logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί μια Βιομηχανία που αντί για κουκλάκια να παράγει... «αγίους»; Και όμως υπάρχει!!! Λέγετε «ορθόδοξη» Βιομηχανία. Η εντολή Του Θεού είναι να γινόμαστε Άγιοι. Η Ορθόδοξη εκκλησία αντέστρεψε αυτόν τον όρο του «γίνεσθε», και το αποτέλεσμα είναι να παράγει η ίδια άγιους όταν θέλει και όποιον θέλει, ανάλογα με τις ανάγκες της (!!!).

Το παράδοξο είναι ότι αυτή η ενέργεια, όχι μόνο τυφλώνει τον άνθρωπο, αλλά και κλέβει την δόξα από τον Θεό αφού την δίνει στους εγκεκριμένους από την ορθοδοξία «αγίους».

Με ποια όμως κριτήρια κατασκευάζονται αυτοί οι «άγιοι»;

Πρώτη προϋπόθεση είναι να περάσει ένας αιώνας από τον θάνατο τους. Έτσι δεν θα υπάρχει κάποιος ζωντανός που να μαρτυρεί το παρελθόν του εν λόγω «αγίου». Φυσικά σήμερα έπαψαν οι ... σύγχρονοι «άγιοι» διότι υπάρχουν τα ΜΜΕ (μέσα μαζικής ενημέρωσης) που καταγράφουν κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα.

Δεύτερον εάν ο νεκρός δεν λιώνει στον τάφο του, η ορθοδοξία το θεωρεί ... θαύμα (!) και τον ανακηρύττει «άγιο», άσχετα το παρελθόν του και την αμαρτωλή ζωή του. Τις μεσιτείες του επικαλείται και την σωτηρία του αμαρτωλού εμπιστεύεται σ΄ αυτόν.

Άλλο πάλι κριτήριο είναι, για να σκεπάσει κάποιο έγκλημα ή σκάνδαλο του παρελθόντος, φτιάχνει «άγιο» τον εν λόγω εγκληματία – εάν υπηρέτησε τα συμφέροντα τους – και έτσι ο αμαθής λαός τον προσκυνάει και προσφέρει στο όνομά του. Δεν είναι παράξενο λοιπόν, που κάθε μέρα του χρόνου γιορτάζουν και κάποιον άγιο. Φυσικά δεν μπορούμε να αποκλείσουμε και τους αληθινά ΑΓΙΟΥΣ που στο πέρασμά τους δόξασαν Τον Θεό και μαρτύρησαν γι΄ Αυτόν. Η Καινή Διαθήκη έχει πολλούς τέτοιους μάρτυρες της πίστεως να μας συστήσει. Όμως, τι ειρωνεία, αυτοί «δεν μπορούν» να κάνουν θαύματα, δεν μπορούν να σώσουν, δεν δοξάζονται διότι είναι γραμμένοι μέσα στην Καινή Διαθήκη, ενώ μόνο οι μουσαντένιοι «άγιοι» της ορθοδοξίας έχουν αυτά τα «χαρίσματα».

Η φαντασία των καλόγερων, ως απόστολοι του πνευματικού σκότους, τύφλωσε την διάνοια των ανθρώπων και με τους «ειδικούς ιερείς» που εφεύρανε οδηγούν τον αμαθή λαό στο σκοτάδι και την αβεβαιότητα.

Η Καθολική εκκλησία είχε το θάρρος να διαγράψει από το εορτολόγιο της τον «άγιο» Γεώργιο διότι, όπως αποδείχθηκε, υπήρξε μεν ως άνθρωπος, όμως δεν ήταν και τόσο «άγιος». Και μαζί μ΄ αυτόν άλλους σαράντα «άγιους» αφαίρεσε από το καλενδάριο της. Έκπληκτοι οι καθολικοί πιστοί είδαν από τηλεοράσεως έναν Ιρλανδό ιερέα της Μασαχουσέτης να σύρει έξω από τον Ναό ένα άγαλμα της «αγίας» Φιλομένης και να το πετάει στα σκουπίδια ... μουσαντένια κι΄ αυτή.

Η «αγία» Βερονίκη (αριστερά) εορτάζεται και... σώζει (;;;!!!) και όμως ήταν και αυτή κατασκεύασμα των παπάδων. Ο Αδαμάντιος Κοραής γράφει: «Εφερεν άλλος μανδήλιον απο την Ιερουσαλήμ τυπωμένον με του Χριστού το πρόσωπον, η βαρβαρότης το επίστεψε και με βάρβαρον όνομα το ονόμασε VERONICA (ήγουν VERA ICON, αληθής εικών) και εκ του ονόματος έπλασε παρα το μανδύλιον την «αγίαν» Βερονίκη (SAINTE VERONICA) διπλασιάζουσα τοιουτοτρόπως τα κέρδη των ιερωμένων. Ώ! πόσος θυσαυρός ιερατικής εμπορίας» (Επιστολή Τριών Επισκόπων).

Η Ορθοδοξία καυχιέται για τον «Μέγα πατέρα της» τον Κύριλλο Αλεξανδρείας. Τον εορτάζει και τις μεσιτείες του επικαλείται, όμως οι ιστορικοί δεν σιωπούν για το ΤΕΡΑΣ αυτό, όπως τον αποκαλούν. Αυτός ήταν ο ηθικός αυτουργός στην δολοφονία της Φιλοσόφου ΥΠΑΤΙΑΣ που την χαρακτήρισε μάγισσα, διότι σαν καθηγήτρια μαθηματικών που ήταν, ασχολούνταν με αριθμούς. Τυφλωμένος από μίσος, τόσο αυτός όσο και η ακολουθία του, αφού γύμνωσαν την Υπατία, με όστρακα ξέσκισαν τις σάρκες της και την έκαψαν τον Μάρτιο του 414 μ.χ. Η ορθόδοξη εκκλησία όμως ακόμα τον έχει «άγιο» της γι΄ αυτό το κατόρθωμα του, όπως και τόσους άλλους.

Για να καλυφθεί όμως αυτό το φοβερό έγκλημα, οι παπάδες «στις 25 Νοεμβρίου το 1897, εορτήν της αγίας Αικατερίνης, εόρτασαν την Υπατία εις Δενισλή της Μ. Ασίας και συμφώνησαν τότε να της αλλάξουν το όνομα το οποίον αναστάτωσε τους Χριστιανούς με το νέο που τις έδωσαν ... ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ !!! (Βιογραφία Φιλοσόφου Υπατίας – Β. Μυρσιλίδης).

Φρίττει ο λογικός άνθρωπος με το στείρο πνεύμα των «ειδικών ιερέων». Όταν προέκυψε πρόβλημα «αγίου» για την ΕΛ.ΑΣ (Ελληνική Αστυνομία), αφού όλοι είχαν τον «άγιο» τους, τότε τα στείρα πνεύματα εφεύρανε τον «άγιο» Αρτέμιο τον Ενωτικό, και επίσημα στις 4 Φεβρουαρίου 1987, με το υπ΄ αριθμόν 9002/ 1/ 1/ 30-1-1987 έγγραφο, καθιερώθηκε προστάτης της ΕΛ.ΑΣ. Δηλαδή «άγιο» εδώ και... τώρα!

(Ο "άγιος" Αρτέμιος - (Φώτο αριστερά) -καθιερώθηκε το έτος 1987 προστάτης της ΕΛ.ΑΣ. Τυφλωμένος στο δεξί του μάτι, καθοδηγεί την Ελληνική Αστυνομία να... "βλέπει" το έγκλημα. Πριν την καθιέρωση του, ποιός προστάτευε την ΕΛ.ΑΣ;)

Που είναι το χέρι Του Θεού; Πώς καθιερώνει «αγίους» η ορθόδοξη εκκλησία και με πια κριτήρια; Μόνη της αποφασίζει και μόνη της ενεργεί. Τον Θεό τον έκλεισαν έξω. Είναι στ΄ αλήθεια Άγιοι αυτοί, ή μήπως όργανα του διαβόλου για να τυφλώνουν τον άνθρωπο; Μάλλον το δεύτερο! Από Ορθόδοξη πέννα γράφτηκε ακόμη μια αλήθεια στο «ΒΗΜΑ» 26-9-1962. «Πολλαπλή θρησκευτική άγνοια και αμάθεια επικρατεί στην Ελλάδα» (Α. Αλιβιζάτος).

Όμως δεν σταματάει μόνο εδώ η «ορθόδοξη βιομηχανία». Πάντα εφευρίσκει και κάτι νέο. Στο «Άγιον Όρος» οι καλόγεροι έχουν την καθαριότητα... εχθρό τους, και την βρώμα... φίλη τους. Έτσι ως «απόστολοι του πνευματικού σκότους» έχουν την ρυπαρότητα σαν αγιαστικό στοιχείο και την ονομάζουν...«αγία λύγδα» (Βασίλειον Ιεράτευμα – Στυλ. Χαραλαμπάκη, σελίδα 150).

Γιώργος Οικονομίδης