logo

fb youtube rss

Σύνδεση

YPATIA KALOPOULOS SIMOPOULOS
AGORA – O θάνατος την ΥΠΑΤΙΑΣ και της Ελληνικής αρχαιότητας (video)

Official Agora Trailer English HD

AGORA
Tου Αλεχάντρο Αμεναμπάρ
με τους Ρέιτσελ Βάις, Μαξ Μινγκέλα, Όσκαρ Άιζακ

Υπόθεση: Στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο, τον 4ο αιώνα μ.Χ., η αστρολόγος-φιλόσοφος Υπατία της Αλεξάνδρειας μάχεται για να σώσει τη συγκεντρωμένη σοφία του αρχαίου κόσμου. Η μειοψηφία του χριστιανικού πλυθυσμού υποκινεί τη βία στους δρόμους της Αλεξάνδρειας, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα ενός εμφυλίου πολέμου τεραστίων διαστάσεων. Ο σκλάβος της Υπατίας, Ντάβους, είναι διχασμένος ανάμεσα στην αγάπη για την αφέντρα του και στην πιθανότητα να αποκτήσει την ελευθερία του, με την έλευση του Χριστιανισμού.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 Αν οι αγνωστικιστές είχαν Πάσχα, αυτή η ταινία θα παιζόταν κάθε χρόνο την μεγάλη βδομάδα τους. Ένα αριστουργηματικό ιστορικό δράμα σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (“Οι Άλλοι”, “Η Θάλασσα Μέσα μου”, “Vanilla Sky”), ενός πολυτάλαντου σκηνοθέτη, που δεν σταματά να μας εκπλήσσει με το πολύπλευρο της σκηνοθετικής του ματιάς, αλλά και με τη τάση του να πηδάει απροειδοποίητα, από το ένα είδος κινηματογράφου στο άλλο.

Η Rachel Weiss δίνει μια έξοχη ερμηνεία και είναι κρίμα που το timing της ταινίας δεν της επιτρέπει να συμμετέχει στα φετινά Όσκαρ γιατί θα ήταν φαβορί, ιδίως με τις φετινές όχι και τόσο ανταγωνιστικές γυναικείες ερμηνείες πρώτου ρόλου ("όλα δουλεύουν" υπέρ της Sandra Bullock!). Για του χρόνου βλέπουμε ...

Το Agora είναι μια ταινία χάρμα οφθαλμών, με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και μια γερή δόση τροφής για τον νου, ιδιαίτερα για αυτούς που δεν έχουν κοιτάξει ποτέ πέρα από τα στεγανά του χριστιανοκρατικά δομημένου κόσμου μας (όχι βέβαια με την έννοια της μονοδιάστατης σπίλωσης του χριστιανισμού, αλλά με την έννοια της απογύμνωσης της ανθρώπινης φύσης, στα πλαίσια οποιασδήποτε φανατικής φιλοσοφίας).

 Το Agora είναι κάτι πολύ περισσότερο από την τυπική σας ιστορική ταινία. Είναι καλύτερα μια εκλαϊκευμένα φιλοσοφική ταινία, σε ιστορικό background. Μάλιστα τολμά να παρουσιάσει και μια περίοδο της ιστορία που η χριστιανική δύση δεν έχει ενδιαφερθεί να παρουσιάσει (για ευνόητους λόγους): Ακριβώς εκείνα τα χρόνια που ο χριστιανισμός, άρχισε να παίρνει τα επάνω του και άρπαξε τα γκέμια από τους πολυθεϊστές, τους άθεους, τις λοιπές αρχαίες θρησκείες … ακόμα και από τους Ρωμαίους! Τότε που το αγνό βρέφος της χριστιανοσύνης των πρώτων εκατονταετιών -με τους διωγμούς και τους μάρτυρες-, άρχισε να εξελίσσεται σε ένα παγκόσμιο τέρας-δυνάστη (Μεσαίωνας), που θα συμπίεζε για χίλια και πλέον χρόνια όλες τις φιλοσοφικές αναζητήσεις, θα αφάνιζε ολόκληρες φυλές και πολιτισμούς και θα διέλυε ότι άλλο εύρισκε μπροστά του.

Ο Αμενεμπάρ παίζει με zoom in και zoom out, από και προς το διάστημα και τη γη, σε ένα είδους ποιητικό σχόλιο, που αφορά τη σχέση του μικρόκοσμου του ανθρώπου, με το απέραντο διάστημα. Μια σχέση δέντρου-δάσους, τη φύση της οποίας πολλές φορές ο άνθρωπος και οι ομάδες ανθρώπων, αδυνατούν να καταλάβουν ή έστω να προσπαθήσουν να καταλάβουν. Και αυτό συμβαίνει όταν οι κοινωνίες γίνονται εσωστρεφείς και αφήνουν τους φόβους τους να ορίζουν την πορεία της ανθρωπότητας. Όλα αυτά ο Αμενεμπάρ τα σχολιάζει με έναν απλό τρόπο, καθόλου ελιτίστικο, και σε κάθε περίπτωση ουσιαστικό.

YPATIA SYNEDRIO