logo greatlie kalopoulos

fb youtube rss

Σύνδεση

Εγγραφή


Άγιο Φώς

POIO AGIO FOS

Επιστολή Καλόπουλου, προς το Πατριαρχικό Γραφείο Ιεροσολύμων...!
Θεσσαλονίκη 20-4-2010

Προς τον εισηγητή του ιδιαίτερου Πατριαρχικού Γραφείου Ιεροσολύμων

Διάκονο Αθανάσιο. E-mail: %20var%20addy82684%20=%20'patriarch.theophilos'%20+%20'@';%20addy82684%20=%20addy82684%20+%20'jerusalem-patriarchate'%20+%20'.'%20+%20'info';%20document.write(%20'%3ca%20'%20+%20path%20+%20'\''%20+%20prefix%20+%20addy82684%20+%20suffix%20+%20'\''%20+%20attribs%20+%20'%3e'%20);%20document.write(%20addy826">mailto:%20%3cscript%20language='JavaScript'%20type='text/javascript'%3e%20%3c!--%20var%20prefix%20=%20'mailto:';%20var%20suffix%20=%20'';%20var%20attribs%20=%20'';%20var%20path%20=%20'hr'%20+%20'ef'%20+%20'=';%20var%20addy82684%20=%20'patriarch.theophilos'%20+%20'@';%20addy82684%20=%20addy82684%20+%20'jerusalem-patriarchate'%20+%20'.'%20+%20'info';%20document.write(%20'%3ca%20'%20+%20path%20+%20'\''%20+%20prefix%20+%20addy82684%20+%20suffix%20+%20'\''%20+%20attribs%20+%20'%3e'%20);%20document.write(%20addy826Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascriptγια να τη δείτε.

Κοινοποίηση: Κεντρικό γραφείο τύπου: E-mail: %20var%20addy89489%20=%20'pressbureau'%20+%20'@';%20addy89489%20=%20addy89489%20+%20'jerusalem-patriarchate'%20+%20'.'%20+%20'info';%20document.write(%20'%3ca%20'%20+%20path%20+%20'\''%20+%20prefix%20+%20addy89489%20+%20suffix%20+%20'\''%20+%20attribs%20+%20'%3e'%20);%20document.write(%20addy89489%20);%252">mailto: %3cscript language='JavaScript' type='text/javascript'%3e %3c!-- var prefix = 'mailto:'; var suffix = ''; var attribs = ''; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy89489 = 'pressbureau' + '@'; addy89489 = addy89489 + 'jerusalem-patriarchate' + '.' + 'info'; document.write( '%3ca ' + path + '\'' + prefix + addy89489 + suffix + '\'' + attribs + '%3e' ); document.write( addy89489 );%2Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτήηδιεύθυνσηηλεκτρονικούταχυδρομείουπροστατεύεταιαπόκακόβουληχρήση. Χρειάζεταιναενεργοποιήσετετην Javascript γιανατηδείτε.

Θέμα:
Πρόσκληση επιστημονικής ομάδος σκεπτικιστών, στην αφή του αγίου φωτός.

Αξιότιμε Διάκονε Αθανάσιε… Κατ' αρχάς υγιαίνετε.

Συγχωρέστε με που δεν γνωρίζω τους συνήθεις τύπου της προσφώνησης των αξιωμάτων σας, αλλά όπως θα διαπιστώσετε, αυτό στην περίπτωσή μου είναι το λιγότερο που θα πρέπει να παραβλέψετε!

Λέγομαι Καλόπουλος Μιχάλης, και είμαι ο μόνος ίσως συγγραφέας στην Ελλάδα, που δημοσίευσα βιβλίο κριτικής για το Άγιο φως, με τίτλο: «Θαύμα ή απάτη το Άγιο Φως της Ιερουσαλήμ;», που περιλαμβάνει όχι μόνο ολόκληρο το επικριτικό βιβλίο του Αδαμάντιου Κοραή: «Περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός», αλλά και τον δικό μου ισχυρισμό, περί πιθανής χρήσης φωσφόρου, στα αυταναφλεγόμενα κεριά… ισχυρισμός που φαντάζομαι σας είναι λίγο πολύ γνωστός!

Εξ αφορμής του συγκεκριμένου βιβλίου μου, παραβρέθηκα σε μια σειρά εκπομπών και σε διάφορα κατά καιρούς τηλεοπτικά μέσα. Σε μια εξ αυτών (το 2004 στο κανάλι EXTRA) με οικοδεσπότη τότε τον δημοσιογράφο Σπύρο Καρατζαφέρη, κατά την διάρκεια της εκπομπής, παρενέβη τηλεφωνικά, ο εκπρόσωπος του γραφείου τύπου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Αθήνα, ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ιλιάκης, και ούτε λίγο ούτε πολύ, δέχτηκε ευχαρίστως, όχι μόνο να αναλάβει τα έξοδα μεταφοράς μιας ομάδας σκεπτικιστών επιστημόνων, και των σχετικών τεχνικών τηλεοπτικού συνεργείου, αλλά να μας επιτρέψει να θέσουμε και σε οριακή δοκιμασία, την αξιοπιστία του θαύματος, αλλάζοντας τα κεριά και τα κανδήλια, έξωθεν του κουβουκλίου, λίγο πριν απ την τελετή με δικά μας.

Βέβαια, αμέσως μετά, οι προσπάθειες του δημοσιογράφου Σπ. Καρατζαφέρη, να ενεργοποίηση την πρόσκλησή σας (τουλάχιστον κατά την ομολογία του ιδίου) έπεσαν στο κενό. Υπέθεσα λοιπόν ότι η πρόσκληση σας εκείνη, ήταν μια αξιοπρεπής διαφυγή, και δεν έδωσα ιδιαίτερη συνέχεια. Σήμερα όμως, είναι νομίζω καιρός, να πάρω προσωπικά μια οριστική απάντησή σας, για τη συγκεκριμένη εκείνη πρόσκληση. Προσωπικά εγώ, αλλά και οι σχετικοί επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, (ΑΠΘ) με πολύ χαρά θα δεχόμασταν μια θετική απάντησή σας, στο συγκεκριμένο αίτημα.

Οι ερωτήσεις μου λοιπόν είναι συγκεκριμένες:

α) Δέχεστε να αναλάβετε (όπως υποσχέθηκε τότε ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ιλιάκης), τα έξοδα αεροπορικής μετάβασης αυτής της επιτροπής επιστημόνων, καθώς και ολιγομελούς τηλεοπτικού συνεργείου;

β) Δέχεστε να αντικατασταθούν (όπως τότε αποδέχτηκε ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Ιλιάκης) τα κεριά και οι κανδήλες, με δίκες μας την τελευταία στιγμή, τουλάχιστον μισή ώρα πριν από της είσοδο του Πατριάρχη στο Κουβούκλιο; 

Συγχωρέστε μου ξανά την αμεσότητα της τοποθέτησης, αλλά μου είναι εξαιρετικά δύσκολο, να ωραιοποιήσω ένα τέτοιο δυσάρεστο για πολλούς αίτημα.  

Περιμένω απάντησή σας

Με εκτίμηση

Μ. Καλόπουλος

Ε-mail απάντησης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.  

Υστερόγραφο:

Σήμερα, (28/5/16), μετά από έξι ολόκληρα χρόνια, χωρίς οποιαδήποτε απάντηση, πρέπει να είστε βέβαιοι πως το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων απλά έκανε το αναμενόμενο! Δηλαδή τήρησε σιγήν ιχθύος σε ένα αίτημα μας που δεν ήταν τίποτε περισσότερο από την φυσιολογική μας ανταπόκριση στην δική τους δημόσια πρόσκληση! Αν ούτε αυτό δεν σας λέει τίποτε, τότε πραγματικά είστε άξιοι της ιουδαιο-χριστιανικής σας πίστης. Μ. Καλόπουλος

FOS-LIPSANA

Οκτώ βουλευτές ζητούν να καταργηθούν οι τιμές αρχηγού κράτους σε λείψανα και Φως.

Και ρωτούν πόσο κόστισε…

"Άγιο" φως και λείψανα "Αγίας" Βαρβάρας. Επιτέλους κάποιοι βλέπουν το αυτονόητο.

Ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς με την οποία ζητούν να καταργηθεί η μεταφορά Αγίου Φωτός και λειψάνων Αγίων, κατέθεσαν στη Βουλή οκτώ βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αναφέρουν ότι αφού τέτοια έθιμα απαντώνται μόνο σε θεοκρατικά κράτη και λογίζονται ως περιττές δαπάνες. Οι βουλευτές Γεράσιμος Μπαλαούρας, Ιωάννα Γαϊτάνη, Φωτεινή Βάκη, Αννέτα Καββαδία, Φρόσω Καρασαρλίδου, Αγλαΐα Κυρίτση, Στέφανος Σαμοΐλης και Μερόπη Τσούφη επικαλούνται την οικονομική κρίση υποστηρίζοντας ότι «η μεταφορά του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα κάθε χρόνο λίγο πριν από το Ορθόδοξο Πάσχα, καθώς και η πρόσφατη μεταφορά των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας, με τιμές αρχηγού κράτους, αφενός απαντώνται μόνο σε θεοκρατικά κράτη και αφετέρου μπορούν να λογιστούν ως περιττές δαπάνες που δεν αρμόζουν στις δύσκολες οικονομικές περιστάσεις στις οποίες βρίσκεται η χώρα».

Όπως αναφέρουν «η μεταφορά των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας στα νοσοκομεία για προσκύνημα των πιστών, δημιουργεί πρόβλημα στη λειτουργία τους και συνιστά ενόχληση σε ανθρώπους που είναι πιστοί άλλων δογμάτων ή άθεοι».

«Πέρα από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός, η αεροπορική μεταφορά του Αγίου Φωτός και η μεταφορά του ιερού σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας με έξοδα του ελληνικού κράτους δεν συνιστούν ούτε θρησκευτική υποχρέωση, ούτε καν μια μακραίωνη παράδοση» αναφέρουν στο κείμενό τους και προσθέτουν:

«Ειδικότερα, για την περίπτωση του Αγίου Φωτός πρόκειται για ένα πολύ σύγχρονο "έθιμο", που εγκαινίασε πρωτοβουλιακά ένας ιδιώτης το 1988. Μέχρι το 2000, ο ίδιος ιδιώτης κάλυπτε εξ ολοκλήρου και το ανάλογο κόστος. Από το 2002 όμως και εντεύθεν η ευθύνη και η δαπάνη της μεταφοράς του Αγίου Φωτός πέρασε στο ελληνικό κράτος. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα δαπανηρή διαδικασία, που συνίσταται σε ειδική πτήση και μεταφορά με τιμές αρχηγού κράτους από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα και, στη συνέχεια, σε ειδικές πτήσεις της πολιτικής και πολεμικής αεροπορίας με τις οποίες το Άγιο Φως μεταφέρεται στις μεγαλύτερες μητροπόλεις της Ελλάδας. Πέρα από το δυσανάλογα και πιθανόν ανάρμοστο στις περιστάσεις που ζει η χώρα μας κόστος, ας αναλογιστούμε επίσης ότι κανένα από τα κράτη με μεγάλο ποσοστό ορθόδοξων πιστών δεν ναυλώνουν αεροσκάφος για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός ούτε το υποδέχονται ως αρχηγό κράτους. Πρόκειται επομένως για μια όψιμη και αποκλειστικά ελληνική και προκλητικά δαπανηρή ιδιοτυπία που δύσκολα απαντάται ακόμη και σε θεοκρατικά κράτη. Επιπλέον η μεταφορά των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας στα νοσοκομεία για προσκύνημα των πιστών, δημιουργεί πρόβλημα στη λειτουργία τους και συνιστά ενόχληση σε ανθρώπους που είναι πιστοί άλλων δογμάτων ή άθεοι».

Στην ερώτηση τους ρωτούν να μάθουν και το κόστος της μεταφοράς του Αγίου Φωτός αλλά και των λειψάνων της Αγ. Βαρβάρας στον κρατικό Προυπολογισμό. «Πόσο κόστισε την τελευταία χρονιά συνολικά (κόστος πτήσης, κόστος διαμονής, κόστος αγημάτων και άλλων τελετών και εκδηλώσεων, κόστος ειδικών πτήσεων για τη διανομή στις μητροπόλεις της χώρας) η μεταφορά του Αγίου Φωτός για τον κρατικό προϋπολογισμό; Πόσο κόστισε η μεταφορά του ιερού σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας για τον κρατικό προϋπολογισμό; Βρίσκεται στις προθέσεις της κυβέρνησης η κατάργηση αυτών των οπισθοδρομικών "εθίμων" του κράτους, καθώς και των δαπανών για την εκτέλεσή τους από τις υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους;», αναφέρουν οι οκτώ ερωτώντες βουλευτές.

Πηγή: www.lifo.gr

 

 

 

Άγιο φως και συγχωροχάρτια στην Ιερουσαλήμ!

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΤΕΝΙΔΗΣ ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ:

«Άπαξ και ο προσκυνητής πατήσει το πόδι του στην Ιερουσαλήμ, υπάρχει μια κλίκα, μια σπείρα, οι όποιοι είναι εξουσιοδοτημένοι από το πατριαρχείο να παραλαμβάνουν τους προσκυνητές άμα τη αφήξει τους. Έχουν μάλιστα τον τρόπο να τους ζαλίζουν και να τους τυφλόνουν, να βλέπουν και να μη βλέπουν... Αυτοί οι εγκάθετοι του Πατριαρχείου τους λένε, τώρα θα σας δώσουμε το λεγόμενο συγχωροχάρτι… και το πληρώνουν μια λίρα»! Όλα αυτά επί πατριαρχίας Βενέδικτου 1957-1950.

SYGXOROXARTI AGIO FOS

SYGXOROXARTI IEROYSALIM

 

 

Κάθε χρόνο τα ίδια. O Καλόπουλος απορρίπτει το Άγιο Φως που εμφανίζεται στα Ιεροσόλυμα

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=r18vhxLVWg0

 

Τα κεριά μπορούν να ανάψουν μόνα τους, ισχυρίζεται ο πρόεδρος των σκεπτικιστών

http://www.protothema.gr/greece/article/466379/ta-keria-boroun-na-anapsoun-mona-tous-ishurizetai-o-proedros-skeptikiston/

 

 

 

 

 

 

Ποιός Σταυρός και ποιός Ναός; Ο κατά φαντασία Ναός της Ιερουσαλήμ. Του Μ. Καλόπουλου

 
 

Ποιός τάφος;

Για να γίνει κατανοητό, ότι τίποτε δεν πάει καλά με τα γενικότερα ιστορικά δεδομένα του Ιεροσολυμικού "αγίου φωτός" και της σχετικής προσκυνηματικής παρωδίας, πρέπει να σημειώσουμε, πως όχι μόνο η δήθεν ιερή φλόγα του τάφου είναι εφεύρημα, αλλά και ο ίδιος ο τάφος βρέθηκε ετσιθελικά, για να ικανοποιήσει την αυτοκρατορική αλαζονεία του KONSTANTINOS AGIOS(αγίου[1]) Κωνσταντίνου και της υπέργηρης πια μητέρας του Ελένης, αφού εύκολα όπως θα δείτε αποδεικνύεται, ότι ο συγκεκριμένος τόπος, καμία απολύτως σχέση δεν μπορεί να είχε, με τον βιβλικό τόπο της θρυλούμενης σταύρωσης και ταφής του Χριστού.

Η υπέργηρη βασιλομήτωρ Ελένη, με εντολή του Κωνσταντίνου, βάλθηκε να βρει το άγιο (!;) όργανο της σταύρωσης του Χριστού. Το κίνητρο αυτής της ενέργειας είναι οφθαλμοφανές, δεν αποσκοπούσε μόνο στην θεολογική υστεροφημία της Ελένης, ούτε στην ξαφνική θρησκευτική κατάνυξη του καιροσκόπου Κωνσταντίνου, αλλά κυρίως αποσκοπούσε στην λατρευτική εξύψωση και εδραίωση του χριστιανικού συμβόλου, που ήδη είχε επιλέξει για τα λάβαρα του αυτοκρατορικού ρωμαϊκού στρατού.

Μετά την ανεύρεση και μετατροπή του "τιμίου σταυρού" σε αυτοκρατορικό έμβλημα, οι χριστιανοί των ρωμαϊκών λεγεώνων μπορούσαν να σκοτώνουν τους απίστους... κοιτώντας με κατάνυξη τον σταυρό της αγάπης στα φλάμπουρα της αυτοκρατορίας!!!  

Τώρα, πόσο "τίμιος" μπορεί να είναι ένας σταυρός, πάνω στον οποίο, η ίδια η Ρώμη, πρώτα θανάτωσε τον αρχηγό αυτής της θρησκείας, και στην συνέχεια, το ίδιο αυτό όργανο ρωμαϊκής εκτέλεσης, το μετέτρεψε σε στρατιωτικό της έμβλημα, στο όνομα του οποίου οι οπαδοί της θρησκείας του εκτελεθέντος... για χίλια χρόνια, σφάζουν οποιονδήποτε κατ’ εντολή της Ρώμης, αφήνω εσάς να το κρίνετε!

Τελικά, και μόνο η απόφαση μιας τέτοιας ανεύρεσης, είναι εξαιρετικά περίεργη. Ποιος θα μπορούσε σοβαρά να δεχτεί, ότι το συγκεκριμένο ξύλινο όργανο εκτέλεσης, θα έμενε στην ίδια ακριβώς θέση που χρησιμοποιήθηκε, μετά από 300 χρόνια; Ο Γολγοθάς ήταν τόπος ρωμαϊκών εκτελέσεων και εκτελέσεις συνέβαιναν ετησίως αρκετές. Μέχρι των ημερών της "ευσεβούς" αυτοκράτειρας, πρέπει να συνέβησαν εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες εκτελέσεις, παρόμοιες μ’ αυτές των ημερών του Χριστού. Ακόμα και αν παρακάμψουμε την σκέψη ότι πρέπει λογικά να χρησιμοποιούσαν κατ’ επανάληψη και τελικά να έκαιγαν τους φθαρμένους ξύλινους σταυρούς, η πιθανότητα τρεις αιώνες μετά, να βρεθεί το συγκεκριμένο ξύλινο όργανο εκτέλεσης, στον ίδιο τόπο, ήταν πέρα από κάθε φαντασία!

Ένα κομμάτι ξύλο, ικανό να κράτησει το βάρος ενός ανθρώπου πάνω του, ήταν αναντίρρητα έναν γερο, χρήσιμο ξύλινο δοκάρι, που δεν θα έμενε για πολύ καιρό στην ίδια θέση αχρησιμοποίητο. Σε μια χώρα που τα δέντρα σπανίζουν, όπως είναι η ερημοποιημένη Παλαιστίνη, ένα τέτοιο κομμάτι ξύλου, θα ήταν για πολλούς φτωχούς της Ιερουσαλήμ, ενα ζηλευτό λάφυρο για πολλές χρήσεις. Άλλωστε οι σταυρικές εκτελέσεις, πριν και μετά την περίοδο του Ιησού, ιδιαιτέρως στην Ιερουσαλήμ, λόγω των συχνών εξεγέρσεων, εγίνοντο κατά εκατοντάδες![2] Τι έκανε λοιπόν την Ελένη, να είναι τόσο σίγουρη για την ανεύρεση του συγκεκριμένου σταυρού;

Παρόλα αυτά, το 327 μ.Χ., δηλαδή 300 περίπου χρόνια μετά τον θρυλούμενο θάνατο του Ιησού: «απέστειλε ο βασιλεύς την εαυτού μητέρα Ελένη εις Ιερουσαλήμ, (προσέξτε) μετά χρημάτων αφθονί­ας, προς τον επίσκοπον Μακάριον, επί αναζητήσει του ζωοποιού (;!) ξύλου και οικοδομής των αγίων τόπων». Γεώργιος Μοναχός «Περί της ευρέσεως του σταυρού».110.620.12.... Συνέγραψε το 914 μ.Χ.

KONSTANTINOS ELENHΦορτωμένη ΧΡΗΜΑΤΑ, από τον παιδοκτόνο και ηλιολάτρη[3]γιο της, η υπέργηρη Ελένη, κατέβηκε στην Ιερουσαλήμ, όπου την υποδέχθηκαν οι ιερείς, οπλισμένοι με όλο το "άγιο πνεύμα" που μπορούσαν να συγκεντρώσουν, αποφασισμένοι να μην χάσουν την ανεπανάληπτη αυτή οικονομική ευκαιρία!

Ακόμα και σήμερα μια οργανωμένη ομάδα αρχαιολόγων, με υπερσύγχρονο εξοπλισμό, θα είχε αξεπέραστες δυσκολίες, σε ένα τέτοιο σχεδόν ανέφικτο εγχείρημα, και τουλάχιστον θα χρειαζόταν χρόνια ανασκαφών και αναζητήσεων... χρόνο όμως, που δεν διέθετε πια η ογδοντάχρονη Ελένη! Ο σταυρός λοιπόν έπρεπε να βρεθεί οπωσδήποτε και να βρεθεί τώρα, που η φορτωμένη χρήματα αυτοκράτειρα ερχόταν για να οικοδομήσει στην Ιερουσαλήμ, ναούς και να στήσει προσκυνήματα!

Οι πλέον επίλεκτες ομάδες αρχαιολόγων, θα είχαν σοβαρό πρόβλημα... όχι όμως και η επισκοπική ομάδα της... ενορατικής αρχαιολογίας! Ένας χριστιανικά όμως "φωτισμένος" νους, δεν αφήνει ποτέ τέτοιες θεόσταλτες ευκαιρίες να χαθούν! Άλλωστε, γιατί νομίζετε πως υπάρχουν στην συγκεκριμένη πίστη, όλα αυτά τα παράξενα θεολογικά χαρίσματα, ενοράσεις, όνειρα, προφητείες, αλλά και (κατά παπά-Μεταλληνόν)... το φαινόμενο της νοεράς ευχής;

Η αφήγηση του Χρονογράφου Γεώργιου μοναχού είναι μοναδική: «Μαθών δε ο επίσκοπος, τα της βασιλικής ελεύσεως, τους επισκόπους των επαρχιών συγκέντρωσε για τις πρέπουσες τιμές της υποδοχής. Ευθέως δε τους επισκόπους παρακάλεσε, την αναζήτηση του ποθούμενου ξύλου να αναλάβουν. Απορούντων δε πάντων περί τούτου, υπόνοιες και υποψίες μόνο διηγούμενοι, ο της πόλεως επίσκοπος πάντας παρακάλεσε ησυχία να κάμουσι (!) και σπουδαιοτέραν ευχήν[4]υπέρ τούτου, στον θεό προσέφερε»!

«Τούτου δε γενομένου, (της ευχής δηλαδή γενομένης) ευθύς, θεόθεν εδείχθη στον επίσκοπο ο τόπος, όπου ο ακαθάρτου δαίμονος, ο Ναός και το άγαλμά της Αφροδίτης υπήρχε. Τότε η βασίλισσα, πλήθος πολύ τεχνιτών και εργατών συγκέντρωσε και εκ βάθρων το αισχρό (θέλει να πει περικαλλέστατο) οικοδόμημα κατέστρεψε. Τούτου δε γενομένου, ανεφάνη το θείον μνήμα και ο τόπος του κρανίου και τρεις καταχωμένοι σταυροί»

«Μεγάλη όμως αμηχανία και θλίψη κατέλαβε την βασίλισσα γιατί κανείς δεν γνώριζε ποιος μπορούσε να είναι ο δεσποτικός σταυρός. Ο δε επίσκοπος μετά πίστεως έλυσε την απορία. (όχι βέβαια πάλι με ευχή, αλλά...) γυναίκα άρρωστη, υπό πάντων απεγνωσμένη και τα λοίσθια πνέουσα, έφεραν μεταξύ των σταυρών, για να βρεθεί το ζητούμενο. Και μόνο που η σκιά του σωτήριου σταυρού άγγιξε την ασθενούσα, ευθύς η άπνους και ακίνητη αυτή γυναίκα, απ’ την θεια δύναμη, ευθέως (υγιής) αναπήδησε, δοξάζουσα μετά μεγάλης φωνής τον θεό».[5] «Η δε βασίλισσα Ελένη, μετά χαράς μεγάλης παρέλαβε τον σταυρό... και (μέρος) του σταυρού παρέδωσε στον επίσκοπο της πόλεως εις μνημόσυνο γενναίων και εκκλησία όρισε να γίνει πάνω στο ζωοποιό μνήμα και στον άγιο Γολγοθά». Γεώργιος Μοναχός «Περί της ευρέσεως του σταυρού»110.620-621

Βλέπουμε λοιπόν, ότι τα περί ευρέσεως του σταυρού και η ανοικοδόμηση του ταφικού ναού, στο συγκεκριμένο τόπο, συνέβησαν μέσα σε μια ατμόσφαιρα ιερής απάτης και παραμυθιού, που μόνο ο παλιμπαιδισμός της θρησκευτικής ευπιστίας, θα μπορούσε να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα!

Στην κατεύθυνση των αμφισβητήσεων, βέβαια, υπάρχουν σοβαρές ερωτήσεις που προκύπτουν εντελώς αβίαστα.

Κατ’ αρχάς, είναι λογικό, ένα όργανο θανάτωσης, να γίνεται έμβλημα, λάβαρο και σημαία και να αποδίδονται τιμές σ’ αυτό; Και αν αποδίδομε σε αυτό τέτοιες τιμές, γιατί δεν κάνουμε χριστιανική σημαία, με ανάλογες τιμές και τον ακάνθινο στέφανο, το σφουγγάρι με το ξίδι, την λόγχη, ή ακόμα και τα υποτιθέμενα καρφιά της σταύρωσης; Μήπως είναι φανερό, πως η ανεύρεση αυτή του σταυρού, εξυπηρετούσε περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, την αυτοκρατορική ανάγκη, για νέα λάβαρα πίστης και αφοσιωμένων μαχητών;

EN TOYTO NIKAΠως γίνεται, με το «εν τούτω νίκα», ο σταυρός από σύμβολο σωτηρίας και αγάπης, να μετατρέπεται για αιώνες, σε ξίφος εξουσίας στα χέρια αυτοκρατόρων; Πως συμβιβάζεται αλήθεια, ο χριστιανισμός της αγάπης, να κραδαίνει το ξίφος της Ρώμης για αιώνες; Δεν είναι ύποπτο, ότι η αναζήτηση και το απίστευτο "θαύμα" της ανεύρεσης και η οριστική αγιοποίηση του συμβόλου, ξεκίνησαν μετά από μια αυτοκρατορική χρηματαποστολή;

Αν πάλι η αποδεδειγμένη θεραπευτική δύναμη του ανευρεθέντος σταυρού, ήταν τέτοια, ώστε «γυναίκα πνέουσα τα λοίσθια ευθύς ανένηψε», γιατί όλοι αυτοί οι αθεόφοβοι, δεν τοποθέτησαν το ιερό αυτό ξύλο στην αρχική του θέση, (μέχρι σήμερα επιδεικνύουν την αρχική τρύπα στο έδαφος!) προσφέροντας για αιώνες τώρα, στους αμέτρητους ταλαιπωρημένους και συχνά φρικτά πάσχοντες πιστούς προσκυνητές, μια ευκαιρία παρόμοιας ίασης με το θεραπευτικό άγγιγμα της σκιάς του θαυματουργού σταυρού; Έτσι ο χριστιανισμός θα μπορούσε εντελώς δικαιολογημένα να καυχηθεί, ότι κατέχει την απόλυτη απόδειξη της ιαματικής υπεροχής, έναντι όλων των υπολοίπων θρησκειών!

Απ’ την άλλη, αναρωτιέμαι, όταν πνέεις τα λοίσθια και έχεις ελάχιστη επαφή με το περιβάλλον, είναι ευκολότερο να επιδείξεις πίστη; Ο σταυρός δεν ήταν ακόμα αντικείμενο λατρείας, προς τι άσκησε πίστη, η ημιθανής αυτή γυναίκα;

Βέβαια η απάντηση σ’ όλες αυτές τις ερωτήσεις είναι εξαιρετικά απλή! Ο όποιος Θεός των γαλαξιών και του σύμπαντος, δεν έχει καμιά σχέση με τους γελοίους θεΐσκους των θρησκειών, που επινοήθηκαν για να διευκολύνουν την συναλλαγή των ιερατείων με τις κοσμικές εξουσίες. Ακριβώς δηλαδή, όπως συνέβη και με τον παραφύση έρωτα της σπαθοφόρου Ρώμης με τον γλυκομίλητο αλλά αμείλικτο, εκρωμαϊσθεντα Χριστιανισμό!

Ενδιαφέρον έχει να σημειώσουμε πως ο αυλοκόλακας «ιστορικός» επίσκοπος Ευσέβιος στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του, που είναι σύγχρονος του Κωνσταντίνου και της Ελένης (265 – 340 μ. Χ.), παρ' όλο που αναφέρει την παραμονή της Ελένης στα Ιεροσόλυμα, δεν γράφει τίποτα για την ανακάλυψη του Σταυρού. Ο ίδιος πάλι, δεν λέει τίποτα για το «εν τούτω νίκα» που τάχα είδε στον ουρανό ο γιος της Κωνσταντίνος! Εντούτοις όλα αυτά γίνονται δεκτά από τον Γεώργιο τον Μονάχο που συγγραφεί αιώνες μετά.

Για τον ίδιο τον τόπο της εύρεσης του σταυρού και της ανέγερσης του ταφικού ναού, γεννιούνται οι εξής δικαιολογημένες αμφιβολίες: Αν όπως βεβαιούν οι βυζαντινοί χρονογράφοι, στην συγκεκριμένη θέση του τωρινού τάφου, προϋπήρχε μεταγενέστερος της σταύρωσης, ναός της Αφροδίτης, είναι βέβαιο, ότι ο τόπος εκείνος, δεν υπήρξε ποτέ τόπος μνημάτων και εκτελέσεων! Οι Ελληνικοί ναοί δεν εκτίζοντο ποτέ, πάνω σε τάφους,[6] πολύ δε περισσότερο πάνω σε γνωστούς τόπους εκτελέσεων.

AFRODITIS THESSALONIKHΟι Έλληνες είχαν την πλέον εκλεπτυσμένη αίσθηση του κάλλους και της αρμονίας. Ακόμη και πολύ μικρότερες αιτίες, από τις παραπάνω, θα ήταν ικανές να αποτρέψουν την ανέγερση ναού στον συγκεκριμένο τόπο. Όλως ιδιαιτέρως βέβαια, αληθεύει αυτό, για τον ναό της φιλομειδούς Αφροδίτης. Ο ναός της πανώριας θεάς του έρωτα και του ειδυλλιακού τοπίου, μπορούσε να οικοδομηθεί μόνο σε τόπο φυσικού κάλλους και ερωτικής έμπνευσης και ποτέ πάνω στον αντιαισθητικό, γυμνό από οποιαδήποτε βλάστηση και εξ’ αυτού γνωστό ως κρανίου τόπο Γολγοθά, όπως ήταν ο συγκεκριμένος τόπος εκτέλεσης κακούργων!

Αφού λοιπόν, όπως βεβαιούν οι βυζαντινοί χρονογράφοι, ο ναός της Αφροδίτης προϋπήρχε εκεί, τότε ο θρυλούμενος τόπος εκτέλεσης και ο τάφος του Χριστού, ήταν οπωσδήποτε κάπου αλλού.

Ποιον θεϊκό τάφο λοιπόν και ποια ουρανόπεμπτη φλόγα, προσκυνάνε χίλια χρόνια τώρα, οι οδυνηρά εξαπατηθέντες και φρικτά εξιουδαϊσθέντες Έλληνες;!  

 

Μ. Καλόπουλος


[1] Στην ερώτηση μου γιατί είναι άγιος ο Κωνσταντίνος αν και αλλόθρησκος, απάντησαν: «επειδή ευνόησε τα μέγιστα τον Χριστιανισμό». Μα αν είναι έτσι τα μέγιστα ευνόησαν τον χριστιανισμό και οι Οθωμανοί Σουλτάνοι, γιατί δεν τους αγιοποιούμε;

[2] «Αιχμαλώτους ανήγαγε εις Ιερουσαλήμ... και οκτακοσίους ανεσταύρωσεν» Ιώσηπος ιστορία Ιουδαϊκού πολέμου 1.97. «Τους δε πρωταίτιους στην Ιερουσαλήμ σταύρωσε έως και δυο χιλιάδες». Ιώσηπος ιστορία Ιουδαϊκού πολέμου 2.72-75.

[3] Ο Μέγας Κωνσταντίνος εφόνευσε τον υιό του και παρέμεινε οπαδός του Μίθρα μέχρι τέλους. Δεν βαπτίστηκε Χριστιανός παρά… ημιθανής ή νεκρός και από Αριανό επίσκοπο!

[4] Μα επιτέλους, τι ακριβώς είναι αυτή η «ευχή»; Μήπως το λεγόμενο «τάμα»; Μια προσευχή, μπορεί να είναι παρακλητική ή ευχαριστιακή ή και τα δυο. Μια σκέτη ευχή: δηλαδή «εύχομαι να...», θυμίζει εκπληκτικά τους θαυματοποιούς, που με στόμφο εύχονται κάτι προστακτικά, λίγο πριν το πραγματοποιήσουν! Δεν έφτανε λοιπόν «το φαινόμενο της νοεράς ευχής», τώρα έχουμε και το φαινόμενο της «σπουδαιοτέρας ευχής»! Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να πληροφορηθούμε αν τελικά πρόκειται για το ίδιο πνευματικό εργαλείο. Απύθμενη... "επιστήμη" η θεολογία!

[5] Με παρόμοιο τρόπο, ξεχωρίζουν οι ιερείς, τα θεραπευτικά λείψανα των αγίων από τα κοινά λείψανα των αμαρτωλών! «Τα "δοκιμάζουν" πάνω σε "δαιμονισμένους"! Αν το θύμα ουρλιάξει και μετά ηρεμήσει, δηλαδή αποβάλει το δαιμόνιο, τότε τα συγκεκριμένα λείψανα, είναι όντως κάποιου αγίου! Αυτά, τα πολύ κωμικοτραγικά, παραδέχθηκε ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Ζιόμπολας, στις τηλεοπτικές εκπομπές μαζί μου, περί θαυμάτων! Ο παρουσιαστής (Σ. Καρατζαφέρης), εξεμάνη λέγοντας τους παπάδες, πως αν είναι έτσι, πρέπει να πάρουν με την σειρά τα τρελοκομεία, μήπως και θεραπεύσουν κανένα δαιμονιζμένο. Εγώ προσπάθησα να διαμαρτυρηθώ λέγοντας, πως βασανίζουν ταλαίπωρους ανθρώπους! Το βέβαιο είναι, ότι οι εξορκισμοί συνεχίζονται ακόμα και εμείς απλά αναφωνούμε... θρησκεία το μεγαλείο σου!

[6] Η περίπτωση της σκόπιμης ταφής-βεβήλωσης ελληνικού ναού φαίνεται καθαρά στην περίπτωση Βαβύλα. Το 351 ο Διοικητής της Αντιόχειας Γάλος, διέταξε την ταφή των λειψάνων του αγίου Βαβύλα, μέσα στον Ναό του Δαφναίου Απόλλωνα. Μετά την βεβήλωση αυτή σταμάτησε η λειτουργία του ναού και δεν επαναλειτούργησε ούτε όταν ο Ιουλιανός διέταξε την απομάκρυνση των λειψάνων. Βλ. Θεοδώρητου Εκκλ. Ιστ. 3.6. Και Ι. Χρυσόστομος «εις Βαβύλαν λόγοι δυο» Migne 50.527-572.  

 
 

 

Μαγνητοσκοπημένη συνέντευξη-ντοκουμέντο του Αρχιδιακόνου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Χαράλαμπου Κατενίδη, στον εκκλησιαστικό συγγραφέα Στυλιανό Χαραλαμπάκη (7 Σεπτεμβρίου 1965)

https://www.youtube.com/watch?v=aVDfe-g0y0s&feature=youtu.be

 
 

 
 

KORAHS FOS DHLOSEIS

 

Δηλώσεις Αδαμαντίου Κοραή για το Άγιο Φως – 1826 Του Μ. Καλόπουλου

Άγιο Φως και Αδαμάντιος Κοραής 18 Φεβρουαρίου 1826

*«Μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων τα εξ ουρανού ψευδοκαταίβατα φώτα»

*«θαύμα αισχροκέρδιας... μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων» και «ψευδοκαταίβατα (είναι τα) φώτα της Ιερουσαλήμ...».

*«Μοναχοί (θρασύτατοι γόητες) επινόησαν το θαύμα του αγίου φωτός, για να ενισχύσουν τον ηλίθιο ζήλο των προσκυνητών»

*«Όνειδος και αίσχος, στρατηγούμενον από θρασύτατους θαυματοπλάστες... Αξιοθρήνητοι οι κατ έτος τρέχοντες μωροί και πλανημένοι προσκυνητές του θαύματος»

*«Τέτοιων θαυμάτων έχουν ανάγκη οι ψευδοθρησκείες»

*«Ασυγχώρητον, με παντοειδείς δόλους να υπερασπίζεται η θρησκεία πλαστά θαύματα και πάσης λογής ανομήματα»

*«Στρατεύματα μεθυσμένων προσκυνητών που δεν αισχύνονται να ονομάζονται χατζήδες»

*«Ελευθερώστε την Ανατολική εκκλησία από το όνειδος του αισχρού θαυματουργήματος»

*«Το άγιον φως είναι πλάσμα ασεβές και αναίσχυντον... πλάσμα Λατίνων μοναχών και φραγγοπατερικόν γέννημα»

*«Μην πιστεύετε λοιπόν όσα λέγουν περί του αγίου φωτός»

*«Αναίσχυντη θαυματοποιία... και πλάσμα του μεσαίωνα, κατασκευασμένο από σκοταδιστές Καπουτσίνους».

*«Της Ελλάδος ο κοινός λαός, μωρός ότι πιστεύει το άγιον φως»!

*«Ιερείς και λαός να καθαρισθώσιν από (αυτό) της δεισιδαιμονίας το όνειδος».

 


«Οι ποιμένες... πρώτοι αυτοί (αυτό) το γέννημα του σκότους (το άγιον φως, πρέπει) να σβέσωσι και τους τρέχοντας εις θέαν και προσκύνησιν αυτού, να εμποδίζωσιν». Αδαμάντιος Κοραής ΑΤΑΚΤΑ προλεγόμενα Γ΄ τόμου.

 
 

 KORAHS FOS DHLOSEIS2

 

 

 

TSETSIS

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου: «Θρύλος το Αγιον Φως» του Μ. Καλόπουλου

Θρύλος ή πραγματικότητα το Άγιον Φως

Άρθρο του Μέγα πρωτοπρεσβύτερου του Οικουμενικού Πατριαρχείου

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΕΤΣΗ – (ΣΤΟ ΒΗΜΑ 21/4/2006)

«Ο Πατριάρχης δεν προσεύχεται για την διενέργεια θαύματος».

«το ουρανόθεν Άγιο Φώς, δεν ειναι παρα ένας θρύλος»

«ο Πατριάρχης ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα»

Η επικείμενη εορτή του Πάσχα ξανάφερε στο προσκήνιο το θέμα της αφής του Αγίου Φωτός. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις φημολογούμενες προθέσεις του καθηρημένου πρώην Πατριάρχου Ιεροσολύμων Ειρηναίου να κάνει δυναμική κάθοδο στον Πανάγιο Τάφο το Μέγα Σάββατο και με την ανοχή, αν όχι την στήριξη, του Ισραήλ να προεστεί της τελετής του Αγίου Φωτός. Ας ελπίσουμε ότι πρόκειται για φήμες και δεν θα ξαναγίνουμε μάρτυρες φαιδροτήτων που θα ερεθίσουν κόσμο και θα ταράξουν την γαλήνη των ημερών.

Τα τεκταινόμενα στην Ιερουσαλήμ και ο κίνδυνος να πολιτικοποιηθεί μια βασική για την πίστη μας λειτουργική πράξη, δίνουν πλέον στην Εκκλησία την μοναδική ευκαιρία να άρει το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει μέχρι σήμερα τα σχετικά με την αφή του Αγίου Φωτός, διαφωτίζοντας τους πιστούς όσον αφορά το θεολογικό υπόβαθρο και τον συμβολισμό της ωραίας και ευφρόσυνης αυτής τελετής, και εξηγούμαι.

«Υπάρχει, αιώνες τώρα, διάχυτη η πεποίθηση στον ευσεβή μεν, αλλά θεολογικά και λειτουργικά απαίδευτο ορθόδοξο πιστό, που ψάχνει για «θαύματα» προκειμένου να πληρώσει το πνευματικό του κενό, ότι κατά την τελετή αφής το Άγιον Φως κατέρχεται θαυματουργικά «ουρανόθεν» για να ανάψει την λαμπάδα του Πατριάρχου».

Όπως όμως αναφέρει ο διαπρεπείς καθηγητής Κωνσταντίνος Καλοκύρης στο περισπούδαστο σύγγραμμά του «Το Αρχιτεκτονικό Συγκρότημα του Ναού της Αναστάσεως Ιεροσολύμων και το Θέμα του Αγίου Φωτός» πρόκειται για έναν θρύλο, ο οποίος καλλιεργήθηκε στους Άγιους Τόπους μετά την εισβολή των σταυροφόρων και μέσα στα πλαίσια της διαμάχης Ορθοδόξων Λατίνων και Αρμενίων, που ο καθείς διεκδικούσε δι’ εαυτόν το προνόμιο του «λαμβάνειν εξ ουρανού» το ανέσπερο Φως!

Η ευχή την οποία αναπέμπει ο Πατριάρχης προ της αφής μέσα στο Ιερό Κουβούκλιο είναι σαφέστατη και δεν επιδέχεται καμιά παρερμηνεία. Ο Πατριάρχης δεν προσεύχεται για την διενέργεια θαύματος. Απλώς «αναμιμνήσκεται» της θυσίας και της τριημέρου Αναστάσεως του Χριστού και απευθυνόμενος σ’ Αυτόν λέγει: «εκ του επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες, διαδίδομεν τοις πεστεύουσιν εις σε το αληθινόν φως, και δεόμεθά σου όπως αναδείξεις αυτό αγιασμού δώρον...» Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ο Πατριάρχης ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται πάνω στον Πανάγιο Τάφο. Όπως ακριβώς πράττει ο κάθε Πατριάρχης και ο κάθε κληρικός την ημέρα της Λαμπρής, όταν παίρνει Φως Χριστού από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται υπεράνω της συμβολίζουσας τον Τάφο του Κυρίου Αγίας Τράπεζας.

Το μυστήριο όμως που καλλιεργήθηκε γύρω από το τελετουργικό της αφής του Αγίου Φωτός και οι λαϊκές περί αυτού αντιλήψεις στις μέρες μας συνετέλεσαν στην οικειοποίηση και εκμετάλλευση από έξω εκκλησιαστικούς κύκλους της άκρως συμβολικής και κατανυκτικής αυτής λειτουργικής πράξεως της Εκκλησίας μας. Ο λόγος για την διαπόμπευση του Αγίου Φωτός με την οργανωμένη αεροπορική μεταφορά του στον ελλαδικό χώρο, συνοδεία κυβερνητικών παραγόντων, τιμητικών αγημάτων, ευζώνων και προσκόπων (και φυσικά τηλεοπτικών συνεργείων!), προκειμένου όπως ο νεοέλληνας γιορτάσει «αυθεντικό ελληνικό Πάσχα». Ωσάν οι πρόγονοί μας να μη γιόρταζαν Ανάσταση Χριστού προτού εφευρεθεί το αεροπλάνο! Ή ωσάν οι ανά τα πέρατα της οικουμένης Ορθόδοξοι να μην εορτάζουν Πάσχα Κυρίου, μια και η Ολυμπιακή δεν «πετά» ως τις χώρες τους!

Επέστη όμως καιρός να τερματισθεί ο διασυρμός των Θείων. Είναι δε σόλοικο και αποτελεί και αποτελεί ασέβεια το να αποδίδει κανείς «τιμές Αρχηγού Κράτους» στο Άγιον Φως, το οποίο προέρχεται από τον τάφο εκείνου που δήλωσε ότι «η Βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου»       

Μέγας πρωτοπρεσβύτερος  ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΕΤΣΗΣ

ΤΟ ΒΗΜΑ 21/4/2006



........................................................................................
Αν αυτό δεν δικαιώνει απόλυτα τις θέσεις του σκεπτικισμού τότε o κοινός νους απουσιάζει τέλειος και έχουμε πρόβλημα κατανόησης του αυτονόητου. Όπως είπε και κάποιος σοφός πρόσφατα: «τελικά ο κοινός νους δεν είναι καθόλου κοινός»!
Μ. Καλόπουλος

 
 

Τα κεριά μπορούν να ανάψουν μόνα τους, ισχυρίζεται ο πρόεδρος των σκεπτικιστών

http://www.protothema.gr/greece/article/466379/ta-keria-boroun-na-anapsoun-mona-tous-ishurizetai-o-proedros-skeptikiston/

KORNILIOS MHTROPOLITHS

Άγιο Φως και Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος. Του Μ. Καλόπουλου

2008 Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος. Δυο φόρες τοποτηρητής πατριαρχικού θρόνου: «Οι ευχές έχουν την δύναμη να αγιάσουν το φυσικό φως και εδώ μιλούμε για φυσικό φως. Αλλά οι ευχές που αναγιγνώσκονται υπό του Πατριάρχου καθαγιάζουν και το φυσικό φως, επομένως έχει την χάρη του αγίου φωτός. Το θαύμα είναι η επίκλησης ή η προσευχή του ιερέως και αγιάζεται το φως. Είναι φυσικό φως που ανάβεται από την ακοίμητο κανδήλα, η οποία φυλάσσεται στο σκευοφυλάκιο του Ναού της Αναστάσεως». Βλέπε στο 6:50: https://www.youtube.com/watch?v=ZzDaVyWEjtQ

 
 

 

KANDILA

 

Άγιον Φως: Προσοχή στις πανουργίες της περιγραφής. Του Μ. Καλόπουλου

Άγιον Φως Συνοπτικ Παρουσίαση

 

http://web.archive.org/web/20130529151340/http://www.jerusalem-patriarchate.info/gr/agion_fos.htm

Προσοχή στις πανουργίες της περιγραφής:

Τν 12ην μεσημβρινν… Εναι ναγκαον ν τονίσουμε τι ο τερόδοξοι χουν προκαταβολικς ρευνήσει λον τ σωτερικν το ερο Κουβουκλίου, δι ν πιστοποιήσουν τι δν πάρχει ναμμένον κανδήλιον λλη πηγ φωτς. (Δεν αναφέρουν ότι ο καλόγερος Μητροφάνης κρύφτηκε ολόκληρος δυο φόρες εντός του κουβούκλιου χωρίς να τον δει κανείς!)

Κατ τν 12ην τς μέρας… λυχνία, (δεν αναφέρουν αν είναι σβηστή ή αναμμένη) ς γίνεται χρσις (δεν αναφέρουν ποια η χρήση της) ν τ ερ τελετ, μεταφέρεται ες τ γιον Κουβούκλιον δι τς συντομωτέρας δο.

Τ σπουδαον εναι τι τ γιον φς δι λίγα λεπτ (δεν αναφέρει πόσα) δν χει πυράδα. Δηλαδἐὰν ες κουμπήστγιον φς ες τχέρια του δν θ κα. (Δεν αναφέρουν καθόλου χρόνο ακαϊας ούτε έστω 30 δευτερολέπτων σε στάσιμο χέρι…!)

 

 

Άγιο Φως
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
http://el.wikipedia.org/…/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF_%CE%A6%C…
Υπάρχει η άποψη ότι πρόκειται για μια απόκρυφη εφαρμογή που οργανώνουν οι κληρικοί του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων εδώ και αιώνες. Μία εκδοχή που προβάλλεται σύμφωνα με την άποψη αυτή είναι ότι τα κεριά έχουν εμβαπτιστεί προηγουμένως σε φώσφορο, ο οποίος έχει την ιδιότητα της αυτοανάφλεξης μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Ο φωσφόρος από την άλλη ως χημικό στοιχείο ανακαλύφθηκε κατά τον 17ο αιώνα και δεν απαντάται ελεύθερος στη φύση. Για τους υποστηρικτές αυτής της άποψης ήταν παρ' όλα αυτά γνωστές από πολύ παλαιότερα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής κάποιες «θαυματουργές ουσίες» ή «κρήνες» (πηγές) που παρουσίαζαν τέτοιου είδους φαινόμενα. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να σημαίνει ότι είτε ολόκληρος ο Πανάγιος Τάφος βρίσκεται σε μια τέτοια περιοχή είτε ότι χρησιμοποιείται αυτούσια κάποια πανάρχαιη «θαυματουργή ουσία» (χημική ένωση) της οποίας το όνομα και η σύσταση διατηρούνται μέχρι σήμερα ως ιερατικό «επτασφράγιστο» μυστικό. Εντούτοις, όπως υποστηρίζεται από πιστούς, η φλόγα που προέρχεται από το Άγιο Φως φέρεται να φωτοβολεί αλλά να μην προκαλεί καύση κατά τα πρώτα 33 λεπτά, σε αντίθεση με τη φυσική δράση της φωτιάς. Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση καταφανής είναι η σύγκριση που γίνεται αναφορικά όχι με το φως αλλά με τη φωτιά.

Ο συγγραφέας Μιχάλης Καλόπουλος έχει δημοσιεύσει έρευνα που υποδεικνύει ότι τα αυτοαναφλεγόμενα υλικά και η θρησκευτική πυροτεχνουργία που ήταν γνωστή στην αρχαιότητα είναι επαρκή για να παράγουν το αποτέλεσμα που περιγράφεται ως «άγιο φως». Βεβαίως η εκτίμηση αυτή παραβλέπει το γεγονός ότι τα κεριά δεν αυταναφλέγονται άκαιρα, αν και η προμήθεια τους γίνεται από υπαίθριους χώρους ή καταστήματα, τα οποία έχουν τα εμπορεύματα εκτεθιμένα στον αέρα, και μάλιστα η προμήθεια των κεριών, συχνά γίνεται αρκετές ημέρες πριν την Ανάσταση, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, οι πιστοί παραμένουν στον Ναό της Αναστάσεως από το βράδυ της Μ. Παρασκευής.


Σημείωση Καλόπουλου: Υπάρχουν πολλές αφήγηση που θέλουν κεριά στην Ιερουσαλήμ να έχουν αυταναφλεγή τελείως άκαιρα. Αλλά και τρόπος υπάρχει να αναφλεγούν μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα.

 
 

Τα κεριά μπορούν να ανάψουν μόνα τους, ισχυρίζεται ο πρόεδρος των σκεπτικιστών

http://www.protothema.gr/greece/article/466379/ta-keria-boroun-na-anapsoun-mona-tous-ishurizetai-o-proedros-skeptikiston/

 

 

 

 

Καλόπουλος: Μοναχός βεβαιώνει την απάτη του αγίου φωτός! (Βίντεο)

«Αυτές τις μέρες φιλοξενούμε στην ιεράν αρχιεπισκοπήν κλιμάκιο από μητροπολίτες από το πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Ένα βράδυ μετά το δείπνον, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος επρότεινε να πάρουμε το καφεδάκι μας στο μέγα συνοδικόν. Εκεί λοιπόν συζητώντας διάφορα θέματα ρώτησε ο Μακάριος τους φιλοξενούμενους Μητροπολίτες: Άγιοι αδελφοί, τώρα που είστε εδώ, είναι ευκαιρία να μου λύσετε μια απορία που έχω. Του είπαν στην διάθεση σου Μακαριότατε αν μπορούμε, γιατί όχι. Και τους είπε ο Μακάριος: άγιοι αδελφοί πέστε μου σας παρακαλώ τι γίνεται με το θαύμα του άγιου φωτός, είναι πράγματι θαύμα;
«Οι Μητροπολίτες απ τα Ιεροσόλυμα εμειδίασαν και του είπαν: Μακαριότατε, κοροϊδεύουμε τον κόσμο, είναι ντροπή μας να κοροϊδέψουμε και εσένα. Ο Μακάριος είπε: Μα δηλαδή, θέλετε να πείτε πως δεν είναι θαύμα; Όχι δεν είναι θαύμα! Ε, τι είναι λοιπόν; Μακαριότατε είναι μια τελετή η οποία γίνεται κάθε μέγα Σάββατο εις τον ιερό ναό της αναστάσεως, Ο Μακάριος τους είπε: Και γιατί δεν λέτε την αλήθεια εις τον κόσμο; Και απήντησαν: Μακαριότατε ποιος τολμά να πει την αλήθεια εις τον κόσμο... θα μας λυντσάρουν. Αυτή ήταν η αφήγηση του Αρχιερέως».