logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Εγγραφή



 

Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou                              Bleibergweg 114

Privatdozent an der RWTH Aachen                      40885 Ratingen

                                                                                Tel.+Fax: 02102 32513

 

                                                                                 15.08.2010

 

15η Αυγουστου.

Ημέρα της «Παναγιας» πασης αποχρωσης και το μεγαλειο της απατης της καστας των ανδρων που φορουν μαυρες φουστες και του οικογενειακου πυρηνα της πολιτικης του δογματος εξουσιασμου στην Ελλαδα.

 

 

μια αναλυση του Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου             Dimitris N.Adamopoulos

Δόκτορος πτυχιούχου μηχανικού                        Eschersheimer Ldstr. 445

Υφηγητου Πολυτεχνείου Ααχεν Γερμανίας        D-60431 Frankfurt Main

                                                                             Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ορισμένοι αχυροκεφαλοι του ΛΑ.ΟΣ και της εφημεριδας του κομματος

αυτού που φερει τον τιτλο «Ένα» θεωρουν την κριτικη που ασκειται κα-

τα της Ορθοξιας ως Ανθελληνισμον και αυτούς που την ασκουν ως αν-

θελληνας, παραβλεποντας ότι οι οι ιδιοι, ως χριστιανοι Ρωμιοι δεν μπο-

ρει να είναι Έλληνες και oi Έλληνες δεν μπορεί να είναι χριστιανοι.

Η προσπαθεια τους να ποινικοποιησουν την ιστορικη ερευνα, την γνώμη

και την ελευθερη εκφραση αποτελούν βηματα προς έναν νέο τυπο Με- σαιωνα. Το χασμα μεταξύ του Ρωμιου και του Ελληνα είναι τεραστιο !!!

Οι Έλληνες ζουν, ξαναζωντανευουν και παρατηρουν ιn νινο τις

σημερινες και αιωνιες ευεργετικές συνεπειες της καθαρης προχριστιανι-

κης Ελληνικοτητας και καθημερινως ανακαλυπτουν αυτό που ψαχνανε,

ερευνουσανε, αναζητουσανε παντοτε, αυτό που ποθουσανε διακαως ακο-

μη και στις πιο σκοτεινες τους, στις πιο ανελληνιστες-ρωμα’ι’κες, θεο-

κρατουμενες εποχες ιστορικης κατάπτωσης που εζησαν. Ένα δρομο που

θα μας ωδηγουσε ξανα εκει που καποτε ημασταν, ένα δρομο που
ο Σιλ- λερ θεωρουσε ως τη μονη διεξοδο, ο Χαιλντερλιν ως τη μονη ελπιδα,

ο Νιτσε ως την μονη ευχη που ταιριαζει στον νεωτερο ανθρωπο :
« Να ξαναγινουμε Έλληνες». Ξυπνηστε επιτελους Ρωμιοι !!!

Ο γραφων στην παρουσα αναλυση του, βασιζομενος σε ιστορικα γεγονο-

τα και ιστορικες πληροφορίες που εληφθησαν από την ως το πλειστον

χριστιανικη βιβλιογραφια που παρουσιαζει, προσπαθει να αποκαλυψη μια μεγαλης επιρροης απατη της Ορθοδοξιας, εις βαρος των αφελων Ρωμιων γύρω από το προσωπο της «αειπαρθενου» Παναγιας.

 Επί της εποχης του ηλιολατρη αυτοκρατορα της ανατολικης ρωμα’ι’κης

αυτοκρατοριας «Αγιου Κωνσταντινου ;», του δολοφονου του υιου του και της γυναικας του, ο Χριστιανισμός μεταλλαχθηκε από αντιεξουσια-

στικο κινημα, σε στυλοβατη κάθε εξουσιας, συνομωτικοτητας, υπογειας

διαβρωσης των κοινωνιων, της βίας, της καταστροφής αρχαιοελληνικων

ναων, φιλοσοφικων σχολων, βιβλιοθηκων και εργων τεχνης, της διαβο-

λης, των ενοπλων επεμβασεων ακομα και από ορδες αλλοφυλων (Αλα- ριχος !) και της βιολογικης εξοντωσης των Ελλήνων.

Ο θεός του φωτός (ο Ήλιος) Απόλλων έγινε για τους δεισιδαίμονας χριστιανους δαιμονας, η θεα του ερωτα Αφροδιτη πορνη, το αστερι της αυγης ο Εωσφαιρος διαβολος και αλλα πολλα.

 Ο ακαλαισθητοι χριστιανικοι ναοι που χτισθηκαν με κλεμενα υλικα πα-

νω από τους καταστραφεντας αρχαιοελληνικους ναους, που ήταν τα συμ-

βουλα του καλλους, της γνωσης και του μετρου, χρησιμοποιουνται ση-

μερα για την διδασκαλια της συντριβης και της ταπεινωσης. Το «οπα- δος» με ένα μονο «κ» μπροστα που μας δινει το «(κ)οπαδι» ‘η απλα το «ποιμνιο» με ότι αυτό σημαίνει (Ρωμιος) των Χριστιανων, διαφερει δια-

μετρικα από τον αρχαιο Ελληνα, από τον ελευθερο ανθρωπο και συνει- δητοποιημενο πολιτη.

Οι βιολογικα και οι κατα συνειδηση Έλληνες παρά τους εγκληματικους

χριστιανικους διωγμους συνεχισαν τον ελληνικό τρόπο ζωης, ακόμη και

εάν φαινομενικα δεχθηκαν τον χριστιανισμο. Η αναισχυντη αυτή βεβη-

λωση και ο εξανδραποδισμος του Ελληνισμου, δεν θα μπορούσε να επι-

τευχθει χωρίς την «ενθαρρυνση» του οικογενειακου πυρηνα της πολιτι-

κης του δογματος του εξουσιασμου στην Ελλαδα. Τα μέλη των οικογε-

νειακων κρυπτοδυναστειων της πολιτικης, που συνήθως αποτελουνται

από επιγονους Τουρκοκοτζαμπασηδων, Καλλικαντσαρων, Μακρομα-

ληδων, Τζορμπασηδων και Κεχαγιαδων, θεωρησαν τους φανατικους    

και συμπλεγμενους χριστιανους σαν ένα χρήσιμο εργαλειο για την διατη-

ρηση της δικης τους εξουσιας, διότι ουδεις απ’ αυτούς ήταν και είναι

Ελληνας και γι’αυτό φθονει κάθε τι το ελληνικό και το καταστρεφει με

μανια, επειδή είναι «ανικανος» να το φθάση.

 

Τους επιγονους αυτούς κάθε κομματικης αποχρωσης τους θαυμασα- μεν στα ΜΜΕ με τις δηλωσεις τους και με τα υποκριτικα προσκυνη- ματα τους κατά τον εορτασμον της «Παναγιας» την 15.08.2010.

Οι δεισιδαίμονες αυτοι πιστευουν πραγματι ότι είναι Έλληνες ;

 

Ας επανελφουμεν στην «Παναγια», στην μητέρα του Θεού των Χρι-

στιανων, αναλυοντας τα δεδομενα με την Λογικη του Αριστοτελη και

εκτοπιζοντας τα χριστιανικα «παραμυθια» που μονο εξουσιαστικες σκο-

πημοτητες υπηρετουν.

 

1.   Το δογμα της «αειπαρθενου Μαριας» δημιουργηθηκε από τις ιερες

      συνοδους μετά τον 5ο μ.Χ. αιωνα, όταν παρουσιασθηκε για τους 

      χριστιανους η αναγκη να προσηλυτισθουν και η γυναικες στην ιου-

      δα’ι’κης προελευσης θρησκεία, που μέχρι εκεινη την εποχή παρου-

      σιαζοταν σαν καθαυτο ανδροκρατουμενη. Μέχρι την εποχή αυτη

      ήταν σε κάθε χριστιανο, πασιδηλο και αποδεκτο, οτι ο Ιησους δεν

      ήταν ο μοναδικος υιος της Μαριας.

 

      Τα ιστορικα στοιχεια μας δινουν τις εξής πληροφορίες :

      Κατά τον εβραιο ιστορικον (1) Φλαβιο Ιωσηπο  (Ιούδα’ι’κη Αρ-

      χαιολογια, βιβλ. 20, 200, 2-5) «δια το τεθναται μεν Φηστον,

      Αλιβινον δ’ετι κατά την οδον υπαρχειν, καθιζει συνεδριο κριτων

      και παραγαγων εις αυτό τον αδελφον Ιησου του λεγομενου Χρι-     

      στου, Ιακωβος ονομα αυτω, και τινας ετερους, ως παρανομησαν-   

      των κατηγοριαν ποιησαμενος»

      Το ως άνω αποσπασμα του Ιωσηπου επιβεβαιωνεται και από τον

      Ωριγενη (2) στο εργο του «Κατά Κελσου» (βιβλ. 1,47, 14-17), οπου

      λεει οτι : «ταυτα συμβεβηκεναι τοις Ιουδαιοις κατ’ εκδικησιν

      Ιακωβου ου δικαιου, ος ην αδελφος Ιησου του λεγομενου Χρι-

      στου, επειδηπερ δικαιοτατον αυτόν οντα απεκτειναν»

      Ο Ωριγενης μαζι με τον Αγιο Αυγουστινο και Αγιο Ιερωνυμο υπηρ-

      ξεν ενας από τους μεγαλυτερους διανοητες της Χριστιανοσυνης.

      Οι «Πραξεις του Ιωαννου» (3, 12-14) αναφερονται επίσης σε επί-

      στολη μερικων εβραιων της Ρωμης (3) προς τον Δομετιανο, στην

      οποία σαφως γίνεται λόγος για τους αδελφους του Ιησου, οι οποίοι,

      όπως και ο ιδιος ο Ιησους καθως και οι γονεις του και ολοκληρη η   γενια του, είναι Εβραιοι: «υιον δε θεου καταγγελλουσιν ανθρώπων

      εξ ημων γεννηθεντα ονοματι Ιησουν, ου οι γονεις και αδελφοι και

      πασα η γενεα εξ εβραιων εξηρτηται».

      Το ότι ο Ιησους ειχε αδελφους μας το αποκαλυπτει και ο ευαγγελι-

      στης Μαρκος (4), που εμφανιζει τον Ιησου να διδασκη στην ιδιαιτε-

      ρα του πατριδα (6,3), και συμπατριωτες του να τον ειρωνευωνται λε-

      γοντας : «ουχ ουτος εστιν ο τεκτων, ο υιος της Μαριας, αδελφος

      του Ιακωβου και Ιωση και Ιούδα και Σιμωνος, και ουκ αι αδελ-

      φαι αυτου ωδε προς ημας ; ». Στο αποσπασμα αυτό αναφερεται,

      εκτος τριων ακόμη αρρενων και απροσδιοριστου θηλεων, και ο

       Ιακωβος σαν αδελφος του Ιησου. Η πληροφορια αυτή ενισχυεται

       και από τον Γκαμαλιηλ Σαουλ τον έτσι ονομασθεντα Αποστολο

 

 

       Παυλο (5), που παρατηρει σχετικα με ένα ταξιδι του στην Ιερουσα-

       λημ : «ετερον δε των αποστολων ουκ ειδον ει μη Ιακωβον τον α

       αδελφον του Κυριου»

       Ο εγκυρος εκκλησιαστικος ιστορικος Ευσεβιος (6) μας πληροφορει

       (Εκκλησιαστικη Ιστορια 2, 23, 4) ότι μετά τον θάνατο του Ιησου την

       χριστιανικη ηγεσια ανελαβε ο αδελφος του Ιακωβος : «Διαδεχεται

       την εκκλησια μετά των αποστολων ο αδελφος του Κυριου Ιακω-

       βος, ονομασθεις υπο πάντων Δικαιος».

       Ο ιδιος ο ιστορικος στην Εκκλησιαστικη Ιστορια βιβλ.1, 13, 11, 3

       μας αποκαλυπτει ότι το πραγματικο ονομα του Θωμα ήταν Ιουδας.

       Εκτος από τον Ισκαριωτη υπηρχε και άλλος μαθητης του Ιησου με

       το ονομα Ιουδας, αδελφος του Ιακωβου (7).

       Το ενδεχομενο, ότι ο Θωμας ήταν διδυμος αδελφος του Ιησου, επί-

       βεβαιωνεται και από την αποκαλυψη το 1945 στην κωμοπολη Ναγκ

       Χαμαντι της Άνω Αιγύπτου ενός μοναδικης αξιας παπυρου, ο προ-

       λογος του οποιου λεγει : «Αυτά είναι τα μυστικα λογια που ειπε ο

       ζωντανος Ιησους και κατεγραψε ο Διδυμος Ιουδας Θωμας».           

       Ο χριστιανισμος από εξουσιαστικη σκοπημοτητα ενεταξε το «Πρωτ-

       ευαγγελιον του Ιακωβου» στα «αποκρυφα», δεχεται όμως την πλη-

       ροφορια ότι ο πατερας της «Παναγιας» ωνομαζοταν Ιωακειμ και η  

       μητέρα της Αννα. Το ότι ο Ιακωβος ήταν αδελφος του Ιησου υπο-

       στηριζει και ο Ιωαννης ο Χρυσοστομος, ο Βασιλειος ο Θεολογος

       και ο παπας της Ρωμης Κλημης και πολλοι αλλοι εκκλησιαστικοι

       συγγραφεις.

 

2.    Η «Παναγια» Μαρια έκανε και παιδια ‘η με τον Ζεβεδαιο ‘η με τον 

       Αλφαιο. Ειδαμε πιο πανω οτι ο Ιουδας ήταν αδελφος του Ιακωβου.

       Με το ονομα Ιακωβος υπηρχαν δυο μαθητες του Ιησου. Ενας ήταν

       ο υιος του Ζεβεδαιου (ιδε Ευαγγελιο κατά Λουκαν 6.14 και 6.15) και

       ο άλλος ήταν ο υιος του Αλφαιου (7). Ποιος όμως από τους δυο Ια-

       κωβους είναι ο Μικρος ; Ο υιος του Ζεβεδαιου ‘η ο υιος του Αλ-

      φαιου ;

       Ο ενας από τους δυο ήταν αδελφος του Ιησου.

       Στο κατά Ματθαιον Ευαγγελιο αναφερεται σαν αδελφος του Ιησου

       και ο Σιμων. Ποιος Σιμων όμως ; Αυτός που ο Ιησους μετωνομαζει

       Πετρο (Κατά Λουκαν, 6.14) ‘η ο καλουμενος Ζηλωτης ;

       Κατά Λουκαν (8) 6.14 αδελφος του Ιακωβου, υιου του Ζεβεδαιου, ή

       ηταν ο Ιωαννης και όχι ο Σιμων. Στο 6ο κεφαλαιο του ευαγγελιου του

       αποκαλει ο Λουκας Ζηλωτην όχι τον Σιμωνα-Πετρο, αλλά τον άλλο

       Σιμωνα, τον «Βαριωνα» (Κατά Ματθαιον (9), 16.17).

       Η «Παναγια» Μαρια έκανε συνεπώς παιδια και με τον Ζεβεδαιο (όχι

 

 

       τον Αλφαιο), τα οποία είναι ετεροθαλη αδελφια του Ιησου. Υιος

       όμως του Ζεβεδαιου ητα και ο Ιωαννης της Αποκαλυψης. Αρα και

       ο Ιωαννης ήταν αδελφος του Ιησου. Όμως κατά Μαρκον 6.3 αδελφος

       του Ιησου ήταν και ο Σιμων ο μετονομασθεις Πετρος. Ο Πετρος παλι

       κατά Λουκαν 6.14 ήταν αδελφος του Ανδρεα. Αρα και ο Ανδρεας,

       που ήταν αδελφος του Πετρου, ήταν επίσης αδελφος του Ιησου.

 

       Συμπερασματα

       --------------------

       Πεντε από τους μαθητες του Ιησου ήταν αδελφοι του.

       Ο Ιουδας-Θωμας (ο οποιος μάλιστα ήταν διδυμος αδελφος του), ο

       Ανδρεας και ο Πετρος, καθως επίσης και οι ετεροθαλεις αδελφοι του

       (από άλλο πατερα, τον Ζεβεδαιο) τον Ιακωβο και Ιωαννη.

 

        Γιατι οι μάγοι της απατης της καστας των ανδρων που φορουν

        μαυρες φουστες θελουν να διαφυλαξουν το δογμα της «αειπαρ-

        θενου» της Παναγιας, ψευδολογωντας ότι οι αδελφοι του Ιησου

        προερχονται από τον πρωτο γαμο του Ιωσηφ, δηλαδή από άλλη

        μητέρα, αφου τα παιδια της Μαριαμ και αδελφια του Ιησου ανα-

        φερονται από τους τρεις ευαγγελιστες, Ματθαιο, Μαρκο και

        Λουκα ;

       

         Γιατι οι μάγοι της απατης της καστας των ανδρων που φορουν

         μαυρες φουστες βρισκουν γελεια επιχειρηματα στην προσπα-

         θεια τους να απαντησουν στις επικρισεις που δεχονται για το

         ανθελληνικο μενος των ιουδα’ι’κων Γραφών ;

         Σε κάθε σχετικα μορφωμενο Ρωμιο είναι γνωστο ότι το ετος

         169 π.χ. ο Σελευκιδης επιγονος του Μεγαλου Αλεξανδρου βασι-

         λευς της εξελληνισμενης πολιτιστικως Συριας Αντιοχος Δ’ ο

         Επιφανης, μετά την κατακτηση της Αιγύπτου των Πτολεμαιων

         θα εισβαλη με τα στρατευματα του στην Ιερουσαλημ, νικωντας

         τους υπερασπιστες της Ισραηλιτες. Στοχος του η προσαρτηση

         του ηδη διαμελισμενου κρατιδιου των Εβραιων στην αυτοκρα-

         τορια του και ο πολιτιστικος εξελληνισμος των Εβραιων. Αρω-

          γος της προσπαθειας αυτής θα προστρεξη ένα μεγάλο κομματι

          του εβρα’ι’κου λαού.

 

         Γιατι σερνονται οι Ρωμιοι ακόμη και των οικογενειων της κρυ-

         πτοδυναστειας της πολιτικης σε προσκυνηματα την 15η  Αυγου-

         στου για να εγειρουν τον οικτο της «αειπαρθενου» Παναγιας ;

         Στα ΜΜΕ παρακολουθησαμεν φετος τους κ. υπερχριστιανους

 

 

         Παπανδρεου, Παγκαλον, Καρατσαφερη, Σαμαραν κ.α. να

         προσκυνουν τις ζωγραφισμενες σε ξυλο εικόνες της «αειπαρθε-

         νου» και ακουσαμεν τις ευχολογιες τους να βγαλη αυτή την πα-

         τριδα μας από την οικονομική κριση που την μαστιζει !!!

         ΟΠΟΙΑ ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ !!!

 

          Για τους γνησιους Έλληνες, ένα από τα κυριωτερα χαρακτηριστικά

          της φυλης μας είναι η υπηρηφανεια. Ο υπερηφανος επιδεικνυει τον

          εαυτο του, αλλά, για να το επιτυχη αυτό, δεν πρέπει να συρρικνω-

          νη το σωμα του, αλλά να υιοθετηση ένα ευτενες παραστημα και

          αναλογο βαδισμα. Ο υπερηφανος δεν φοβαται. Δεν γονατιζει.

          Δεν προσκυνα. Κατά τον Ξενοφωντα δεν είναι γνωρισμα των Ελ-

          ληνων το προσκυνημα ουτε θεων ουτε ανθρώπων, το προσκυνημα

          είναι ιδιον των Ρωμιων και των βαρβαρων. Δεν σερνεται ο Ελλη-

          νας για να εγειρει τον οικτο της «αειπαρθενου». Δεν επιζητει καν

          τον οικτο της «αειπαρθενου» για την σωτηρια του και της πατρι-

          δος του. Γνωριζει ότι μέσα στη φυση είναι και η ευτυχια και η συμ-

          φορα και τις καλοδεχεται και τις δυο. Ο υπερηφανος δεν σκυβει το

          κεφαλι του του μπροστα σε κανεναν, ουτε ακόμη και μπροστα στο

          «θεο» τον ιδιο.

          Οι Έλληνες γνωριζουν ότι η θρησκευτική πιστη, που σημαίνει

          ισχυρη πεποιθηση σε κατι παρά την απουσια αποδειξης, αποτελεί

          προδοσια της ανθρωπινης ευφυιας, υπονομευει την επιστημονικη

          γνωση και την καλλιεργεια της ηθικης. Είναι αδυνατον να σεβα-

          στουν μια ιδεολογια, την οποία η λογικη τους απορριπτει ως προ-

          ληψη, ποσω μαλλον όταν πρόκειται για επικινδυνη εβρα’ι’κη προ-

          ληψη. Ρωμιοι αντί να ειστε προθυμοι να περιορισεται την ελευ-

          θερια του λογου χαριν του υποκριτικου σεβασμου προς το πα-

          ρακρατος της ορθοδοξου χριστιανικης θεοκρατιας, θα επρεπε

          να περιορισεται τον σεβασμο προς την θεοκρατια αυτή χαριν

          του ελευθερου λογου. Αυτό επιτασσει η αναζητηση της αληθειας

          και της ελευθεριας. Πολιτισμος της ορθοδοξου Εκκλήσιας δεν

          υπηρξε και ουτε θα υπαρξη ποτέ !!!

 

3,  Όλα τα ανεκδοτα, οι παραδοξολογιες και τα κειμενα κωμωδιας της

          Ορθοδοξιας κρυβονται στο επισημο κειμενο του Επιβατηριου Λο-

          γου του «νεου Αλαριχου», που ως Μητροπολιτης Λειβαδειας κα-

          τεστρεψε το Αλσος των Μουσων Πιεριας, δηλαδή του νεου Αρχι-

          επισκοπου Αθηνων και Πασης Ελλαδος κ. Ιερωνυμου, && 28-36,

          16.2.2008. Ο τροπος αντίληψης της Ιστορίας από τον νέο Αρχιεπι-

          σκοπο Αθηνων και πασης Ελλαδος στο κειμενο του αν δεν υπηρε-

 

 

          τη μια ωμη και μακιαβελλικη σκοπιμοτητα, θα μπορούσε να εκλη-  

          φθη ως πρωτοτυπο παραλογιας αν όχι παρανο’ι’σης (10).

          Όπως και την 15.08.2010 στο μοναστηρι Σουμελα του Ποντου από

          τον προκαθημενου του αρχαιοτερου τουρκικου ιδρυματος Κων-

          σταντινουπολεως, ουτε μια λεξουλα και από τον προκαθημενο της

           αυκεφαλου εκκλησιας της Ελλαδος για τους Έλληνες αληθινους

           γεννητορες του Πολιτισμού, για την μεγαλη Κλασικη Ελληνικη

           Τεχνη. Για τους Δεισιδεμονες της Ορθοδοξιας όλα αυτά είναι

           ανυπαρκτα και παντελως αναξια λογου.

           Ο νεος Αλαριχος εγκαταλειπει την «ιερά» αναμιξη του στην πολι-

           τικη εξουσια της οικογενειακης κρυπτοδυναστειας, εισβαλλει δυ-

           ναμικα σ’ολους τους τομεις του Πολιτισμού, της Τεχνης και της

           επιστημης για συστρατευση αυτών στην θεοκρατια, διαγραφει

           ολοκληρο τον προχριστιανικο Πολιτισμο από την Ιστορια και

           «καπαρωνει» ως «εκκλησιαστικο» ότι πολιτισμικο υπαρχει και

           πιθανως να υπαρξη στην πατριδα μας.

           ΟΠΟΙΑ ΑΘΛΙΟΤΗΣ !!!

 

Ο παγκοσμιος Ελληνικος Πολιτισμος δεχεται σημερα μια από τις χειρο-

τερες προσβολες από τον νέο Αλαριχο από τότε που ελαμψε, φωτισε και

εξανθρωπισε την ανθρωποτητα. Αυτή η τελευταια υβρις από τον νέο

Αλαριχο, υπουλη και δολια, διαπραχθηκε στο κεντρο του κεντρου οπου

ανθισε, στο κεντρο της Αθηνας, λιγα μετρα μακρυτερα από την Ακροπο-

λη των Αθηνων, από το παγκόσμιο σύμβολο της ελευθερωτικης και εξα-

ληθευτικης περιοδου της Ιστορίας, της εποχης που η Επιστημη, η Φιλο-

σοφια, η Τεχνη και η Πολιτεια εκτοξευθηκαν ως μοντελλα ζωης, που ισχυουν ολοζωντανα σημερα παντου, οπού ευδοκιμει η ελευθερια και η

ελλογη και αδογματιστη αντίληψη της πραγματικοτητας.   

ΟΠΟΙΑ ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΑΛΑΡΙΧΟ !!!

 

 

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου.

Δ. Ν. Αδαμοπουλος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 

Βιβλιογραφια

 

  1. Φλαβιος Ιωσηπος. «Ιούδα’ι’κη Αρχαιολογια, βιβλ. 20, 200, 2-5»

 

  1. Ωριγενης. «Κατά Κελσου, βιβλ. 1, 47, 14-17»

 

  1. Οι πραξεις του Ιωαννου (12-44)

 

  1. Το κατά Μαρκον Ευαγγελιο (6,3)

 

  1. Αποστολος Παυλος

 

  1. Ευσεβιος. «Εκκλησιαστικη Ιστορια, βιβλ. 2, 23, 4»

 

  1. Ευσεβιος»Εκκλησιαστικη Ιστορια, βιβλι.1, 13, 11, 3»

 

  1. Το κατά Λουκαν Ευαγγελιο (6, 14)

 

  1. το κατά Ματθαιον Ευαγγελιο (16, 17)

ΈναρξηΠροηγούμενο1234567ΕπόμενοΤέλος