logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Βίβλος

 

GYNAIKA molinthentes

 
GYNAIKA MOLISMATIKI
Οι μη μολυνθέντες με Γυναίκα Αποκάλ. 14.4
Και το καλύτερο:
Είναι καλό ο άνθρωπος να μην αγγίζει γυναίκα
Κορινθίους Α' 7:1

Ο χριστιανισμός από την ημέρα της υπάρξεις του ήτανε μισογύνης, στην μετέπειτα πορεία του χρησιμοποίησαν την Μαριάμ σε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο για να μπορέσουν να ισοσταθμίσουν τα πράγματα,άλλα και αυτό υπό ορούς,πιστεύω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την παρουσίασαν σαν παρθένο, όχι μόνο για λόγους εντυπωσιασμού άλλα και για το λόγω ότι μισούν τις γυναίκες.
Ο μισογυνισμός της εκκλησίας και του χριστιανισμού φαίνεται ακόμα και στις μέρες μας αλλα έχει περιοριστή κάπως,τουλάχιστον στην χώρα μας.

Παραθέτω ένα απόσπασμα:


Του Ιωάννη Ρούσσου,
Τακτικού Καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα (ΗΠΑ)

ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ (γ΄)


Στον Χριστιανισμό ακόμα και η τεκνοποίηση θεωρείται αμαρτία, κατά το «... Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην καί εν αμαρτίαις εκίσσησέ με ή μήτηρ μου...» του Εβραϊκού Ψαλμού 50: 7 (ή 51: 5 σε άλλες εκδόσεις). Γίνεται μόνον εξ' ανάγκης («κατ' οικονομίαν» όπως τους αρέσει να λένε λογίως) για να μην σβήσει το ανθρώπινο γένος. Αυτό έγινε εκ των πραγμάτων αφού τελικά δεν ήλθε εκείνο το πολυπόθητο τέλος του κόσμου μαζί με εκείνη την περίφημη Δευτέρα Παρουσία που περίμεναν αμεσότατα οι πρώτοι χριστιανοί και ο Παύλος. Ακόμα αυτή η εξ ανάγκης σεξουαλική συνεύρεση πρέπει να γίνεται χωρίς καμία απολύτως απόλαυση ηδονής και στο σκοτάδι. Η απόλαυση ηδονής είναι μεγάλη αμαρτία για τους διεστραμμένους χριστιανούς. Τέλος η λεχώνα χρειάζεται ειδική ιεροπραξία για να εξιλεώσει την «αμαρτία» της, 40 μέρες μετά την γέννα• να σαραντίσει όπως λέει ο λαός, που σημαίνει ότι για 40 μέρες η μητέρα και το μωρό δεν μπορούν να εξέρχονται από το σπίτι τους. Μετά όμως, το πρώτο πράγμα που η μάνα οφείλει να πράξει είναι το να επισκεφτεί τον ιερέα για την ειδική ιεροπραξία με ευχές, εξορκισμούς, κλπ. Έτσι έχουν θεσπιστεί αυτά τα πράγματα από τον Μωσαϊκό Νόμο και από την χριστιανική εκκλησία. Η γυναίκα λοιπόν γίνεται απλώς μια καταραμένη βρεφομηχανή και αυτό μόνο εξ' ανάγκης. Μα το λέει και ο Παύλος στην Α΄ Προς Τιμόθεον 2: 15, «η γυναίκα θα σωθεί με το να γεννά παιδιά». Άραγε, όσες γυναίκες για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν θα ριφθούν στο πυρ το εξώτερο;

Εί δυνατόν όμως, η γυναίκα να σταματήσει να είναι γυναίκα και με τις νηστείες να κατορθώσει να σταματήσει τα έμμηνά της. Αυτό είναι μεγάλη αρετή στον Χριστιανισμό αλλά ταυτοχρόνως και μεγάλη σχιζοφρένεια. Στον Μωσαϊκό Νόμο τα γυναικεία έμμηνα θεωρούνται μόλυνση και ακαθαρσία. Γι' αυτό απαγορεύεται να εισέρχονται οι γυναίκες στα ιερά των χριστιανικών και εβραϊκών ναών. Σ' αυτά τα θέματα διαβάστε και το σπουδαίο βιβλίο The X-Rated Bible (Η Ακατάλληλη Βίβλος) του Αμερικανού καθηγητή Ben Edward Akerley. Έτσι λοιπόν το κλείσιμο στα μοναστήρια, ο αναχωρητισμός, ο ερημιτισμός, κλπ. σου δίνουν πολύ πιο βέβαιο εισιτήριο για τον Παράδεισο από το να αποκτήσεις και να αναθρέψεις οικογένεια...!
Αυτό το τονίζει σαφώς και ο αλλοπρόσαλλος Απόστολος Παύλος στην επιστολή του Α΄ Προς Κορινθίους σε όλο το κεφάλαιο 7 όπου μεταξύ πολλών «μαργαριταριών» εκθειάζει την παρθενία και τη θεωρεί υπέρτατη αρετή. Μελετήστε το κεφάλαιο αυτό προσεκτικά να δείτε περί τίνος πρόκειται! Το ίδιο κάνει και ο διεστραμμένος Χρυσόστομος στο βιβλίο του με τίτλο Το Χάρισμα της Παρθενίας. Αν τώρα κανείς ενδιαφέρεται να μάθει για τη νόσο των ασκητών, μοναχών, ερημιτών, αναχωρητών (νόσος του αγίου Αντωνίου) ας μελετήσει το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη Αναφορά στον Γκρέκο όπου την περιγράφει θαυμάσια, διότι την έπαθε και ο ίδιος μια φορά που βρισκόταν στη Βιέννη.

Όπως είδαμε μέχρις εδώ ο Χριστιανισμός είναι τόσο διαστροφική και καταστροφική θρησκεία ώστε οι οπαδοί του, άνδρες και γυναίκες, δεν πρέπει να είναι ούτε ετεροφυλόφιλοι, ούτε ομοφυλόφιλοι, αλλά οφείλουν να είναι άφυλοι.
Και οι κληρικοί και οι λαϊκοί και οι μοναχοί και μοναχές πρέπει να είναι άφυλοι. Καμία ερωτική έλξη, ορμή, πάθος κλπ. Είδαμε παραπάνω μερικές αναφορές και τη θέση του ιδρυτού Ιησού Χριστού. Διά του λόγου το αληθές, ας δώσομε επ' αυτού άλλη μια αναφορά από τον απεχθέστατο Παύλο: Πρoς Κoλασσαείς 3: 2-6 «τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης. απεθάνετε γαρ, και η ζωή υμών κέκρυπται συν τω Χριστω εν τω Θεω• όταν ο Χριστός φανερωθή, η ζωή ημών, τότε και υμείς συν αυτω φανερωθήσεσθε εν δόξη. Νεκρώσατε ουν τα μέλη υμών τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις εστίν ειδωλολατρία, δι' α έρχεται η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας», (και όλες οι αναφορές δεν έχουν τέλος...). Παρθενία λοιπόν και μετά θάνατον ζωή. Τίποτα άλλο. Βέβαια η διαστροφή αυτή κατά τους δύο πρώτους αιώνες της Κ. Ε. δεν μπορούσε να πάει άλλο ώστε μετά αυτοί οι διεστραμμένοι άφησαν τα δύο φύλα να συνευρίσκονται αλλά μόνο «κατ' οικονομίαν» χάριν της τεκνοποιήσεως.



Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Τι άλλο είναι η γυναίκα παρά ένας εχθρός της φιλίας, μια αναπόφευκτη τιμωρία, ένα αναγκαίο κακό, ένας φυσικός πειρασμός, ένας επιθυμητός όλεθρος, ένας οικιακός κίνδυνος, μια ευχάριστη καταστροφή, ένα κακό της φύσεως ζωγραφισμένο με όμορφα χρώματα;»

Α’ Τιμόθεον επιστολή 2:11-15
Η γυναίκα ας μαθαίνει μέσα σε ησυχία με κάθε υποταγή• σε γυναίκα, όμως, δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να αυθεντεύει επάνω στον άνδρα, αλλά να ησυχάζει.

Μόλις το 1545 μ.Χ., στη Σύνοδο του Τρέντο η Καθολική Εκκλησία αποδέχτηκε ότι οι γυναίκες έχουν ψυχή.

Βοήθιος «Η γυναίκα είναι ένας ναός κτισμένος πάνω σε ένα υπόνομο

Χρυσόστομος: «Η γυνή άπαξ ωμίλησε και το παν κατέστρεψε»)

Αυγουστίνος «Οι γυναίκες δεν πρέπει να έχουν απολύτως καμιά διαφώτιση ή παιδεία. Αλλά πραγματικά πρέπει να απομονώνονται γιατί είναι η αιτία των μισητών και ακουσίων στύσεων στους αγίους άνδρες.»

Λούθηρος «Αν μια γυναίκα πεθάνει από τις πολλές γέννες δεν πειράζει. Άστε την να πεθάνει. Γι’ αυτό άλλωστε πλάστηκε.»

Προς Κορινθίους Α 14:34-35 Οι γυναίκες σας ας σιωπούν μέσα στις εκκλησίες• επειδή, δεν είναι επιτρεπτό σ' αυτές να μιλάνε, αλλά να υποτάσσονται, όπως λέει και ο νόμος. Αλλά, αν θέλουν να μάθουν κάτι, ας ρωτούν τούς άνδρες τους στο σπίτι• επειδή, είναι αισχρό σε γυναίκες να μιλάνε μέσα σε εκκλησία.

Προς Εφεσίους, 5:22 Οι γυναίκες, υποτάσσεστε στους άνδρες σας, όπως στον Κύριο•

Προς Τιμόθεο Α 2:11-15 Η γυναίκα ας μαθαίνει μέσα σε ησυχία με κάθε υποταγή• σε γυναίκα, όμως, δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να αυθεντεύει επάνω στον άνδρα, αλλά να ησυχάζει. Επειδή, ο Αδάμ πλάστηκε πρώτος, έπειτα η Εύα. Και ο Αδάμ δεν απατήθηκε• αλλά, η γυναίκα, αφού εξαπατήθηκε, διέπραξε παράβαση• όμως, θα σωθεί διαμέσου τής τεκνογονίας, αν μείνουν στην πίστη και αγάπη και αγιασμό με σωφροσύνη.

Διαζύγιο με ένα απλό γράμμα. Βδέλυγμα η χωρισμένη αν ξαναχωρίσει ή χηρέψει:
Δευτερονόμιον 24:1-4 1. ΟΤΑΝ κάποιος πάρει γυναίκα, και νυμφευθεί μαζί της, και συμβεί να μη βρει χάρη στα μάτια του, επειδή βρήκε σ' αυτήν κάποιο άσχημο πράγμα, τότε ας γράψει σ' αυτήν γράμμα διαζυγίου, και ας το δώσει στο χέρι της, και ας τη διώξει από το σπίτι του. Και αφού αναχωρήσει από το σπίτι του, μπορεί να πάει και να συζευχθεί με άλλον άνδρα. Και αν ο δεύτερος άνδρας της τη μισήσει, και γράψει σ' αυτή γράμμα διαζυγίου, και το δώσει στο χέρι της, και τη διώξει από το σπίτι του ή αν πεθάνει ο δεύτερος άνδρας, που την πήρε για γυναίκα του, ο πρώτος της άνδρας, που την έδιωξε, δεν μπορεί να την ξαναπάρει στον εαυτό του για γυναίκα, αφού μολύνθηκε• επειδή, είναι βδέλυγμα μπροστά στον Κύριο• και δεν θα επιφέρεις αμαρτία στη γη, στην οποία ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα ως κληρονομιά.

Ο ίδιος ο Ιησούς δεν επέλεξε καμία γυναίκα για απόστολο, ούτε καν τη μητέρα του.
Οι Απόστολοι συνεχίζοντας το παράδειγμα του, ουδέποτε χειροτόνησαν γυναίκα.
Ο μόνος ρόλος που επεφύλασσαν για τη γυναίκα ήταν εκείνος του χρηματοδότη: πχ το Υπερώο της Σιών, ένα ιδιωτικό διώροφο σπίτι, που μεταμορφώθηκε σε χώρο συναθροίσεων ανήκε σε πλούσια γυναίκα, τη Μαρία, μητέρα του Ευαγγελιστή Μάρκου.

Κολοσσαείς 3:18 Οι γυναίκες, υποτάσσεστε στους άνδρες σας, όπως αρμόζει εν Κυρίω.

Υπάρχει φυσικά και η ενάρετη γυναίκα: είναι αυτή που ποτέ δεν δείχνει το πρόσωπο της σε ξένο
Ιωάννης Μόσχος «Λειμών», κεφάλαιο 78

Από γυναικός αρχή αμαρτίας καί δι’ αυτήν αποθνήσκομεν πάντες
Σοφία Σειράχ 25:24


Δευτερονόμιον 25 5 Εάν συγκατοικώσιν αδελφοί, και αποθάνη εις εξ αυτών και δεν έχη τέκνα, η γυνή του αποθανόντος δεν θέλει υπανδρευθή με ξένον• ο αδελφός του ανδρός αυτής θέλει εισέλθει προς αυτήν, και θέλει λάβει αυτήν εις εαυτόν γυναίκα και εκπληρώσει το χρέος του ανδραδέλφου εις αυτήν.
Δευτερονόμιον 25 7 Εάν δε ο άνθρωπος δεν ευαρεστήται να λάβη την γυναίκα του αδελφού αυτού, τότε η γυνή του αδελφού αυτού ας αναβή εις την πύλην προς τους πρεσβυτέρους και ας είπη, Ο αδελφός του ανδρός μου αρνείται να αναστήση το όνομα του αδελφού αυτού εν τω Ισραήλ• δεν θέλει να εκπληρώση εις εμέ το χρέος του ανδραδέλφου. Δευτερονόμιον 25 9 τότε η γυνή του αδελφού αυτού θέλει ελθεί προς αυτόν ενώπιον των πρεσβυτέρων, και θέλει λύσει το υπόδημα αυτού από του ποδός αυτού και εμπτύσει εις το πρόσωπον αυτού, και αποκριθείσα θέλει ειπεί, Ούτω θέλει γίνεσθαι εις τον άνθρωπον, όστις δεν θέλει να οικοδομήση τον οίκον του αδελφού αυτού.
Δευτερονόμιον 25 11 Εάν άνθρωποι μάχωνται προς αλλήλους, και η γυνή του ενός πλησιάση διά να ελευθερώση τον άνδρα αυτής εκ της χειρός του τύπτοντος αυτόν, και εκτείνασα την χείρα αυτής πιάση αυτόν από των κρυφίων αυτού, τότε θέλεις αποκόψει την χείρα αυτής•
Αριθμοί
27 Και αφού ποτίση αυτήν το ύδωρ τότε θέλει συμβή ώστε, αν ήναι μεμολυσμένη και ηδίκησε τον άνδρα αυτής, θέλει εισέλθει εις αυτήν το ύδωρ, το φέρον την κατάραν, διά πικρίαν, και η κοιλία αυτής θέλει πρησθή και ο μηρός αυτής θέλει σαπή και θέλει είσθαι η γυνή κατάρα εν μέσω του λαού αυτής.
28 Εάν όμως δεν ήναι μεμολυσμένη η γυνή αλλά καθαρά, τότε θέλει μείνει αβλαβής, και θέλει συλλάβει σπέρμα.
29 Ούτος είναι ο νόμος της ζηλοτυπίας, όταν γυνή τις παραδρομήση, δεχομένη άλλον αντί του ανδρός αυτής και μολυνθή•

Μάρκος 10 12 και εάν γυνή χωρισθή τον άνδρα αυτής και συζευχθή με άλλον, μοιχεύεται.
Α.Κορινθίους 11 6 Επειδή αν δεν καλύπτηται η γυνή, ας κουρεύση και τα μαλλία αυτής• αλλ' εάν ήναι αισχρόν εις γυναίκα να κουρεύη τα μαλλία αυτής ή να ξυρίζηται, ας καλύπτηται.

Γελοίες Ιουδαιο-χριστιανικές χρονολογήσεις από κτίσεως κόσμου!

 

___Για τις εβραϊκές χρονολογήσεις υπάρχουν τα εβραϊκά βιβλία :
______Seder -<<olam rabba’’ (H τάξη του κόσμου)>>.
______Megillat Ta’anit (Ειλητάριο της νηστείας), τα οποία συσχετίζουν γνωστά γεγονότα με συγκεκριμένες ημέρες.

___3.761 π. 0. Εβραϊκή χρονολόγηση που αρχίζει στις 7 Οκτωβρίου του έτους 3.761 π. 0, από Κτίσεως Κόσμου (Anno Mundi. A. M. στα λατινικά).

___4.004 π. 0. Ημερομηνία που πρότεινε ο James Ussher (1581-1656), αρχιεπίσκοπος του Άρμαγκ στη Βόρεια Ιρλανδία, πρότεινε δηλαδή το καρκινικό νούμερο 4.004 και όχι το επαιώνιο έτος 4.000, πράγμα, που οφείλεται στην πίστη των ιστορικών ότι ο Ηρώδης πέθανε το 4 π. 0.

___5.499 π. 0. Ο Σέξτος Ιούλιος, ο Αφρικανός (Sextus Julius, Africanus, 180 - 250 μ. 0.), χριστιανός ιστορικός των πρώτων χρόνων του Χριστιανισμού, έγραψε το 221 μ. 0, ένα αξιόλογο ιστορικό έργο με τίτλο -<<Χρονογραφίες ή Πεντάβιβλον χρονολογικό>>. Μία πεντάτομη πραγματεία για την ιστορία του κόσμου, από την αρχή της δημιουργίας, μέχρι το 221 μ. 0, όπου προτείνει ως αρχή της δημιουργίας το έτος 5.499 π. 0 και ως βάση υπολογισμών, θεωρεί τα κείμενα της Αγίας Γραφής, τα οποία χρησιμοποιεί για να ενοποιήσει αιγυπτιακές και χαλδαϊκές χρονολογίες.

___5.198 μ. 0. Ο Ευσέβιος Καισαρείας (265 - 340 μ. 0.), Πατέρας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης και μαθητής του μάρτυρα Παμφίλου, στην -<<Παντοδαπή Ιστορία>> του, βάζει τη δημιουργία του κόσμου μέχρι την ενσάρκωση του Χριστού ίσο με 5.198 έτη.

___3.952 π. 0. Αιώνες αργότερα, ο Βέδας ο Αιδέσιμος (Venerable Bede, 673 - 735 μ. 0.), επιφανής Άγγλος θεολόγος και ιστορικός, στην -<<Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού Έθνους (Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum)>>, υπολόγισε το ίδιο διάστημα ίσο με 3.952 έτη.

___5.506 π. 0. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Γεώργιος Κεδρηνός, αρχές του 12ου αιώνα, στη -<<Σύνοψιν ιστοριών>>, αρχίζει από την κτίση του κόσμου, που τοποθετεί στο έτος 5.506 π. 0 και φθάνει μέχρι το έτος της ανόδου στο θρόνο Κωνσταντινουπόλεως του Ισαάκιου Κομνηνού (1.057 μ. 0.).

___3.949 ή 4.713 π. 0. Ο Γάλλος ουμανιστής Ιωσήφ Σκάλιγκερ (Joseph Scaliger, 1484 - 1558), τοποθετούσε την αρχή της δημιουργίας αρχικά στο έτος 3.949 π. 0 και αργότερα στο έτος 4.713 π. 0, το οποίο αποτέλεσε και την αφετηρία της Ιουλιανής Περιόδου (Julian Period), που ο ίδιος εισήγαγε.

___3.963 π. 0. Μετά τον Άσερ και τον Λάιτφουτ, ο περίφημος αστρονόμος Εβέλιος (Johannes Hevelius, 1611 - 1687), στο σύγγραμμά του -<<Πρόδρομος Αστρονομίας (Prodromus Astronomiae, 1690)>>, προσδιόρισε ως και την ακριβή ώρα : 6η απογευματινή 24ης Οκτωβρίου 3.963 π. 0.

___5.509 μ . 0. Η Χριστιανική Εκκλησία με την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο του 680 μ. 0, καθόρισε ως αρχή της δημιουργίας την 1η Σεπτεμβρίου του 5.509 π. 0, που ονομάστηκε ‘’Βυζαντινή ή Εποχή της Κωνσταντινουπόλεως’’. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε επίσημα από τον 9ο αιώνα επί της βασιλείας του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού (886 - 912 μ. 0.).

___5.508 π. 0. Η καθολική Εκκλησία αποδέχτηκε από την περίοδο της Αναγέννησης τη Βυζαντινή εποχή στο μαρτυρολόγιο της.

___5.508 μ. 0. Ως Έτος Κόσμου ή έτος κτίσης του κόσμου, προσδιορίζεται το έτος που έγινε αποδεκτό ως η αφετηρία του χρονολογικού συστήματος του Βυζαντίου, το οποίο υιοθέτησε και διατήρησε και η Ορθόδοξη Εκκλησία από το 691 μ. 0, μέχρι το 1728. Ονομάζεται ‘’χρονολογικό σύστημα Κωνσταντινουπόλεως’’ σε αντιδιαστολή με το "Αλεξανδρινό σύστημα" του 412 μ. 0.

___5.508 π. 0. Γνωρίζουμε ότι με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, αντίθετα από τη Δύση, διαδόθηκε στο Βυζάντιο, αυτή η χρονολόγηση από κτίσεως κόσμου (anno mundi). Επρόκειτο για μια συμβατική χρονολογία, αλλά όχι ίδια, παρά πάσι χρονολόγοις και θεολόγοις, ποικίλη και παντοδαπή, καθώς οι μελετητές της Παλαιάς Διαθήκης, προσπάθησαν να υπολογίσουν την 'αρχή του κόσμου' προτείνοντας διάφορες χρονολογίες (5.508 ή 5.493 π. 0).

 Χρονολογήσεις και Αστροφυσική : 
Όμως, όλες αυτές οι ημερομηνίες (3.761 ως 5.509), που προτείναν οι χριστιανοί χρονολόγοι και θεολόγοι, χρησιμοποιούνται από τους ίδιους, για τη κατασκευή των λεγόμενων ‘’Εποχών’’, στις αστρολογικές τους Εφημερίδες.
___Στην Αστροφυσική, όμως, επικρατεί η θεωρία ότι η επιφάνεια της Γης διαμορφώθηκε αργά και εξελικτικά και ότι η ηλικία του πλανήτη μας προσδιορίζεται με τεχνικές υπολογισμού της ηλικίας των γήινων πετρωμάτων, που βασίζονται στη ραδιενεργό χρονολόγηση.
___Όπως υποστηρίζουν οι συνάδελφοι γεωλόγοι, η ανεύρεση πετρωμάτων από την εποχή της δημιουργίας της Γης είναι σχεδόν αδύνατη, αφού τα πετρώματα αυτά έχουν από καιρό διαβρωθεί από γεωλογικούς και κλιματολογικούς παράγοντες. Εντούτοις έχουν βρεθεί κρύσταλλοι στην Αυστραλία, που με τη ραδιενεργό χρονολόγηση, έχουν χρονολογηθεί στα 4,3 δισεκατομμύρια έτη.
___Ενώ, οι αστροφυσικοί, συνδυάζοντας τα αποτελέσματα των γήινων ερευνών με τις μελέτες του Ήλιου, με τις έρευνες στη Σελήνη και τους κοντινούς πλανήτες, υπολογίζουν ότι, η δημιουργία του Ηλιακού μας συστήματος, άρα και της Γης, έγινε τουλάχιστον πριν από 4,5 δισεκατομμύρια έτη περίπου.
___Σε σχέση με τα 4,5 δισεκατομμύρια έτη που αποδεχόμαστε ως ηλικία της Γης, οι λίγες χιλιάδες χρόνια που πρότειναν οι λόγιοι και οι χριστιανοί συγγραφείς, φαίνονται σαν ένα χοντροκομμένο αστείο, από άποψη μεγέθους και μόνο.

ANTIPALOGNOSIA2

Να πως πρέπει να διαβάζεται η Βίβλος. Αυτή η εγκυκλοπαίδεια δόλου, ύπουλου επεκτατισμού και κατάκτησης των εθνών που λέγεται Βίβλος. Του Μ. Καλόπουλου

Ας διαβάσουμε λοιπόν ένα και μοναδικό κεφάλαιο απ' το βιβλίο του Ησαΐα, και ας θαυμάσουμε την γιαχβική πολεμική μηχανή να ξεδιπλώνει την ευφυΐα της!

Ησαΐας 19ο Κεφάλαιο: Λεπτομερέστατο σχέδιο κατάληψης των εθνών από τους οπαδούς του Γιαχβέ! Του Μ. Καλόπουλου

Ησαΐας 19ο Κεφάλαιο:

Η κατά της "Αιγύπτου" (ή γενικώς εθνικών) όρασις.

(υπουλη επίθεση κατά εθνικών σεβασμάτων και αξιών)

1 «Ιδού, ο Κύριος επιβαίνει επί "νεφέλης κούφης" (κρυφά μέσα σε σύννεφο) και θέλει επέλθει (επιτεθεί) επί τους "Αιγύπτιους" (εθνικούς) και τα σεβάσματα αυτών, και θέλουσι "σεισθή" (συγκλονιστεί) από προσώπου αυτού, και η "καρδία" (η έδρα των πεποιθήσεων) των ανθρώπων θέλει διαλυθή. 

(Αν και δεν μας αναλύονται εδώ καθόλου οι λόγοι της καθολικής επιτυχίας, της θεολογικής αυτής επίθεσης, που προκαλεί σεισμό και διάλυση των εθνικών πεποιθήσεων… ο Ησαΐας γνωρίζει ήδη πως η αβρααμική "θεουργία" (τεχνολογία θαυμάτων), έχει δοκιμασμένο ολόκληρο οπλοστάσιο εντυπωσιακών υλικών παραγωγής "θαυμάτων", που ξεσηκώνουν θύελλα διχασμών και ανατρεπτικών εντυπώσεων)!

(Το διχαστικό, αδελφοκτονικό και αλληλο-εξοντωτικό αποτέλεσμα):

2 Και θέλει σηκώθει "Αιγύπτιος" (εθνικός) κατά "Αιγυπτίου" (εθνικού), και θέλουσι πολεμήσει έκαστος κατά του αδελφού αυτού και έκαστος κατά του πλησίον αυτού, (θα ξεσπάσει θεολογικός διχαστικός, αδελφοκτόνος πόλεμος αλληλοεξόντωσης) πόλις κατά πόλεως, βασιλεία κατά βασιλείας. (Λόγια που επανέλαβε αυτούσια και ο μέγιστος απόστολος του Αβραάμ, ο Χριστός Ιησούς στο Κατά Ματθαίον 24.7.)

(Τρόπος… η πνευματική τους σύγχυση):

3 Και θέλει εκλείψει το "πνεύμα" (ιδανικά και διοίκηση) της "Αιγύπτου" (ανθρωπότητας) εν μέσω αυτής, και θέλω ανατρέψει την "βουλήν" (πεποιθήσεις, σκοπούς και προθέσεις) αυτής. 

(Η πρόθεση της πνευματικής αλλοίωσης, ο σκοπός της ιδεολογικής σύγχυσης και η μεθοδευμένη καταστροφή της ελεύθερης κρίσης των εθνικών είναι εδώ καταφανέστατη)!

(Σκοπός… η σταδιακή εδραίωση της Γιαχβικής εξουσίας):

4 Και θέλω παραδώσει τους "Αιγυπτίους" (εθνικούς) εις χείρα σκληρών "κυρίων", (διαχειριστών) και "βασιλεύς" (ηγέτης) άγριος θέλει εξουσιάζει αυτούς, λέγει ο Γιαχβέ, ο Κύριος των δυνάμεων. 

(Η Κλιμάκωση των μεθοδεύσεων):
5 Και τα "ύδατα" (η κινητικότητα, η διακίνηση ιδεών) θέλουσιν εκλείψει εκ των "θαλασσών" (λαών) και ο "ποταμός" (πνευματική και υλική άρδευση) θέλει αφανισθή και καταξηρανθή. 

6 Και οι "ποταμοί" (οι διευθετημένες δυνατότητες) θέλουσι στερεύσει. Οι "ρύακες οι περιπεφραγμένοι" (οι διευθετημένοι τρόποι αναγέννησης) θέλουσι κενωθή και καταξηρανθή, ο "κάλαμος" (οι ελεύθεροι επαγγελματίες) και ο "σπάρτος" (οι δημόσιοι λειτουργοί) θέλουσι "μαρανθή" (αχρηστευθεί).

(Θα χτυπηθεί μεθοδικά Κάθε τομέας της εθνικής ευρωστίας):

7 Τα "λιβάδια πλησίον των ρυάκων, επί των στομίων των ρυάκων, και παν το εσπαρμένον παρά τους ρύακας θέλει ξηρανθή", απορριφθή και αφανισθή. (Κάθε οργανωμένη κοινωνική παράταξη με μικρή ή μεγάλη πνευματική ή υλική παραγωγή θα απορριφθεί και θα αχρηστευθεί… όπως λεπτομερέστερα αναλύεται και παρακάτω…):
8 Και οι "αλιείς" (επιτηδευματίες-έμποροι) θέλουσι στενάξει και πάντες οι ρίπτοντες άγκιστρον εις τους ρύακας θέλουσι θρηνήσει και οι βάλλοντες δίκτυα επί τα ύδατα θέλουσι νεκρωθή. 
9 Και οι εργαζόμενοι το "λινάριον" και οι πλέκοντες "δίκτυα" θέλουσι ταραχθή. 

(σταδιακά θα επέλθει Συνολική Εθνική κατάρρευση):

10 Και οι "στύλοι" (οι κοινωνικοί στυλοβάτες, θεσμοί, παιδεία, πολιτική, εμπόριο…) αυτής θέλουσι συντριφθή και πάντες οι κερδαίνοντες από ιχθυοτροφείων. 
11 Βεβαίως οι "άρχοντες" της (οι ανώτατοι διοικητικοί των εθνών), είναι (πλέον) μωροί, η βουλή των σοφών συμβούλων του "Φαραώ" (το επιτελείο του εκάστοτε ανώτατου άρχοντα) κατεστάθη άλογος, (κατάντησαν διοικητικά ηλίθιοι… μια και η διοικητική παράλυση των εθνών είναι το μέγα ζητούμενο αυτής της ύπουλης "θεολογικής" επίθεσης!

Προσοχή τώρα στο σημαντικό ερώτημα που ακολουθεί…!).

 

(Η Βίβλος Ειρωνεύεται την ανύπαρκτη αντιπαλογνωσίας μας!)

(εκπληκτική βιβλική επισήμανση, που ορίζει την αντιπαλογνωσία ως καθοριστικό παράγοντα σοφίας!)

Πως (λοιπόν) λέγετε (εσείς οι εθνικοί) έκαστος προς τον "Φαραώ" (προς τον εκάστοτε άρχοντά του), εγώ είμαι υιός σοφών, υιός αρχαίων βασιλέων; (συνηθισμένη καύχηση Ελλήνων για… "Ιχώρ", DΝΑ και αναρίθμητες αρχαίες δόξες).

12 Που, που είναι (εθνικέ άρχοντα) οι σοφοί σου; και (αν είναι πράγματι σοφοί) ας είπωσι τώρα προς σε, (τον εθνικό άρχοντα) και ας καταλάβωσι (οι εθνικοί σύμβουλοί σου) τι εβουλεύθη (μηχανεύτηκε) ο Κύριος (Γιαχβέ) των δυνάμεων κατά της "Αιγύπτου" (της χώρας σου ή γενικότερα της Ανθρωπότητας)! 

Προσοχή εδώ, στην απίστευτη αυτή επισήμανση… στο καταπληκτικό αυτό συμπέρασμα υπάρχει ξεκάθαρα αποτυπωμένο το απόλυτο ισοζύγιο σοφίας και αντιπαλογνωσίας, που ξεκάθαρα πριν από 2,5 χιλιάδες χρόνια προτείνει ως αξίωμα ο Ησαΐας!!!

Σοφός λοιπόν κατά τον Ησαΐα, δεν είναι αυτός που καυχάται για την σπουδαία και ένδοξη καταγωγή του (βλέπε Έλληνα)… το ΔΝΑ ή το ΙΧΩΡ του, αλλά αυτός και μόνον αυτός, που έχει εγκαίρως αντιληφθεί τις ύπουλες ανατρεπτικές και αχρηστευτηκές μεθοδεύσεις των αντιπάλων του, και δη του αβρααμικού Γιαχβέ κατά του έθνους του!!! Διαφορετικά… θα υποστεί τα ακόλουθα:

(τα παλαιά διοικητικά κέντρα των εθνικών Αλώνονται, αχρηστεύονται και αντικαθιστανται από νέα δραστήρια γιαχβικά κέντρα πλάνης και ηλιθιοποιησησ):

13 Οι άρχοντες της Τάνεως και της Μέμφεως (αμφότερα κορυφαία διοικητικά κέντρα της "Αιγύπτου" ή ανθρωπότητας) "εμωράνθησαν", (ηλιθιοποιήθησαν) οι άρχοντες της "επλανήθησαν", (υπέστησαν πλάνη και σύγχυση) και (με την σειρά τους) επλάνησαν την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα) οι άρχοντες των "φυλών" (λαών) αυτής

(Προσέξτε την καταπληκτική σειρά μεθοδικής διαδοχικής διάβρωσης και πλάνης, που ξεκινά μεν από τους μονάρχες και τους διοικητικούς άρχοντες, αλλά επεκτείνεται στα κέντρα διοίκησης, και μοιραία καταλήγει στους εξουσιαζόμενους λαούς!

Θριαμβολογεί λοιπόν ο Ησαΐας, αποκαλύπτοντας και την μέθοδο που στηρίζεται όχι σε αόριστες ευχές και όνειρα αλλά στο δραστικό δόλιο δηλητηριώδες κέρασμα)![1]

(Οπλικό σύστημα… το κερασμένο δόλιο και δηλητηριασμένο πνεύμα παραφροσύνης):  
14 Ο Κύριος εκέρασεν (όπως ο κεραστή Οδυσσέας τον Κύκλωπα!) εν τω μέσω αυτής (της ανθρωπότητας) πνεύμα παραφροσύνης, (σύγχυσης και πλάνης) και (τα νέα αυτά γιαχβικά διοικητικά κέντρα) επλάνησαν την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα) εις πάντα τα έργα αυτής, (και οι λαοί είναι πλέον) ως ο μεθύων πλανάται εν τω εμετώ αυτού. 

(Χαοτική απραξία… το Αποτέλεσμα του πνευματικού δηλητηρίου…)
15 Και δεν θέλει είσθαι έργον διά την "Αίγυπτον" (ανθρωπότητα), το οποίον η "κεφαλή" (οι άρχοντες) ή η "ουρά", (ο λαός) ο "κλάδος" (φορέας) ή ο "σπάρτος" (θεσμός), να δύναται να κάμη. 

(Με δόλια ιδεολογικά "κεράσματα", υποσχέσεις μεγαλείου και σωτηρίας… αλλά και δωροδοκίες ή κοινώς λαδώματα, θα επέλθει η πλήρης και απόλυτη κοινωνική, κρατική και διοικητική αχρήστευση! Αποτέλεσμα; Η κοινωνική σύγχυση, ο καταστροφικός αποπροσανατολισμός και η ντροπιαστική πάνδημος δουλοπρέπεια…).

(Η πολυεπίπεδη σύγχυση θα εμπεδώσει την κοινωνική χημεία της υποταγής, και τΑ αλλεπάλληλα πλήγματα κατά των εθνικων, θα εγκαθιδρύσουΝ τον φόβο των Ιουδαίων και του θεού τους):

16 Εν εκείνη τη ημέρα (δηλαδή, όταν όλα αυτά θα έχουν πλέον επιτευχθεί), οι "Αιγύπτιοι" (οι εθνικοί) θέλουσιν είσθαι (δειλοί) ως γυναίκες, και θέλουσι τρομάξει και φοβηθή από της "χειρός" (τον εκτελεστικό βραχίονα) του Κυρίου (Γιαχβέ) των δυνάμεων σειομένης, την οποίαν (θα) σείει (συστηματικά και απειλητικά) επ' αυτούς. 

 

(Η κριμένη σε "νέφος" επιδρομή του "Γιαχβέ", δηλαδή, ο ύπουλος υποσχετικός και εκφοβιστικός αβρααμισμός, έχει ήδη εγκατασταθεί στην διοίκηση των εθνών, και τα δηλητηριώδη κεράσματά του έχουν αποδώσει σύγχυση, φόβο και φυσικά διάθεση υποταγής στον δεσποτικό γιαχβισμό):

(η διαρκής Φρίκη θα επιβάλει την νέα τάξη)

17 Και η χώρα (το κράτος η δύναμη) των ιουδαίων (ο Ιουδαϊσμός) θέλει είσθαι φρίκη εις τους "Αιγυπτίους", (εθνικούς) και πας όστις "ονομάσει" (αμφισβητήσει) αυτήν θέλει φρίττει, διά την βουλήν (επιβουλή) του Κυρίου των δυνάμεων, την οποίαν απεφάσισεν εναντίον αυτών. 

(Οι υπόδουλοι εθνικοί θα οργανωθούν για να υπηρετήσουν τον γιαχβισμό):

18 Εν εκείνη τη ημέρα (όταν όλα αυτά θα έχουν πλέον επιτευχθεί) πέντε πόλεις (πέντε διοικητικά κέντρα… όσες και οι αισθήσεις μας!) θέλουσιν είσθαι εν τη γη της "Αιγύπτου" (στην γη των εθνικών) λαλούσαι την γλώσσαν της "Χαναάν" (ενώ δλδ θα ομιλούν την γλωσσά των εθνικών) θα ομνύουν (θα ορκίζονται πίστη) εις τον Κύριον (Γιαχβέ) των δυνάμεων, η μία (μάλιστα) θα ονομάζεται πόλις Ασεδεκ. (πόλη δικαιοσύνης)!

Μετά την αλλοτρίωση των ηγετών και λοιπών εθνικών αρχόντων, ακολουθεί λαϊκή σύγχυση και γενικευμένος φόβος-δέος που οδηγεί μοιραία στην χειραγώγηση και την υποταγή! Με υποταγμένο το σύνολο πια του έθνους, δημιουργούνται στην συνέχεια κατάλληλα διοικητικά κέντρα (υπουργεία – υπηρεσίες - θεσμοί), επανδρωμένες με εκγιαχβισθέντες εθνικούς, που θα επιβλέπουν την εφαρμογή και την επέκταση του αβρααμικού γιαχβισμού στην ιουδαιο-κατεχόμενη χώρας ή ανθρωπότητα! Μάλιστα ένα εκ των κέντρων αυτών, κρίνεται εκ των προτέρων απαραίτητο και κατονομάζεται, ως διοικητικό κέντρο δικαιοσύνης (!)… που θα διαχειρίζεται όμως και θα επιβάλει την "γιαχβική" (ιουδαϊο-αβρααμική) δικαιοσύνη!

(Η θεολογικό-πολιτική άλωση έχει συντελεστεί και η αβρααμικο-χιαχβική "λατρεία" (Ιουδαϊκό σύστημα αξιών) λειτουργεί ανεμπόδιστα):

19 Εν εκείνη τη ημέρα θέλει είσθαι εν τω μέσω της γης "Αιγύπτου" (εθνικών) θυσιαστήριον εις τον Κύριον (στην γιαχβική θρησκεία) και (λατρευτική) στήλη κατά το όριον αυτής εις τον "Κύριον" (Γιαχβέ)

(και όμως… τώρα που η θρησκευτικο-πολιτική κατάκτηση έχει συντελεστεί… Δεινά, πληγές, κρίσεις και "σωτηρίες", θα συνεχίσουν να συντηρούν αιώνια την γιαχβική εξουσία)

20 Και θέλει είσθαι (όταν όλα αυτά συντελεστούν) εν τη γη της "Αιγύπτου" (εθνικών) "σημείον" (αξιοθαύμαστη αλλαγή πίστης ή έθους) και "μαρτυρίαν" (εκπαίδευση και ομολογία πίστης) εις τον Κύριον (Γιαχβέ) των δυνάμεων εις τον αιώνα, (προσοχή τώρα σε ότι ακολουθεί…!) διότι θέλουσι βοά προς τον Κύριον εξ αιτίας των καταθλιβόντων, (θα υπάρχουν λοιπόν συνεχώς μηχανισμοί και αφορμές καταπίεσης) και θέλει εξαποστείλει (ο κρατικός πλέον γιαχβικός μηχανισμός) προς αυτούς "σωτήρα" (πνευματικό και υλικό ευεργέτη, που θα τους "σώζει" απ' τα δεινά που ο ίδιος ο εγχώριος γιαχβισμός τους δημιούργησε!) και θέλει σώσει αυτούς. 

Αξίζει εδώ να υπενθυμίσω, πως δεκαετίες τώρα, έχω ορίσει τον «αβρααμισμό, ως την μέθοδο του: οδυνοποιο-θεραπευτή»! Η ευφυέστατη, αξιοπρόσεκτη και εξαιρετικά λειτουργική αυτή μέθοδος, δηλαδή: «πληγές και ιάσει από την ίδια πηγή», ανεξάρτητα αν πρόκειται για άτομο, οργάνωση ή έθνος, είναι ο ασφαλέστερος και αποδοτικότερος μηχανισμός, άμεσης εξασφάλισης προνομιών, δόξας, εξουσίας και πλουτισμού!

(Μετά την λειτουργική επικράτηση, έρχονται τα υλικά και πνευματικά προνόμια, που είναι και το τελικό ζητούμενο)

21 Και θέλει γνωρισθή ο Κύριος εις τους "Αιγυπτίους", (εθνικούς) και οι "Αιγύπτιοι" (εθνικοί) θέλουσι "γνωρίσει" (με μελέτη και αποδοχή) τον Κύριον (Γιαχβέ) εν εκείνη τη ημέρα, και θέλουσι προσφέρει "θυσίαν" (λατρεία) και "προσφοράν", (πνευματικές και υλικές παροχές) και θέλουσιν ευχηθή ευχήν (τάματα-προσφορές) εις τον Κύριον και εκπληρώσει αυτήν

(Μετά την απόλυτη επικράτησή του, πρόκειται να ηρεμίσει επιτέλους ο γιαχβισμός; Όχι, με συνεχόμενες πληγές και ιάσεις, ο αβρααμισμός θα διασφαλίζει την διαιώνισή του)
22 Και θέλει κτυπήσει (με πληγές) ο Κύριος την "Αίγυπτον", (εθνικούς) θέλει κτυπήσει και θεραπεύσει αυτήν, (εδώ ομολογείται επιτέλους ξεκάθαρα ο μηχανισμός του οδυνοποιού-θεραπευτή) και θέλουσιν επιστραφή (στραφεί) εις τον "Κύριον", (Γιαχβέ) και θέλει παρακαλεσθή (ο Γιαχβέ) υπ' αυτών και θέλει ιατρεύσει (ο Γιαχβέ) αυτούς. 

 

(Συνένωση κατακτημένων εθνών και διεθνής υποτέλεια στον ιουδαϊσμό)
23 Εν εκείνη τη ημέρα (όταν όλα αυτά συντελεστούν) θέλει είσθαι "μεγάλη οδός" (αυξημένη πνευματικο-θεολογική και υλικό-στρατιωτική ταύτιση) της Αιγύπτου προς την Ασσυρίαν, και οι Ασσύριοι θέλουσιν ελθεί εις την Αίγυπτον, και οι Αιγύπτιοι εις την Ασσυρίαν, (και τώρα η ουσία… το τελικό δηλαδή ζητούμενο!) και οι Αιγύπτιοι μετά των Ασσυρίων θέλουσι δουλεύσει εις τον Κύριον. 

(Το γιαχβικό Ισραήλ ως τελική επικυρίαρχη διοίκηση)
24 Εν εκείνη τη ημέρα ο Ισραήλ θέλει είσθαι ο "τρίτος" (ο διοικητικός και διευθυντικός μεσάζον) μετά του Αιγυπτίου και μετά του Ασσυρίου, "ευλογία" (και φυσικά, μετά απ' όλα αυτά τα απολύτως κατακτητικά και υποδουλωτικά… ευλογία για τα συμφέροντα του γιαχβισμού) θέλει είσθαι εν μέσω της γης, 

 

(Η τελική και οριστική καύχηση της επικυρίαρχης νέας γιαχβικης τάξης πραγμάτων)

25 διότι ο Κύριος των δυνάμεων "Σαβαώθ" (η πολεμική εκδοχή του Γιαχβέ) θέλει ευλογήσει αυτούς λέγων, Ευλογημένη (με την δική μου λατρεία… δικαιοσύνη… ειρήνη και γενικά με την δική μου επικυριαρχία) η (κατακτημένη) Αίγυπτος ο λαός μου, και η (υπόδουλη) Ασσυρία το έργον των χειρών μου και ο Ισραήλ (ο διοικητικός δεσπότης των εθνικών) η κληρονομία μου». 

* *   *

Φαντασθείτε… αυτό είναι ένα και μοναδικό κεφάλαιο στον Ησαΐα!

Αν ο μέσος αναγνώστης μπορούσε να διαβάσει μ' αυτόν τον τρόπο την Βίβλο, θα καταλάβαινε πως έχει να κάνει, όχι με ένα βιβλίο θεολογίας, αλλά με το σημειωματάριο ενός αρχαίου μοχθηρότατου ιερατείου, που επιβουλεύεται πικρά τα έθνη, και κατάγραψε μανιωδώς όλους τους ενδεχομένους τρόπους της κατάκτησής τους!

Δυστυχώς, αν και βρίσκεται στα σπίτια δισεκατομμυρίων ανθρώπων, ελάχιστοι γνωρίζουν πως το βιβλίο αυτό, είναι κατάμεστο από τέτοια δηλητηριώδη, δόλια θεολογικά σχέδια πικρής υποδούλωσης των εθνών!

Δεν είναι λοιπόν απορίας άξιο που ο διεθνοποιημένος πλέον Ιουδαιο-γιαχβισμός, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, έχει αλώσει την θεολογία μας, την παιδεία, μας την οικονομίας μας, τον πολιτισμό και την ψυχή μας συθέμελα.

Μ. Καλόπουλος

Βλέπε επίσης τα άρθρα μου:

Το μοντέλο του Ιωσήφ ξεσκίζει τα έθνη! (Φώτο) Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/2418-to-montelo-tou-iosif-kseskizei-ta-ethni-foto-tou-m-kalopoulou

Τα έθνη στην σωτηριακή παγίδα των Προφητών της Βίβλου!: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/890-ta-ethni-stin-sotiriaki-pagida-tis-biblou27

Ο προφητικός διαμελισμός των εθνών. Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/496-abraam-kai-o-profitikos-diamelismos-ton-ethnon

 Πριν από 20 χρόνια έγραφα περί εθνοδιαμελισμών… δυστυχώς λίγοι κατάλαβαν!!!http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/968-prin-apo-20-xronia-egrafa-peri-ethnodiamelismon-ligoi-katalaban

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - Μέλλον ο μόνος κυνηγότοπος Του Μ. Καλόπουλου: http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/362-stin-korufi-tou-xronou-mellon-o-monos-kunigotopos


[1] «Ούτω λέγει Κύριος, Λάβε το ποτήριον τούτο του (Ο΄ άκρατου) οίνου εκ της χειρός μου (τι είδους "οίνος" είναι αυτός... αποφασίστε εσείς) και πότισον εξ αυτού πάντα τα έθνη, προς τα οποία εγώ σε αποστέλλω, και θέλουσι πίει και ταραχθεί και παραφρονήσει... και έλαβον το ποτήριον εκ χειρός Κυρίου και επότισα πάντα τα έθνη... και τους βασιλείς και τους μεγιστάνας δια να καταστήσω αυτούς ερήμωσιν, θάμβος, συριγμόν και κατάραν... και πάντα τα βασίλεια της οικουμένης τα επί προσώπου της γης... πίετε και μεθύσατε και εμέσατε και πέσετε και μη σηκωθείτε.» Μασ. Ιερεμίας ΚΕ΄15-27 (Ο΄ Ιερεμίας ΛΒ΄13-) Απ' τα αποτελέσματα... παραφρονούν, εξεμούν και σβήνουν μέσα σε ερήμωση και θάμβος που πέφτουν και δεν ξανασηκώνονται, συμπεραίνουμε εκ του ασφαλούς, ότι πρόκειται για κάτι πολύ δραστικότερο από απλό ανόθευτο (άκρατο) οίνο!

 

Κράτα το

THANATOS STA NHPIA

 

Βίβλος: «Σκοτώστε νήπια και θηλάζοντα». Ποια είναι η ερμηνεία; Του Μ. Καλόπουλου

Για φαντάσου, αυτό το Ιουδαιο-χριστιανικό βιβλίο, έχει μέσα στις σελίδες του "Θεό", που «διατάζει τον θάνατο παιδιών, νήπιων και θηλαζόντων»!!!

Κανένας ελάχιστα νοήμον άνθρωπος, δεν μπορεί με τίποτα να διανοηθεί κάτι τέτοιο, ούτε καν απ' τον πιο μοχθηρό και τον πιο διεστραμμένο άνθρωπο! Πως μπορούν λοιπόν εκατομμύρια επί εκατομμυρίων οπαδοί της Βίβλου να δέχονται μια τέτοια εντολή βρεφοκτονίας, απ' τον υποτιθέμενο πανάγαθο Θεό αυτού του βιβλίου;

Φαίνετε λοιπόν πως κανένας δεν θέλει να καταλάβει κάτι απλό, ότι στις σελίδες αυτού του Ιουδαιο-χριστιανικού βιβλίου, δεν υπάρχει απολύτως κανένας θεός! Πολύ απλά, ο βιβλικός "Θεός" δεν είναι τίποτε περισσότερο από το ίδιο το μοχθηρό βιβλικό ιερατείο, που απλά αυτοαποκαλείται θεός, και μπροστά στους εφήμερους και διαχρονικούς σκοπούς του, ποτέ δεν λογάριαζε τίποτα!

Στην Ιουδαιο-χριστιανική Βίβλο λοιπόν, υπάρχει η αποθέωση ή αν θέλετε η θεοποίηση ενός ιερατείου, και όχι η περιγραφή ή η παρουσία ένας οποιουδήποτε ιδεατού και πανάγαθου θεού!

Αν κάθε φορά που στην Βίβλο συναντάτε την έκφραση: «είπεν ο Κύριος», απλά την αλλάζατε με την έκφραση: «είπεν το ιερατείο»… τότε, και μόνο τότε, θα έχετε μια κατανοητή μετάφραση των λόγων, των πόθων, και των επιδιώξεων των ανθρώπων εκείνων που ηγηθήκαν ή εξακολουθούν να ηγούνται την ιουδαϊκής ιστορίας. Έτσι και μόνον έτσι θα ερμηνεύατε κατανοητά και ξεκάθαρα τις σκοπιμότητες των υποτιθεμένων "θεϊκών" λόγων της Βίβλου, και θα κατανοούσατε την πραγματική προέλευση των ακραίων παράλογων και απολύτως παρανοϊκών αυτών εντολών, που απλά, πολύ απλά, δεν εκφράζουν κανέναν θεό, αλλά τους πανάρχαιους πόθους ενός αρχαίου βάρβαρου και πιθανότατα σχιζοφρενικού ιερατείου, που καλά κρυμμένο πίσω από το εντυπωσιακό προσποείο του κατασκευασμένου απ' αυτούς Θεού-Γιαχβέ, φρενιασμένο για εξουσία και επεκτατισμό δεν διστάζει να δώσει δια στόματος Γιαχβέ τις πιο παρανοϊκές εντολές!

Μ. Καλόπουλος

Περισσότερα βλέπε:

Θεός ή άνθρωπος είναι ο βιβλικός Γιαχβέ; Του Μ. Καλόπουλου.

http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/palaia-diathiki/2366-theos-i-anthropos-einai-o-vivlikos-giaxve-tou-m-kalopoulou

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Κάθε αναδημοσίευση άρθρου ολική ή μερική θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας: www.greatlie.com το οποίο θα πρέπει να είναι ενεργός σύνδεσμος (link) στην σελίδα του άρθρου. Σε αντίθετη περίπτωση το ιστολόγιο επιφυλάσσεται για χρήση κάθε νομίμου δικαιώματος του.

NHPIA KAI THILAZONTA

 NIPIA-THILAZONTA

«Ούτω λέγει Κύριος, σκότωστε άνδρες και γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως θηλάζοντα»! Του Μ. Καλόπουλου

Αυτή είναι η Βίβλος!

«Ούτω λέγει Κύριος των δυνάμεων... πήγαινε τώρα εξολόθρευσε και σκότωσε και μη λυπηθείς αυτούς, αλλά θανάτωσε και άνδρα και γυναίκα και παιδιά από νήπια έως θηλάζοντα»! Α΄ Σαμουήλ 15.3  ή Ο΄Α΄ Βασιλειών 15.3.

Αν αυτός είναι ένας καλός θεός… τότε πως θα ήταν ένας πολύ κακός, μοχθηρός και βρεφοκτόνος θεός;

«Κατά δε το μεσονύκτιον ο Κύριος (αυτοπροσώπως) επάταξε παν πρωτότοκον εν τη γη της Αιγύπτου... και έγινε μέγας θρήνος στην Αίγυπτο... και δεν ητο οικία εις την οποίαν δεν υπήρχε νεκρός». Εξ.12.29-30. 

«Εξολόθρευσε κάθε τι απ’ τους Αμαληκίτες, μη λυπηθείς, αλλά εξόντωσε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως και θηλάζοντα, βόδια, πρόβατα, καμήλες και όνους». (Μασ.) Α΄Σαμ.15.3. ή (Ο΄)Α΄Βασιλειών 15.3.  

«Ούτω θέλεις κάμει εις πάσας τας πόλεις τας πολύ μακράν από σου...  δεν θέλεις αφήσει ζων ουδέν έχον πνοήν· αλλά θέλεις εξολοθρεύσει αυτούς κατά κράτος». Δευτερονόμιο 20.10-17 

 «Κι εσύ Βαβυλώνα γρήγορα θα καταστραφείς και μακάριος όποιος σου ανταποδώσει όσα έκανες! Μακάριος όποιος πιάσει και συντρίψει τα βρέφη σου στο βράχο»! Β.Β. Ψαλμός (ΡΛΖ) 137 ή (Ο΄) Ψαλμός 136. και Ησαΐας 13.17-22. 

 «Και τα τέκνα αυτών (των εθνικών) θέλουσι συντριφθή έμπροσθεν αυτών, αι οικίαι αυτών θέλουσι λεηλατηθή, και αι γυναίκες αυτών θέλουσι βιασθή». Ησαϊας 13:16

«Τότε επάταξεν ο (βασιλιάς του Ισραήλ) Μεναήμ την (πόλη) Θαψά (Θερσά) και πάντας τους εν αυτή και τα όρια αυτής, επειδή δεν ήνοιξαν (δεν παραδόθηκαν) εις αυτόν, διά τούτο επάταξεν αυτήν, και πάσας τας εν αυτή εγκυμονούσας διέσχισεν (ξεκοίλιασε)». Βασιλέων Β΄ 15:16

 

«Και επάταξαν και εξωλόθρευσαν εν στόματι μαχαίρας πάσας τας πόλεις και πάσας τας ψυχάς τας εν αυτή· δεν αφήκεν υπόλοιπον… Ούτως επάταξεν ο Ιησούς πάσαν την γην την ορεινήν και την μεσημβρινήν και την πεδινήν και δεν αφήκεν υπόλοιπον, αλλ' εξωλόθρευσε παν το έχον πνοήν, (περιλαμβάνει εγκύους, παιδιά, νήπια και θηλάζοντα) καθώς προσέταξε Κύριος ο Θεός του Ισραήλ». Ιησούς Ναυη 10.37-40.


«Και πάντα τα λάφυρα των πόλεων τούτων και τα κτήνη ελαφυραγώγησαν εις εαυτούς οι υιοί Ισραήλ· τους δε ανθρώπους πάντας επάταξαν εν στόματι μαχαίρας, εωσού εξωλόθρευσαν αυτούς· δεν αφήκαν ουδέν έχον πνοήν (περιλαμβάνει εγκύους, παιδιά, νήπια και θηλάζοντα). Καθώς προσέταξεν ο Κύριος εις τον Μωϋσήν τον δούλον αυτού, ούτω προσέταξεν ο Μωϋσής τον Ιησούν, και ούτως έκαμεν ο Ιησούς· δεν παρέβη ουδέν εκ πάντων όσα προσέταξεν ο Κύριος εις τον Μωϋσήν». Ιησούς Ναυη 11.14-15.

 

«Διότι το έθνος και η βασιλεία, τα οποία δεν ήθελον σε δουλεύσει, θέλουσιν αφανισθή· ναι, τα έθνη εκείνα θέλουσιν ολοκλήρως ερημωθή». Ησαϊας 60.12.

«Και θέλεις θηλάσει το γάλα των εθνών και θέλεις θηλάσει τους μαστούς των βασιλέων, και θέλεις γνωρίσει ότι εγώ είμαι ο Κύριος/Γιαχβέ». Ησαϊας 60.16.

 

THANATOSTE

 

 

1bombereligion

Η θρησκεία είναι… ενθουσιασμός! Του Μ. Καλόπουλου

«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»!

«Ο δίκαιος θέλει ευφρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού θέλει νίψει εν τω αίματι του ασεβούς». Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10)

«Ευφρανθήσεται δίκαιος, όταν ίδη εκδίκησιν ασεβών, τας χείρας αυτού νίψεται εν τω αίματι του αμαρτωλού» Ο΄ Ψαλμοί 57.11

EBDOMHKONTA

 

Πως απέκτησα την μετάφραση των Ο΄ (Εβδομήκοντα). Του Μ. Καλόπουλου

Ήταν καλοκαίρι του 1992. Είχα σχεδόν φτάσει μέχρι τα μισά της συγγραφής του πρώτου μου βιβλίου, όταν βρέθηκα για κάποιες δουλειές σε ένα αγροτικό σπιτάκι της πεθεράς μου στο Κιλκίς για ένα διήμερο… οι οποίες όμως για κάποιον λόγο που δεν θυμάμαι ματαιώθηκαν. Είχα λοιπόν ένα διήμερο κενό και έπρεπε να το εκμεταλλευτώ συνεχίζοντας το γράψιμο, αλλά μου έλλειπε το βασικό εργαλείο της μελέτης μου η Βίβλος.

«Μια Βίβλο ρε παιδιά, δεν έχει κάνεις πουθενά μια Βίβλο, τόσοι χριστιανοί είναι τριγύρω;», ρώτησα την γυναίκα μου, κι αυτή μου απάντησε: «Είσαι τρελός, δεν ασχολούνται οι άνθρωποι όπως εσύ, και ούτε που ξέρουν τι είναι αυτό που ζητάς».

Ωραία λοιπόν θα πάω στο ναό και θα ζητήσω μια απ' τον παπά, είπα εγώ αποφασισμένος να μην χάσω το διήμερο. Πείρα λοιπόν το αμάξι και πήγαμε σ' ένα πανέμορφο εκκλησάκι (του Αι Λιά) ψηλά στον λόφο. Χτύπησα την πόρτα ενός χαμηλού σπιτιού στο προαύλιο του ναού, και βγήκε μια μικρή όμορφη κοπελίτσα. Της ζήτησα όσο πιο ευγενικά μπορούσα μια δανική Βίβλο για το διήμερο, εξηγώντας της αόριστα ότι θέλω να κάνω μια εργασία για θρησκευτικά θέματα.

Η κοπελίτσα όλη αυτή την ώρα με κοιτούσε με απορία χωρίς φανερά να καταλαβαίνει τι της ζητώ. Γύρισε όμως προς το εσωτερικό του σπιτιού και φώναξε: «Παππούλη εσένα ζητάνε…» Σε λίγο εμφανίστηκε ένας μικρόσωμος και ισχνός αλλά ευγενικότατος παππούλης. Παππούλη είπα κι εγώ, χρησιμοποιώντας την ίδια προσφώνηση που μόλις άκουσα απ' την κοπελίτσα, και του εξήγησα όσο πιο απλά μπορούσα την ανάγκη μου για μια δανική Βίβλο…

Ο παππούλης σήκωσε στοχαστικά στον ουρανό το κεφάλι του μουρμουρίζοντας αργά: «Βίβλο… Βίβλο… Βίβλο… τι είναι αυτό; Δεν νομίζω πως έχω τέτοιο πράγμα». Κοίταξα με απέραντη έκπληξη τον παπά, που εντωμεταξύ είχε σκύψει το κεφάλι του προσπαθώντας να συγκεντρωθεί.

Την απογοήτευση και την έκπληξή μου για όλο το σκηνικό, διέκοψε η αποφασιστική δήλωση του παππούλη: «Για μια στιγμή... περίμενε εδω», κι έφυγε βιαστικά για το απέναντι νεόκτιστο διώροφο με γρήγορο βήμα.

Δεν πρόλαβα να καταπιώ την έκπληξή μου για την παντελή άγνοια της Βίβλου, που φαινόταν να κυριαρχεί γύρω μου, όταν η φιγούρα του παππούλη εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του απέναντι ασοβάτιστου κτιρίου κρατώντας μπροστά του ένα μαύρο βιβλίο και διαβάζοντας φωναχτά, αργά και συλλαβιστά το τίτλο του: «Η Αγία Γραφή… αυτό θέλεις»;

Ναι, ναι παππούλη απάντησα με ενθουσιασμό. Κατέβηκε και μου το έδωσε το ίδιο ενθουσιασμένος.

«Θα σου το επιστρέψω μετά από δυο μέρες» του εξήγησα, κατ' υποχρεωμένος. Κι αυτός μου απάντησε: «Δεν χρειάζεται καλό μου παιδί, έχω ντάνες ολόκληρες απ' αυτό εκεί».

Τον ευχαρίστησα θερμά και έφυγα γεμάτος ικανοποίηση. Στην επιστροφή ξεφυλλίζοντας ανυπόμονα το βιβλίο, διέκρινα φευγαλέα στο εσωτερικό τον τίτλο Μακκαβαίοι, και ο ενθουσιασμό μου αποκορυφώθηκε. «Κρατώ τους Εβδομήκοντα», αναφώνησα με ασυγκράτητο ενθουσιασμό, στην γυναίκα μου που μου απάντησε, χωρίς να καταλαβαίνει τι λέω: «Καλά εσύ όλο κάτι ανακαλύπτεις».

Έτσι έφτασε στα χεριά μου η καλά κρυμμένη μετάφραση των Ο΄ ή Εβδομήκοντα, προσθέτοντας ένα ακόμα σημαντικότατο εργαλείο στην κατοπινή πολύχρονη έρευνά μου.

Αν όλο αυτό, δεν σας λέει κάτι για την γνώση των παπάδων και του ποιμνίου για την Βίβλο… σε μένα τότε έλεγε παρά πολλά!

Μ. Καλόπουλος

Περισσότερα βλέπε:

Περι της μεταφράσεως των Εβδομήκοντα (Ο΄)
Του Μ. Καλόπουλου

http://www.greatlie.com/index.php/el/xristianismos/bible/364-peri-tis-metafraseos-ton-ebdomikonta-o

 

EPIPEDI GH

         Η Βίβλος δεν είναι θεόπνευστη, για ένα απλουστατο λόγο: πουθενά δεν αναφέρει την σφαιρικότητα της γης! Του Μ. Καλόπουλου

Διαβάζοντας τα παρακάτω βιβλικά αυτά εδάφια,

έχεις απόλυτα την αίσθηση της επίπεδης γης.

«Εγώ είμαι ο Κύριος ο εκτείνας τους ουρανούς, ο στερεώσας την γην». Ησαϊας 44.24.

«Οι στύλοι του ουρανού τρέμουσι». Ιωβ 26.11.

«Εγώ στερέωσα τους στύλους αυτής». Ο΄Ψαλμοί 74.4.

«Επέβαλλε τον νόμον αυτού εις την θάλασσαν… διέταξε τα θεμέλια της γης».Παροιμίες 8.29.

«Τον στερεώσαντα την γην επί των υδάτων».Ψαλμοί 136.6.

«Του Κυρίου η γη και αυτός εθεμελίωσεν αυτήν επί των θαλασσών, και εστερέωσεν αυτήν επί των ποταμών». Ψαλμοί 24.1-2.

«Αυτός είναι ο καθήμενος επί τον γύρον της γης και οι κάτοικοι αυτής είναι ως ακρίδες, ο εκτείνων τους ουρανούς ως παραπέτασμα και εξαπλόνων αυτούς ως σκηνήν προς κατοίκησιν». Ησαϊας 40.22.

Η λέξη «σφαίρα» απουσιάζει εντελώς από την Παλαιά Διαθήκη. Κάποιοι μπορεί να επικαλεσθούν το εδάφιο: «Θέλει βεβαίως σε στροφογυρίσει και τινάξει βιαίως ως σφαίραν εις τόπον ευρύχωρον· εκεί θέλεις αποθάνει». Ησαϊας 22.18. Το εδάφιο αυτό όμως απουσιάζει τελείως από την μετάφραση των Εβδομήκοντα. Απ την άλλη, ακόμα κι αν δεχτούμε το παραπάνω εδάφιο, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα για του βιβλικούς συγγραφείς, διότι ενώ γνώριζαν την λέξη «σφαίρα» ποτέ δεν την χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν την Γη!

Ο Ερατοσθένης, όχι μόνο όρισε το σφαιρικό σχήμα της γης, αλλά και τις αποστάσεις Γης και Ηλίου!

Μ. Καλόπουλος

BIBLOS1

Η Βίβλος είναι για μας εγκυκλοπαίδεια δηλητηρίων και κοινωνικής μαγείας. Του Μ. Καλόπουλου

Συχνά λέω πως τα βιβλία μου διαθέτουν ένα ιδιαίτερο είδος αφυπνιστικής δυνατότητας, μόνο επειδή γράφτηκαν με βάση την σημαντικότερη εγκυκλοπαίδεια επεκτατικού δόλου που έχει γραφτεί ποτέ, δηλαδή την Χαλδαιο-μαγική εγκυκλοπαίδεια πανουργίας την Ιουδαϊκή Βίβλο.
Επαληθεύοντας το ρητό: «ο καλύτερος δάσκαλός μου είναι ο εχθρός μου», επιμένω πως είναι τελικά δυστύχημα, που υπάρχουν μόνο τόσο λίγοι συνάνθρωποί μας, που υποπτεύονται τις απέραντες ευκαιρίες σπουδής και απελευθερωτικής αφύπνισης, που αυτή η εγκυκλοπαίδεια της αρχαίας μαγείας και της πανουργίας (η Βίβλος) προσφέρει σε όποιον την μελετήσει απομυθοποιητικά. Κι αυτό διότι το βιβλίο αυτό, (η Βίβλος) και φυσικά το ιερατείο που κρύβετε επιμελώς πίσω του, αποτελούν τον βασικό και προαιώνιο αντίπαλο της ανθρωπότητας, με απίστευτα εύκολες νίκες επικράτησης. Από την άποψη αυτή (στην οποία σας ξεναγούν με κάθε λεπτομέρεια τα βιβλία μου), η Βίβλος δεν είναι ένα απλό βιβλίο θρησκείας, αλλά το περιπλοκότερο και μορφωτικότερο εγχειρίδιο πολέμου και αντιπαλογνωσίας, απ' την κριτική μελέτη του οποίου έχει κανείς να ωφεληθεί τα μέγιστα.
Με εκτίμηση
Μ. Καλόπουλος