logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Διωγμοί Ελλήνων

"Βρέθηκε στα σκαλιά του σπιτιού μου, κάτω από την πόρτα. Ο επιστολογράφος είναι άγνωστος. Στο φάκελο έγραφε απλά: "Δεν έχει σημασία ποιος είμαι, ούτε το θνητό μου όνομα. Για σας είμαι ο καινούργιος Θεός, εσείς είστε το πιο σιχαμένο μέρος του χυλού απ' τον οποίο τρεφόμαστε." Είναι γραμμές ιδιαίτερες. Νομίζω ότι θα έπρεπε να τις διαβάσουμε.

"Για εσάς που αυτοαποκαλείστε 'Έλληνες'.

Αυτό το γράμμα είναι αφιερωμένο στη δική μου ικανοποίηση όταν σας βλέπω να σέρνεστε και να υποφέρετε από τη γελοία διάθεση αυτομαστίγωσης που σας χαρακτηρίζει. Είναι ένα γράμμα αφιερωμένο στη δική μου χαρά καθώς σας βλέπω να βυθίζεστε στην ψύχωση μιας 'βαριάς κληρονομιάς', αναμασώντας ιστορίες για τους ένδοξους προγόνους με τους οποίους υποτίθεται ότι έχετε συγγένεια.

Πιστεύετε ότι υπάρχουν άγκυρες που σας συνδέουν με το χτες; Μόνο αυτό θα σας πω.

Αν κάποιος από τους προγόνους σας μπορούσε να βρεθεί εδώ αυτή τη στιγμή - δεν λέω για τους 'ήρωες' της αρχαιότητας αλλά για όσους υπήρξαν σε αυτή τη χώρα πριν λίγες γενιές - το μόνο που θα έκανε θα ήταν να σας φτύσει. Δειλοί, ευθυνόφοβοι, μικρόνοοι συμφεροντολόγοι, φοβισμένοι ραγιάδες που μοναδικό τους όραμα έχουν να βολέψουν το παιδί τους σ' ένα κομματικό γραφείο, σε μια θεσούλα του Δημόσιου.

Ποια ελπίδα μπορεί να έχει ένα ανώνυμο και θλιβερό συνονθύλευμα όπως εσείς;

Άλλοι λαοί που είχαν πολύ λιγότερα πράγματα να προσφέρουν, πολέμησαν για τις μνήμες τους. Εσείς, σαν κουτοπόνηροι γύφτοι, που κοιτάνε μόνο πόσα χωράει η χούφτα τους, αφήσατε το παρελθόν σας να γίνει στάχτη, ασβέστης και κλεμμένα αγάλματα.

Είσαστε καταπιεσμένα ανθρωπάρια που εφευρίσκουν διαρκώς εχθρούς, χωρίς να κάνουν κάτι για να τους αντιμετωπίσουν. Κομπλεξικοί, καχύποπτοι, απατεώνες, είρωνες, εξυπνάκηδες, ξερόλες, καραγκιόζηδες που στριφογυρνούν μες τη μιζέρια τους σαν τα ποντίκια που όταν νοιώθουν το αδιέξοδο τρώνε το ένα το άλλο.

Η αλληλοσφαγή και η διχόνοια υπήρχαν πάντα μες τα κύτταρα σας. Ακόμα και τότε που η Φυλή σας βρίσκονταν στο κέντρο του κόσμου, δεν υπήρξε πολιτικός, στρατηγός, φιλόσοφος ή θεατρικός συγγραφέας που να μην τελείωσε τη ζωή του στη φυλακή ή στην εξορία. Αν κάποτε υπήρχε ελπίδα, την κομματιάσατε με τα χέρια σας. Αν υπήρχε μέλλον, το καταβροχθίσατε, γιατί το παραφουσκωμένο 'εγώ' σας ήθελε πάντα να βρίσκεται πιο ψηλά από το 'εμείς'.

Ποτέ δεν καταλάβατε την ιερότητα της γης σας. Βάζετε φωτιές στα Δάση, μολύνετε τα ποτάμια, βρωμίζετε τις θάλασσες και πετάτε τα σκουπίδια στο δρόμο ή στην αυλή του διπλανού σας. Η ασχήμια, ο καταπιεσμένος θυμός, το μίσος και η προχειρότητα σας χαρακτηρίζει. Είσαστε ο δικαστής, ο κατήγορος και ο δήμιος των συνανθρώπων σας. Σπαταλάτε το χρόνο σας με το να ψάχνετε ή να εφευρίσκετε λάθη και αδυναμίες στους άλλους, χωρίζετε την πατρίδα σας σε χριστιανούς και αλλόθρησκους, κομμουνιστές ή φασίστες, πράσινους, μαύρους ή κόκκινους, ψάχνοντας πάντα, με κραυγές υστερίας και αρρωστημένα ξεσπάσματα, ένα θύμα για να ρίξετε το φταίξιμο.

Οι πολιτικοί σας ήταν πάντα επιλεγμένοι υπάλληλοι και διαχειριστές. Ρόλος τους, να διαβρώνουν το πνεύμα σας και να σας κρατάνε κοιμισμένους. Όσο για τους στρατιωτικούς ή τους δικαστές, κανένας δεν θα τολμούσε να αντισταθεί ξέροντας πως ολόκληρο το σώμα πίσω του όχι μόνο δεν θα τον στηρίξει αλλά θα τον εξοντώσει. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μέσα από εκβιασμούς, δωροδοκίες κι εξαναγκασμούς, μας ανήκουν όλοι. Δεν υπάρχει καμία πόρτα ή χαραμάδα όπου κάποιος θα μπορούσε να κρυφτεί.

Είστε δεμένοι χειροπόδαρα πάνω από την κουπαστή. Σας βυθίζουμε στο πέλαγος ή σας αφήνουμε για λίγο να αναπνεύσετε, έτσι ώστε να παρατείνουμε τη δική σας αβάσταχτη αγωνία και τη δική μας ευχαρίστηση. Σε αυτή τη χώρα-αποικία, που τόσο ηλίθια θεωρείτε δική σας, είμαστε εμείς που θα σας πούμε τι θα φυτέψετε, με ποιο τρόπο, πόσο και που. Είμαστε εμείς που θα σας πούμε πότε να θάψετε τα φρούτα σας για να μην πέσουν οι τιμές στην αγορά. Είμαστε εμείς που αποφασίσαμε να ξεριζώσετε τα αμπέλια σας, να καταστρέψετε τα καΐκια και να κόψετε τις ελιές σας με αντάλλαγμα ένα μικρό χαρτζιλίκι που θα σας το ξαναπάρουμε με τους φόρους.

Χρησιμοποιήσαμε τη φιλοσοφία, την τέχνη, την αρχιτεκτονική σας για να προσδώσουμε κύρος στα δικά μας επιτεύγματα. Προσαρμόσαμε τη γλώσσα και την ιστορία σας έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα. Τώρα πια δεν σας χρειαζόμαστε.

Για μας δεν είστε καν σκουλήκια γιατί αυτά έχουν κάποια χρησιμότητα. Είστε τα σάπια απολιθώματα μιας ανθρωπότητας που ανήκει στο παρελθόν. Για λίγο ακόμα χρόνο θα βλέπετε τα παιδιά σας γκαρσόνια και δούλους. Ύστερα, θα σκορπιστούν στα πέρατα της οικουμένης και μέσα σε μια ή δύο γενιές θα έχουν ξεχάσει τη γλώσσα και την ιστορία τους. Σε αυτή τη χώρα θα υπάρχουν μόνο αλλόφυλοι μετανάστες που θα μιλάνε τις δικές τους γλώσσες, μια νέα, γκρίζα και δυστυχισμένη εργατιά. Τα βιβλία της ιστορίας θα ξαναγραφτούν από μας και σ' αυτά εσείς δεν θα υπάρχετε. Για λίγο θα είστε ένας μύθος κάποιου αρχαίου λαού που έζησε κάπου, αναμασώντας μέχρι τις τελευταίες του στιγμές κάποιες κενές ελπίδες για Σωτήρες, αγίους ή θεούς που θα έλθουν με διαστημόπλοια. Ύστερα θα χαθείτε στη χοάνη της Μνήμης, σαν να μην υπήρξατε ποτέ.

Όπως σας είπα, γράφω αυτές τις γραμμές γιατί μου προξενεί ευχαρίστηση η γλυκιά αίσθηση της ανημποριάς και της απελπισίας. Κι αν νοιώθετε τα λόγια μου σαν γροθιά στο στομάχι ακόμα καλύτερα. Γιατί, τώρα πια, δεν υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε.

Αν θέλετε να δείτε το μέλλον, φαντασθείτε τη μπότα μου πάνω στο πρόσωπο σας. Τη μπότα μου και τη λάσπη στην οποία βυθίζεστε. Μονάχα αυτό....
τα σχολια δικα σας....

Ο θεός δημιούργησε τον άνθρωπο
το... 5508 π.Χ. 
 
Το 1903 ο καθηγητής Ευάγγελος Κ. Κοφινιώτης[1] εκυκλοφόρησε το βιβλίο του, «Ιερά Ιστορία της Καινής Διαθήκης», με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο «προς χρήσιν των ελληνικών σχολείων»! Μάλιστα «εγκριθείσα κατά τον άρτι διεξαχθέντα διαγωνισμόν δια μίαν πενταετίαν, από του 1903-1908». Τον διαγωνισμό είχε προκηρύξει[2] το υπουργείο των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως του Βασιλείου της Ελλάδος. Η εν λόγω μελέτη εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος[3], μετά από έκθεση του καθηγητού Θεολογίας, Εμμανουήλ Ι. Ζολώτα[4]. Το 106 σελίδων βιβλίο εκδόθηκε εν Αθήναις, από τον εκδοτικό οίκο Γεωργίου Δ. Φέξη[5]… Έργο στο οποίο ευθύς εξ αρχής η Καινή Διαθήκη χαρακτηρίζεται «θεόπνευστος», άρα… πάσα αντίρρηση παυσάτω… Ο αδογμάτιστος Έλλην, ευρίσκεται υπό τον ζυγόν όχι ενός δόγματος, αλλά πολλών δογμάτων…
Άρα γε προηγήθηκαν διδακτικά βιβλία, για την Ιστορία των Ορφικών, των Αργοναυτικών, των Ομηρικών Επών, της Ωγυγίας;..
 
Σαν να μην έφτανε αυτό, στην ελληνική παιδεία  εισήχθη και ένα άλλο βιβλίο: Το 1925 ο καθηγητής Πανεπιστημίου Ι. Ε. Μεσολωράς[6] εκυκλοφόρησε το βιβλίο του, «Ιερά Ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης», με τον χαρακτηριστικότατο υπότιτλο «προς χρήσιν των ελληνικών σχολείων και παρθεναγωγείων»!!! (σ.σ.: Άρα γε τι να διδαχθούν οι Ελληνίδες παρθένες, τα καλά της Σάρας – της Μάρας και του κακού συναπαντήματος;)… Μάλιστα, συνεχίζει η έκδοσις στο εξώφυλλο, «εγκριθείσα κατά τον βτγ΄ νόμον επί πενταετίαν, ΕΓΚΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ». Ήταν η γ΄ έκδοσις του βιβλίου. Το 68 σελίδων βιβλίο εκδόθηκε εν Αθήναις, από τον εκδοτικό οίκο Δ. και Π. Δημητράκου… Έργο στο οποίο ευθύς εξ αρχής, στην εισαγωγή του (σελ. 3), η Παλαιά Διαθήκη χαρακτηρίζεται «ιστορία των κριτών και βασιλέων του ιουδαϊκού έθνους», που εγράφη «κατ’ έμπνευσιν του αγίου Πνεύματος, υπό του Μωυσέως και των προφητών εις γλώσσαν εβραϊκήν» και κατά τον 3ο αι. π.Χ. «μετεφράσθη εις την ελληνικήν εν Αλεξάνδρεία, υπό 72 Ιουδαίων, οίτινες εγνώριζον καλώς την ελληνικήν»… Το Ελληνόπουλο, με την τόσο λαμπρά προϊστορία, υποχρεούται πλέον να αποτάξει τους προπάτορές του, ήρωες και θεούς, και να πεισθεί να υιοθετήσει ως προπάτορές του κάποιους αλλοεθνείς και αλλοθρήσκους… Και εν συνεχεία σπεύδει να σημειώσει: «Τα βιβλία της Καινής Διαθήκης εγράφησαν κυρίως εις γλώσσαν ελληνικήν, ήτις πανταχού τότε ήτο διαδεδομένη»
Δεν θα ασχοληθώ με τις «θεόπνευστες» αυθαιρεσίες και τις δογματικές ανακρίβειες των παραπάνω, αλλά θα σταθώ στην 4η σελίδα, στο κεφάλαιον Α΄, όπου, λέει, και πιο σημαντικό ακόμη, διδάσκει, πως ο Θεός δημιουργεί τον άνθρωπο το 5508 π.Χ.
 
Την ίδια εποχή ο Χρ. Τσούντας είχε ανακαλύψει τον οικισμό του Σέσκλου, με ανθρώπινη κατοίκηση στην Θεσσαλία ήδη από το… 6800 π.Χ….
Τι να διδάξεις και τι να πεις…

Μια πολιτισμική γενοκτονία που βαφτίστηκε

"ελληνοχριστιανικός πολιτισμός"

Μετά τη ρωμαϊκή θεομηνία που σάρωσε τους ελληνικούς καλλιτεχνικούς θησαυρούς επέρχεται ο χριστιανικός τυφώνας, νέα συμ­φορά για τα ανεπανάληπτα δημιουργήματα του κλασσικού πολιτισμού. Πραγματικά, οι τρομακτικότεροι βανδαλισμοί κατά των αρχαίων ελληνικών μνημείων και έργων τέχνης θα διαπραχθούν μετά την επικράτηση του χριστιανισμού σε Ανατολή και Δύση. Οι κατα­στροφές των κατακτητικών εκστρατειών και των πολεμικών συγκρούσεων από Πέρσες, Ρωμαίους, Φράγκους, Οθωμανούς είναι ασή­μαντες αν συγκριθούν με τον αφανισμό των καλλιτεχνικών θησαυρών στους πρώτους πέντε χριστιανικούς αιώνες. Πυρ και σίδηρος για τους αρχαίους ναούς και τα αγάλματα, για τα κλασσικά κείμενα και τις βιβλιοθήκες.Ήταν οι χειρότεροι βανδαλισμοί της ιστορίας. Η πολιτι­κή και η εκκλησιαστική εξουσία δεν στάθηκε ικανή να διαχωρίσει τη θρησκευτική πίστη από την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία. Η απόρριψη της παλαιάς θρησκείας συνακολουθείται από τον διωγμό και τον όλεθρο του αρχαίου πολιτισμού. Με εντολή ή συνέργεια των ηγεμόνων του κράτους και της εκκλησίας, οι νεοπροσήλυτοι χριστιανοί συντρίβουν με σφύρες ή πυρπολούν έργα τέχνης, γκρεμίζουν μνημεία, ρίχνουν στο χυτήριο τα χρυσά και αργυρά καλλιτεχνήματα.

Οι αρχαίοι ναοί, όταν δεν κατεδαφίζονται ή δεν κατερειπώνονται με την αφαίρεση της στέγης, μετατρέπονται σε χριστιανικές εκκλη­σίες. Αλλά όχι όλες.Όπως είναι γνωστό, ο προορισμός του αρχαίου ελληνικού τεμένους δεν ήταν η συγκέντρωση πιοτών στο εσωτερικό αλλά η εκπλήρωση ορισμένων θρησκευτικών τελετουργιών. Περιορισμένος ο χώρος δεν επαρκούσε για μεγάλη σύναξη, για λειτουργίες και κηρύγματα. Σε χριστιανικούς ναούς θα δια­μορφωθούν κυρίως οι βασιλικές, τα ορθογώνια ρωμαϊκά αρχιτεκτονήματα με τις εσωτερικές στοές και τα κλίτη.

Η επικράτηση του χριστιανισμού δεν έγινε παντού με ελεύθερο και ειρηνικό ενστερνισμό τωννέων θρησκευτικών ιδεών αλλά και με βίαιη παρέμβαση της εξουσίας, με τρομοκρα­τία και ωμότητες, το ίδιο αποτρόπαιες με τις ρωμαϊκές κακουργίες εναντίον των χριστιανών.

Το πέρασμα από τη μια θρησκεία στην άλλη συνοδευόταν από αναστατώσεις και κρίσεις, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές, ηθικές με θύματα τα μνημεία ενός περίλαμπρου πολιτι­σμού. Επιβάλλεται γι' αυτό μια σύντομη επισκό­πηση της μεγάλης Αλλαγής που σημειώθηκε στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες και μια περιγραφή του δραματικού σκηνικού. Η μελέτη των πηγών οδηγεί στη θλιβερή διαπίστωση ότι οι θησαυροί του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού που είχαν διασωθεί από τη ρωμαϊκή διαρπαγή αντιμετώπισαν το καταστροφικό χριστιανικό μένος σε Ανατολή και Δύση. Οι συμφορές που προκάλεσε το χριστια­νικό ιερατείο ξεπερνούσαν συχνά τα δεινά που επέφεραν οι βαρβαρικές επιδρομές. Χωρίς τον καταστροφικό ζήλο της νέας εξουσίας - πολι­τικής και εκκλησιαστικής - τα αριστουργήματα της αρχαίας τέχνης θα έλαμπαν ακόμα ακέραια - με τη φθορά που επιφέρουν ο χρόνος και τα φυσικά στοιχεία - και όλα τα έργα των αρχαίων διανοητών θα επιζούσαν, κτήμα της ανθρωπό­τητας. Σε αντίθεση με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, που όχι μόνο ανεχόταν τις ξένες λατρείες αλλά υιοθετούσε αλλόφυλες θεότητες - δεν υπήρχε άλλωστε ούτε δογματικό πλαίσιο ούτε εξουσία του ιερατείου - οι χριστιανοί αρχηγοί και ιερα­πόστολοι επέδειξαν πνεύμα φανατισμού και αδιαλλαξίας που οδηγούσε συχνά σε εξόντωση των αντιφρονούντων και εξαφάνιση των θρη­σκευτικών τους συμβόλων. Ακολουθούσαν την εβραϊκή παράδοση της ιδεολογικής μονοκρα­τορίας. Ο προφήτης Ηλίας, με θεϊκή εντολή, θανατώνει τους ιερείς του Βάαλ, θεού των Φοινίκων και τωνΧαναναίων. «Και είπεν Ηλιου προς τον λαόν* συλλάβετε τους προφήτας του Βάαλ, μηδείςσωθήτω εξ αυτών* και συνέλαβον αυτούς, και κατάγει αυτούς Ηλιου εις τον χεί-μαρρον Κισσών και έσφαξεν αυτούς εκεί». Οι Έλληνες όμως είχαν εντάξει τον Βάαλ στον δικό τους θρησκευτικό κύκλο ταυτίζοντας τον με τον Κρόνο και τον Δία.

Στους πρώτους τρεις αιώνες ο χριστιανισμός θα παραμείνει μειοψηφία στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Το ρεύμα θα δυναμώσει όταν θα ανακη­ρύξει ο Κωνσταντίνος τον χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους. Ωστόσο η νέα θρησκεία δεν διαδόθηκε με τον ίδιο ρυθμό σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και σε όλες τις περιοχές. Είχε θερμές απηχήσεις περισσότερο στους ελληνόφωνους πληθυ­σμούς παρά στους Λατίνους, περισσότερο στα αστικά κέντρα παρά στις αγροτικές περιοχές, περισσότερο στις κατώτερες και μεσαίες τάξεις παρά στις ισχυρές και προνομιούχες.

Οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών, πιστοί πάντοτε στις παραδόσεις, αντιστέκονται εμμέ­νοντας στην πατροπαράδοτη πίστη και ιδεο­λογία. Ακόμα και στον έκτο και έβδομο αιώνα η παλαιά λατρεία ήταν ακόμα ζωντανή στους αγροτικούς πληθυσμούς που θεωρούσαν τους αρχαίους θεούς προστάτες της παραγωγής, των κοπαδιών και της υγείας.

Η αγροτική μάζα ήταν αδρανής και παθητική μ' όλο που την απομυζούσαν η κρατική εξουσία και οι φεουδάρχες. Υποτασσόταν χωρίς αντίστα­ση στους δυνάστες της. Το 90% των αυτοκρα­τορικών πόρων επί ρωμαιοκρατίας προερχόταν από τους αγροτικούς φόρους, και τα πλούτη των ανώτερων τάξεων από την εκμετάλλευση των δουλοπάροικων στις γαιοκτησίες.

Σπανιότατες οι εξεγέρσεις πληθυσμών της υπαίθρου. Όταν στον Δ αιώνα απαγορεύθηκε η αρχαία λατρεία και διατάχθηκε το κλείσιμο ή η κατεδάφιση των ναών και η καταστροφή των αγαλμάτων, σε ελάχιστες περιπτώσεις εκδηλώθηκε δυναμική αντίδραση στις επιδρομές κατά των ιερών. Η διείσδυση του χριστιανισμού στον αγροτικό κόσμο θα προχωρήσει με αργούς ρυθμούς και θα ολοκληρωθεί στον Ζ' αιώνα.

Επειδή δεν υπήρχαν στις αγροτικές περιο­χές συμπαγείς πληθυσμοί για να προβάλουν αντίσταση, οι χριστιανοί ιεραπόστολοι, με τις ένοπλες ακολουθίες τους, κατέστρεφαν κατά τις προσηλυτιστικές εκστρατείες όλα τα σύμβο­λα των αλλοθρήσκων. Κατακρήμνιζαν τα ιερά, εστίες λατρείας από γενιά σε γενιά, τρομοκρα­τούσαν τους γεωργούς, ερήμωναν την ύπαι­θρο, σκόρπιζαν την απόγνωση, προκαλούσαν κοινωνική αναστάτωση και οικονομική κρίση. Έπεφτε η παραγωγή, περιορίζονταν τα κρατικά έσοδα, στέρευε η κυριότερη πηγή φορολογίας.

Τις τραγικές συνέπειες των χριστιανικών επι­δρομών στις αγροτικές περιοχές καταγγέλλει ο Λιβάνιος στην περίφημη επιστολή του προς τον Θεοδόσιο Α. Σαρώνουν τα πάντα σαν αφηνια­σμένοι χείμαρροι και ερημώνουν την ύπαιθρο. Οι ναοί, αυτοκράτορα μου, είναι κτίσματα των αγρών, η ψυχή τους. Αυτές οι αγριότητες αφανίζουν τους γεωργούς, τους εξαθλιώνουν καθώς χάνουν το θάρρος τους. Και το αποτέλε­σμα: ξεπέφτουν οι χωρικοί, χάνει το δημόσιο.

Οι τοπικές εκκλησιαστικές Αρχές στρέφο­νταν εναντίον των ανυπεράσπιστων καλλιερ­γητών και χάλκευαν ψευδείς κατηγορίες για τη δήμευση των αγρών τους. Από τη μια μεριά οι εργατικές μέλισσες, γράφει ο Λιβάνιος, κι από την άλλη οι κηφήνες. Επιχειρούν τον βίαιο προσηλυτισμό, εισορμούν στα χωριά και με το πρόσχημα του «σωφρονισμού» επιδίδονται σε ληστείες.

Αυτές οι βαρβαρότητες προκάλεσαν συσπει­ρώσεις και αντίσταση των γεωργικών πληθυ­σμών. Ανησυχώντας η εκκλησιαστική ηγεσία απευθύνεται στην αυτοκρατορική εξουσία και εισηγείται τον βίαιο προσηλυτισμό των αγρο­τών. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος καλεί τους γαι­οκτήμονες του Βυζαντίου να εκχριστιανίσουν τους δουλοπάροικους και κολήγους στα φέου­δα τους, να προσλάβουν ιερείς και να χτίσουν εκκλησίες. Ο διαβόητος Ιωάννης της Εφέσου (ΣΤ αι.) καυχιέται ότι κατά την προσηλυτιστική του εκστρατεία - με την τρομοκρατία και τον κνούτο - βάφτισε70.000 ειδωλολάτρες. Στη Δύση, ο πάπας Γρηγόριος, ο επιλεγόμενος Μέγας (Ε'αι.), διαπίστωσε ότι στη Σαρδηνία οι χωρικοί δωροδοκούσαν, καταβάλλοντος ένα είδος φόρου, τον κυβερνήτη του νησιού, για να συνεχίζουν ανενόχλητοι την παραδοσιακή τους λατρεία.

Συχνά η πολιτική και εκκλησιαστική εξουσία εξαπέλυε άγριους διωγμούς κατά των πιστών της παλαιάς θρησκείας επιστρατεύοντας τη συκοφαντία. Επειδή απαγορεύονταν, με διά­ταγμα του Κωνσταντίνου, οι θυσίες στα ιερά με την απειλή δημεύσεως περιουσιών, πολλοί χρι­στιανοί, όπως γράφει ο Λιβάνιος, κατέφευγαν σε ψευδείς καταγγελίες για να ενοχοποιήσουν τους αγρότες. Μαζεύονταν οι γεωργοί για να διασκεδάσουν και έσφαζαν ένα αρνί ή ένα μοσχάρι. Αμέσως οι χριστιανοί τους κατηγο­ρούσαν ότι «έθυσαν», ότι έκαναν ειδωλολατρι­κή θυσία παραβιάζοντας τον αυτοκρατορικό νόμο. Αν μάλιστα τραγουδούσαν αντιμετώπιζαν τη βαρειά κατηγορία ότι ανέμελπαν ύμνους στους αρχαίους θεούς.

Τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύο­νταν και οι αναπότρεπτες κοινωνικές αναταρα­χές έπαιζαν πρωταρχικό ρόλο στην αναμέτρηση των δύο θρησκειών και υποδαύλιζαν τους βαν­δαλισμούς. Αυτή την πλευρά των αντιθέσεων - τα οικονομικά συμφέροντα - αποκαλύπτει η εχθρότητα που αντιμετώπισε ο απόστολος Παύλος κατά την προσηλυτιστική του περιοδεία στη Μ. Ασία. Στην 'Εφεσο ξεσηκώθηκε μέγα πλήθος και εμπόδισε την είσοδο του στο θέατρο. Γιατί; Κάποιος Δημήτριος «αργυροκόπος» που διατηρούσε βιοτεχνία κατα­σκευής ομοιωμάτων του ναού της Αρτέμιδος και απασχολούσε μεγάλον αριθμό τεχνιτών, συγκέντρωσε τους εργαζόμενους και τους προειδοποίησε ότι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι αν επικρατήσει ο χριστιανισμός. Το ιερό της Εφέσου θα σβήσει και θα δυστυχήσουμε. Η πόλη αναστατώθηκε. «Ακούσαντες δε και γενόμενοι πλήρεις θυμού έκραζον λέγοντες: Μεγάλη η Άρτεμις Εφέσου». Ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι «και επλήσθη η πόλις όλη συγχύσεως· ώρμησαν δε ομοθυμαδόν εις το θέατρον».

Ο Λιβάνιος, στην έκκληση του προς τον αυτο­κράτορα Θεοδόσιο για προστασία των αρχαίων μνημείων και έργων τέχνης από τις βαρβαρότη­τες των χριστιανών, υπενθυμίζει τους διωγμούς των αλλοθρήσκων ιερών από τον Κωνσταντίνο. Δεν περιορίσθηκε στις βεβηλώσεις και ανατρο­πές βωμών και στον εμπρησμό και το κλείσιμο των αρχαίων ιερών αλλά και μετέτρεψε ναούς σε πορνεία. Καταγγέλλει επίσης ότι ο διωγμός της παλαιάς θρησκείας είχε ταπεινά ελατήρια. Απέβλεπε δηλαδή στην αρπαγή της περιουσίας των αρχαίων ναών και διανομή της στους ευνο­ουμένους της εξουσίας.

Οι ιεράρχες και ιεραπόστολοι εμπνέονταν στο μένος τους κατά των αγαλμάτων και έργων τέχνης της παλαιάς θρησκείας από την ιδεολογία της εβραϊκής λατρείας που κατα­δίκαζε τα «είδωλα», τονανθρωπομορφισμό, την αναπαράσταση μορφών σε άψυχη ύλη. «Επικατάρατος πας άνθρωπος ος ποιήσει γλυ-πτόν και χωνευτόν, βδέλυγμα Κυρίω έργον χει­ρών τεχνίτου». Παραμερίζοντας τη διδασκαλία της ευαγγελικής αγάπης, του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης, επικαλούνται την μήνιν του ιουδαϊκού θεού κατά των λατρευτικών αντι­κειμένων των άλλων θρησκειών, τις αρές των προφητών και τις αγριότητες των εγκόσμιων ηγεμόνων. «Και ελάλησε Κύριος»: Αφανίστε όλα τα αγάλματα από μέταλλο και λίθο. «Και εγένετο λόγος Κυρίου»: Να συντριβούν όλα τα γλυπτά της Σαμάρειας, να καταστραφούν οι εικόνες και τα αγάλματα. «Τάδελέγει Κύριος. Καταθρυμμάτισε και λίχνισε τα επιχρυσωμένα και επάργυρα αγάλματα και πέταξε τα σαν κοπριά».

Και η φωνή του Ησαΐα: Τα αγάλματα να πελεκηθούν όπως τα δέντρα στο δάσος.Όλα τα αγάλματα στη φωτιά. Γιατί δεν είναι θεοί αλλά χειροποίητα αντικείμενα, ξύλα και πέτρες. «Λέγει Κύριος Σαβαώθ: Θα εξαφανίσω ακόμα και τα ονόματα των αγαλμάτων, για να σβήσουν ολότελα από τη μνήμη». Δεν θα καταστραφούν μόνο τα αγάλματα σας αλλά και οι θεοί σας. Ο βασιλιάς Ιωσίας αναλαμβάνει εκστρατεία αφα­νισμού των αλλόθρησκων λατρευτικών συμ­βόλων. Γκρεμίζει τους βωμούς, κόβει τα ιερά άλση, θερίζει και τσακίζει τα αγάλματα, καίει τα οστά των ιερέων στους βωμούς, κονιορτοποιεί τα γλυπτά.Ένας άλλος βασιλιάς, ο Ασά, γκρέμι­σε το λατρευτικό άγαλμα της Αστάρτης.

Οι ιεραπόστολοι των πρώτων χριστιανικών αιώνων καλλιεργούσαν το μίσος αλλά και τον τρόμο για την παλαιά θρησκεία και τα σύμ­βολα της. Διαβεβαίωναν τους πιστούς ότι τα αγάλματα των θεών έκρυβαν επικίνδυνους δαί­μονες. Ταύτιζαν μάλιστα την ειδωλολατρία με την κλασσική παιδεία. Με αποτέλεσμα πολλοί χριστιανοί να απορρίπτουν με αποστροφή τον προγονικό πολιτισμό, τα επιτεύγματα του ελλη­νικού πνεύματος και των τεχνών/Όποιος μελε­τούσε τα αρχαία κείμενα έπαιζε με τη φωτιά...

Τσίπρας και Κοτζιάς έστησαν την τέλεια παγίδα στην Ελλάδα

MAKEDONIKO H TELIA PAGIDA

MAKEDONIKO NA TA DOSOYME OLA THA SKASO

Κατά καιρούς αναφέρεται στον δημόσιο λόγο ότι η επόμενη κυβέρνηση μπορεί να αποδεσμευθεί από τη συμφωνία των Πρεσπών με μία απλή καταγγελία. Κατ’ αρχήν η συμφωνία παράγει ήδη αποτελέσματα και χωρίς την κύρωσή της. Αμέσως μετά την υπογραφή της η Ελλάδα δέχθηκε να επανεκκινήσει η διαδικασία εντάξεως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αφ’ ης στιγμής η Βουλή των Σκοπίων προχωρήσει στις συνταγματικές αλλαγές, το ΝΑΤΟ θα συντάξει το πρωτόκολλο εντάξεως της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία.
Το έγγραφο αυτό αποτελεί ξεχωριστό διεθνές κείμενο από το κείμενο των Πρεσπών. Θα έλθει στη ελληνική Βουλή προς κύρωση ανεξαρτήτως της πορείας της συμφωνίας των Πρεσπών.Επειδή η αίτηση για ένταξη έχει υποβληθεί με το προσωρινό όνομα ΠΓΔΜ, η Ελλάδα βαρύνεται από την ενδιάμεση συμφωνία (και μία σχετική καταδίκη στο Διεθνές Δικαστήριο) να κυρώσει το Πρωτόκολλο (ανεξαρτήτως του τι θα πράξει με τη συμφωνία των Πρεσπών).

Ως προς το θέμα της καταγγελίας, λύσεως ή τέλος πάντων «απαλλαγής» από τη συμφωνία των Πρεσπών, αφού αυτή κυρωθεί, τα πράγματα είναι (επώδυνα) προβληματικά. Το θέμα ρυθμίζεται από τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969) που δεσμεύει τόσο την Ελλάδα όσο και την ΠΓΔΜ. Εκεί περιλαμβάνονται οι εξής δυνατότητες:
(α) ακύρωση,
(β) καταγγελία και
(γ) λήξη/αναστολή εφαρμογής μιας συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως των όρων της.

Η Σύμβαση της Βιέννης ορίζει περιοριστικά τους όρους υπό τους οποίους επιτρέπεται η ακύρωση μιας συμφωνίας. Πρέπει να επικαλεσθούμε πλάνη, απάτη, δωροδοκία, εξαναγκασμό με απειλή ή χρήση βίας και άλλα ανάλογα κατά την υπογραφή της συμφωνίας… Δεν προκύπτει ότι κάτι τέτοιο ίσχυσε, οπότε η πιθανότητα να χαρακτηρισθεί η συμφωνία άκυρη, δεν έχει βάσεις.

Δεύτερη πιθανότητα που πρέπει να εξετασθεί είναι αυτή της καταγγελίας. Η συμφωνία των Πρεσπών αναφέρει στο άρθρο 20 ότι οι διατάξεις της «θα παραμείνουν σε ισχύ για αόριστο χρονικό διάστημα και είναι αμετάκλητες. Δεν επιτρέπεται καμία τροποποίηση της παρούσας συμφωνίας που περιέχεται στο άρθρο 1 (3) και στο άρθρο 1 (4)». Επομένως, κατ’ αρχήν προκύπτει ότι τα δύο κράτη θέλησαν να είναι αμετάκλητες οι διατάξεις της συμφωνίας. Επιπλέον, οι επίμαχες διατάξεις για το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», για την υπηκοότητα του κράτους που ορίσθηκε ως «μακεδονική/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και για την αναγνώριση «μακεδονικής» γλώσσας, περιβάλλονται με ιδιαίτερο κύρος και δεν τροποποιούνται. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται το άρθρο 56 της Συμβάσεως της Βιέννης που ορίζει ρητώς ότι συνθήκη που δεν περιέχει διάταξη για καταγγελία «δεν δύναται να καταγγελθή ή να λυθή διά αποχωρήσεως».

Μοναδική εξαίρεση είναι να θεωρηθεί η φύση της συνθήκης των Πρεσπών τέτοια, που να δικαιολογεί την καταγγελία. Πρόκειται για δύσκολο εγχείρημα. Στο διεθνές δίκαιο αναφέρονται οι κατηγορίες των συνθηκών που δικαιολογούν την καταγγελία. Δεν προκύπτει με σαφήνεια ότι η συμφωνία των Πρεσπών θα μπορούσε να υπάγεται σε κάποια από αυτές.

Στην πραγματικότητα, μετά την κύρωση της συμφωνίας θα ισχύει ο γενικός κανόνας του διεθνούς δικαίου που ορίζει ότι «τα συμπεφωνημένα πρέπει να τηρούνται».

Τέλος, υπάρχει η δυνατότητα λήξεως ή αναστολής εφαρμογής της συνθήκης σε περίπτωση ουσιώδους παραβιάσεως των όρων της (άρθρο 60). Η Ελλάδα καλείται να παρακολουθεί προσεκτικά την εφαρμογή της συμφωνίας. Εάν διαπιστώσει ουσιώδη παραβίαση, θα μπορεί να κινηθεί για να απαλλαγεί από τη συμφωνία. Δεν είναι κάτι απλό.

Η συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί συνέχεια και ολοκλήρωση της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995. Επιδιώκει να επιλύσει μία διεθνή διαφορά, όπως την ορίζουν τα Ψηφίσματα 817 και 845 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Για αυτόν άλλωστε τον λόγο τη συνυπέγραψε ως μάρτυρας ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς. Σε περίπτωση κυρώσεώς της και από την Ελλάδα, λήγει η ενδιάμεση συμφωνία και παύει η εκκρεμότητα γύρω από το όνομα της γειτονικής μας χώρας. Με την επιφύλαξη της ρωσικής στάσεως, το Συμβούλιο Ασφαλείας κανονικά θα πρέπει να αποφασίσει ότι έληξε η διεθνής διαφορά. Τα Σκόπια θα χρησιμοποιούν το όνομα «Βόρεια Μακεδονία».

Σε περίπτωση όμως «απαλλαγής» για οποιονδήποτε λόγο από τη συμφωνία των Πρεσπών, θα λήξει αντιστοίχως και η υποχρέωσή τους να χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο όνομα. Επιπλέον το κεκτημένο του σημερινού προσωρινού ονόματος ΠΓΔΜ θα έχει χαθεί. Τα Σκόπια θα προχωρήσουν σε νέα συνταγματική αλλαγή, θα επιστρέψουν στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και θα ενημερώσουν απλώς τους διεθνείς οργανισμούς για την αλλαγή. Αρκεί μία απλή ανακοίνωση. Οι συνέπειες απεμπλοκής θα είναι πιθανότατα πολύ πιο σοβαρές από την κατάσταση που θα έχει διαμορφωθεί. Το συμπέρασμα είναι πως, για να αποφευχθούν τα χειρότερα, το καλύτερο είναι να μην κυρώσει η Ελλάδα τη συμφωνία.

  • Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Πηγή: Καθημερινή

ΠΗΓΗ https://www.crashonline.gr

ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΦΕΚ 119/1922 Νόμος 2870. ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Μικρασιατική καταστροφή επήλθε την χρονική εκείνη στιγμή κατά την οποία δέσποζαν τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα δύο εβραϊκές μορφές: Ο Κεμάλ Ατατούρκ και ο Μπεν Ζελόν.(Ελ.Βενιζέλος)

Η  Γ Ε Ρ Μ Α Ν Ι Α ...
ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟ 1922 ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΑΓΕ ΣΕ ΕΣΚΕΝΑΖΥ
ΕΣΚΕΝΑΖ... ΛΕΕΙ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΣΕΡ ΜΩΥΣΗ.
ΕΙΝΑΙ... ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΟΝΟΜΑ. ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ. (;)
ΚΑΙ ΕΣΚΕΝΑΖΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΒΡΑΙΟΓΕΡΜΑΝΟΣ... λέει!!!
Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους... 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων...!!!.
ΑΦΟΥ ΤΟ 1933 ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΓΙΑ 50 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΜΟΝΟ... Που τα βρήκαμε το 1944 (ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ) τα 3,5 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΑΜΕ;
ΜΑΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΩ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ; ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ; ΤΟ ΚΑΤΕΙΛΗΜΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ;

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι...
η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, η οποία γκρέμισε τα όνειρα του Ελληνισμού για την πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας, οφείλεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου στις ραδιουργίες των Σιωνιστών Εβραίων. Ορθότερα δε, κανείς σχεδόν δεν υποψιάζεται ή γνωρίζει ότι η έκβαση της εκστρατείας, ήταν προδιαγεγραμμένη από τον σιωνισμό. 
Τα όσα αποκαλυπτικά στοιχεία έπονται, τεκμηριώνουν απόλυτα τον ανωτέρω ισχυρισμό, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τον υποχθόνιο ρόλο του εβραίου, του αιώνιου αυτού μισέλληνα.
Ανέκαθεν οι εβραίοι μετέρχονταν δόλια μέσα για την ηθική, οικονομική, πνευματική αλλά και για την βιολογική εξόντωση του Ελληνισμού.
Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα επ' αυτού, αποτελεί η διάδοση και εκλαϊκευση των αρχών του Παντουρκισμού από τον εβραίο Χέρμαν Βάμπερυ. 
Στο βιβλίο του «Εικόνες της Κεντρικής Ασίας» που πρωτοεκδόθηκε το 1868, ο Βάμπερυ ανέπτυσσε τις αρχές του Παντουρκισμού, με εντονότατες ανθελληνικές αιχμές, ενώ η στενή του σχέση με όσους μετέπειτα απετέλεσαν τον πυρήνα των ηγετικών στελεχών των Νεοτούρκων, υπήρξε αποφασιστικής σημασίας γεγονός, για την ανάπτυξη του Παντουρκικού φαινομένου, σαφής έκφραση του οποίου, υπήρξε η αναζωπύρωση των επεκτατικών βλέψεων των Tούρκων προς την Ελλάδα.
Η Μικρασιατική καταστροφή οφείλεται σε μία σειρά από αίτια. 
Ανάμεσα στους παράγοντες εκείνους που επισφράγισαν την τραγωδία του 1922, είναι και η έντονη ανάμειξη του εβραϊσμού στην τεράστια ανθελληνική εκστρατεία, η οποία αναπτύχθηκε κατά την Εποποιία των ετών 1919-1922 τόσο στο μέτωπο, στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, όσο και στο εσωτερικό της χώρας, από μαρξιστικούς κύκλους που έπαιζαν ηθελημένα ή αθέλητα, το παιχνίδι των εβραίων. 
Η υπονόμευση και η αποσταθεροποίηση που οδήγησε στην πτώση του ηθικού του στρατού μας, παράγοντας ο οποίος συνετέλεσε καθοριστικά στη μετέπειτα Μικρασιατική τραγωδία, υπήρξε έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, εβραϊκής καταγωγής, στον ιδιαίτερο ρόλο του οποίου θα πραγματοποιηθεί εκτενής αναφορά σε άλλο άρθρο.
Ο Αβραάμ Μπεναρόγια (ένας των ιδρυτών του Κ.Κ.Ε.), ο Κοέν και ο Κουν Βεντούρα, άπαντες εβραίοι, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της εποχής, δηλητηρίαζαν κατά το χειρότερο τρόπο την Ελληνική προσπάθεια, μέσω πικρόχολων κειμένων που δημοσίευαν στην εβραϊκή εφημερίδα «Avanti» της Θεσσαλονίκης.
Με τη στάση της αυτή, η εβραϊκή κοινότητα που διέμενε στην Ελλάδα, εξέφραζε την υποστήριξή της προς τον ομόφυλό της Κεμάλ, ο οποίος ήταν σιωνιστής, όπως άλλωστε σιωνιστές ετύγχαναν όλα τα ηγετικά στελέχη των Νεοτούρκων. 
Ειδικότερα οι ηγέτες των Νεοτούρκων Ταλαάτ και Ενβέρ, ήταν κρυπτοεβραίοι και μέσω των αξιωμάτων που κατείχαν, συνετέλεσαν αποφασιστικά στην υλοποίηση των εβραϊκών σχεδίων, στο προκείμενο ζήτημα.
Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί, ότι όλα τα στελέχη της Επιτροπής των Νεοτούρκων στην Θεσσαλονίκη ήταν εβραίοι. 
Το τεκτονικό περιοδικό «Ακακία» (Οκτώβριος 1908) αποκαλύπτει ότι η ξένη Στοά «Μακεδονία» με έδρα τη Θεσσαλονίκη, είχε ως διδάσκαλο τον Ιταλοεβραίο Εμ. Καράσο, στην δικαιοδοσία του δε υπάγονταν τρεις ακόμη ξένες στοές, στους κόλπους των οποίων οι Ταλαάτ και Ενβέρ, βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να δημιουργήσουν την «Κίνηση Νεοτούρκων». 
Η «Κίνηση Νεοτούρκων» τελούσε υπό την προστασία της ιταλικής πρεσβείας, από τυπική άποψη, ενώ τα μέλη της αποτελούνταν εξ' ολοκλήρου από Tουρκοεβραίους, μέλη των ανωτέρω ξένων στοών.
Η διείσδυση των εβραίων στον τουρκικό τεκτονισμό κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, δεν υπήρξε γεγονός τυχαίο.
Είναι γνωστό ότι την 1η Μαίου 1909 οι Tούρκοι τέκτονες, προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοια και την υποστήριξη των σιωνιστών, ανέδειξαν στο αξίωμα του Μεγάλου Διδασκάλου της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας τον Μαχμούντ Ορφί Πασά, όργανο των εβραϊκών επιδιώξεων, το δε Ύπατο Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας αποτελούσαν οι Δαυίδ Κοέν, Ραφαέλο Ρίτσι, Ισαάκ Μαρκιόνε, Νίκολα Φόρτε, Τζωρτζ Σούρσοκ και Ιακόμπ Σουχάμι, όλοι τους εβραϊκής καταγωγής.
Μέσα από αυτούς τους κύκλους αναδείχθηκε αργότερα ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος με τη βοήθεια των αδελφών του εβραίων, και όχι μόνο, θα συνέτριβε τον Ελληνικό στρατό το 1922...
 
David Lloyd George (1908)
 Ένθερμος υποστηρικτής της Ελληνικής επεμβάσεως στην Μικρά Ασία, ήταν ο πρωθυπουργός της Αγγλίας και σιωνιστής Δαυίδ Λόυδ Τζωρτζ.
Ο Λ. Τζωρτζ όσο «περίεργα» τάχθηκε στο πλευρό των Ελλήνων, άλλο τόσο «περίεργα» τους εγκατέλειψε στην πλέον κρίσιμη στιγμή, γεγονός το οποίο εάν συσχετισθεί με τις σιωνιστικές θέσεις του βρίσκει την εξήγησή του.
Αξίζει να τονισθεί ότι ο προσωπικός γραμματέας του Τζωρτζ ήταν ο εβραίος «Σερ» Φίλιπ Σασούουν, ο οποίος... συμπτωματικά ήταν παντρεμένος με την κόρη του τραπεζίτη Ρότσιλντ.
Αμφότεροι τελούσαν και μυστικο-σύμβουλοι του Άγγλου πρωθυπουργού, ενώ η επίδραση του σιωνιστικού στοιχείου ήταν εντονότερη στη σύνθεση της βρετανικής κυβερνήσεως. 
Οι υπουργοί του Τζωρτζ Λόρδος Σέσιλ και Λόρδος Ρήντιγκ (κατά εβραϊκόν κόσμον Ισαάκ Μοντ) ήταν απροκάλυπτα σιωνιστές και εκδηλωμένοι μισέλληνες.
Ποιο όμως ήταν το σκεπτικό και οι απώτεροι στόχοι στους οποίους οι σιωνιστές απέβλεπαν με τη Μικρασιατική Εκστρατεία;
Δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι η Μικρά Ασία είναι πανάρχαια Ελληνική Γη. 
Παρά τους διωγμούς και τον εκτουρκισμό πολλών αιώνων, το Ελληνικό στοιχείο διέθετε στην περιοχή αυτή μία ισχυρή Εθνολογική βάση.
Οι σιωνιστές, έβλεπαν τη μόνιμη Ελληνική παρουσία στην Μικρά Ασία σαν μία θανάσιμη απειλή προς τα συμφέροντά τους.
Αφ' ενός δεν ήθελαν για ιδεολογικούς λόγους να δουν την Μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού να πραγματώνεται, αφ' ετέρου μία μεγάλη αλλά αδύναμη Τουρκία, ήταν η περίπτωση του εύκολου θύματος για την οικονομική διείσδυση που ονειρεύονταν.
Συνεπώς η Ελληνική παρουσία στα Ιωνικά παράλια και γενικότερα στη Μικρά Ασία έπρεπε να εκλείψει, διότι αποτελούσε πρόσκομμα στην υλοποίηση των σιωνιστικών σχεδίων.
Για να επέλθει όμως η εξάλειψή της, έπρεπε να υπάρξει μία βίαιη μετακίνηση ή και αφανισμός του Ελληνικού πληθυσμού, ένας στόχος που μόνο δια της γενοκτονίας έβρισκε την πραγμάτωσή του. 
Για τη γενοκτονία χρειαζόταν ένα πρόσχημα. Και το πρόσχημα βρέθηκε.
Η Ελλάδα αποφασισμένη να διεκδικήσει δυναμικά τα δίκαιά της στη Μικρά Ασία, υπό την προτροπή της Βρετανίας και γενικά των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, τη διαβεβαίωση των οποίων για αμέριστη συμπαράσταση είχε προηγουμένως εξασφαλίσει, αποβίβασε στρατό το 1919 στη Σμύρνη.
Το σχέδιο ήταν πανούργο:
Οι σιωνιστές, δια των Μεγάλων Δυνάμεων, τους ηγέτες των οποίων επηρέαζαν και δια του αδελφού τους Ελ. Βενιζέλου, ενέπλεξαν τον Ελληνικό Στρατό σε μία θανάσιμη παγίδα και μαζί του καταδίκασαν τον Ελληνικό πληθυσμό των περιοχών της Μικράς Ασίας.
Ώθησαν τα Ελληνικά στρατεύματα στα βάθη της Μικράς Ασίας παρέχοντάς τους μία εφήμερη βοήθεια και όταν οι συγκυρίες κατέστησαν τις Ελληνικές δυνάμεις τρωτές, επήλθε η κατακόρυφη ενδυνάμωση των Κεμαλικών στρατευμάτων και η συντριβή των Ελλήνων.
Και μαζί με τη συντριβή, βρέθηκε η ευκαιρία να σφαγιασθεί ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, με πρόσχημα τα δεινά που υπέστησαν οι Τούρκοι από τον Ελληνικό στρατό, κατά τη νικηφόρα προέλασή του στο διάστημα 1919-1922. 
Η θανάσιμη παγίδα ήταν καλά προσχεδιασμένη...
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για τον οποίο έχει γραφτεί χωρίς να διαψευστεί ότι είναι εβραϊκής καταγωγής, φέρων το επίθετο Μπεν Ζελόν, υπό την παρότρυνση των ομοϊδεατών του, απέστειλε χωρίς καμία υποδομή τα Ελληνικά στρατεύματα στην Μικρά Ασία, καταδικάζοντάς τα σε βέβαιη σφαγή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βενιζέλος δεν είχε κάνει καμία πρόβλεψη, ούτε είχε κάποια εναλλακτική λύση για το ενδεχόμενο καταρρεύσεως του μετώπου...
Επίσης δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πριν επέλθει η Ελληνική συντριβή, ο Βενιζέλος έχασε προσχεδιασμένα τις εκλογές, προκειμένου να αποποιηθεί των βαρύτατων ευθυνών της προαποφασισμένης από τους σιωνιστές τραγωδίας.
Είναι βέβαιο ότι εάν ο Βενιζέλος κέρδιζε τις εκλογές, στις οποίες σημειωτέον ότι όλα τα δεδομένα καταδείκνυαν την εκλογική νίκη του, τότε θα συνέβαινε επί της πρωθυπουργίας του η Μικρασιατική καταστροφή και θα ήταν αυτός που θα επωμιζόταν τις συνέπειες της ήττας.
Ποιος όμως ήταν ο παράγοντας εκείνος που συνετέλεσε ώστε ο Βενιζέλος να χάσει τις εκλογές, γεγονός παράδοξο και μη φυσιολογικό, αφού μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών είχε επιστρέψει στην Ελλάδα ως θριαμβευτής και το κλίμα τον ευνοούσε.
Στην τεχνητή εκλογική ήττα του, τον βοήθησαν οι εβραίοι ομοϊδεάτες του.
Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί, ότι ο Βενιζέλος αντλούσε σημαντικό μέρος της εκλογικής του δυνάμεως από το εβραϊκό στοιχείο της Θεσσαλονίκης, γι' αυτό άλλωστε είχε οργανώσει και το κίνημα της Αμύνης με επίκεντρο τη συμπρωτεύουσα.
Στις εκλογές λοιπόν που προηγήθηκαν της τραγωδίας, οι εβραίοι σύσσωμοι στράφηκαν φαινομενικά εναντίον του και τον «μαύρισαν», διασώζοντάς τον από την ευθύνη της προσχεδιασμένης επερχόμενης καταστροφής στο Μικρασιατικό μέτωπο...
Για όσους αμφισβητούν τη σιωνιστική πολιτική του Ελ. Βενιζέλου, θα παρατεθούν τα ακόλουθα αδιάψευστα στοιχεία:
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ασκούσε καθ' όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, πολιτική άκρως φιλοεβραϊκή, αφού όπως ομολογούν οι ίδιοι οι εβραίοι στο επίσημο όργανό τους «Χρονικά» (Όργανο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, Τεύχος Σεπτ. - Οκτώβριος 1992):
«...Ο διοικητής της Θεσσαλονίκης Ρακτιβάν σε συνεντεύξεις του σε τοπικές εβραϊκές εφημερίδες, προβάλει τις αρχές της ισονομίας που διέπουν την Ελληνική διοίκηση και το πνεύμα της ανεξιθρησκίας που χαρακτηρίζει τον Ελληνικό λαό, με παράδειγμα τους εβραίους της παλιάς Ελλάδας, που παρά τον μικρό αριθμό τους κατέχουν σημαντικές θέσεις στη δημόσια ζωή. 
Και ο εβραϊκός τύπος της Θεσσαλονίκης, εκφράζοντας τις διαθέσεις της κοινής γνώμης, επαινεί την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, που προσφέρει στους εβραίους προνόμια που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο Βαλκανικό Κράτος, προετοιμάζοντας γι' αυτούς ένα λαμπρό μέλλον...» 
Οι υπαινιγμοί για τη σιωνιστική πολιτική που ασκούσε ο Βενιζέλος είναι σαφέστατοι.
Άλλωστε, όπως το ίδιο έντυπο αναφέρει («Χρονικά», τεύχος Απριλίου - Μαΐου 1994), «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρώτος υποστήριξε τη δημιουργία ελεύθερου εβραϊκού κράτους».
Τις ίδιες ακριβώς θέσεις εξέφρασε και ένας από τους βασικούς συνεργάτες του Βενιζέλου, υπουργός και Γενικός Διοικητής της Μακεδονίας, ο Π. Αργυρόπουλος, στον τύπο της εποχής.
Όλα ήταν προμελετημένα. Σταδιακά και με πρόσχημα την επαναφορά του Κωνσταντίνου, οι... σύμμαχοι σταμάτησαν την χορήγηση βοηθείας προς την Ελλάδα και ένας - ένας άρχισαν να καταφέρνουν πισώπλατες μαχαιριές.
Ο Ιταλοεβραίος πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζιολίτι, εκκένωσε τη Νότια Μικρά Ασία από τα ιταλικά στρατεύματα τα οποία βρίσκονταν εκεί, απελευθερώνοντας κατ' αυτό τον τρόπο σημαντικές δυνάμεις των τούρκων που είχαν καθηλωθεί εκεί εξ' αιτίας της ιταλικής στρατιωτικής παρουσίας.
Την ίδια ώρα η Γαλλία, υποταγμένη στη θέληση των εβραίων Μπιαν και Μπλουμ, συνάπτοντας τη Γαλλοτουρκική συνθήκη συνθηκολογήσεως στην Κιλικία, απελευθέρωσε επίσης με τη σειρά της τα Κεμαλικά στρατεύματα από τη μέθοδο της Συρίας, παραδίδοντας συγχρόνως όλο το γερμανικό πολεμικό υλικό που είχαν κυριεύσει, στους Τούρκους.
Η εβραϊκή στοά της Θεσσαλονίκης «Μπάι - Μπριθ», συνετέλεσε αποφασιστικά την πρόκληση της Μικρασιατικής καταστροφής, δια της οικονομικής βοηθείας που απέστειλε στον Κεμάλ.
Ο εβραϊκής καταγωγής Μπρονστάιν (Tρότσκυ), ηγέτης της Ρωσίας εκείνη την περίοδο, ενίσχυσε σε εκπληκτικό βαθμό τον Κεμάλ, χορηγώντας του τεράστιες ποσότητες χρυσού και πυροβόλα όπλα.
Τον Μπρονστάιν χρηματοδοτούσε με τη σειρά της η εβραϊκή τράπεζα Κουν και Λεμπ, η οποία τον πίεσε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με την Τουρκία, ώστε να απαλλάξει από ένα ακόμη πρόβλημα τον Κεμάλ.
Άθλιος επίσης υπήρξε ο ρόλος του Μπαζίλ Ζαχάρωφ. 
Ο Ζαχάρωφ, εβραίος έμπορος όπλων από την Κωνσταντινούπολη, μονίμως εγκατεστημένος στην Ελβετία, υποδυόταν επί σειράν ετών τον Έλληνα.
Στην πραγματικότητα ήταν συνεργάτης της Αγγλοεβραϊκής πολεμικής βιομηχανίας «Βίκερς». 
Ο Ζαχάρωφ, προσωπικός φίλος του Ε. Βενιζέλου, αρχικά προμήθευσε τον Ελληνικό στρατό με ελαφρύ και βαρύ οπλισμό για να καλύψει τις ανάγκες του, έναντι πραγματικά εκπληκτικών οικονομικών διευκολύνσεων. 
Ο Ζαχάρωφ, ισχυριζόταν ότι... βοηθούσε τον Ελληνικό στρατό, ωθούμενος δήθεν, από πατριωτικά κίνητρα.
Μόλις όμως οι Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις εισέδυσαν στην Μικρά Ασία και ο «ομόφυλός του» Ε. Βενιζέλος «εγκατέλειψε» την εξουσία, οι αποστολές του Ζαχάρωφ σταμάτησαν ολοσχερώς ενώ ο μέχρι τότε παραδοθείς οπλισμός απεδείχθη προβληματικός, καθώς ανακαλύφθηκαν τεράστιες ποσότητες άχρηστων όπλων και ελαττωματικών πυρομαχικών. Τα αποτελέσματα ήταν προφανή...
Στο σημείο αυτό αρχίζει να γίνει μνεία σε ένα τραγικό περιστατικό, το οποίο καταδεικνύει για μια ακόμη φορά τον μισελληνισμό των εβραίων.
Το περιστατικό τοποθετείται χρονικά στις ημέρες της μικρασιατικής τραγωδίας και είναι το ακόλουθο:
Στη συνοικία Μπας Οτουράκ της Σμύρνης, οι εβραίοι οι οποίοι τις προηγούμενες ημέρες είχαν επιδοθεί σε μία καταδοτική έξαρση κατά των Ελλήνων, είχαν συγκεντρωθεί και χλεύαζαν τους διερχόμενους Έλληνες αιχμαλώτους.
Όταν οι Τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να κτυπούν τους Έλληνες με τους υποκοπάνους των όπλων τους, Τούρκοι και εβραίοι ξέσπασαν από κοινού σε παραλήρημα ενθουσιασμού και χειροκροτημάτων...
Ο δε εβραίος νομάρχης Ραχμή Μπέης, εξώθησε τους τσέτες να προβούν στην εξόντωση του Μικρασιατικού Ελληνισμού. 
Ενάμισι εκατομμύριο νεκροί,άλλοι τόσοι πρόσφυγες και δισεκατομμύρια σε δραχμές οι υλικές ζημιές.
Αυτό ήταν το τίμημα της Μικρασιατικής καταστροφής, στην πρόκληση της οποίας τόσο συνέργησε ο διεθνής σιωνισμός. 
Η εβραϊκή μάλιστα ωμότητα, έφθασε μέχρι του σημείου της επιδείξεως ασέβειας προς τους ίδιους τους νεκρούς. 
Ούτε τα οστά των νεκρών Ελλήνων δεν σεβάσθηκαν οι εβραίοι. 
Μετά τη μεγάλη σφαγή, ένα «ολλανδικό» πλοίο φόρτωσε στο λιμάνι της Σμύρνης τα κόκαλα των νεκρών, τα οποία προορίζονταν να διατεθούν... για βιομηχανικούς σκοπούς! 
Το πλοίο, όπως και η εκμεταλλεύτρια εταιρεία που επεδίωκε να θησαυρίσει ακόμη και από τα οστά των νεκρών, τα οποία «αξιολογούσε» ως πρώτη ύλη (!), ανήκε στους εβραίους Ραούλ Βόντεμπουργκ και Ερασμο Λεβύ.
Επιπροσθέτως, στην επιχείρηση αφελληνισμού της Μικράς Ασίας, είναι γνωστός ο ρόλος που διαδραμάτισε ο αμερικανοεβραίος Χένρυ Μοργκεντάου.
Ως πρόεδρος της «Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων», μερίμνησε ώστε κατά την οκταετία 1922-1930, να εφαρμοσθεί κατά γράμμα η Συνθήκη της Λωζάνης, το τερατούργημα αυτό του Ε. Βενιζέλου που προέβλεπε τον ξεριζωμό των Ελληνικών πληθυσμών από την Ιωνία.
Επανερχόμενοι στο θέμα των δηλώσεων Βενιζέλου δια των οποίων συνηγορούσε υπέρ της ιδρύσεως του κράτους του Ισραήλ, κρίνω αυτές αποκαλυπτικές της καταγωγής του. 
Το γεγονός δε ότι ο Βενιζέλος παρουσιάζεται ως «πρωτεργάτης» της προσπάθειας για την ίδρυση του εβραϊκού κράτους, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει. Και αυτό διότι ο Βενιζέλος, ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι η Μικρασιατική καταστροφή επήλθε την χρονική εκείνη στιγμή κατά την οποία δέσποζαν τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα δύο εβραϊκές μορφές: Ο Κεμάλ Ατατούρκ και ο Μπεν Ζελόν. 
Εξ΄ άλλου δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο το γεγονός ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε, ήδη από το 1917, όπως καταδεικνύεται μέσα από επίσημα έγγραφα, ο πρώτος πολιτικός ηγέτης και δη πρωθυπουργός που ζήτησε την αναγνώριση ισραηλινού κράτους. 
Τον Ιούλιο του 1920 ο ΄Άγγλος ναύαρχος Ντε Ρόμπεκ σε επιστολή που απηύθυνε προς τον τότε Υπουργό Λόρδο Κώρζον, ανέφερε, μεταξύ των άλλων, και τα εξής: 
«…Με άλλα λόγια ο κ. Βενιζέλος δεν είναι η Ελλάς. Εν κυριολεξία δεν είναι καν ΄Έλλην…».
Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΑ.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΟΣΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ..
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ ΤΟ 1821 ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΟΣΟ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ "ΕΒΡΑΙΩΝ" ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ...
 
BORIA IPIROS KATSIFAS
Στις 2 Δεκεμβρίου 1945, 68 χρόνια πριν, μια ξεχασμένη στους παλιούς και σχεδόν εντελώς άγνωστη στους νεότερους εποποιία εκτυλίχθηκε στην Χιμάρα. Μια σφριγηλή ένδειξη Ελληνικότητας και Εθνικής Συνείδησης στην ανατολή της στυγνής κομμουνιστικής δικτατορίας που μόλις είχε εγκαθιδρύσει ο αιμοσταγής δικτάτορας Ενβέρ Χότζα.
ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ
Στις 29 Νοεμβρίου 1944, με την αποχώρηση και του τελευταίου Γερμανού στρατιώτη από την Αλβανία, μια νέα ακόμη πιο σκληρή σκλαβιά άρχιζε για τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Οι προσπάθειες ενσωμάτωσης της Βορείου Ηπείρου που είχαν γίνει κατά τη διάρκεια του πολέμου μέσω του ΜΑ.Β.Η. (Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου) απέτυχαν, ενώ ο ηγέτης του ΜΑΒΗ Βασίλης Σαχίνης θα δολοφονηθεί από τους αλβανούς.Την ίδια τύχη θα έχουν και άλλοι Έλληνες Πατριώτες (όπως ο Θεοδόσης Λαζάκης), οι οποίοι μάλιστα ανακρίθηκαν και βασανίστηκαν από προδότες βορειοηπειρώτες κομμουνιστικών πεποιθήσεων, που ανεδείχθησαν στα πιο πειθήνια όργανα του χοτζικού καθεστώτος.
Μια νέα σκλαβιά ανέτειλε από τον Χότζα και τους ελληνόφωνους λακέδες του στο όνομα της «δικτατορίας του προλεταριάτου».Διαδεχόμενος το επίσης ανθελληνικό καθεστώς του πρώην Βασιλιά Ζώγκου, ο Χότζα και οι συνεργάτες του εξελίχθηκαν στα επόμενα 45 χρόνια στους μεγαλύτερους εγκληματίες για την Εθνική Ελληνική Μειονότητα. Για να επιβάλει την απάνθρωπη κομμουνιστική ιδεολογία άρχισε να σπέρνει παντού τον φόβο και τον τρόμο. Ο «προλεταριακός διεθνισμός» πήγε περίπατο, οι δήθεν υποσχέσεις για αυτονομία που είχε δώσει σε όσους αφελείς βορειοηπειρώτες τον πίστεψαν αποδείχθηκαν ψευδείς και έτσι το ανθρωπόμορφο κτήνος που λεγόταν Ενβέρ Χότζα τρεφόταν καθημερινά με τη σάρκα και την ψυχή των βορειοηπειρωτών. Το τυραννικό καθεστώς που εγκαθίδρυσε ο Χότζα το αποτελούσαν μικρόψυχοι άνθρωποι, αδύναμοι χαρακτήρες και εγκληματικά μυαλά. Ανάμεσά τους δυστυχώς και «έλληνες», πρόθυμοι για βαθμούς και καρέκλες να βασανίζουν, να δικάζουν και να εξοντώνουν ανελέητα τους πραγματικούς Έλληνες στην Ψυχή και την Καρδιά βορειοηπειρώτες.
Ο Χότζα, θέλοντας αρχικά να θολώσει τα νερά και να ξεγελάσει τον λαό για δήθεν λαϊκή δημοκρατία, από τις αρχές του 1945 ανήγγειλε «ελεύθερες εκλογές», προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για αυτό που θα ακολουθούσε. Τα μέλη της Παρτίας (δηλαδή του κόμματος του Χότζα), οι κομμουνιστές της Αλβανίας (σε συνεργασία με θλιβερά ντόπια καθάρματα) είχαν αρχίσει το αιμοσταγές έργο τους. Πρώτα από όλα, επί πολέμου ακόμα, άρχισαν να σκοτώνουν πισώπλατα, άνανδρα και ύπουλα αρκετούς βορειοηπειρώτες πατριώτες που δεν ήθελαν να ενταχθούν στις αντάρτικες ομάδες του αλβανικού ΕΑΜ αλλά είχαν οργανωθεί ανεξάρτητα (π.χ. ΜΑΒΗ) για να φέρουν μαζί με το τέλος του Πολέμου και την πολυπόθητη ένωση με την Ελλάδα.
Όπως και στην υπόλοιπη Βόρειο Ήπειρο, έτσι και στη Χιμάρα ντόπια παλικάρια δολοφονήθηκαν από τους κομμουνιστές. Παλικάρια όπως οι Γιώργος Μπολάνος, Γιάννης Σπυρομήλιος, Πύλιος (Σπύρος) Ζήσης, Δημήτρης Λέκκας, Μιχάλης Κούστας, Ζάχος (Ζαχαρίας) Καπετάνιος, Δημήτρης Μερτζάνης κ.α. Αυτοί ήταν και τα πρώτα θύματα των κομμουνιστών. Θα ακολουθούσαν και άλλοι πολλοί στην προσπάθεια των αλβανών να κάμψουν την αντίσταση των Χιμαριωτών και να τους λυγίσουν.
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Στις 2 Δεκεμβρίου ο αλβανός δικτάτορας Ενβέρ Χότζα οργάνωσε τις πρώτες «ελεύθερες» και «δημοκρατικές» εκλογές. Το όλο σκηνικό ήταν μια θλιβερή παρωδία. Σε κάθε εκλογικό κέντρο, μιας και ήταν μεγάλο το ποσοστό αναλφαβητισμού, είχαν στηθεί δύο κάλπες, μια μαύρη και μια κόκκινη, και στον κάθε ψηφοφόρο έδιναν από ένα σφαιρίδιο υποχρεώνοντάς τον να μπάσει το χέρι και στις δύο κάλπες και να αφήσει το σφαιρίδιο στη μία.
Την κόκκινη κάλπη (όπου θα μαζεύονταν οι ψήφοι του κομμουνιστικού κόμματος) την είχαν επενδύσει από μέσα με ένα πανί, για να μην ακούγεται ο θόρυβος του σφαιριδίου που έπεφτε, ενώ στη μαύρη είχαν βάλει στον πάτο ένα κομμάτι κόντρα πλακέ, έτσι ώστε αν κάποιος έριχνε την ψήφο του εκεί, ακουγόταν ένας ηχηρός κρότος που τον πρόδιδε. Οπότε εκείνος έβγαινε κατακόκκινος από το παραβάν, μια κοκκινάδα που μετατρεπόταν αμέσως σε κιτρινίλα φόβου. Όταν έβγαινε έξω προειδοποιούσε τους άλλους για το τι του είχε συμβεί. Ωστόσο τα μαύρα σφαιρίδια ήταν σημαντικά σε κάθε χωριό. Πολλοί που πληροφορήθηκαν το γεγονός αυτό αρνήθηκαν να μπουν στο εκλογικό κέντρο για να ψηφίσουν και σε μερικές περιπτώσεις αυτοί αποτελούσαν και την πλειοψηφία του χωριού.
Το αποτέλεσμα της καταμέτρησης των ψήφων ήταν πρωτοφανές στην ιστορία των εκλογικών αναμετρήσεων και έδειχνε το μέγεθος της βίας, της τρομοκρατίας και της νοθείας: τα μέλη των εκλογικών επιτροπών διαπίστωναν έκπληκτα ότι οι αρνητικές ψήφοι (της μαύρης κάλπης) σε όλο το νομό ήταν λιγότερες από όσες είχαν καταμετρήσει οι ίδιοι μόνο στο τμήμα τους! Ενώ στην υπόλοιπη Βόρειο Ήπειρο και στην αλβανική επικράτεια γενικότερα συνέβαιναν αυτά τα αίσχη, οι Χιμαριώτες όπως και σε κάθε άλλη δύσκολη στιγμή για την Πατρίδα τους οργανώθηκαν τις ημέρες εκείνες για να αντιμετωπίσουν το νέο «δημοκρατικό» αλβανικό καθεστώς.
Η αγάπη και ο πόνος για την Ελλάδα και τη Χιμάρα δεν τους επέτρεπε να μείνουν αμέτοχοι στον αγώνα και να υποκύψουν στη νέα χειρότερη σκλαβιά που ερχόταν κεκαλυμμένη με το «λαϊκό» και «δημοκρατικό» προφίλ των κομμουνιστών. Άλλωστε θα είχαν να λογοδοτήσουν μπροστά στο ένδοξο παρελθόν για το ύπουλο παρόν και το αβέβαιο μέλλον της Ελληνικής Χιμάρας. Αυτό το ένδοξο παρελθόν, η φωνή των προγόνων της πατρώας γης, τους καλούσε να αγωνιστούν για να υπερασπίσουν την Ελληνικότητα του τόπου.
Η απόφαση ήταν μία και αμετάκλητη: Κανείς δεν είχε δικαίωμα να προδώσει την Ελληνικότητα της Χιμάρας και τους αγώνες των προγόνων τους. Έτσι, μαζεύτηκαν τα πρωτοπαλίκαρα της Χιμάρας και αποφάσισαν ομόφωνα να μην ψηφίσουν στις εκλογές αλλά να τις σαμποτάρουν, δίνοντας έτσι τη δική τους απάντηση στο ανελέητο καθεστώς που ήθελε να επιβάλει ο μελλοντικός τύραννος της Αλβανίας σε συνεργασία με λίγους ντόπιους προδότες που είχαν προδώσει ακόμη και τον εαυτό τους. Ένας ηρωικός αγώνας μόλις άρχιζε.
Σαββατόβραδο 1 Δεκεμβρίου 1945. Τα παλικάρια ξεκίνησαν να πάνε σε όλα τα χωριά της Χιμάρας και να ειδοποιήσουν τον κόσμο να μην ψηφίσει την επομένη στις ψεύτικες εκλογές του Χότζα. Την επομένη μέρα όλοι οι Χιμαριώτες σύσσωμα, με θάρρος και ανδρεία απείχαν από την στημένη εκλογική διαδικασία. Τα αντίποινα της αλβανικής δικτατορίας γι’ αυτή την ηρωική πράξη αντίστασης των Χιμαριωτών δεν άργησαν να έρθουν. Όλοι οι πρωτεργάτες της κίνησης αυτής περίμεναν τα σκληρά αντίποινα. Χωρίς φόβο και κλάψες, αλλά αντιθέτως με περηφάνεια και λεβεντιά. Ικανοποιημένοι πως έκαναν το καθήκον τους, που τους επέβαλε η συνείδησή τους, η προσωπική τους αξιοπρέπεια και ο σεβασμός προς την ηρωική ιστορία των προγόνων τους.
Δύο μήνες μετά, στις 10 έως 18 Φεβρουαρίου 1946, στη Χιμάρα έγιναν γύρω στις 30 συλλήψεις. Ανακρίσεις και βασανιστήρια σε καθημερινή βάση για να γονατίσουν τους ήρωες, οι οποίοι όμως δεν λυγίζουν. Βλέποντας ότι οι ανακρίσεις απέτυχαν, ο δικτάτορας έδωσε εντολή για ένα στημένο δικαστήριο που θα καταδίκαζε τα παλικάρια της Χιμάρας, το οποίο ξεκίνησε στις 5 Μαΐου. Η απόφαση φυσικά είχε παρθεί πολλές μέρες πριν στα Τίρανα, στο γραφείο του Χότζα.
Τρεις από τους Χιμαριώτες που είχαν συλληφθεί, ο Ανδρέας Δήμας, ο Ηρακλής Γκιόνης και ο Δημήτρης Ανδρούτσος καταδικάστηκαν σε θάνατο. Σε ισόβια κάθειρξη καταδικάστηκαν οι Νίκος Κούτουλας, Νίκος Κατσιελάνος, Πύλιος (Σπύρος) Γκόρος, Κίτσος (Χρήστος) Κόκας, ενώ σε πολλά χρόνια φυλάκισης καταδικάστηκαν μεταξύ άλλων και οι Ζαχαρίας Λυκώκας, Μήλιος Πάνος, Χρήστος Γ. Λάζαρης, Θανάσης Κοκαβέσης, Ζαχαρίας Ράππος, Αναστάσιος Γκιόκας, Δαμιανός Μπολάνος, Πάνος Κοκαβέσης, Πύλιος (Σπύρος) Μπολάνος, Φώτος Τζαβάλας, Στέφανος Γκόρος. Όταν οι δικαστές είδαν μπροστά στο κτίριο του δικαστηρίου την λαοθάλασσα από τους εξαγριωμένους Χιμαριώτες, που φώναζαν υπέρ των καταδικασμένων, οπισθοχώρησαν και υποχρεώθηκαν να αλλάξουν την πρόταση του εισαγγελέα. Μετά από αυτό, το δικαστήριο καταδίκασε σε θάνατο μόνο τον Ανδρέα Δήμα, ενώ στους άλλους δύο που είχαν καταδικαστεί επίσης σε θάνατο μετατράπηκε η ποινή σε ισόβια κάθειρξη.
Στις 30 Μαΐου 1946 εκτελέστηκε ο Ανδρέας Δήμας. Πριν ακόμη ξεψυχήσει ο γενναίος αυτός Έλληνας από τις σφαίρες των φονιάδων, οι ίδιοι εκείνοι τον σκέπασαν ζωντανό με πέτρες. Μέχρι την τελευταία στιγμή φώναζε πως αυτός «έφταιγε» για όλα, προσπαθώντας να πάρει όλη την ευθύνη πάνω του για να γλιτώσουν οι άλλοι δύο. Όμως και ο Ηρακλής Γκιόνης και ο Δημήτρης Ανδρούτσος, τους οποίους επίσης είχε προτείνει ο εισαγγελέας για εκτέλεση και αρχικά καταδικάστηκαν σε αυτή την ποινή, προσπαθούσαν ο καθένας ξεχωριστά να πάρει ολόκληρη την ευθύνη πάνω του για να γλιτώσουν οι άλλοι. Ο μπάρμπα Ανδρέας, όμως, με σκληρό ύφος είχε απευθυνθεί στους άλλους δύο συγκατηγορούμενούς του και φώναξε: «Εσένα Δημήτρη δεν πρέπει να σε σκοτώσουν. Έχεις μικρά παιδιά και υποχρεώσεις. Εγώ τα έχω μεγαλώσει τα δικά μου. Και εσύ Ηρακλή. Αφήστε τα όλα πάνω μου».
Και όντως έτσι έγινε. Τα πήρε όλα επάνω του. Αυτό όμως που έκανε μεγάλη εντύπωση ακόμη και στους δήμιους Αλβανούς ήταν η ομοψυχία και η αλληλεγγύη που έδειξαν αναμεταξύ τους οι φυλακισμένοι Χιμαριώτες. Ήταν η Συντροφικότητα, η Ανδρεία και η Λεβεντιά που έδειξαν, όχι μόνο οι φυλακισμένοι Χιμαριώτες αλλά και όλοι οι υπόλοιποι που τους συμπαραστέκονταν έξω από τα δικαστήρια.Τι θα μπορούσε άραγε να πει κάποιος σε αυτούς για να τους στηρίξει και να τους δώσει κουράγιο; Τι θα μπορούσε να πει στον Πύλιο Γκόρο, ο οποίος είχε μαζί του στο κελί και τον γιο του Πέτρο; Τι θα μπορούσε να πει σε έναν πατέρα που έβλεπε να βασανίζουν τον γιο του; Και όμως δεν λύγισε ούτε αυτός αλλά ούτε και ο γιος.Ποιος θα μπορούσε να ξεχάσει τα θαρραλέα λόγια του Νίκου Κούτουλα: «Είμαι Έλληνας. Δεν ξέρω αλβανικά, φέρτε μου μεταφραστή».
Μερικούς μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα την 1η Αυγούστου 1946, κάπου αλλού στη Βόρειο Ήπειρο, 84 στελέχη του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού έπεφταν θύματα της εθνικής εκκαθάρισης, την οποία είχαν δυστυχώς αναλάβει να εκτελέσουν με πρωτοφανή ζήλο, μίσος και δουλικότητα τα μειονοτικά όργανα του αλβανικού κομμουνισμού. Το δικαστήριο ήταν στρατοδικείο και οι δικαστές όλοι τους ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί, μεταξύ των οποίων ο ομοεθνής και παλιός συμμαθητής του αγωνιστή Φιλίππου Παπαθανασίου, συνταγματάρχης Γιώργος Κώτσιας, από τους μεγαλύτερους προδότες του Ελληνικού Έθνους, που ανέβηκε ψηλά πατώντας στα πτώματα των πατριωτών της δίκης αυτής. Ο Φίλιππος Παπαθανασίου, ατρόμητος μέχρι το τέλος, ήταν ο μόνος που δεν δέχτηκε να μιλήσει αλβανικά, υποχρεώνοντας το δικαστήριο να του βάλει διερμηνέα. Όταν ο γλοιώδης Κώτσιας του είπε, δείχνοντας με το δάχτυλό του, «Εσύ ξέρεις καλύτερα κι από μένα τα αλβανικά, μα δεν θέλεις να τα μιλήσεις, είσαι ένας βρωμοέλληνας», πήρε από τον Φίλιππο Παπαθανασίου την εξευτελιστική απάντηση που άρμοζε σε ένα κάθαρμα και προδότη: «Φιλέλληνας μπορεί να είναι κάθε πολίτης ενός άλλου κράτους ή έθνους ή και κάποιο μέλος του δικαστηρίου, μα βρωμοέλληνας μόνο εσύ, Γιώργο Κώτσια.Εγώ είμαι Έλληνας, γι’ αυτό και δικάζομαι ενώπιόν σας»…
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το κατηγορητήριο για όλους τους Χιμαριώτες που φυλακίσθηκαν ήταν «προδοσία κατά της Αλβανίας», γιατί ζητούσαν την ένωση με την Ελλάδα. Ποτέ οι αλβανικές κυβερνήσεις δεν ξέχασαν αυτό που έκαναν οι γενναίοι Χιμαριώτες το 1945. Για «τιμωρία» δεν συμπεριέλαβαν τη Χιμάρα στην κουτσουρεμένη μειονοτική ζώνη, όπου δήθεν μόνο σε αυτήν ζούσε Ελληνική μειονότητα. Ως το 1990 το αλβανικό κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα και του Ραμίζ Αλία, όπως σε όλη τη Βόρειο Ήπειρο έτσι και στη Χιμάρα, για να κάμψει το ελληνικό φρόνημα και να σκεπάσει με το πέπλο της λήθης την ιστορική αυτή ημέρα αντίστασης των Χιμαριωτών, εξόρισε, φυλάκισε και εκτέλεσε εκατοντάδες Χιμαριώτες.
Ακόμη και σήμερα που «εκδημοκρατίστηκε», η Αλβανία κάνει οτιδήποτε είναι δυνατόν προκειμένου να ξεχαστεί αυτή η επέτειος. Σ’ αυτό βοηθούν δυστυχώς και ορισμένοι βορειοηπειρώτες, που συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι του αλβανικού κατεστημένου. Το χειρότερο της καταπιεστικής περιόδου του Χότζα δεν ήταν τόσο η τρομοκρατία σε βάρος των βορειοηπειρωτών αλλά η δημιουργία ενός χάσματος ανάμεσα στους βορειοηπειρώτες με την κατασκευή ρουφιάνων και την ισοπέδωση του χαρακτήρα των ανθρώπων.Χθεσινοί θύτες και εγκληματίες, συνεργάτες της Sigurimi (η ασφάλεια επί κομμουνιστικού καθεστώτος) και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του αιματοβαμμένου κομμουνιστικού κόμματος, παρουσιάζονται σήμερα ως θύματα και αδικημένοι, ως αγωνιστές και με θράσος επιζητούν να έχουν κυρίαρχο λόγο στα τεκταινόμενα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.
Πολιτικοί νάνοι που χαντακώνουν τους συμπατριώτες τους, απόγονοι δωσίλογων και προδοτών, ανεπίδεκτοι ιστορικών γνώσεων, χαμαιλέοντες που επιζητούν μερίδιο στη νομή της αλβανικής εξουσίας, δεν δικαιούνται να χειρίζονται ιερά εθνικά θέματα για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους στενά συντηρητικά συμφέροντα. Η φωνή των νεκρών πατριωτών της Χιμάρας και ολόκληρης της Βορείου Ηπείρου επιζητεί δικαιοσύνη και συνέχιση του αγώνα για το πολυπόθητο ζητούμενο, οποιαδήποτε θυσία κι αν χρειαστεί, όσος χρόνος κι αν περάσει.Ο αγώνας για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου συνεχίζεται και είναι η μόνη αποδεκτή εθνική λύση!

 

Γιώργος Μάστορας

ΦΕΚ 119/1922 Νόμος 2870. ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ.

 ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ:Αποκορύφωση του ακατασίγαστου μίσου του Σιωνισμού κατά των Ελλήνων στην Μικρασιατική καταστροφή!
FEK SMIRNIS
32a-thumb-large
 ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ (ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ) ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ, ΟΤΑΝ ΣΥΝΔΥΑΣΤΕ ΤΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΜΕ ΤΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟ 2870, ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙ ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. ΟΥΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΑΝ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΑΔΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ, ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ. ΟΛΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΩΣ !!!
 ΑΥΤΑ ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΤΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ
… ΝΟΜΙΚΟΙ … ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ …ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ… ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ… ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ … ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ
ΑΚΟΜΑ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ . . Η ΓΗ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ , ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ, ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΡΩΜΑΝΩΝ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ…….
….. ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΠΑΤΡΙΣΘΕΝΤΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ !!!!!!!!!!!………..
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ..!!!! ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ..
……….. ΓΙΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΜΟΥΡ
ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ ΟΙ ΕΠΗΛΥΔΕΣ ΕΞ ΕΥΡΩΠΗΣ ΧΑΖΑΡΟΜΟΓΓΟΛΟΙ … ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΥΡ …. ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΜΑΡΟΚΟΥ .. ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟ
………Σύμφωνα με το άρθρο 27 του Αστικού Κώδικα, «Η νομή και τα εμπράγματα δικαιώματα σε κινητά ή ακίνητα πράγματα, ρυθμίζονται από το δίκαιο της Πολιτείας όπου βρίσκονται». Κατά συνέπεια και από το εθιμικό δίκαιο των Ελλήνων, ειδικά σε τούτη την περίπτωση, πρέπει να υπερισχύει έναντι του Ευρωπαϊκού και του Αγγλικού Δικαίου. Επειδή, το μεγαλύτερο μέρος της ιδιωτικής…… ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ της Εθνικής μας ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ περιήλθε στην κατοχή μας ως προϊόν μιας κληρονομικής σχέσης με τους προγόνους μας, οι οποίοι μας το κληροδότησαν ως ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑ, με τη ΔΕΣΜΕΥΣΗ δηλαδή να το παραδώσουμε ΑΚΕΡΑΙΟ στους απογόνους μας, πρέπει να γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 28 του Αστικού Κώδικα, το είδος αυτό της περιουσίας μας «διέπεται από το ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ που είχε ο κληροδότης όταν πέθανε.» Κατά συνέπεια ακόμη και αν εμείς δηλώσουμε μη Έλληνες, το είδος της περιουσίας μας, ιδιωτικής και εθνικής που αποκτήσαμε ως ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑ διέπεται από το ΔΙΚΑΙΟ των προγόνων μας …ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙΤΑΙ ………………. και αν εμείς δηλώσουμε μη Έλληνες, το είδος της περιουσίας μας, ιδιωτικής και ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ …. ΧΡΥΣΟ … ΑΚΙΝΗΤΑ ….. ΜΕΤΡΗΤΑ .. ΒΟΥΝΑ .. ΠΕΔΙΑΔΕΣ … ΠΑΡΑΛΙΕΣ …. ΥΠΕΔΑΦΟΣ …. ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ . ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΤΙΤΛΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΛΠ που αποκτήσαμε ως ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑ διέπεται από το ΔΙΚΑΙΟ των προγόνων μας .
ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
ΑΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΟΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΟΥΜΕ … ΑΚΕΡΑΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ !!!!!!!!!!!
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ – ΕΚΤΑΜΙΕΥΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΚΗΔΕΜΟΝΕΥΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ [ ΠΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ . ΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΣΜΙΚΑ ΝΟΜΙΜΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑΣ ΔΛΔ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΜΑΣ …ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΑΣ .. ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΑΣ … ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ,ΜΑΣ ] ΖΗΤΑΕΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΩΣ ΚΗΔΕΜΩΝ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙ ΑΚΕΡΑΙΟΥΣ [ ΩΣ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ] ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ….. ΠΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ …
20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1922
Ο νόμος 2870…Ένας νόμος, μια δημοσίευση, μια απόφαση, ένα απειλητικό «αόρατο» χέρι θανάτου…εφαρμόστηκε και οδήγησε σε σφαγές και φρικτό θάνατο εκατοντάδες χιλιάδες Μικρασιάτες…Ο λόγος;
Μα δεν είχαν διαβατήριο για να έλθουν στην Ελλάδα! Γιατί έτσι αποφάσισε η Ελλήνων Βασιλική Πολιτεία…
Αυτά τα μιάσματα, οι βενιζελο-τρελαμένοι, οι τουρκομερίτες και τουρκόσποροι ας μείνουν εκεί, οι αχάριστοι, να σφαχτούν από τον Κεμαλ
ΓΙΑΤΙ Ο ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ ΕΞΕΔΩΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΡΙΝ ; … Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΕΛΕΙΟΣ ! ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΝΤ… , ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΙΟ ΔΟΛΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΣΤΡΩΘΕΙ…
Ο ΜΠΕΝ ΖΕΛΟΝ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΕΒΡΩΝ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙ , ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΘΟΝΙΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ 
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=967001609989285&set=gm.999298723435611&type=1&theater

«Με την παρούσα ευσεβή νομοθεσία (διατάζουμε) να διατηρηθούν σε ισχύ όλες οι τιμωρίες με τις οποίες οι προηγούμενοι (χριστιανοί) βασιλείς είχαν απειλήσει να τιμωρήσουν την ελληνική πλάνη, με τις οποίες (τιμωρίες!) προσπαθούσαν να διασφαλίσουν την ορθόδοξη πίστη» ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.9 επίσης (Β1,1,19) και ΝΟΜΟΚΑΝΟΝ 6,3.

«Επειδή μερικοί συνελήφθησαν (αν και αξιώθηκαν το χριστιανικό βάπτισμα) διακατεχόμενοι από την πλάνη των ανόσιων μυσαρών Ελλήνων, να διαπράττουν εκείνα που δικαιολογημένα εξοργίζουν τον φιλάν­θρωπο (βιβλικό) θεό (μας)... Αυτοί θα υποβληθούν στην αντί­­στοιχη τιμωρία και μάλιστα με πνεύμα επιεί­κει­ας (!) αν επιμείνουν στην πλάνη των Ελλήνων, θα υποβλη­θούν στην έσχατη των ποινών. Αν δεν έχουν αξιωθεί ακόμα το σεβαστό βάπτισμα, θα πρέπει να παρου­σιαστούν στις ιερότατες εκκλησίες μας, μαζί με τις συζύγους και τα παιδιά τους και μαζί με όλους του οίκου τους, για να διδαχθούν την αληθινή πίστη των χριστιανών. Αφού διδαχθούν και αποβάλουν την πλάνη που τους διακατείχε προηγουμένως, θα πρέπει να ζητήσουν το σωτήριο βάπτισμα. Διαφορετικά ας γνω­ρί­ζουν ότι αν παραμελήσουν να το κάνουν (να ζητήσουν δηλαδή μόνοι τους το σωτήριο βάπτισμα!) δεν θα έχουν κανένα πολιτικό δικαίωμα, ούτε θα τους επιτραπεί να είναι ιδιοκτήτες περιούσιας, ούτε κινητής, ούτε ακίνητης. θα τούς αφαιρεθούν τα πάντα και θα εγκαταλειφθούν στην ένδεια και επιπλέον, θα υποβληθούν στις έσχατες τιμωρίες. Θα παρεμποδίσουμε δε κάθε μάθημα (κλείσιμο σχολών!), που διδάσκεται από όσους πάσχουν από την νό­σο και την μανία (μάθησης!) των ανόσιων Ελλήνων, ώστε προσποιούμενοι ότι διδάσκουν, να μη μπορούν πια να διαφθείρουν της ψυχές των μαθητών τους με δήθεν αλήθειες. Αν (λοιπόν) φανεί κάποιος τέτοιος άν­θρω­πος και δεν τρέξει στις εκκλησίες μας, μαζί με όλους τους συγγενείς και τους οικείους του, θα τιμω­ρηθεί με τις προαναφερθείσες ποινές.

«Θεσπίζουμε δε και νόμο, σύμφωνα με τον οποίο τα παιδιά, όταν είναι σε μικρή ηλικία, θα πρέπει να βαπτίζονται αμέσως και χωρίς αναβολή, (ιδού ο υποχρε­ωτικός νηπιοβαπτισμός!) όσοι δε είναι μεγαλύτεροι στην ηλικία, πρέπει να συχνάζουν στις ιερότατες εκκλησίες μας και να διδάσκονται τις θείες γραφές και τους (βιβλικούς) κανόνες. Αφού δε εννοήσουν και αποβάλουν την παλαιά (αρχαιο-ελληνική) τους πλάνη, θα μπορέσουν να δεχθούν το βάπτισμα και στη συνέχεια να διαφυ­λάξουν την αληθινή πίστη των ορθόδοξων χριστιανών.

Όσοι δε, έχουν κάποιο στρατιωτικό ή άλλο αξίωμα, ή μεγάλη περιούσια και για να κρατήσουν τα προσχή­ματα (προσποιούμενοι τους πιστούς) ήλθαν ή πρόκειται να έλθουν να βαπτιστούν, αλλά αφήνουν τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους και τα υπόλοιπα μέλη του οίκου τους μέσα στην ελληνική πλάνη, διατάσσουμε να δημευθεί η περιούσια τους, να αποκλεισθούν από τα πολιτικά δικαιώματά τους και να υποβληθούν σε αντάξιες τιμωρίες, αφού είναι φανερό ότι πήραν το βάπτισμα χωρίς καθαρή πίστη. Θεσπίζουμε αυτούς τους νόμους για τους αλητήριους Έλληνες». ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.10

Μπροστά σ΄ αυτές τις εξοντωτικές "σωφρονιστικές ποινές", τις εξορίες, τους αποκεφαλισμούς, τις κατασχέσεις περιου­σιών, τις αφαιρέσεις προνομίων, τον εξευτελισμό της υποχρε­ωτικής κατήχησης, τον βασανισμό και την νόμιμη θανάτωση κάθε υπερασπιστή τους. Για τους κυνηγημένους σαν το απεχθέστερο ιστορικό τέρας Έλληνες, ο εκχρι­στιανισμός φαινόταν πράξη ύστατης διαφυγής απ' την φυσική εξόντωση και επιβεβλημένης σωφροσύνης!

Έτσι... εκχριστιανίστηκε μαζικά ο Ελληνισμός!

ΑΥΤΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΥΠΗΡΞΕ Η ΑΦΑΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΑΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΪΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

 

Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι παρμένα από το βιβλίο: «Η αντι­παγανιστική νομοθεσία της ύστερης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέσα απ' τους κώδικες» Εκδόσεις ΚΑΤΑΡΤΙ.

SKYTHOPOLI

Ἡ Σκυθόπολις, ἢ Μπετσηᾶν, πόλις τοῦ Ἰσραῆλ, ἄγνωστος στοὺς περισσοτέρους ἀπὸ ἐμᾶς.
Εὑρίσκεται ὀκτὼ (8) χιλιόμετρα δυτικῶς του Ἰορδάνου ποταμοῦ καὶ 28 χιλιόμετρα νοτίως της λίμνης Τιβεριάδος.

Ὁ Ἡρόδοτος μᾶς λέει ὅτι οἱ Ἕλληνες τὴν ἀποκαλοῦσαν Σκυθόπολι λόγῳ τῆς καταλήψεώς της ἀπὸ τοὺς Σκύθες τὸ 631 π.χ..

Ἐκεῖ, στὴν Σκυθόπολι, λειτούργησε τὸ πρῶτο στρατόπεδο θανάτου τῆς Ἱστορίας, ἱδρυθὲν τὸ 341 π.α.χ., ἀπὸ τὸν Κωνστάντιο τὸν Β΄, δευτερότοκο υἱὸ τοῦ (Μεγάλου) Κωνσταντίνου καί, μὲ ὑπόδειξη τοῦ ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας Γεωργίου. Τὸ πότε, καθὼς καὶ τὸν τρόπο λειτουργίας αὐτοῦ του χριστιανικοῦ κρεουργείου, μᾶς περιγράφει ὁ ἔγκριτος Ρωμαῖος ἱστορικὸς Ἀμμιανὸς Μαρκελλῖνος στὸν 19ον τόμο, μὲ τὸν τίτλο «RES GESTAE LIBRI XXXI», τῆς 31ενός τόμων ἱστορίας του τῶν χρόνων ἐκείνων.

Θύματα τοῦ Χριστιανικοῦ κρεουργείου ἦσαν οἱ Ἐθνικοὶ ποὺ ἠνήθησαν νὰ ἀσπασθοῦν τὸν χριστιανισμό, οἱ ὁποῖοι στὴν πλειοψηφία τους ἦσαν Ἕλληνες. Ἐπειδὴ οἱ Ἕλληνες τῆς αὐτοκρατορίας ὑπερεῖχαν συντριπτικῶς, πνευματικῶς καὶ πολιτισμικῶς, ἀπὸ ὅλους τους ἄλλους λαούς, τοὺς ἦταν ἀδιανόητο νὰ ἀπαρνηθοῦν τὴν θρησκεία τῶν προγόνων τους, γιὰ μίαν ἄλλην θρησκείαν ποὺ δὲν ἦταν δική τους ἐμπνεύσεως. Βεβαίως δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔλεγαν «πᾶς μὴ Ἕλλην βάρβαρος».
Πῶς λοιπόν νά ἀποδεχθοῦν τήν θρησκεία τῶν Ἑβραίων, ἑνὸς βαρβάρου λαοῦ, ὅπως ἐπίστευαν; Αὐτὴν λοιπὸν τὴν ὑπεροχή τους, τὴν ἐπλήρωσαν μὲ πολὺ αἷμα.

Ἐμπνευστὴς τῆς δημιουργίας καὶ τῆς λειτουργίας τοῦ κρεουργείου, συμφώνως πάντα μὲ τὴν μαρτυρία τοῦ Ἀμμιανοῦ στὸ 11ο κεφάλαιο τοῦ 17ου τόμου του, ἦταν ὁ διανοητικῶς διεστραμμένος ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας Γεώργιος, ὁ ὁποῖος καὶ κατάφερε νὰ ἀναῤῥριχηθῇ στὸ ὕπατο αὐτὸ ἀξίωμα, περιφερόμενος μὲ τὴν συμμορία του στοὺς δρόμους τῆς Ἀλεξανδρείας, ἐξοντώνοντας ἀνθρώπους καὶ καίγοντας τὰ πάντα.

Εἶναι σημαντικὸ ἐδῶ νὰ ἀναφέρουμε ὅτι οἱ Ἐθνικοὶ ἦσαν ἡ πλειοψηφία μεταξὺ τῶν ὑπηκόων τῆς αὐτοκρατορίας καὶ κατεῖχαν, λόγῳ μορφώσεως καὶ προϋπηρεσίας, ὅλες σχεδὸν τὶς διοικητικὲς θέσεις στὶς ῥωμαϊκὲς ἐπαρχίες. Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ἐκεῖνον τὸν καιρὸ οἱ μετέπειτα (ἅγιοι) τῆς ἐκκλησίας ἐπεδίδοντο σὲ ἕνα ἀδυσώπητο ἀγώνα ἐξοντώσεως τῶν ἐθνικῶν, ὥστε νὰ ἐπικρατήσῃ ὁ χριστιανισμός.

Ὁ Γεώργιος λοιπόν, φαίνεται ὅτι ἔθεσε ὡς στόχο τὴν ἐξόντωση τῶν ἐθνικῶν, ἀφοῦ ἡ παρουσία τους ἀποτελοῦσε ἐμπόδιο στὸν στόχο τῆς ἀπολύτου ἐπικρατήσεώς του. Προσεφέρθη στὸν αὐτοκράτορα νὰ γίνῃ ὑπερασπιστής του καί, ζητώντας τὴν συνδρομή του γιὰ νὰ καταπνίξῃ κάθε συνωμοσία εἰς βάρος του. Ὁ αὐτοκράτωρ Κωνστάντιος, ἐπικροτῶν τὴν κίνηση τοῦ Γεωργίου, ἔστειλε στὴν Σκυθόπολη τὸν ἀρχιγραμματέα του Παῦλο, τὸν ἀποκαλούμενο καὶ Τάρτατο, ποὺ ἦταν διαβόητος γιὰ τὴν σκληρότητά του, μὰ καὶ ἐπαγγελματίας ἐξολοθρευτής. Ἔτσι ἀπὸ κοινοῦ Γεώργιος καὶ Παῦλος ᾠργάνωσαν τὸ χριστιανικὸ κρεουργεῖο.

Ἡ κυρία κατηγορία ἦταν βεβαίως αὐτὴ τῆς «ἐσχάτου προδοσίας» καὶ σταδιακὰ ἄρχισε νὰ ἀπαγγέλλεται ἐναντίον ὅλων τῶν ἐθνικῶν ἀδιακρίτως. Ἐχαρακτηρίζοντο ὑπονομευτὲς τοῦ αὐτοκράτορος, μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ διατηροῦσαν τὶς θρησκευτικές τους παραδόσεις. Τὸ κολαστήριο ἄρχισε γρήγορα νὰ δέχεται «πελάτες», ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλην τὴν αὐτοκρατορία. Γράφει ὁ Ἀμμιανὸς «Ἀπὸ ὅλον σχεδὸν τὸν κόσμο, εὐγενεῖς ἡ ἁπλοῖ πολίτες ὁδηγοῦντο ἁλυσοδεμένοι στὴν Σκυθόπολι. Μερικοὶ ὑπὸ τὸ βάρος τῶν ἁλυσίδων καὶ τὶς κακουχίες ἀπέθανον πρὶν κἂν δικασθοῦν».

Ἂς δοῦμε τί γράφει ὁ Ῥοΐδης:

Οὒχ ἧττον ἐπιβαρυντικὴ εἶναι καὶ ἡ μαρτυρία τοῦ Ἀμμιανοῦ Μαρκελλίνου, ᾖν πιστῶς μεταφράζομεν:

«Ἤρκει νὰ κατηγορηθῇ τὶς ὑπὸ κακοβούλου κατασκόπου, ὅτι ἔφερε περὶ τὸν τράχηλον φυλακτήριον κατὰ τοῦ πυρετοῦ ἢ ἐφάνη παρακαθήμενος πλησίον τάφου ἢ ἐρειπίου, ἴνα καταδικασθῇ εἰς θάνατον ὡς εἰδωλολάτρης ἢ νεκρομάντης. Ἐκ τῶν ἀπωτάτων ἄκρων τῆς αὐτοκρατορίας, ἐσύροντο ἁλυσόδετοι πάσης τάξεως καὶ ἡλικίας πολίται, ὧν οἱ μὲν ἀπέθνησκον καθ’ ὁδόν, οἱ δὲ ἐν τοῖς δεσμωτηρίοις• οἱ δὲ ἐπιζῶντες ἐστέλλοντο εἰς Σκυθόπολιν, ἀπόκεντρον ἐν Παλαιστίνη Πόλιν, ὅπου εἶχον στηθῆ τὰ βασανιστήρια καὶ τὸ σφαγεῖον».

Ἐλάχιστοι ἐγλύτωσαν – εἴτε γιατί «εἶδαν τὸ φῶς» (ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ «ἀντιφρονοῦντες» στὴν Μακρόνησο) εἴτε γιατί κατάφεραν νὰ ἀποδείξουν τὴν ἀθωώτητά τους. Αὐτοὶ ᾠδηγοῦντο στὴν ἐξορία καὶ οἱ περιουσίες τοὺς κατῄσχοντο, γιὰ νὰ τροφοδοτήσουν τὰ χριστιανικὰ κοινόβια. Τέτοιας «ἐπιεικίας» ἔτυχαν καὶ ἀπέφυγαν τὸν θάνατο (ὄχι ὅμως καὶ τὰ βασανιστήρια) ἐπιφανεῖς ἄνδρες ὅπως ὁ Σιμπλίκιος, ὁ Παρνάσιος, ὁ Ἀνδρόνικος κ.α.. Ὁ Παῦλος, αὐτὸ τὸ ἀνθρωπόμορφο κτῆνος, εἶχε σύμφωνα μὲ τὸν Ἀμμιανό, τόση ἐξουσία στὰ χέρια του, ὥστε «μὲ μίαν κίνησιν ττῆς κεφαλῆς του, μὲ ἕνα του μόνον νεῦμα ἑξαρτᾶτο ἡ ζωὴ ὅλων ὅσων περπατοῦσαν στὴν γῆ».
Ἀληθὴς πρόδρομος τῶν διοικητῶν τῶν χιτλερικῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως ὁ Παῦλος, καὶ πιστὸς ἐκτελεστῆς της ῥύσεως τοῦ Χριστοῦ «Ὅσο γιὰ τοὺς ἐχθρούς μου, αὐτοὺς ποὺ δὲν μὲ ἠθέλησαν γιὰ βασιλέα τους, φέρετέ τους ἐδῶ καὶ κατασφάξατέ τους ἐμπρό μου» (κατὰ Λουκᾶ ΙΘ, 27 ).

Ἔτσι, γιὰ περίπου εἴκοσι (20) χρόνια λειτουργοῦσε ἕνα στρατόπεδο συγκεντρώσεως, μὲ θύματα πρωτίστως Ἕλληνες Ἐθνικοὺς (ἀλλὰ καὶ ἄλλους πολυθεϊστές). Ἐτοῦτο κατηργήθη τὸ 361 ἀπὸ τὸν Ἰουλιανό. Ἡ 20ετής λειτουργία ὅμως αὐτοῦ του σφαγείου ἀποκαλύπτει περίτρανα, πῶς ἀκριβῶς ἐπεβλήθη ὁ Χριστιανισμὸς στὸν ἑλληνικὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ γιατί ἐπηκολούθησε ὁ Μεσαίων. Ἀποκαλύπτει ἐπίσης καὶ τὴν ἔλλειψη ἀντιδράσεως ὅταν, σαράντα χρόνια ἀργότερα, ὁ Ἀλλάριχος ἀποδεκάτισε τὶς ἑλληνικὲς πόλεις, συνοδευόμενος ἀπὸ ὀρδὲς μοναχῶν. Στὰ γεγονότα ἐκεῖνα ἐξοντώθησαν ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἕλληνες. Ὅσοι ἀπέμειναν, εἰσῆλθαν στὸ «ποίμνιο» γιὰ νὰ σώσουν τὶς ζωές τους, δεχόμενοι ἄκοντες – ἐκόντες τὴν ἀλλοίωση τῆς ἐθνικῆς καὶ πολιτισμικῆς τους ταὐτότητος.
Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐπεβλήθη ὁ χριστιανισμὸς στὸν Ἑλληνικὸ κόσμο, καὶ ὄχι μόνον. Ἡ ἐλευθέρα σκέψις ἔσβησε γιὰ 15 αἰῶνες μέχρι ποὺ τὴν ἀνέστησαν οἱ διανοούμενοι τοῦ διαφωτισμοῦ, Βολτέρος, Ῥουσῶ, Μοντεσκιέ, κ. ἄ..

ἔρευνα:
Ἰωάννης Θεοδωρόπουλος

Kαι όμως υπάρχουν ακόμα δύο θάλαμοι προς εξερεύνηση σύμφωνα με τον Ιταλό αρχαιολόγο Α.Κόρσο, ενώ καταγγέλλει ότι κάποιοι δεν θέλουν τη συνέχιση της ανασκαφής, λόγω πολιτικών ιδεοληψιών και η ΕΕ για να μην καταστραφεί το μύθευμά της ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό!
Η καταγγελία του Ιταλού αρχαιολόγου είναι σοκαριστική:
Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να «ανυψώνεται» η Ελληνική Ιστορία, αυτός ίσως εξηγεί και την υποτίμιση του μετέπειτα μεσαιωνικού Ελληνισμού του Βυζαντίου,που αν και αποτελούσε την μόνη αχτίδα φωτός στις εποχές της βάρβαρης Ευρώπης και έκανε έναν κύκλο χιλίων ετών, δεν υπάρχει ούτε ένα κινηματογραφικό φιλμ με θέμα την μεσαιωνική ελληνική χιλιόχρονη Αυτοκρατορία.

Ούτε μια αναφορά για την μεαταλαμπάδευση του Φωτός από τους Έλληνες λόγιους μετά την Άλωση τη Πόλης που χάρη σε αυτούς δημιουργήθηκε η Αναγέννηση και η Ευρώπη ξέφυγε από την ημιβάρβαρη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει αυτομάτως με την πτώση της Δυτική Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οι Βυζαντινοί έτρωγαν με μαχαιροπήρουνα όταν οι τότε Ευρωπαίοι πέταγαν μωρά για τροφή στα σκυλιά. Έφτιαχναν Αγία Σοφία και υδραγωγεία όταν στην Ευρώπη ζούσαν σε παράγκες. Είχαν ολοκληρωμένο σύστημα υγείας όταν στην Ευρώπη θεωρούνταν τύχη να φτάσουν τα σαράντα χρόνια βίου.
Τώρα φαίνεται πως το ευρωπαϊκό ψυχολογικό σύμπλεγμα φτάνει μέχρι και τον αρχαίο κλασσικό πολιτισμό, ο οποίος και ΜΟΝΟ αυτός δημιούργησε τον Ορθό Λόγο. Ο Λόγος ο οποίος αργότερα ως σπερματικός έδωσε το ερμηνευτικό όχημα στις Αλήθειες της Ορθοδοξίας.
Όλα ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ακόμα και η φιλοτουρκική πολιτική της Γερμανίας στο Αιγαίο και το γεγονός ότι θέλουν να μας πιέσουν να κρατήσουμε στην χώρα μας περισσότερους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες με αντάλλαγμα μια μελλοντική ελάφρυνση χρέους, ώστε να διαρραγεί εντελώς ο εθνικός και ο κοινωνικός ιστός.
Θέλουν τον αφελληνισμό του Έθνους, και την μετέπειτα εξαφάνισή του από τον ρου της Ιστορίας, γιατί; Ίσως γιατί ο Ελληνισμός και η Ελληνορθοδοξία αποτελούν μέγιστο πνευματικό εμπόδιο στην υποταγή συνειδήσεων και στην επίτευξη δημιουργίας ενός παγκόσμιου ολοκληρωτικού καθεστώτος που σχεδιάζουν νεοταξίτικα κέντρα εξουσίας στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Έδωσε συνέντευξη και σχολιάζει στο xronometro.com και στον Αν. Σπανέλη.
«Παρακολουθεί από κοντά την ανασκαφή, μελετάει τα ευρήματα και έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με την διασταύρωση των στοιχείων και την ταύτιση των γλυπτών με άλλα της ίδιας περιόδου και τεχνοτροπίας, ο Antonio Corso, ο οποίος με την ιδιότητα του αρχαιολόγου και του μελετητή της αρχαίας γλυπτικής (μάλιστα έχει γράψει και ένα βιβλίο για την τέχνη του Πραξιτέλη) σχολιάζει στο xronometro.com τα τελευταία δεδομένα που είδαν το φως της δημοσιότητας και αποκαλύπτει ότι υπάρχουν δύο ακόμη θάλαμοι πιο βαθιά στο λόφο Καστά, οι οποίοι όταν εξερευνηθούν θα μας δώσουν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν.
Για το μνημείο που ήδη έχει ανασκαφεί ο κ. Corso ξεκαθαρίσει ότι είναι Ηρώο του Ηφαιστίωνα χωρίς καμία αμφιβολία, θεωρεί λήξαν το θέμα της χρονολόγησης καθώς όλα τα στοιχεία «δείχνουν» το τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα και επιπλέον ερμηνεύει «θεολογικά» τα σύμβολα του οικοδομήματος και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «δελφγικής ταυτότητας» με συνύπαρξη των Θεών Απόλλωνα και Διονύσου. Τέλος ο κ. Corso ξεκαθαρίζει ότι η πολεμική μερίδας αρχαιολόγων εναντίον του μνημείου δεν έχει μόνο προσωπικά κίνητρα αλλά και πολιτικά, αφού κάποιοι δεν θέλουν την συνέχιση της ανασκαφής!
Τέλος ο κ. Corso ξεκαθαρίζει ότι η πολεμική μερίδας αρχαιολόγων εναντίον του μνημείου δεν έχει μόνο προσωπικά κίνητρα αλλά και πολιτικά, αφού κάποιοι δεν θέλουν την συνέχιση της ανασκαφής!
Πόσο σοφότεροι γίναμε από τις ανακοινώσεις της 30ης Σεπτεμβρίου στο ΑΠΘ, σε σχέση με το μυστήριο της Αμφίπολης;
«Ναι, νομίζω ότι έχουμε πλησιάσει πολύ στις απαντήσεις. Θεωρώ ότι με το επιγραφικό υλικό που βρέθηκε αποδεικνύεται ότι το μνημείο είναι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα».
Αυτό σημαίνει ότι είναι και ο τάφος του Ηφαιστίωνα, οπότε του ανήκει μέρος των οστών που έχουν βρεθεί;
«Αυτό δεν το ξέρω, δεν μπορώ να γνωρίζω σε ποιους ανήκουν τα οστά. Για μένα αυτό δεν έχει σημασία, αφού κατασκευάστηκαν διάφορα ηρώα του Ηφαιστίωνα και κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο από αυτά θάφτηκαν τα οστά του. Μπορεί και να ήταν απλώς κενοτάφια».
Για το συγκεκριμένο ηρώο γιατί επιλέχθηκε η Αμφίπολη;
«Από την Αμφίπολη ξεκίνησε η εκστρατεία εναντίον των Περσών, αλλά και για άλλους λόγους. Η Αμφίπολη ήταν πάρα πολύ σημαντική γιατί υπήρχε ένα ιερό της Φυλλίδας και αυτό μπορεί να είναι στο ίδιο σημείο που έγινε του Ηφαιστίωνα»
Γιατί αποκλείεται στο συγκεκριμένο σημείο να προϋπήρχε το ιερό του Ρήσου, ο οποίος λατρεύονταν στην περιοχή και ήταν ένας πολεμιστής βασιλιάς των Θρακών;
«Έχετε δίκιο, αυτή είναι μια ακόμη δυνατότητα. Όμως ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς λέει σε επίγραμμα ότι υπήρχαν δύο ιερά που δεν ήταν ερείπια, της Φυλλίδας και της Αρτέμιδος της Βραυρώνας».
Υπάρχουν άλλα στοιχεία που να συνδέουν το χώρο με τη Φυλλίδα;
«Όπως είναι γνωστό στον τάφος της επάνω υπήρχε μια αμυγδαλιά. Και αυτό πιστεύω ότι μπορεί να είναι της Φυλλίδας. Είναι απλά μια ιδέα μου».
Στην ομιλία του στο ΑΠΘ ο αρχιτέκτονας κ. Λεφαντζής άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχουν και άλλες επιγραφές, γνωρίζετε κάτι περισσότερο;
«Δεν ξέρω κάτι περισσότερο αλλά είδα ένα απόσπασμα σε μια φωτογραφία, όπου είναι ένας μακεδόνας πολεμιστής που με την χαρακτηριστική μακεδονική ασπίδα, με σάριζα και άλογο και αυτό δηλώνει στρατιωτικό μνημείο, χωρίς καμία αμφιβολία. Αυτή η εικόνα είναι από τον θριγκό στην βάση του λιονταριού. Αυτό δηλώνει αφιέρωση σε μια πολεμική νίκη».
Δεν συμφωνώ με τον «Δυισμό»
Σε σχέση με την άποψη της κ. Περιστέρη περί δυισμού μέσα στο μνημείο το οποίο σημαίνει την παρουσία δύο νεκρών του Ηφαιστίωνα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θέση με την οποία μάλλον διαφωνεί ο κ. Λεφαντζής.
Εσείς τι πιστεύετε;
«Ούτε εγώ την δέχομαι αυτή την άποψη, είναι απλά θέμα συμμετρίας. Το γνωρίζετε ότι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα της συμμετρίας. Αυτό το μεταφέρει ο Πλίνιος όπου μας λέει για το πόσο μεγάλη αξία έδινε στην συμμετρία ο Λύσιππος και αυτό το είχαν υιοθετήσει στην αυλή του Μεγάλο Αλεξάνδρου».
Η κ. Περιστέρη, απ’ όσο καταλαβαίνω χρησιμοποιεί το θέμα του δυϊσμού για να συνδέσει το μνημείο με το Μέγα Αλέξανδρο. Εσείς πιστεύετε ότι συνδέετε με κάποιο τρόπο;
«Ως γνωστό οι πηγές λένε ότι ο τάφος ήταν στην Αλεξάνδρεια, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν έγινε έτσι. Θα συμφωνήσω με την κ. Περιστέρη στο θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, 100% είναι του τελευταίου τετάρτου του 4ου αιώνα, του 320 π.Χ.
Αυτό προκύπτει και από τα σανδάλια που φέρουν οι Κόρες, είναι του τέλους 4ου αιώνα και δεν υπάρχουν αργότερα τον 2ο αιώνα π.Χ.! Επίσης η δομή που έχουν οι Κόρες κάτω από το στήθος είναι της ίδιας περιόδου».
Πέρσι όταν βρέθηκε το κεφάλι της σφίγγας, ειπώθηκε ότι είναι από το χέρι διαφορετικού καλλιτέχνη απ’ αυτό που κατασκεύασε τις Κόρες. Τι άποψη έχετε;
«Νομίζω ότι και οι Κόρες και οι Σφίγγες είναι από το ίδιο, θασίτικο εργαστήριο, απ’ όπου προέρχεται και το μάρμαρο. Μέχρι τώρα δεν είχα δει τα γλυπτά από κοντά αλλά την 1η Οκτωβρίου επισκέφτηκα το μνημείο και εκ του σύνεγγυς έβγαλα πιο ασφαλή συμπεράσματα. Για παράδειγμα είδα στο κεφάλι της σφίγγας να έχει, ένα δάκτυλο της Αφροδίτης στο λαιμό που είναι πάρα πολύ κοντά στο αντίστοιχο της Κνιδίας Αφροδίτης του Πραξιτέλη. Αυτό επιβεβαιώνει ότι τα γλυπτά του λόφου Καστά είναι του 4ου αιώνα και μάλιστα από τα καλύτερα δείγματα. Επίσης οι Κόρες έχουν μια υπερηφάνεια που είναι χαρακτηριστικό του 4ου αιώνα».
Το μάρμαρο από τη Θάσο και το εργαστήριο από το ίδιο νησί. Υπάρχει περίπτωση να είναι έργο του περίφημου γλύπτη Σκόπα ή του εργαστηρίου του;
«Όπως είπε και η κ. Περιστέρη το κεφάλι της σφίγγας μοιάζει πάρα πολύ με το κεφάλι του Διονύσου, από τη Θάσο. Ο Σκόπας πέθανε πριν το 320 π.Χ. αλλά υπάρχει μια κοινή τεχνοτροπιά αυτή την εποχή από όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες, ο Λύσιππος, ο Πραξιτέλης, ο Σκόπας, όλοι πάνε μαζί σε ένα εκλεπτυσμό. Το κεφάλι του Διονύσου από την Θάσο είναι το πιο κοντινό στο κεφάλι της σφίγγας και αυτό είναι σημαντικό για την ταυτότητα του εργαστηρίου».
Όλες οι απαντήσεις στους δύο θαλάμους που είναι θαμμένοι
Μετά την παρουσίαση της 30ης Σεπτεμβρίου νομίζω ότι το θέμα της χρονολόγησης έχει κλείσει για τους πολλούς, εκείνο που μένει ανοιχτό είναι το θέμα της ταυτότητας του μνημείου. Πέρα από ηρώο χρησιμοποιήθηκε και ως τάφος, μπορείτε να προσδιορίσετε από ποια εποχή και μετά άρχισαν να γίνονται οι ταφές; Ποιοι είναι οι πιθανοί νεκροί;
«Δεν ξέρω. Η έρευνα είναι ακόμη στην αρχή. Οι γεωλόγοι βρήκανε δύο μεγάλες αίθουσες πιο μέσα και πρέπει να φτάσουμε εκεί για να καταλάβουμε τι έγινε. Όσο για τα οστά δεν μπορώ να αποκλείσω κάποιοι επιφανείς να θέλησαν να ταφούν στο Ηρώο του Ηφαιστίωνα, ποιο πριν ή ποίο μετά, αυτό ήταν κάτι τιμητικό, όπως έγινε με το Μαυσωλείο του Αυγούστου, καθώς έχουν ταφεί και άλλα μέλη της οικογένειάς»!
Λέτε ότι υπάρχουν άλλες δύο αίθουσες σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των γεωλόγων. Περιμένετε εντυπωσιακά ευρήματα όταν θα φτάσει εκεί η αρχαιολογική σκαπάνη;
«Αυτό φάνηκε από τις μετρήσεις της γεωσκόπησης και υπάρχει μια καμπύλη που δείχνει την ύπαρξη δύο μεγάλων αιθουσών».
Δηλαδή πιστεύετε και εσείς αυτό που υποστηρίζουν πολλοί ότι σε ένα μνημείο με περίμετρο κοντά 500 μέτρα, δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ένα μνημείο;
«Το πιστεύω και εγώ και νομίζω ότι θα πάρουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις για την ταυτότητα του μνημείου και το τι έχει γίνει όταν θα φτάσουμε σε αυτές τις δύο αίθουσες. Προς το παρόν η μοναδική βεβαιότητα που υπάρχει είναι από τις επιγραφές που μας λένε για Ηρώο του Ηφαιστίωνα και φυσικά το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου».
Πιστεύετε ότι το μνημείο έχει στοιχεία διονυσιακής λατρείας;
«Ναι στην ζωφόρο υπάρχουν τέτοια στοιχεία που δηλώνουν ότι υπήρχε λατρεία, του Διονύσου του Ζαγρέα, υπάρχει όμως και οι τρίποδες που δηλώνουν ότι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα ήταν συνδεδεμένο με τον δελφικό Απόλλωνα. Συνυπάρχουν ο Απόλλωνας και ο Διόνυσος.
Για τον Μέγα Αλέξανδρο ο μεγαλύτερος θεός ήταν ο Διόνυσος, καθώς είναι γνωστό ότι ο ίδιος ήταν ο «νέος Διόνυσος». Γι’ αυτό και δεν είναι παράξενο που ο Διόνυσος είναι πάρα πολύ δυνατός εκεί. Όσο για τις λεγόμενες «Καρυάτιδες» είναι Κόρες, σαν τις Κόρες του μνημείο των Σιφνίων στους Δελφούς, τυπικές του ιωνικού ρυθμού. Μπορεί να είναι μαινάδες, αλλά τα χαρακτηριστικά κάτω από το στήθος οδηγούν σε Κόρες».
Ποιοι εμποδίζουν την ανασκαφή
Όλοι ευχόμαστε να προχωρήσει η ανασκαφή και να αποκαλυφθούν όλα τα μυστικά του λόφου Καστά, ωστόσο η κ. Περιστέρη και όλη η ομάδα δέχεται μια συνεχή επίθεση που δεν ξέρω κατά πόσο διευκολύνει το έργο της ανασκαφής. Η επίθεση αυτή έχει προσωπικά χαρακτηριστικά ή κάποιοι έχουν λόγους να μην θέλουν να προχωρήσει η ανασκαφή;
«Υπάρχουν δυστυχώς πολλές αιτιολογίες. Μια από αυτές είναι και αυτή η διάσταση. Το αρχαιολογικό περιβάλλον, αν δει ότι βρίσκεις κάτι σημαντικό, αν δει ότι δεν έχεις πολιτική δύναμη, αν είσαι ήσυχος και καλός, νομίζει ότι είσαι πολύ τρελός και πολλοί καταφέρονται εναντίον σου. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αυτό το περιβάλλον. Υπάρχει και κάτι άλλο. Υπάρχουν πολιτικές απόψεις που δεν επιτρέπουν να προχωρούν τέτοιου είδους ανασκαφές.
Επίσης υπάρχουν απόψεις στον δυτικό κόσμο, όπως αυτές που εξέφρασε η κ. Παλαγγιά, που πιστεύουν ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και αυτό είναι το θεμέλιο της Δύσης, οπότε δεν θέλουν σημαντικές ανασκαφές που χαλάνε αυτή την εικόνα»!
ellaniapili.blogspot.com

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

 
Αθήνα,  18/9/2018
Αρ. Πρωτ.:221
 
Προς: τα μέλη του ΣΕΑ
 

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΛΟΓΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ

O Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων τονίζει για μία ακόμη φορά ότι τα μνημεία προστατεύονται από το Σύνταγμα και αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής. Καταγγέλλει την επιχειρούμενη εκχώρηση της διαχείρισης όλων των μνημείων, αρχαίων και νεώτερων, τα οποία περιλαμβάνονται στην υπ΄ αριθμ. ΥΠΟΙΚ 0004586 ΕΞ 2018 «Μεταβίβαση, κατ’ άρθρα 196 παρ. 6 και 209 του Ν. 4389/2016, ακινήτων στην Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.» (ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.)», σύμφωνα με την υπ΄ αριθμ. 86/18.06.2018 Απόφαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής.  (ΦΕΚ 2320/ 19-6-2018/ Τεύχος Β΄).
Το πρωτοφανές αυτό γεγονός έγινε γνωστό με αφορμή τη δημοσιοποίηση καταλόγου των μνημείων που υπάγονται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων. Διαπιστώθηκε ότι σ’ αυτόν περιλαμβάνονται μεγάλα τμήματα της ανατολικής τάφρου των Ενετικών οχυρώσεων, η τάφρος του Βυζαντινού τείχους, η νότια τάφρος των Ενετικών οχυρώσεων, ακίνητα στα οποία έχουν έλθει στο φως σημαντικά μινωικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα, συγκροτήματα ενετικών νεωρίων, ο προμαχώνας Μοnigo, o Ενετικός προμαχώνας Lando, το φρούριο Φιρκά και το τούρκικο χαμάμ (ακίνητα απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς από το ΥΠΠΟΑ ή και ακίνητα στα οποία έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εργασίες ανάδειξης και αποκατάστασης). Περιλαμβάνονται ακόμη και τα Αρχαιολογικά  Μουσεία (!), τόσο το στεγαζόμενο στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου αλλά και το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλα όπως το Εθνικό Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος ή το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης. Η κίνηση αυτή είναι πρωτοφανής για τα έως σήμερα δεδομένα της διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και πρόκειται δικαιολογημένα να ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο.
Η εξαίρεση των μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, σύμφωνα με το άρθρο 196, παράγρ. 4 του Ν. 4389/2016, αποτελεί προσχηματική δικαιολογία, δεδομένου ότι αναιρείται από την αμέσως επόμενη παράγραφο, την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, σύμφωνα με την οποία τα εξαιρούμενα ακίνητα παραμένουν στη διαχείριση της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε., μάλιστα με την «επιφύλαξη υφιστάμενου δικαιώματος οποιουδήποτε νομικού προσώπου εκτός του Ελληνικού Δημοσίου». Η νομή, χρήση και διαχείριση λοιπόν των σημαντικότερων μνημείων των Χανίων δεν θα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του, κατά παράβαση του πνεύματος του άρθρου 24 του Συντάγματος.
Τα μνημεία και οι αρχαιότητες είναι αντικείμενα εκτός συναλλαγής, αμεταβίβαστα, ακατάσχετα, αναπαλλοτρίωτα. Κάθε απόπειρα μεταβίβασης αυτών προς διαχείριση από τρίτους μας βρίσκει αντίθετους. Αυτό αποτελεί πάγια θέση του Συλλόγου μας και γι΄ αυτό θα αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο μέσον, προκειμένου να διατηρηθεί ο χαρακτήρας των αρχαιοτήτων ως δημόσιου κοινωνικού αγαθού.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων δεν θα επιτρέψει την παραχώρηση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων ως εγγύηση δανείου του δημοσίου χρέους για έναν ολόκληρο αιώνα, με άγνωστη εν τέλει έκβαση. Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια, αν και συντελείται σε καιρό ειρήνης, μπορεί να παραλληλιστεί μόνο με τους βανδαλισμούς μνημείων και τη λεηλασία αρχαιοτήτων στα πέτρινα χρόνια της κατοχής ή τις αρπαγές αρχαιοτήτων κατά τον 19ο αιώνα. Αποτελεί ύστατο σημείο συνταγματικής εκτροπής που μάλιστα λαμβάνει χώρα την ίδια στιγμή που θα περιμέναμε συντονισμένες ενέργειες για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων και τις νόμιμες αποζημιώσεις για την καταστροφή τους σε καιρό πολέμου.
Για τους παραπάνω σοβαρούς λόγους ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων ζητά από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ και την κυβέρνηση:
  • την άμεση εξαίρεση μεταβίβασης της κυριότητας και διαχείρισης των μνημείων των Χανίων και άλλων περιοχών της χώρας που περιλαμβάνονται στον μακρύ κατάλογο των 10.119 ακινήτων προς μεταβίβαση στην ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.
  •  την ενημέρωση των αρμόδιων Υπηρεσιακών μονάδων και των κατά τόπους Περιφερειακών Υπηρεσιών σχετικά με τα ακίνητα που έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο της ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε.

 
 
 
 
                                                            Για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΑ,
                         
                                           Η Πρόεδρος                                        Ο Γενικός Γραμματέας 
             
                                       Σταματία Μαρκέτου                               Θεμιστοκλής Βάκουλης 

ELLADA TELOS

«Η Ελλάδα έχει τελειώσει, ο Τσίπρας πρόδωσε τον λαό»! Άρθρο «κόλαφος” …

 
Ο Δρ. Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς -οικονομολόγος, καθηγητής, συγγραφέας, πρώην υπουργός και αρχισυντάκτης της Εφημερίδας του Χρηματιστηρίου, προχωράει σε αποκαλύψεις που θα συζητηθούν σε ένα άρθρο φωτιά.
Η πολιτική κάλυψη των πολιτικών και των μέσων ενημέρωσης για τη γενοκτονία του ελληνικού έθνους ξεκίνησε χθες (20 Αυγούστου) με την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες πολιτικές δηλώσεις που ανακοίνωσαν ότι η ελληνική κρίση έχει τελειώσει. Αυτό που εννοεί είναι ότι η

Ελλάδα έχει τελειώσει, νεκρό και τελειώσει. Έχει αξιοποιηθεί μέχρι το όριο, και τα σφάγια έχουν ριχτεί στα σκυλιά.
Αυτό αναφέρει νέα ανάλυση του Ινστιτούτου Πολιτικής Οικονομίας Paul Craig Roberts, το οποίο υπενθυμίζει ότι 350.000 Έλληνες, κυρίως νέοι και επαγγελματίες, έχουν εγκαταλείψει τη νεκρή Ελλάδα.

Το ποσοστό γεννήσεων είναι πολύ χαμηλότερο από το μέγεθος που είναι αναγκαίο για να διατηρηθεί το υπόλοιπο του πληθυσμού. Η λιτότητα που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό από την ΕΕ, το ΔΝΤ και τις ελληνικές κυβερνήσεις έχει ως αποτέλεσμα την συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 25%.

Η πτώση είναι ισοδύναμη της Αμερικανικής Μεγάλης Ύφεσης, αλλά στην Ελλάδα τα αποτελέσματα ήταν χειρότερα. Ο Πρόεδρος Franklin D. Roosevelt μαλάκωσε τις επιπτώσεις της μαζικής ανεργίας με τους νόμους περί κοινωνικής ασφάλισης και άλλα στοιχεία ενός δικτύου κοινωνικής ασφάλειας, όπως η ασφάλεια των καταθέσεων, και τα προγράμματα δημοσίων έργων, ενώ η ελληνική κυβέρνηση μετά τις παραγγελίες από το ΔΝΤ και την ΕΕ επιδείνωσε τις επιπτώσεις της μαζικής ανεργίας με την απομάκρυνση του δικτύου κοινωνικής ασφάλισης.

Παραδοσιακά, όταν μια κυρίαρχη χώρα, από τη διαφθορά, την κακοδιαχείριση, την κακή τύχη, ή απρόβλεπτα συμβάντα, βρέθηκε σε θέση να αποπληρώσει τα χρέη της, οι πιστωτές της χώρας, μείωσαν τις οφειλές προς το επίπεδο που η χρεωμένη χώρα θα μπορούσε να εξυπηρετήσει.

Με την Ελλάδα υπήρξε μια αλλαγή παιχνιδιού. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με επικεφαλής τον Jean-Claude Trichet, και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποφάσισε ότι η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει ολόκληρο το ποσό των τόκων και κεφαλαίου των κρατικών ομολόγων της που βρίσκονται στην κατοχή των γερμανικών, των ολλανδικών, των γαλλικών και των ιταλικών τραπεζών.

Πώς θα επιτευχθεί αυτό;

Με δύο τρόπους. Και οι δύο επιδείνωσαν σε μεγάλο βαθμό την οικονομίας της Ελλάδας, αφήνοντας τη χώρα σήμερα σε πολύ χειρότερη θέση από αυτή που βρισκόταν κατά την έναρξη της κρίσης πριν από σχεδόν μια δεκαετία.

Κατά την έναρξη της «κρίσης», η οποία θα μπορούσε εύκολα να είχε λυθεί με τη διαγραφή μέρους του χρέους, το ελληνικό χρέος ήταν 129% του ελληνικού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος.

Σήμερα το ελληνικό χρέος είναι 180% του ΑΕΠ. Γιατί;

Η Ελλάδα δανείστηκε περισσότερα χρήματα για να πληρώσει τόκους στους πιστωτές της, οι οποίοι δεν έπρεπε να χάσουν ούτε ένα σεντ. Ο επιπλέον δανεισμός, που ονομάστηκε «διάσωση», δεν ήταν ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδα. Ήταν μια διάσωση των πιστωτών της Ελλάδας.

Το καθεστώς Obama ενθάρρυνε αυτό το πακέτο διάσωσης, επειδή οι αμερικανικές τράπεζες περίμεναν ένα σχέδιο διάσωσης, αφού είχαν πουλήσει credit default swaps (CDS) του ελληνικού χρέους και δεν ήθελαν να πληρώσουν.

Χωρίς σχέδιο διάσωσης οι αμερικανικές τράπεζες θα είχαν χάσει το στοίχημα και θα κατέβαλαν τα ασφάλιστρα κινδύνου των ελληνικών ομολόγων.

Επιπλέον, ζητήθηκε από την Ελλάδα να πουλήσει δημόσια περιουσιακά στοιχεία σε αλλοδαπούς και να αποδεκατίσει το κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, να μειώσει τις συντάξεις και την ιατρική περίθαλψη.

Η Κίνα αγόρασε τα ελληνικά λιμάνια, η Γερμανία αγόρασε τα αεροδρόμια, ενώ διάφορες γερμανικές και ευρωπαϊκές οντότητες αγόρασαν τις ελληνικές επιχειρήσεις ύδατος.

Επίσης, κερδοσκόποι των ακινήτων αγόρασαν εκτάσεις σε ελληνικά νησιά για την ανάπτυξη ακινήτων.

Αυτή η λεηλασία της ελληνικής δημόσιας περιουσίας δεν πήγε όμως προς τη μείωση του χρέους. Το χρέος, μεγαλύτερο από ποτέ, εξακολουθεί να ισχύει.

Η οικονομία είναι μικρότερη από ποτέ. Η δήλωση ότι η ελληνική κρίση έχει τελειώσει είναι απλώς μια δήλωση ότι δεν έχει μείνει τίποτα για να πάρει κανείς πια από τον ελληνικό λαό.

Γιατί η Ελλάδα βυθίζεται γρήγορα. Όλα τα έσοδα που σχετίζονται με θαλάσσιους λιμένες, αεροδρόμια, δημοτικές επιχειρήσεις, και το υπόλοιπο της δημόσιας περιουσίας που έχει βίαια ιδιωτικοποιηθεί τώρα ανήκει σε ξένους που παίρνουν τα χρήματα από τη χώρα, οδηγώντας έτσι περαιτέρω χαμηλότερα την ελληνική οικονομία.

Οι πιστωτές έκλεψαν το οικονομικό μέλλον των Ελλήνων. Επίσης η Ελλάδα δεν είναι ένα κυρίαρχο έθνος. Εκεί κυριαρχεί πλέον η ΕΕ και το ΔΝΤ. Και ο ελληνικός λαός προδόθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα.

Είχαν τη δυνατότητα να επαναστατήσουν και να χρησιμοποιήσουν τη βία για να ανατρέψουν την κυβέρνηση που τους πούλησε σε διεθνείς τραπεζίτες. Αντ ‘αυτού, οι Έλληνες δέχτηκαν την καταστροφή τους και δεν έκαναν τίποτα. Ουσιαστικά, ο ελληνικός πληθυσμός διέπραξε μια μαζική αυτοκτονία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 δεν έχει τελειώσει. Κρύβεται κάτω από το χαλί της μαζικής δημιουργίας χρήματος από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, και την ιαπωνική κεντρική τράπεζα.

Η δημιουργία του χρήματος έχει κατά πολύ υπερβεί την αύξηση του πραγματικού προϊόντος και έχει οδηγήσει στα ύψη την αξία των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων πέρα από αυτό που μπορεί να υποστηρίζονται.

Η εξέλιξη της κρίσης παραμένει προς το παρόν. Θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή του δυτικού πολιτισμού.

Πηγή: paulcraigroberts.org

Καλόπουλος Ελληνοχριστιανισμός = ελληνο-διωκτισμός 1/5

Καλόπουλος Ελληνοχριστιανισμός: Γιαχβέ=Ιησούς 2/5

 Καλόπουλος Ελληνοχριστιανισμός 3/5

 

 Καλόπουλος Ελληνοχριστιανισμός: 4/5

https://www.youtube.com/watch?v=RAURFD6_Upc&t=282s

Καλόπουλος Ελληνοχριστιανισμός: 5/5

https://www.youtube.com/watch?v=YpmTVyXzFq4