logo

fb youtube rss

Σύνδεση



Ο Αναγνώστης "ΠΑΝ" γράφει: Περί Αβραάμ και πορνείας!

Author: Πν

Μέρος πρτον
Πρς κύριον Νάκον:
Λυπομαι, κε Νάκε, λλ συλλαμβάνεσθε π’ ατοφώρ ψευδόμενος κα παραχαράσσων τ δια μν «ερ» κείμενα, τ δ ψεδος κα παραχάραξις φ’ μν φορ ες τν σχυρισμν, τι «πορνεία ες τν περίπτωσιν τς Σάρρας δν πρξε ποτέ, πως πιβεβαιοται μέσα π τν “Γένεσιν”». Οδαμο ες τ κείμενον πάρχει τοιαύτη τις πιβεβαίωσις. Τοναντίον λέγει:
«Καλέσας δ Φαρα τν βραμ επεν· τί τοτο ποίησάς μοι, τι οκ πήγγειλάς μοι τι γυνή σού στιν; να τί επας τι δελφή μού στιν; κα λαβον ατν μαυτ ες γυνακα. Κα νν δο γυνή σου ναντίον σου· λαβν πότρεχε».
πειδ λοιπν θαρρ πς λίγα λληνικ κατέχω, κα κόμη κα ἐὰν δεχθμεν τι τ «λαβον ατν μαυτ ες γυνακα» σημαίνει τι φαρα παιζε τρίλιζαν μετ τς Σάρρας ντ’ λλης δίονος μετ’ ατς νασχολήσεως, ναρωτμαι πο ερίσκεται ν ναφέρετε πιβεβαίωσις.
Κα χι μόνον ατό, λλ’ φαρα μέμφεται τν βραάμ, δι’ τι τ ψεύσθη κα πέκρυψεν τι Σάρρα το σύζυγός του. ρα βραάμ, Σάρρα κα Γιαχβ συνήργησαν ες πορνείαν κα μοιχείαν κα μόνος θος το φαραώ, ποος εθς μόλις ντελήφθη τί συνέβαινεν (σα δύνατο ν ντιληφθ), πέστρεψεν ες τν βραμ τν σύζυγον. Κανονικς θ πρεπεν ν κτελέσ μφοτέρους. Τοιουτοτρόπως φαρα θ πηλλάσσετο τν δεινν (προφανς τν δηλητηρίων τς Σάρρας, ς θ λεγεν κα κος Καλόπουλος) κα πας κόσμος τν βραιογενν θρησκειν.
μοίως μως ψεύδεσθε κα ς πρς τ τι « “Γένεσις” τ χαρακτηρίζει ς ασχη». Δι’ τι οδαμο στηλιτεύεται προαγωγς τς γυναικός του βραμ. Κα χι μόνον δν στηλιτεύεται, λλ’ μοίβεται δι «προβάτων, μόσχων, νων, παίδων, παιδισκν, μιόνων κα καμήλων». ντιθέτως φαραώ, ποος δν πταιεν, τιμωρεται, δ πρόφασις το βραάμ, τι δθεν θ τν φόνευον δι ν κλέψουν τν γυνακά του, οδαμόθεν πίσης τεκμαίρεται, μένει μετέωρος κα ναιτιολόγητος, σφαλς ποκύημα φαντασίας το δί νοσηρο νο, στις γραψε τν μθον.
λλ’ κόμη κα ἐὰν δεχθμεν τι α νωτέρω πράξεις στηλιτεύονται, ατ ες οδεμίαν περίπτωσιν σημαίνει, τι πρέπει ν διδάσκωνται ες τος παδας. Κα ες τς ταινίας τρόμου νδεχομένως παρανοϊκς δολοφόνος ες τ τέλος ποκαλύπτεται, φονεύεται λλως τιμωρεται. λλ’ οδες στοργικς γονες πιτρέπει ες τ τέκνα του ν παρακολουθον τοιαύτας ταινίας π προφάσει θικς τινος διδασκαλίας. Κα σφαλς ν πιφέρει λεγομένη «Βίβλος» βλάβη ες τν ψυχν το νθρώπου, κα μάλιστα ες τν παιδικν ψυχήν, εναι πολ χείρων κα ατν τν ταινιν τρόμου.
Δν γνωρίζω ἐὰν βραμ εχε καθημερινν πικοινωνίαν μετ το Γιαχβέ (σως εχε συμβόλαιον περιορίστου χρόνου σύνδεσιν ADSL), λλ’ ἐὰν εχε τιμήν, δν θ ξεπόρνευε τν σύζυγόν του, κόμη κα ἐὰν γνώριζεν κ τν προτέρων, τι «δν θ γίν μοιχεία». διάθεσις εναι πο μετρ. λλωστε, φ’ σον λαβε τς τοιαύτας «προφυλάξεις», μλλον δν πίστευε κα πολ ες τν Γιαχβέ, παρ τς ς νωθι μαζύ του συνομιλίας κα παρ τ τι τν εχε μπάρμπα. Φαίνεται τι τ στορίδιον τοτο γράφη πό τινος προαγωγο κα χι φ’ «γίου» νθρώπου, πρ κειμένου ν δικαιολογήσ τς πράξεις του.
ν πάσ περιπτώσει φ’ μν ξήγησις τν στορουμένων τς λεγομένης «Βίβλου» εναι πολ χείρων τς δικς μου. Δι’ τι γ κατηγορ τν βραμ κα τν Σάρραν ς δι τς πορνείας ποσπάσαντας λικ γαθά. μες μως κατηγορετε τν «θεν» ς σχεδιάσαντα πάντα τατα, ν’ ξαπατήσ τν φαρα κα μοίψ τν βραάμ. ν εναι δυνατν δημιουργς το παντς ν σχεδιάζ ῥᾳδιουργίας δι ν τασ μερικος βοσκος τς ρήμου. Φαίνεται τι δν εχεν φεύρει κόμη τ «μάννα».
Ες τν περίπτωσιν το Λώτ φ’ μν ξήγησις εναι πλέον πίθανος. γραφον τι ἐὰν Λτ το ες θέσιν ν συνουσιασθ, μέθη δν θ το τοσοτον σχυρά, στε ν μ ναγνωρίζ τς θυγατέρας του. Νν τν θέλετε κα γδοηκοντοτη (πράγματι τ εχον παραβλέψει προηγουμένως). Δηλαδ γδοηκοντούτης (δυνάμενος ν πιτύχ στύσιν μόνον τ βοηθεί γερανο) κα ν τοσαύτ μέθ διατελν, στε ν μ ναγνωρίζ οτε τς θυγατέρας του, κα ν τούτοις κανς πρς τεκνοποίησιν. Παντελς πίθανα πράγματα. κτς ἐὰν το κα ατ «θαμα». Κα οδες πάλιν στηλιτεύεται, οδες τιμωρεται. Κα Γιαχβ δν πεμβαίνει, δι ν σσ τν κατάστασιν. ν λοιπν τιμώρησε τν φαρα δι’ ατίαν προσδιόριστον, ς γράφετε (λήθεια, διατί το σεβής;), παραβλέπει τς θυγατέρας το Λτ κα τν διον κα πιτρέπει τν αμομειξίαν. λλ’ φαρα δν το βραος, στε ν δρ τιμωρητί. Κα τ παρν λοιπν γράφη μλλον π παιδεραστο τινος αμομείκτου.

Comment:
Μέρος δεύτερον
πίσης παραλείψατε ν παντήσητε ες τ ξς προηγούμενα ρωτήματά μου:
1) Διατί βραμ δν πέστρεψε τ δρα το φαραώ, φ’ σον ατ σαν πληρωμ πορνείας (κόμη κα ἐὰν δν συνετελέσθη, ς θέλετε);
2) Διατί βραμ εχε δούλους, ἐὰν το δίκαιος;
3) Διατί πγεν ες τν Αγυπτον, φ’ σον ο Αγύπτιοι σαν τοσοτον πικίνδυνοι;
Κα ν π πλέον ρώτημα:
4) Ἐὰν ποθέσωμεν, τι ο Αγύπτιοι δν «μπάνιζαν» τν Σάρραν, στε ν ποκτήσ βραμ σα πέκτησε, τί εχε σκοπν ν κάμ; Μήπως ν ργασθ ντίμως δι ν βγάλ τ ψωμί του; Δι’ τι φ’ σον γνώριζεν κ τν προτέρων, τι θ τ ζητετο γυνή, φαίνεται ν εχε προσχεδιάσει τν λην κατάστασιν.


Πρς θέμιστον, νέστιον:
Πρτον σο πιστρέφω τν χαρακτηρισμόν, ποος ρμόζει τι μλλον ες προσκυνητς γιδοβοσκν κα ρνησιπάτριδας. Δεύτερον ψευδς κα ναιτίως μ ναφέρεις ς δωδεκαθεϊστήν. λλ κα τοτο θ το πολύ, πολ προτιμώτερον το ν εναί τις ουδαιοχριστιανός. λληνισμς εναι παγκόσμιος κα ς κ τούτου μπνέει πάντας νθρώπους νεξαρτήτως ντιλήψεων, δεολογίας θρησκείας τ ξαιρέσει, βεβαίως, τν ουδαιοχριστιανν. Κα μάλιστα τοσοτον γίγνεται λλην τις χριστιανικς χων καταβολάς, σον πομακρύνεται κ το χριστιανισμο του, καθς τ δύο τοτα μεγέθη εναι μοιβαίως ποκλειόμενα.
π το προκειμένου: Ο λληνες δν κατεδίκαζον ες θάνατον τς πόρνας, πως κα σύγχρονος πεπολιτισμένος κόσμος, σχέτως ἐὰν πολλα μεγάλαι προσωπικότητες, ς κα σ παραδέχεσαι, τς μέμφοντο. Κα εναι δυνατν ν μ πικροτ τις τν πορνείαν, λλ δν εναι ατς λόγος δι ν λιθοβολήσ μίαν πόρνην, ς πραττον ο βάρβαροι βραοι. Τ κατώφλιον λοιπν το πολιτισμο εναι νοχ το διαφέροντος, κα δι’ ατν τν λόγον ο βραοι κα ο ξ ατν μπνεόμενοι χριστιανο δν φθασαν οτε μέχρι τν ξώθυραν. Πέραν ατν α πόρναι ς μέρος κα ατα τς κοινωνίας εχον τν θεότητά των. λλ’ φροδίτη το γενικς το ρωτος θεότης κα χι μόνης τς πορνείας. Πρτον πειδή, ς λέγει κα Πλάτων, πρχεν Πάνδημος λλ κα Ορανία φροδίτη, κα δεύτερον πειδ πορνεία ποτελε περίπτωσιν μόνον το σαρκικο ρωτος, ποος δν εναι σφαλς ποχρεωτικν ν γίγνηται π χρήμασι. Βεβαίως μέτερος Γιόσουα λέγει τι κα πιθυμν γυνακα μοιχεύει (*1), λλ’ ατ δν εναι ντίληψις μν τν λλήνων. Δι τν κρίβειαν δν εναι οτε τν χριστιανν (δυστυχς), λλως θ εχομεν ξ ρχς παλλαγε το βαρβάρου κα μισελληνικο τούτου κατασκευάσματος. Ἐὰν λοιπν ο ρχαοι λληνες ντεμετώπιζον τς πόρνας κατ τρόπον παρόμοιον, θ σαν κα κενοι πάνθρωποι. λλωστ’ εχον ναγνωρίσει τν κοινωνικν νάγκην των, δι’ τι κενοι βλεπον τν νθρωπον, χι πως θ θελον ν εναι, λλ’ πως εναι ες τν πραγματικότητα. Δι’ τι διέθετον μέτρον, λλη τις λληνικ ρετή, τς ποίας ο χριστιανο στερονται.
Πάντα τατα πέχουν κατ πολ τς π σος τν πραγματικότητα το «πολογητο» κα τς στοσελίδος τς λεγομένης «κκλησίας» (*2)] σκοπίμως διεστρεβλωμένης εκόνος, ποία χει μόνον σκοπν τν συκοφαντίαν τς ρχαίας λλάδος (ες τν ποίαν στηρίζεται σύμπας σύγχρονος πολιτισμός), δι ν φαν ουδαιοχριστιανισμς νώτερος δθεν. Δι’ τι μπορε μν ες τν Κόρινθον ν πρχον κατοντάδες πορνν παρ τ να τς φροδίτης, μως α νεαρα θηνααι, Σπαρτιάτισσαι κα πάμπολλαι λλαι προσηύχοντο ες τν φροδίτην δι ν στερώσ τν νόμιμον γάμον των κα δι’ κείνας, δηλαδ τς λευθέρας γυνακας λου το λληνικο κόσμου, πορνεία το πηγορευμένη.
καμεν βεβαίως Ζες τν Περσεφόνην μετ τς Δήμητρος, πως κα μετ τς Θέμιδος τς ρας κα τς Μοίρας. χρησιμοποίησις μως τούτου ς παραδείγματος π τν ουδαιοχριστιανν δι ν κατηγορήσουν τος λληνας, ποδεικνύει ναργς τν διανοητικήν των γκύλωσιν, να μ επω καθυστέρησιν. Δι’ τι –ν ντιθέσει πρς τς ουδαϊκς γραφάς, που τ πάντα λαμβάνονται κυριολεκτικς, δ συμβολικ ρμηνεία θεωρεται αρεσις– ες τν περίπτωσιν τν ερν τν λλήνων σχύει πρώτισταν χι ποκλειστικς– συμβολικ ρμηνεία, κα ατη εναι ξία τς λληνικς μυθολογίας κα δι’ μς σήμερον. Ζες λοιπν εναι νος, α δ σύζυγοι κα ρωμέναι του εναι μπειρία τς νοήσεως. Δι’ ατς τς μπειρίας νος θέτει τάξιν ες τν κόσμον, προτο συμφιλιωθ μετ τς ρας-συναισθήματος, ποία εναι σύζυγος κα δελφή του, φ’ σον μο μετ το Διός-νοήσεως δρεύουν ες τν νθρώπινον γκέφαλον. π παραδείγματι Ζεύς-νος καταπίνει τν Μτιν-γνσιν κα κ τς κεφαλς του γεννται θην-σοφία. δο συμβολισμός τις, τν ποον ο χριστιανο δυνατετε ν κατανοήσητε , ἐὰν κατανοτε, σκοπίμως παραβλέπετε μ σκοπν τν συκοφαντίαν. Τοναντίον τς βραϊκς γραφς λαμβάνετε κατ γράμμα. π παραδείγματι κόμη σήμερον ποστηρίζετε τν λιθίαν δέαν, τι δμ κα Εα σαν ν συγκεκριμένον ζεγος νθρώπων (*3).

Μέρος τρίτον
Εδικς τ λλα, σα ναφέρεις, π.χ. τ το ροδότου, φορον ες λλους λαούς. μως κα κενοι ποδεικνύονται δι τος νωτέρω λόγους νθρωπινώτεροι τν ουδαιοχριστιανν. Κα ν πάσ περιπτώσει προτο ναφερθτε ο χριστιανο ες τος λληνας, νθυμήθητε κα τν Θεοδώραν.
Φυσικ ναμένω ες τ νωτέρω πιχειρήματα ν παντήσς δι’ βρεων, πως κα ες τ προηγούμενα σχόλιά σου, ποδεικνύων σαύτως τν λλειψιν πιχειρημάτων κα τ πραγματικν πρόσωπον τν φανατικν χριστιανν, κα ρα βοηθν δι τς διαγωγς σου ες τν φύπνισιν τν λλήνων.
*1 «κούσατε τι ρρέθη, Ο μοιχεύσεις. γ δ λέγω μν τι πς βλέπων γυνακα πρς τ πιθυμσαι ατν δη μοίχευσεν ατν ν τ καρδί ατο».

Κατ Ματθαον Εαγγέλιον, 5.27–28

*2
http://www.apologitis.com/gr/ancient/iereis.htm
http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/ancient/eidola.html

*3 Κατ τ τελευταα τη μφαίνονται διάφοροι πολογητα το χριστιανισμο, ο ποοι –πρ κειμένου ν δικαιολογήσουν τ δικαιολόγητα– δέχονται κα δι τ «ερά» των κείμενα συμβολικς ρμηνείας. μως πίσημος ποψις τς λεγομένης «κκλησίας» των εναι κατ γράμμα καμπτος ρμηνεία. Εδικς περ τς περιπτώσεως τν ποτιθεμένων «πρωτοπλάστων», ν ναφέρω, ἐὰν δηλαδ σαν δύο νθρωποι συμβολικς τ ρρεν κα θλυ φλον, εχον ρωτήσει –θυμομαι– τν «παππν»-καθηγητν (προπαγανδιστήν) τν θρησκευτικν ες τ σχολεον, κριβς δι ν εδω τί θ μο πήντα. Κα πάντησις πρξε σαφεστάτη.

 ΠΑΝ