logo

fb youtube rss

Σύνδεση

 

 

Προηγείται το άρθρο: Σάρρα: η νύφη της συμφοράς !!!
SARRA K ABRAAM

Η Σάρρα σε αποστολή μοιχείας.

Ο Αβρααμισμός και... Το κόλπο της "αδελφής"
Του Μ. Καλόπουλου

 Όλες αυτές οι εικόνες της παράξενα μονόπλευρης ηθικής, μας προσπερνούν χωρίς, κανένα απολύτως διορθωτικό σχόλιο απ’ την καθ’ όλα ομιλητική Χαλδαϊκή θεότητα. Άλλωστε, τι να πρωτοπεί, αφού καθώς σπουδάζουμε προσεκτικά το ιστορικό προφίλ του Αβραάμ, οι παραδοξότητες σταθερά πληθαίνουν! Καθώς τον πλησιάζουμε περισσότερο, έχουμε την αίσθηση, ότι το ιστορικό περίγραμμα του προφήτη κυριολεκτικά φλέγεται από παραδοξότητες χωρίς τέλος.

Στο 20ο κεφάλαιο και απ’ το πρώτο κιόλας εδάφιο, μας περιμένει καινούργια έκπληξη: «Και αναχώρησε από εκεί ο Αβραάμ προς τα νότια της Χαναάν και κατώκησεν ως ξένος στα Γέραρα και είπεν ο Αβραάμ περί Σάρρας της γυναικός αυτού, αδελφή μου είναι»! Γέν.20.1-2.

Η αναπάντεχη αυτή επανάληψη, δεν αφήνει ούτε και στον πιο καλοπροαίρετο σκεπτικιστή περιθώρια αγαθών ερμηνειών! Η ιστορία της αδελφής-νυμφοπαγίδας, επαναλαμβάνεται!  Γιατί άραγε;

Τι σπρώχνει τον Αβραάμ ξανά στην ίδια αυτή αταίριαστη πράξη;

Δεν είδε μήπως με τα ίδια τα μάτια του την καταστροφή των "ανήθικων" Σοδόμων; Δεν φοβάται τον ίδιο αυτό θεό των αυστηρών ηθικών αρχών, έστω τώρα που γνωρίζει, ότι η συγκεκριμένη ανηθικότητα ξεσηκώνει πύρινη την οργή του κατά των θυμάτων της συγκεκριμένης πλεκτάνης; Γιατί λοιπόν ο Αβραάμ οδηγείται σ’ αυτήν την ανεξήγητη επανάληψη και μάλιστα, χωρίς να συντρέχει οποιαδήποτε αφορμή πείνας αυτή τη φορά;!

Όταν πηγαίνεις σε μια ξένη πόλη και λες για την όμορφη γυναίκα που σε συνοδεύει: «αδελφή μου είναι», Γέν.20.1-2 και αυτή επιβεβαιώνει: «αληθώς αδελφός μου είναι», Γέν.20.5,13, τότε το πιθανότερο που μπορεί να σου συμβεί στην πόλη αυτή, είναι κάποια στιγμή να σου ζητήσουν την όμορφη αδελφή (γυναίκα) σου... σε γάμο! Αλλά, ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της δεύτερης αυτής δόλιας αδελφοποίησης της Σάρρας, για να δούμε ποιες πολύτιμες λεπτομέρειες μπορούμε να απομονώσουμε ακόμα, απ’ τις δόλιες παγίδες που στήνει ο Αβραάμ!

Στην πόλη των Γεράρων λοιπόν, από μια περίεργη επανάληψη συμπτώσεων, την Σάρρα ζήτησε σε γάμο, (από τον άντρα της!), ξανά, όχι οποιοσδήποτε, αλλά ο πλουσιότερος άνθρωπος της πόλης, ο ίδιος ο βασιλιάς! «Απέστειλε δε ο Αβιμέλεχ ο βασιλεύς των Γεράρων και έλαβε την Σάρρα». Γέν.20.2.

Η αφήγηση ευθύς εξαρχής, αποδέχεται εντελώς ουδέτερα το συμβάν! Πουθενά δεν γράφει η Βίβλος κάτι, για βίαιη αρπαγή της Σάρρας ή για δυσαρέσκεια, ιερή αγανάκτηση, πικρία ή έκπληξη του συζύγου-αδελφού και "παθόντα" Αβραάμ. Ο Αβραάμ, όχι μόνο δεν έφερε οποιαδήποτε αντίσταση, αλλά είναι προφανές (απ’ όσο διαφωτιστικά μας παραθέτει το κείμενο), ότι συνέβαλε τα δέοντα στην κερδοφόρο συναλλαγή, αφού κατά την αποχώρηση της νύφης-αδελφής του για το παλάτι, έλαβε και απ’ αυτόν τον βασιλιά τα ανάλογα πλούσια βασιλικά δώρα, χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Ξανά γάμους και βασιλικά δώρα, ξανά χαράς ανταλλάγματα στον "αδελφό" της γλυκιάς νύφης Σάρρας! Τι μπορεί να συμβαίνει αλήθεια;

Βέβαια, θα πρέπει εδώ να επισημάνουμε, ότι κάποιοι κατοπινοί αντιγραφείς, για να θολώσουν λίγο την εξόφθαλμα αλγεινή εικόνα των απανωτών ερωτικών περιπετειών της Σάρρας, άλλαξαν την φυσιολογική χρονική σειρά των εξιστορούμενων περιστατικών, αφού ανάμεσα στις δυο ερωτικές περιπέτειες της Σάρρας (με τους Φαραώ και Αβιμέλεχ) εντελώς αδέξια παρεμβάλλεται το περιστατικό της θεραπείας της γονιμότητας των υπέργηρων πια, Σάρρας-Αβραάμ!

Μπορούμε όμως πολύ ευκολία να διακρίνουμε, ότι με την εσκεμμένη αυτή αφηγηματική ανακολουθία, κάποιοι προσπάθησαν να αποδυναμώσουν (λόγω ηλικίας) τις ερωτικές δυνατότητες της Σάρρας. Μια και αν δεχθούμε αυτή την βιβλική αφηγηματική σειρά, τότε η Βίβλος αποδεικνύεται ένα αφηγηματικό κουβάρι, ανάξιο οποιασδήποτε "θεοπνευστίας", αφού πρώτα παρουσιάζει την Σάρρα ενενήντα ετών, υπέργηρη στείρα, (Γέν.17.17) να παραδέχεται ότι: «έπαψαν να γίνονται εις αυτήν τα γυναικεία» (Γέν.18.11) και λόγω γήρατος, δεν μπορεί πια να αισθανθεί «ηδονή», (Γέν.18.12), γελάει μάλιστα στο ενδεχόμενο της θεραπείας της, (Γέν.18.13) και μετά απ’ όλα αυτά... να εμπνέει έρωτα στον χορτάτο από ηδονές Φιλισταίο βασιλιά των Γεράρων Αβιμέλεχ! (Γέν.20.2). Προφανώς λοιπόν αυτή η ανακολουθία είναι σκόπιμη.

Επαναλαμβάνουμε λοιπόν, ότι ούτε πείνα αλλά ούτε κανένας άλλος εμφανής λόγος υποχρέωσε τον Αβραάμ, αυτή τη φορά, να πάει να παροικήσει στους Γεράρους και να πει: «περί Σάρρας της γυναικός αυτού, Αδελφή μου είναι». Η δεύτερη όμως αυτή περίπτωση, είναι φορτωμένη με σημαντικές λεπτομέρειες, που ως ένα βαθμό, αποκαλύπτουν το κρυμμένο σκεπτικό της εσκεμμένης επίσκεψης του Αβραάμ στην πόλη αυτή!   

Εκεί λοιπόν στους Γεράρους της Φιλισταίας, έχουμε την επανάληψη της γνωστής απ’ την Αίγυπτο ιστορίας με το "κόλπο της αδελφής" και φυσικά με την ίδια κατάληξη των κερδοφόρων πληγών στον ερωτοχτυπημένο βασιλιά! Έτσι, η ίδια η αφήγηση μας αναγκάζει να εμβαθύνουμε στους προβληματισμούς μας.

Πράγματι, η περίπτωση πατάει με ακρίβεια συνταγής, στα ίδια ακριβώς πατήματα! Συγκεκριμένα, οι πληγές εμφανίζονται μόνο αφού η Σάρρα είναι ήδη μέσα στο παλάτι του Αβιμέλεχ: «ήλθε δε ο θεός κατ’ όναρ την νύκτα προς τον Αβιμέλεχ και είπε προς αυτόν, ιδού εσύ αποθνήσκεις εξ αιτίας της γυναικός την οποίαν έλαβες, διότι είναι ήδη νυμφευμένη με άνδρα (!) ο δε Αβιμέλεχ δεν είχε πλησιάσει εις αυτήν». Γέν.20.3-4. Το περίεργο είναι ότι ο Αβιμέλεχ, νυχτιάτικα και στον ύπνο του, (κατ’ όναρ!), στήνει ολόκληρη συζήτηση με το νυχτερινό επισκέπτη και υπερασπίζεται τον εαυτό του με τρόπο, που δε θυμίζει καθόλου όνειρο, γιατί τα επιχειρήματά του είναι τελείως "ξύπνια"!

Υπερασπίζεται μάλιστα θαυμάσια τον εαυτό του, λέγοντας: ότι είμαι οπωσδήποτε αθώος αφού ο Αβραάμ ο ίδιος μου είπε: «αδελφή μου είναι» και η Σάρρα το επιβεβαίωσε, ναι: «αδελφός μου είναι... (γιατί λοιπόν) θέλεις να φονεύσεις ολόκληρο το έθνος[1] μου και εμένα δίκαιο άνθρωπο;». Γέν.20.4. Δικαιολογημένα λοιπόν ο ταλαιπωρημένος από ανεξήγητες βαριές πληγές βασιλιάς ρωτάει, γιατί πεθαίνω εγώ, που είμαι το αθώο θύμα εξαπάτησης;! Σημειώστε δε την έκφραση "και το έθνος μου" και θα καταλάβετε ότι αυτή την φορά, οι πληγές είναι πληθυσμιακά πιο εκτεταμένες!

Ο "Κύριος" όμως και "θεός" του Αβραάμ, δεν φαίνεται να πολυνοιάζεται για το τι είπαν, ή δεν είπαν, οι προστατευόμενοί του Σάρρα και Αβραάμ, ούτε πόσο καλές είναι ή δεν είναι οι δικαιολογίες του θύματος... και για να τελειώνει η έντονη και η "ξύπνια" συζήτηση στο ατελείωτο αυτό απολογητικό "όνειρο" του Αβιμέλεχ... ο νυχτερινός "θεϊκός" επισκέπτης, (προφανώς κάποιος απεσταλμένος) κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις και θέτει τους όρους της σωτηρίας του ταλαίπωρου βασιλιά: «ο άνθρωπος (ο Αβραάμ) είναι προφήτης. Αν θες να ζήσεις, πρέπει να προσευχηθεί για σένα και γνώριζε ότι, εάν δεν επιστρέψεις αυτήν (την Σάρρα) εξάπαντος θέλεις αποθάνει, συ και πάντα όσα έχεις». Γέν.20.7.

 Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Αβιμέλεχ, το πρωί το συζητάει μ’ όλο τον πολυπληθή του οίκο, στους οποίους όπως αποκαλύπτει σταδιακά η αφήγηση, έχει ήδη πέσει «σφοδρός φόβος», Γέν.20.8, γιατί όλους πια τους έχουν ζώσει πληγές και τους απειλεί θανατικό!

Ο Αβιμέλεχ ο βασιλιάς, που δεν του τύχαιναν κάθε μέρα τέτοια ανεξήγητα ανοίγματα, δεν μπορεί να βγάλει άκρη, έτσι καλεί ξανά επειγόντως τον Αβραάμ για πρόσθετες εξηγή­σεις, με την ελπίδα ότι οι νυχτερινές απειλές μπορούν να αποδειχθούν παρεξήγηση. Διότι δικαιολογημένα αναρωτιέται ο δυστυχής... μα πώς είναι δυνατόν η Σάρρα να είναι γυναίκα του Αβραάμ, να την αποκαλεί αδελφή του και ταυτόχρονα αυτός, ο αδελφός και σύζυγος της, να είναι ο αθώος;

Ο Αβιμέλεχ ξεσπά σε αγανακτισμένες ερωτήσεις: «Τι μας έκανες; Σε τι σε έβλαψα, ώστε έφερες σε μένα και στο βασίλειό μου τόσο μεγάλη αμαρτία; Αυτό το πράγμα που μου έκανες, δεν έπρεπε να γίνει. Που απέβλεπες όταν έκανες αυτό το πράγμα;». Γέν.20.9.

 Ρωτάει λοιπόν ο Βασιλιάς σαστισμένος τον Αβραάμ. Τι σου ’ρθε άνθρωπε μου και έκανες κάτι τόσο άτιμο; Και να το μυστικό της υπόθεσης. Το καταθέτει μάλλον μ’ ένα κρυφό γελάκι ο "αθώος" κατά τα άλλα Αβραάμ, λέγοντας: «Και όμως αληθώς αδελφή μου είναι (!) θυγάτηρ του πατρός μου αλλ’ ουχί θυγάτηρ της μητρός μου και έγινε γυνή μου». Γέν.20.12. Κόκαλο ο βασιλιάς Αβιμέλεχ, που νόμισε ότι ο γρίφος δε λύνεται με τίποτα. Τώρα αντιλαμβάνεται ότι δεν ήξερε τίποτε για τους τόσο λεπτούς διαχωρισμούς της χαλδαιικής συγγένειας!

Τώρα, αν τα είπε έτσι ακριβώς και στην άλλη περίπτωση του Φαραώ και μπέρδεψε επιτυχώς ολόκληρο Φαραώ, γιατί να μπορέσει να τα ξεμπερ­δέψει ο μικρούλης βασιλιάς των Φιλισταίων; Μήπως όμως μπορείτε να τα ξεμπερδέψετε εσείς σήμερα; Για δοκιμάστε, θα βγάλετε πολύ ωραία συμπεράσματα. Εγώ πάντως θα σας διευκολύνω λίγο, παραθέτοντας τα αμέσως επόμενα λόγια του Αβραάμ, που όλως παραδόξως μας δείχνουν ότι η "γυναικάδελφη" Σάρρα, είχε μέχρι τώρα τηρήσει μια συγκεκριμένη συμφωνία, προσέξτε την: «όταν ο θεός με έκανε να φύγω μακριά από το πατρικό μου, είπα στην Σάρρα. Αυτή τη χάρη θέλω να μου κάνεις, σε κάθε τόπου που θα πηγαίνουμε, θα λες για μένα, αυτός είναι αδελφός μου». Γέν.20.13.

Είμαστε υποχρεωμένοι να υπογραμμίσουμε το γεγονός, ότι τουλάχιστον όπως το ίδιο το κείμενο τον παρουσιάζει, ο Αβραάμ ήταν για πολύ καιρό, ένας περιφερόμενος νομάς ποιμένας, ή αν θέλετε ένας μετανάστης σε αδιάκοπες μετακινήσεις. Ακόμα και το όνομα Εβραίος ή "περάτης" (Γέν.14.13) που όπως είδαμε του πρωτοέδωσαν, οι Χαναναίοι, αυτό ακριβώς σημαίνει, πάροικος και περα­στικός.

Έχοντας κάνει λοιπόν αυτή τη συγκεκριμένη συμφωνία, δεν είναι καθόλου δύσκολο να υποθέσουμε, ότι ο Αβραάμ... συμπεθέρευε, «σε κάθε τόπου που πήγαινε», διότι, τηρουμένων των υποσχέσεων, η Σάρρα ευπειθώς έλεγε για τον άνδρα της... αυτός είναι αδελφός μου!

Και η ερώτηση: Πέστε μου λοιπόν, τι λείπει απ’ την παραπάνω διευκρίνηση του Αβραάμ, ώστε να θεωρηθεί, ευθεία ομολογία, για το τι πραγματικά κάνουν η Σάρρα και ο Αβραάμ "εις πάντα τόπον όπου εάν υπάγουν";

 Προσπαθώντας να καταπιούμε τα αποκαλυπτικά δεδομένα αυτού του Αβρα­αμι­κού γρίφου, ελέγχουμε ως πιθανή ακόμα και την μοναδική θεολογική δικαιολογία μιας τέτοιας συμπεριφοράς, που θέλει την αβρααμική θεότητα, να μην έχει ακόμα επί των ημερών του Αβραάμ διαμορφώσει στις λεπτομέρειές της, την ηθική εκείνη που με τρανταχτή φωνή και σχετική σαφήνεια, θα δώσει λίγο αργότερα στον άλλο Χαλδαίο γίγαντα το Μωυσή! Η θεολογική όμως αυτή εξήγηση, παραείναι ανεπαρκής, αφού δεν εξηγεί καθόλου την παράξενη, και επαναλαμβανόμενη, ολόθερμη θεϊκή συμπαιγνία, στον πανούργο τρόπο πλουτισμού του δαιμόνιου προφήτη.

 Πραγματικά θα μπορούσαμε να δεχθούμε κάθε θεολογική ερμηνεία, όπως ερωτική συναλλαγή λόγω φόβου για την ζωή του, αν ο προφήτης δεν έβγαινε συνεχώς και με το παραπάνω... υλικά κερδισμένος! Κάθε καλή πρόθεση ερμηνείας όμως εξανεμίζεται, όταν βλέπουμε ότι τίποτ’ απ’ όλα αυτά δεν γίνεται χωρίς σημαντικά υλικά ανταλλάγματα!

Η βιβλική όμως αφήγηση είναι ξεκάθαρη. Η ώρα της πληρωμής ήρθε! Κάθε φορά που "το κόλπο της αδελφής" χτυπά ανελέητα τα απονήρευτα θύματά του, ο Αβραάμ βγαίνει κερδισμένος: «Και έλαβε ο Αβιμέλεχ πρόβατα και βόας και δούλους και δούλας και έδωκε εις τον Αβραάμ. Και προς την Σάρραν είπεν: ιδού έδωκα χίλια (Ο΄ δίδραχμα) αργύρια[2] προς τον αδελφό σου». Γέν.20.14-16. Μπερ­δεύτηκε ο άνθρωπος και αποκαλεί κι αυτός τον σύζυγο της Αβραάμ, αδελφό της!

Όπως καταλαβαίνετε, τα περίεργα αυτά και ανεξήγητα της Βίβλου, δεν μπορούν να μείνουν αιώνια στην σκοτεινή γωνία της θεολογικής τους συγκάλυψης. Πρέπει, κάποτε, οπωσδήποτε να προσπα­θήσουμε να καταλάβουμε, τι στο καλό κάνει επιτέλους αυτός ο... ανεκδιήγητος Αβραάμ.

Μπορούμε όμως πράγματι να υποθέσουμε τι ακριβώς γίνεται;
Η αφήγηση είναι αινιγματική. Βλέπουμε έναν εξαπα­τη­μένο βασιλιά, που ενώ απειλείται άμεσα η ζωή του, να γεμίζει δώρα τον υπεύθυνο των δεινών του, και να υποτάσσεται στις συνέπειες ενός Χαλδαϊκού γρίφου. Γιατί; Tι συγκρατεί το βασιλιά απ’ το να φερθεί εξουσιαστικά και όπως αξίζει στον αδίστακτο δολοπλόκο που έχει μπροστά του; Για την ώρα όμως, ας δούμε το καταπληκτικό τέλος της Ιστορίας. «Προσευχήθη δε ο Αβραάμ προς τον Θεόν και θεράπευσε ο θεός τον Αβιμέλεχ και την γυναίκα αυτού και τάς θεραπαίνας αυτού και τεκνοποίησαν. Διότι ο Κύριος είχε κλείσει διόλου (εντελώς) πάσαν μήτραν εν τη οικία του Αβιμέλεχ εξ αιτίας Σάρρας της γυναικός του Αβραάμ». Γέν.20.17. (Στο τι μπορεί να σημαίνει το: "έκλεισε πάσαν μήτραν" θα επανέλθουμε αργότερα).

 Τώρα μάλιστα, καταλάβαμε. Ο "θεός" πληγώνει... και ο προφήτης του θεραπεύει! Ή όχι; Νομίζω λοιπόν, ότι πρέπει να σοβαρευτούμε. Η περίπτωση αυτού του ανθρώπου, δε φαίνεται να υπακούει στους νόμους καμιάς αγαθής θρη­σκευτικής (ή μυθολογικής) ερμηνείας. Είναι ολοφάνερο, ότι ο Αβραάμ, σκέφτεται και κάνει πράγματα, που ξεφεύγουν εντελώς απ’ τα συνηθισμένα.

Πράγματι, αν ήθελε να ανασυνθέσει κανείς το πορτραίτο του γενάρχη Αβραάμ, είναι αδύνατο να αγνοήσει όλες αυτές τις λεπτομέρειες και να μη ρωτήσει, όχι μόνο ποιές είναι επιτέλους οι περίεργες αρετές που τον καθιστούν τον εκλεκτότερο του βιβλικού "Κυρίου", αλλά και επιτέλους, τι ακριβώς κάνει χάριν πλουτισμού ο Αβραάμ;

Όσο και να ψάξει κανείς εκτός απ’ την υπερδιάσημη "θυσία" του γιου του Ισαάκ, την οποία θα σχολιάσουμε παρακάτω, δε θα βρει τίποτα που να δικαιολογεί την ισόβια και ολόθερμη θεϊκή εύνοια που τόσο κραυγαλέα εισπράττει ο Αβραάμ... σε ότι κι αν κάνει!

Είναι καιρός λοιπόν να θέσουμε το θέμα διαφορετικά, πιο τολμηρά και να ρωτήσουμε: Μήπως δεν προωθεί ο θεός τον Αβραάμ, αλλά ο Αβραάμ προβάλλει, προωθεί και καταφέρνει να επιβάλλει έναν ιδεατό τιμωρό θεό, που όμως είναι πράγματι σε θέση να χτυπήσει με «πληγές μεγάλες», οποιονδήποτε, που έστω και εξαπατημένος θα "πειράξει" τον προφήτη;

Μια γρήγορη προσεκτικότερη αναδρομή, στη δράση του προφήτη απ’ τη Χαλδαία, με κριτικότερη αυτή τη φορά διάθεση, όχι μόνο μας δίνει πρόσθετες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, αλλά αφαιρώντας μας και κάθε διάθεση ελαφρότητας, μας εισάγει σταδιακά σ’ έναν παράξενο κόσμο σκοτεινών σκέψεων και δυνάμεων, ανάμεσά στις οποίες ο Αβραάμ, φαίνεται να κινείται με αξιοθαύμαστη άνεση!

 Μ. Καλόπουλος

...................................
Η γνώση είναι... η καλύτερη εκδίκηση!
KALOPOULOS_TA_BIBLIA2

Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Ξεναγηθείτε με διασκεδαστικό και σαφή τρόπο, στα πλέον απίστευτα μυστήρια της θεολογικής μαγείας, και ανακαλύψτε την γέννηση της σημερινής αθλιότητας, στα χέρια εκείνων... που λατρεύτηκαν σαν άνθρωποι του θεού!

Γνώμη αναγνώστου: «Μια απολαυστική ξενάγηση στα στημένα "θαύματα" των μεγάλων προφητών της Βίβλου, που  θα σας ενθουσιάσει με την απομυθοποιητική της σαφήνεια. Μια πρωτότυπη μελέτη που θα αποτελέσει σταθμό στις αναζητήσεις σας». A.M.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:


[1] Η σύντομη αναφορά στο απειλούμενο "έθνος" του Αβιμέλεχ, το λιγότερο που μπορεί να σημαίνει είναι, ότι υπήρξαν απειλές πληγών και τιμωρίας για ολόκληρη την πόλη. Το πως θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, θα το αντιληφθούμε με την προοδευτική κατανόηση των πατριαρχικών όπλων!

[2] Τα περί "διδράχμων" (αν δεν είναι μεταγενέστερη προσθήκη) αποδεικνύουν την αρχαιότατη χρήση του ελληνικού αυτού νομίσματος, αλλά και την απόλυτη ελληνικότητα του Βασιλείου των Γεράρων! Η τεραστία αξία των χιλίων δίδραχμων, μόνο συγκριτικά είναι δυνατόν να προσδιοριστεί. Γνωρίζουμε ότι λίγο αργότερα, με τετρακόσια ασημένια δίδραχμα (Γέν.23.15) ο Αβραάμ αγόρασε έναν αξιόλογο αγρό, για την ταφή της Σάρρας. Επειδή όμως τις βαριές πληγές του κανείς δεν τις εξαγοράζει με φτηνό ασήμι αλλά μόνο με ατόφιο χρυσάφι... συμπεραίνουμε ότι αυτά ήταν χίλια μεγάλα χρυσά δίδραχμα νομίσματα!     
Ένας άλλος τρόπος να προσδιορίσουμε την αξία των 1000 δίδραχμων είναι να θυμηθούμε πως το δίδραχμο είχε 20 οβολούς (Etymologicum Gudianum: Εν τω Λεβιτικώ δίδραχμον είκοσι οβολοί)  Και αν δηχθούμε και την δήλωση ότι πολύ αργότερα το μεροκάματο ήταν ένας οβολός (Φώτιος Λεξικογράφος (029) alpha 393.5) τότε 1.000Χ20=20.000 οβολούς. Άρα μονό η Σαρρή έλαβε αποζημίωση όση με 20.000 μεροκάματα ή περίπου 55 χρονών μισθούς!


Για τον Αβραάμ βλέπε επίσης τα υπόλοιπο σχετικά άρθρα

Σάρρα: η νύφη της συμφοράς !!!
Ο Αβρααμισμός και... Το κόλπο της "αδελφής"
Αβραάμ, δηλητήρια, και ζωντανο-ταφές στην Ουρ της Χαλδαίας !!!(foto)
ΑΒΡΑΑΜ: Ο ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
Ιουδαιο-Χριστιανο-Ισλαμός... ή αλλιώς ΑΒΡΑΑΜΙΣΜΟΣ (foto)
Αβραάμ και ο προφητικός διαμελισμός των εθνών! (video)
Η μαγεία του εθνο-διαμελιστή Αβραάμ!
Ένας απαράδεκτος αβραμικός "θεός"
Φρόυντ, Οιδίποδας και Αβραάμ.

Πότε περίπου έζησε ο Αβραάμ; Οι μαθηματικές και γενεαλογικές αρλούμπες της Βίβλου!
Περίληψη του βιβλίου "ΑΒΡΑΑΜ Ο ΜΑΓΟΣ"




Λέξεις αναζήτησης: Καλοπουλος Μιχαλης Kalopoulos Michael Παλαια Διαθηκη καινη διαθηκη Αγια γραφη Αβρααμ Χαλδαια θαυματα δηλητηρια πιστη θεος θρησκεια αγιο φως ιρατειο χριστιανισμος αγαπη βιβλος αγιοι αγιος δικαιοι δικαιος προφητες πνευμα αγια εικονες λατρεια ιερεις παπαδες ιερατειο εκκλησια ναος αγιοσυνη μοναστηρια μονες σκητη νηστεια προσευχη αγιασμος