/%CE%B7-%CE%BD%CF%85%CF%83%CF%83%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%83/
Στη Σκυθούπολη δεν ήταν Χριστιανοί, αλλά Αρειανιστές, όπως ο Κωνστάντιος ο αυτοκράτορας, και όπως ο καθαιρεμένος Αρειανιστής επίσκοπός της Σκυθόπολης Πατρόφιλος, του οποίου το κρανίο οι ομόθρησκοι των νεοΕθνικών, ειδωλολάτρες, το μετέτρεψαν σε λυχνάρι μετά την βεβήλωση του τάφου του, επί του αυτοκράτορα Ιουλιανού (Πηγή: Πασχάλιον Χρονικόν, Βόννη 546). Η Σκυθόπολη ήταν φυσικά τόπος εξορίας (και όχι εξόντωσης) και Ορθοδόξων επισκόπων. «Ο Ευσέβιος, εκ Σαρδηνίας, αρχικά λέκτορας στη Ρώμη και μετά ε... Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: https://hellinon.net/2017/07/02/%CE%B7-%CE%BD%CF%85%CF%83%CF%83%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%83/

ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ: https://hellinon.net/2017/07/02/%CE%B7-%CE%BD%CF%85%CF%83%CF%83%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%89%CF%83/
.................................................

Γραμμένο από Πὰν, Φεβρουάριος 10, 2011

Κύριε Καλόπουλε,
Σπυρίδων Λάμπρος εἰς τὸ ἔργον του «Αἱ Ἀθῆναι περὶ τὰ τέλη τοῦ δωδεκάτου αἰῶνος» ἀναφέρει:

«Καὶ σημειωτέον ὅτι ἂν ἦσαν ἴσως πρόσφατα τἀποτελέσματα τῆς ὑπὸ τοῦ Ἀλαρίχου κατοχῆς τῶν Ἀθηνῶν ὅτε ἐπεσκέψατο αὐτὰς ὁ Συνέσιος, ἀλλὰ βεβαίως δὲν εἶχεν ἀκόμη πάθει ἡ πόλις ὅσα ὕστερον, οἱωνεὶ δῃουμένη καθ’ ἡμέραν ὑπὸ τῶν στρατηγῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν φορολόγων τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας. Ἡ δὲ κατάστασις αὕτη θὰ ἦτο πολὺ χείρων μετὰ τὴν κατεύνασιν τῶν στάσεων εἰς ἃς ἠναγκάσθησαν νὰ καταφύγωσιν, ἤτοι τῆς τῷ 727 ἐξεγερθείσης ὑπὸ τῶν Ἑλλαδικῶν κατὰ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου καὶ τῆς ὑπὸ Μιχαὴλ τοῦ Δʹ ἀποστασίας ἣν κατέστειλαν οἱ εἰς τὰς βυζαντιακὰς φάλαγγας ἐξεταζόμενοι ἄνδρες τοῦ Βορρᾶ οἱ ὑπὸ τὸν Νορβεγὸν Χαρὰλδ τὸν Πελώριον. Ἂν δὲ παραδεχθῶμεν πλὴν ἄλλων ἀμφισβητησίμων καὶ δύο εἰσβολὰς αἵτινες δὲν μοῖ φαίνονται ἀπίστευτοι, τὴν τῶν Σαρακηνῶν κατὰ τὸ 936, ἧς μνημονεύει τὸ συναξάριον τοῦ ὁσίου Λουκᾶ, καὶ τὴν ὑπὸ τῶν Νορμαννῶν ὑπὸ τὸν Ῥογέρον Αʹ τὸν βασιλέα τῆς Σικελίας τᾦ 1146 ἢ 1147, θὰ πεισθῶμεν εὐχερῶς ὅτι τὸ ὑπολειπόμενον εἰς τοὺς ἐκ Βυζαντίου ἄρχοντας ἔργον τῆς καταστροφῆς δὲν ἦτο δυσχερές».

Ἄρα ἐκ τοῦ Σπυρίδωνος Λάμπρου μανθάνομεν, ὅτι:

1) Συνεχῶς οἱ διοριζόμενοι «Βυζαντινοὶ» στρατηγοὶ καὶ φοροεισπράκτορες κατερήμωναν τὴν Ἑλλάδα.
2) Οἱ Ἕλληνες ἐξηγέρθησαν ἐναντίον τῶν «Βυζαντινῶν» τοὐλάχιστον δύο φοράς, ἤτοι τῷ 727 καὶ μεταξὺ 1034 καὶ 1041.
3) Τὰς ἐπαναστάσεις ταύτας ἔπνιξαν εἰς τὸ αἷμα οἱ «Βυζαντινοὶ» χρησιμοποιοῦντες μάλιστα Νορβηγοὺς καὶ ἄλλους βορείους βαρβάρους, μετὰ δὲ τὴν καταστολήν των τὰ πράγματα ἐγίνοντο πολὺ χειρότερα διὰ τοὺς Ἕλληνας.
4) Οἱ «Βυζαντινοὶ» ἐπωφελοῦντο τῶν ἄλλων βαρβαρικῶν κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐπιδρομῶν, ὡς τῶν Σαρακηνῶν καὶ τῶν Νορμανδῶν, ὥστε νὰ συνεχίσουν εὐκολώτερον τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς της.
Μετὰ ταῦτα κάποιοι ὁμιλοῦν περὶ «ἑλληνοχριστιανισμοῦ». Ἡ ἐσχάτη σχιζοφρένεια.
Σημείωσις: Αἱ ἑλληνικαὶ κατὰ τῶν «Βυζαντινῶν» ἐπαναστάσεις ἔγιναν δι’ εὐνοήτους λόγους αἰῶνας μετὰ τὰς ἐν Σκυθουπόλει σφαγὰς (περίπου 340 – 361) καὶ τὴν εἰσβολὴν τοῦ Ἀλαρίχου (396 – 399). Ἐν τούτοις οἱ Ἕλληνες οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ ζητοῦν τὴν ἐλευθερίαν των, αἱ δὲ κατὰ τὴν τουρκοκρατίαν δεκάδες ἑλληνικαὶ ἐπαναστάσεις μέχρι τοῦ 1821 ἀποτελοῦν συνέχειαν τῶν προηγουμένων κατὰ τῶν «Βυζαντινῶν» ἐπαναστάσεων.

Πηγή: http://www.athriskos.gr/module...=5&lid=112

 

Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων - Σκυθόπολης

Οἱ γενοκτονίες κατὰ τῶν Ἑλλήνων : ἡ καταστροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους , τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας .

Ἕνα ἄλλο ἀποτρόπαιο ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδας καὶ σὲ συνέπεια κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας , ἕνα τραγικὸ θέατρο μίσους ποὺ καὶ σήμερα ἀποκρύπτετε , διασώζει ὁ Ρωμαῖος ἱστορικὸς Ἀμμιανὸς Μαρκελλίνος στὸ 19ο βιβλίο τοῦ ἔργου τοῦ (*RERUM GESTARUM LIBRI XXXI*) 31 τόμων .

Ἀμμιανὸς Μαρκελλίνος ἦταν ὁ ἱστορικός του Ρωμαίου Χριστιανοῦ αὐτοκράτορα Κωνστάντιου τοῦ Β΄, κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ ὁποίου ἄρχισαν οἱ πιὸ ἀποτρόπαιοι διωγμοὶ ἐναντίων τῶν Ἑλλήνων .

Στν σημερινὴ πόλη τοῦ Δυτικοῦ Ἰσραὴλ τὴν Beth Sian , γνωστὴ στοὺς Ἕλληνες ὅλους ἐκείνων τῶν αἱματοβαμμένων χρόνων ὡς Σκυθόπολης  , τὸν 4ο αἵ. μ.χ. γύρω στὸ 341 λειτούργησε τὸ πρῶτο στρατόπεδο συγκέντρωσης , γιὰ δύο δεκαετίες (20 ἔτη) , δηλαδὴ κὰθ΄ὅλην τὴν διάρκεια τῆς κατοχῆς τοῦ Βυζαντινοῦ θρόνου ἀπὸ τὸν δευτερότοκο γιὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου , τὸν Κωνστάντιο τὸν δεύτερο .

Σκυθόπολις ὑπῆρξε ὁ τόπος συγκέντρωσης βασανισμοῦ καὶ θανάτωσης τῶν Ἑλλήνων , ὅλων ὅσων δηλαδὴ ἀρνήθηκαν νὰ ἀσπασθοῦν τὸ δόγμα τοῦ Χριστιανισμοῦ . Ἀναφερόμενος ὁ Ἐμμανουὴλ Ροΐδης στοῦ Ἀμμιανοῦ Μαρκελλίνου τὸ Ἱστορικὰ , γράφει στὸ ἔργο τοῦ *Πάπισσα Ἰωάννα* σήμ. 200 :

*Ἤρκει νὰ κατηγορηθῆ τὶς (κάποιος Ἕλληνας - Ἐθνικὸς) ὑπὸ κακόβουλου κατασκόπου ὅτι ἔφερε τὸν τράχηλο φυλακτήριον κατὰ τοῦ πυρετοῦ , ἢ ἐφάνη παρακαθήμενος πλησίον τάφου ἢ ἐρειπίου ἴνα καταδικασθῆ εἰς θάνατον ὡς εἰδωλολάτρης ἢ νεκρομάντις . Ἐκ΄τῶν ἀπώτατων ἄκρων τῆς αὐτοκρατορίας ἐσύρεντο ἁλυσόδετοι πάσης τάξεως καὶ ἡλικίας πολίται (Ἕλληνες) ὧν οἱ μὲν ἀπέθνησκον κὰθ΄ὁδὸν , οἱ δὲ ἐν τοῖς δεσμοτηρίσις , οἱ δὲ ἐπιζῶντες ἐστέλλοντο εἰς Σκυθόπολις ... πόλιν ὅπου εἶχον στηθῆ τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ σφαγεῖον* . Ammianus Marceihnus *History Books 14- 19 : (Laesae maiestatis multi arcessiti dammati (12)) Constantius Et Gallus . Harvard University Press . John C. Polfe)

Τὸ σφαγεῖον τῆς Σκυθόπολης ὑπῆρξε ἐπινόηση - ἑνὸς νοσηροῦ ἐγκεφάλου - τοῦ Ἐπισκόπου Ἀλεξάνδρειας Γεωργίου . Σκοπὸς τοῦ Γεωργίου ἦταν ἡ καθολικὴ ἐξόντωση τῶν Ἑλλήνων - ἡ γενοκτονία αὐτῶν - καθὼς ἐκεῖνοι ἐστέκοντο ὡς ἀρνητὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ .

Ὁ αὐτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ δέχθηκε καὶ ἔστειλε στὴν Ἀνατολὴ τὸν ἀρχιγραμματέα τῆς Αὐλῆς τοῦ τὸν Παῦλο , περιβόητο γιὰ τὴν σκληρότητά του , ἀποκαλούμενο καὶ *Τάρταρο* .

Αὐτὸς ὁ Παῦλος καὶ ὁ Γεώργιος σὲ συνεργασία ὀργάνωσαν τὸ στρατόπεδο συγκέντρωσης τῆς Σκυθόπολης .

Γράφει ὁ Ἀμμιανὸς Μαρκελλίνος : Τὸ ἀνθρωπόμορφο αὐτὸ κτῆνος , ὁ Παῦλος , διέθετε τόση ἐξουσία καὶ δύναμη ὥστε *μὲ ἕνα νεῦμα τοῦ μόνο ἐξηρτάτο ἡ ζωὴ ὅλων ὅσων περπατοῦσαν στὴν γῆ* . 19 : 12, 13

Ἀναφέρει ὁ Ροΐδης , ἀνακαλώντας τὰ ἱστορικά του Ἀμμιανοῦ Μαρκελλίνου , μεθόδους βασανιστηρίων ἐναντίων τῶν Ἑλλήνων :

ς τὴν Σκυθόπολιν ὅπου εἶχε στηθὴ τὸ χριστιανικὸ κρεουργίον....Ἐκεῖ συνεδρίαζαν εὐσεβεῖς δικασταὶ (χριστιανοὶ εὐσεβεῖς) ἀμιλλώμενοι τὶς πλοίονας εἰδωλολάτρας (Ἕλληνες Ἐθνικοὺς) νὰ ὀπτήση ἐπὶ  σχάρας , νὰ βράση ἐντὸς ζέοντος ἐλαίου , ἢ νὰ κατακόψη μεληδόν* .

Σκυθόπολης καὶ τὰ ἀπάνθρωπα γεγονότα ποὺ διαδραματίστηκαν ἐκεῖ ἐπὶ 20 συνεχῆ ἔτη ἀποκαλύπτουν:

1ον : Τν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἐπεβλήθη ὁ χριστιανισμὸς στὸν Ἑλληνικὸ κόσμο.

2ον : Τν λόγο καὶ τὸν βάρβαρο ἀπάνθρωπο τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο κατεστράφη ὁ λαμπρότερος πολιτισμὸς τῆς Γὴς καὶ οἱ δημιουργοὶ αὐτοῦ - οἱ Ἕλληνες .

3ον : Ἀποκαλύπτουν ἐπίσης γιατί τὰ μετέπειτα Ρωμαϊκὰ (Βυζαντινὰ) αὐτοκρατορικὰ διατάγματα ποὺ θεσμοθετοῦσαν τὴν *ἐπὶ Ἑλληνισμοῦ θανατικὴ καταδίκη* ἐφαρμόσθηκαν χωρὶς καμία ἀντίδραση ἢ ἐξέγερση , ὅπως χωρὶς καμία ἀντίσταση ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες ἐπῆλθε ὁ ἀφανισμὸς 80 καὶ πλέον πόλεων τῆς κυρίως Ἑλλάδας ἀπὸ τὸν Χριστιανὸ Ἀλάριχο , μετὰ Βυζαντινῆς αὐτοκρατορικῆς διαταγῆς σαράντα (40) χρόνια ἀργότερα .

4ον : Ἀποκαλύπτουν ἐπίσης αὐτὰ τὰ ἀπάνθρωπα γεγονότα ποὺ διαδραματίστηκαν στὴν Σκυθόπολη ὅτι : δὲν ὑπῆρξε ποτὲ Ἑλληνικότητα τοῦ Βυζαντίου , οὔτε ποτὲ Ἑλληνορωμαϊκὸ κράτος , ἒφ΄ὅσον ἦταν οἱ ἐκχριστιανισμένοι Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες τοῦ Βυζαντίου ποὺ ἄρχισαν τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Ἑλλήνων . Οὔτε δὲ ποτὲ ὑπῆρξε ἑλληνοχριστιανισμὸς , ἒφ΄ὅσον ἦταν οἱ Ταγοὶ τῆς χριστιανοσύνης καὶ τὸ ἐβραιογενὲς χριστιανικὸ δόγμα ποὺ :

- Ἔσβησαν τὰ Φῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πνεύματος .

-  Κατέστρεψαν τν Ἑλληνικὴ Παιδεία .