logo

fb youtube rss

Σύνδεση

YPATIA SYNEDRIO ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟ

YPATIA KALOPOULOS SIMOPOULOSYPATIA SYNEDRIOKALOPOULOS TZANYS

«Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ - ΥΠΑΤΙΑ». Μιχάλης Καλόπουλος

Χαιρετισμός του συνεδρίου από τον Δήμαρχο Αθηναίων

Αμφιθέατρο «Αθήνα 9.8» Τεχνοπολη Αθήνα

Ομιλία του Μ. Καλόπουλου στο διεθνές συνέδριο:

«Η Οδύσσεια της Γνώσης»

«Ο αποκεφαλισμός της μνήμης και του πνεύματος

στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας».

25/4/15

Αγαπητοί φίλοι, και εκλεκτοί σύνεδροι, πολλοί είναι οι σοφοί που μας βεβαιώνουν… πως το πολυτιμότατο αγαθό της νοημοσύνης μας, μετριέται με το βάρος των ερωτήσεων και την ευστοχία των αναθεωρητικών μας αμφισβητήσεών.

Η οδυνηρή αλήθεια αυτής της σκέψης, αποδεικνύεται καθημερινά απ’ τη συρρίκνωση της πατρίδος μας, σε αγαθά, αξίες και ιδανικά, που είναι διαρκής και σήμερα παρά ποτέ δεδομένη, απ’ την ανυπόφορη γενικευμένη διαφθορά, και την υλική και πολιτισμική μας υποβάθμιση, που συνεχίζεται σε έναν διαχρονικό πλέον κατήφορο… παρά τις αντίθετες προσπάθειες, πολλών εξ ημών.

Όλα όμως τα ανθρώπινα δεινά, έχουν αιτία και αφετηρία. Συχνά οι λάθος επιλογές μας, η αναθεωρητική και η καταγγελτική μας απραξία, είναι και οι συνηθέστερες αιτίες των παθών μας. Γι' αυτό και σήμερα στο επετειακό αυτό διεθνές Συνέδριο, Για την «οδύσσεια της γνώσης» εξ αφορμής των 1600 χρόνων από τον μαρτυρικό θάνατο της Υπατίας… εκπροσωπώντας τους Σκεπτικιστές Ελλάδος… περιληπτικά, αλλά καταγγελτικά και με σαφήνεια, θα αναφερθώ:

  • Στην καταστροφή της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης.

  • Στον απερίγραπτα μαρτυρικό θάνατο της Υπατίας… αλλά και

  • Στον ηθικό αυτουργό αυτής της τραγωδίας, τον Ιωάννη Χρυσόστομο.

Ας επισκεφτούμε λοιπόν νοερά τη μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας
Μπορούμε αλήθεια να εκτιμήσουμε το μέγεθος της απώλειας αυτής της Βιβλιοθήκης; Θα το επιχειρήσουμε ρίχνοντας μια φευγαλέα ματιά στους τίτλους των βιβλίων της που χάθηκαν… από τον κατάλογο που συνέταξε 700 χρόνια πριν την καταστροφή της, (δηλαδή στην αρχή ακόμα της ιστορικής της διαδρομής), ο θεωρούμενος πρώτος βιβλιοθηκάριός της Καλλίμαχος… και που μόνο με τους τίτλους των βιβλίων της, γέμισε 120 τόμους!

Διαβάζουμε μικρό ενδεικτικό απόσπασμα, για να δούμε την εκπληκτική ποικιλία επιστημονικών συγγραμμάτων που φιλοξενούσε:

περι φυσεωσ - περι παιδων και αγωγησ - περι αρετησ και φιλαδελφειασ - περι δεισιδαιμονιασ - περι ΠΡΑΟΤΗΤΟΣ - πολυπραγμοσυνησ – γονεων & εγγονων φιλοστοργιασ - περι καλουσ και τροπων

περι αρχαιασ ιατρικησ – περι Επιληψίας - περι φυσεωσ ανθρωπου - περι ανατομιΑς ΚΑΙ εγχειρησεων - φαρμακων - οστων - φλεβων - αρτηριων - ανατομιασ νευρων – περι μητρασ ανατομια - κινησεωσ μυων - διαιτησ - αναπνοησ - ευεξιασ – μελαινησ χολησ

περι διαγνωσεωσ σφυγμων - πυρετων - δυσπνοιασ - συμπτωματων – τρομου - ριγουσ και σπασμων - περι μαρασμου - περι των παρα φυση ογκων (Καρκίνου)

περι συνθεσεωσ φαρμακων - αντιδοτων - οξεων νοσηματων - ΓΟΝΟΡΡΟΙΑΣ – περι ανατομιας ανθρωπινων μοριων –(γεννητικών οργάνων)

περι καταγματων - επιδεσμων - νεφρικων παθησεων - επιδημιων - περι διανοιασ - ενυπνιων - μεγαλομανιας - περι διαγνωσεωσ και θεραπειασ ψυχικων παθησεων - νεοτητοσ - γηρατοσ ζωησ και θανατου - περι μακροβιοτητοσ και βραχυβιοτητοσ - περι μνημησ - κοσμου - αισθησεων

περι ονοματοποιιασ και συνθεσεωσ ονοματων - ορθογραφιασ - ευσεβειασ - αστεϊσμου - ειρωνειασ – σαρκασμου - περι ΛΟγικης αποδειξεωσ και επιχειρηματων

Περι ψυχησ - ουρανου – χρωματων και ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ - περι ζωων γενεσεωσ και φυτων ιστοριασ - περι αριθμών, γεωμετρίας, ιστορίας, μηχανών και αυτοματοποιητικησ - διοπτρασ - μετρων και σταθμων – ηλεκτρου Και μαγνητων …

     Και ο κατάλογος… είναι ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ…

Ο ιστορικός θρήνος της απώλειας, της ιερής αυτής Βιβλιοθήκης είναι πράγματι απερίγραπτος! Δεν χάθηκαν όμως μόνο βιβλία εκεί… αλλά και άγνωστος αριθμός τεχνολογικών εκθεμάτων… που κοσμούσαν τις αίθουσες του αρχαίου αυτού απίστευτα οργανωμένου… Πολυτεχνείου.!

Ο μεσαιωνικός λεξικογράφος Σουΐδας, με τις πληροφορίες που διέσωσε, μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ματιά σε ένα απ’ τα εκπληκτικά αυτά εκθέματα της Βιβλιοθήκης, γράφοντας:

«Μαγνήτης καλείται ο λίθος (εκείνος που) έχει την φυσική δύναμη να έλκει προς εαυτόν του τον σίδηρον. Εις δε την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου εν τω Σεραπείω, (αξιοθαύμαστο υπήρχε έκθεμα). Ξόανον κατασκεύασαν εκ χαλκού και εις την κεφαλήν σίδηρον ένδοθεν έθεσαν, τον δε λίθον αυτόν (τον μαγνήτη) στις υποδοχές άνωθεν της στέγης έθεσαν. Το δε (ξόανον) υπό της φυσικής αυτής δύναμης (του μαγνητισμού) ελκόμενο, μετέωρον εκρεμάτο, διά πολλήν μηχανήν και τέχνην! Εκρατείτο δε μ ε τ έ ω ρ ο ν,  ανάμεσον οροφής και εδάφους, θαυμαζόμενον και μη παντελώς κατασπόμενον». Σουΐδας, «Μαγνήτης».

Μόνο τα τελευταία χρόνια η μαγνητική ανύψωση είναι γεγονός και η μαγνητοπροωθητική (MagneticLevitation) βρίσκει εφαρμογή στους ηλεκτρομαγνητικούς συρμούς Αμερικής και Ιαπωνίας και εσχάτως στους αξιοθαύμαστους μαγνητικούς κινητήρες!

Αυτούς τους εξαιρετικά επιτήδειους και μορφωμένους Έλληνες, ονόμαζαν οι τότε φανατικοί θρησκευόμενοι, αγραμμάτους και παγανιστές, δηλαδή χωριάτες. Και φυσικά… τρομερούς ειδωλολάτρες!

Για την καταστροφή αυτών και άλλων εκθεμάτων της πανεπιστημιακής αυτής βιβλιοθήκης, έχουμε από τον Θεοδώρητο την τραγική πληροφορία:

«Ο (Επίσκοπος Αλεξανδρείας) Θεόφιλος, όχι μόνο εκ βάθρων ανέσπασε των ειδώλων τεμένη, αλλά και όλα τα μηχανήματα της απάτηςεκ χαλκού και ξύλων... (που υπήρχαν εκεί κατεστρεψε)».

Τα επιτεύγματα λοιπόν της πανέξυπνης αυτής ελληνικής τεχνολογίας, τα αριστουργηματικά δηλαδή εκθέματα και τεχνουργήματα του πρώτου αυτού ιερού Πανεπιστημιακού Μουσείου, ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος, όχι μόνο τα κατέστρεψε, αλλά και τα παρουσίασε σαν κατασκευάσματα πλάνης και μαγείας… μόνο για ιερατικούς εντυπωσιασμούς και απάτες!

Όσο για το επίπεδο της ελληνικής τεχνολογίας… αρκεί να υπενθυμίσω ότι ο μηχανισμός των Αντικυθήρων, που άφησε άφωνη ολόκληρη την ανθρωπότητα, ήταν τουλάχιστον 400 χρόνων παλαιότερος αυτής της καταστροφής! Φαντασθείτε λοιπόν τι χάθηκε μέσα σ’ αυτό το διασημότερο, πληρέστερο και πρωτοφανές Μουσείο της ανθρωπότητας, στο οποίο συνεισέφερε τα μέγιστα και η τεχνολόγος Υπατία, της οποίας τα 1.600 χρόνια από τον βίαιο θάνατό της, με πολύ σεβασμό τιμούμε όλοι εδώ σήμερα!

«Ο Εδουάρδος Γίββων (1737-1794) στην εποχή του διαφωτισμού, αποδίδοντας την καταστροφή της Βιβλιοθήκης στον τρομερό Επίσκοπο Θεόφιλο, τον καταστροφέα του Σεραπείου, τον χαρακτήριζε: «αιώνιο εχθρό της ειρήνης και της αρετής, άνθρωπο ιταμό και κακό που βρώμιζε τα χέρια του άλλοτε με αίμα και άλλοτε με χρυσάφι».Λουτσιάνο Κανφόρα, «η χαμενη βιβλιοθηκη», σελ. 122.

Ο Γεώργιος Μοναχός, στο έργο του: "χρονικη ιστορια", (584.10) μας αναφέρει: «Ο δε ναός... παμμεγέθης ήτο … με κίονες πολυτιμότατους και με μάρμαρα ένδοθεν και έξωθεν εξαιρετικά λαμπρώς κεκαλλωπισμένος... οι δε τοίχοι του ενδοτάτου ναού, από χρυσό και άργυρο ήταν επενδεδυμένοι».

Αυτόν τον Ναό της γνώσης και των βιβλίων… το μεγαλύτερο και λαμπρότερο πνευματικό κέντρο της αρχαιότητας, ηλικίας 700 ετών, που μόρφωσε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο… κατέστρεψε με πελεκιοφόρους ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Θεόφιλος… υπακούοντας στο προγενέστερο κάλεσμα ενός άλλου Αρχιερέα, του Επισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Χρυσοστόμου… Όπως θα δούμε λεπτομερέστερα παρακάτω…

Την περιγραφή της βάρβαρης καταστροφής, διέσωσε ο Ευνάπιος που γραφεί σχετικά: «Στην Αλεξάνδρεια... του Σεραπείου, πάντα τα οικοδομήματα, όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων, έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (επισκόπου) Θεοφίλου πρωτοστατούντος... τα αναθήματα του Σεραπείου (οι φανατικοί χριστιανοί) κατελυμένοντο και όχι μόνο χωρίς μάχη ενίκησαν, αλλά τους ανδριάντες και τα αναθήματα κατέκλεπτον... του δε Σεραπείου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό διά το βάρος των λίθων, επειδή (οι λίθοι της θεμελίου δόμησης) ήταν αμετακίνητοι.

Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι, την ασέβεια αυτή εις έπαινον τους καταλόγιζανΈπειτα… εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι μεν (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (καπρικός, γουρουνοειδής) και εμφανώς πάσχοντες, μύρια έπρατταν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν...

Και συμπληρώνει θρηνώντας: τότε πας άνθρωπος (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε Ναι… σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο...». Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.), βιοι φιλοσοφων και σοφιστων, 6.11

                                                     *   *   *

Αυτή ήταν η εποχή της Υπατίας (370-415 μ.Χ.).

Η Υπατία μεγάλωσε κυριολεκτικά μέσα στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη, παρά τους πόδας του μεγάλου φιλοσόφου και πατέρα της, Θέωνα. Δεν υπήρξε ποτέ ορκισμένη παρθένα… όπως εσφαλμένα κάποιοι αναφέρουν, (για να την συνδέσουν ευκολότερα με τη χριστιανική αγαμία, με την οποία δήθεν φλέρταρε επίμονα η Υπατία), αλλά… η Υπατία ήταν… «σύζυγος Ισιδώρου του φιλοσόφου»…, όπως ξεκάθαρα μας λέει ο λεξικογράφος Σουΐδας.upsilon. 166. 3.

Τι ήταν η Υπατία; Τι δεν ήταν καλύτερα! Μαθηματικός, γεωμέτρης, αστρονόμος, τεχνολόγος, ανεξίθρησκη φιλόσοφος, όμορφη γυναίκα, δασκάλα, και διάσημη παραγωγός και εκλαϊκεύτρια των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών! Λέγεται μάλιστα, ότι δική της και του πατέρα της Θέωνα, είναι η τελική επιμέλεια της Ευκλείδειας Γεωμετρίας που μέχρι σήμερα διδάσκεται παγκοσμίως!

Δολοφονήθηκε 45 ετών και ήταν 21 περίπου ετών, όταν κατέστρεψαν την βιβλιοθήκη. Η Υπατία έζησε ολάκερη τη φρίκη της απίστευτης καταστροφής. Όμως η ατρόμητη αυτή πανεπιστήμων, συνέχισε να διδάσκει δημοσίως, εν μέσω θρησκευτικής τρομοκρατίας, για 24 ακόμα χρόνια! (Αξίζει βέβαια εδώ να σημειώσουμε, πως για τις χρονολογίες αυτών των γεγονότων ερίζουν ακόμα οι ειδικοί).

Η περιγραφή της βιαιότατης εκτέλεσής της είναι συγκλονιστική:

Ο Σουΐδας στο ύψιλον 166 μας εξηγεί: «Συνέβη δε ο Επίσκοπος επί των αιρέσεων Κύριλλος, να περάσει (δηλαδή αστυνομεύοντας εντελώς τυχαία!), έξω από τον οίκο της Υπατίας, όπου συνωστιζόμενους είδε στις εξώθυρες άνδρες και γυναίκες, ανθρώπους πολλούς, που άλλοι έφευγαν, άλλοι έρχοντο και άλλοι έστεκαν εκεί. Ερώτησε λοιπόν (ο Κύριλλος) τι είναι όλο αυτό το πλήθος και γιατί όλος αυτός ο θόρυβος στη συγκεκριμένη οικία; Κάποιος του εξήγησε ότι μέσα αγορεύει η φιλόσοφος Υπατία και δική της είναι η οικία.

»Μαθαίνοντας αυτά (ο άγιος) δαγκώθηκε η ψυχή του, ώστε τον φόνο αυτής ταχέως επιβουλεύετο, τον ανοσιότατον μάλιστα φόνο, που κατά τη συνήθεια (του αγίου!) προήλθε από πολλούς μαζί θηριώδεις επιτιθέμενους ανθρώπους, ανθρώπους φαύλους που ούτε θεών ούτε ανθρώπων φόβο είχανκαι έτσι ξέκαναν την φιλόσοφο».

Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός, (που έζησε κοντά στα γεγονότα), μας διέσωσε τις φρικιαστικές λεπτομέρειες από το συμβόλαιο θανάτου του φθονερού Κυρίλλου κατά της Υπατίας:

«Συμφωνήσαντες δε οι άνδρες (το πόσο "άνδρες" ήταν θα το δείτε σε λίγο), με ένθερμο φρόνημα, (δηλαδή φανατικούς) στους οποίους ηγείτο κάποιος Πέτρος ο αναγνώστης, (ο κατοπινός Πρωτοπρεσβύτερος του επισκόπου Θεόφιλου… όπως μας λέει ο Φώτιος στο Λεξικό του. (Bibl 96.81b.20) και παραμόνευαν την επιστρέφουσα στον οίκο της Υπατία. Όρμησαν, την έβγαλαν έξω από το δίφρο (μεταφορικό μέσον την εποχής), την έσυραν μέχρι την Εκκλησία, της εξέδυσαν την εσθήτα (ενδεικτικό ένδυμα διδασκάλου) και με όστρακα και θεία μανία… την κατέσπασαν, (τις τσάκισαν δηλαδή τα μέλη!), την κατέκοψαν, και στη συνέχεια, συνεργαζόμενοι αφού την καταδιαμέλισαν, κατέκαψαν τα μέλη της μέχρι καταναλώσεως. … … Αυτό όλο το έγκλημα, μεγάλη κατακραυγή ξεσήκωσε κατά του Κυρίλλου και της Αλεξανδρινής Εκκλησίας... Αυτά δε συνέβησαν το τέταρτο έτος της Επισκοπής Κυρίλλου και το έκτο του ("Μεγάλου") Θεοδοσίου, τον μήνα Μάρτιο διαρκούντων των νηστειών»!!! Σωκράτους Σχολαστικού, "εκκλησιαστικη ιστορια - περι υπατιασ τησ φιλοσοφου", 7.15

Σήμερα κλείνουμε 1.600 χρόνια από τον βίαιο θάνατο της μαρτυρικής Υπατίας. Και θα 'θελα να διαβάσω ένα θρηνητικό τετράστιχο στη μνήμη της, από το ποίημα του Κωστή Παλαμά: «Οι Καλόγεροι»:

Και τώρα, κάθε που την απαντήσαμε

την Υπατία την άτρομην Ιδέα την αστρομάτα,

τη σφάζουμε, τη χιλιοκομματιάζουμε,

και - ω λύσσα! - τα κομμάτια της τα ρίχνουμε στη στράτα.

Κωστής Παλαμάς

* * *

Επιστρέφοντας τώρα στην Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη, πρέπει να επισημάνουμε πως για την καταστροφή της… υπάρχει ένας αναπάντεχος ηθικός αυτουργός…! Περιέργως, αυτός δεν ήταν άλλος απ' τον σημερινό τιμώμενο εν Ελλάδι, ως... «προστάτη γραμμάτων και τεχνών»…, Ιωάννη Χρυσόστομο!

Ναι, όσο και αν ακούγεται παράξενο, ο υπερ-διάσημος αυτός θεολόγος και Ιεράρχης, που σήμερα τιμάται ως ο κατ' εξοχήν προστάτης γραμμάτων και τεχνών… ήταν ο πρώτος που τόλμησε να σαλπίσει επίθεση κατά της πανώριας Βιβλιοθήκης, αναθεματίζοντάς την.

Ο Ιωάννης Χρυσόστομος γεννήθηκε το 349 και πέθανε το 407 μ.Χ. Δηλαδή πέθανε 16 ολόκληρα χρόνια μετά την καταστροφή της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης, που χρονικά τοποθετείται (απ' τους περισσότερους) στο 391 μ.Χ.

Προσέξτε τη σκληρή ανθελληνική του στάση, όπως προκύπτει απ’ τη δική του ξεκάθαρη δήλωση: «Αν στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις, θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανοιχτός ο λάρυγγάς τους,τα πάντα δε (των Ελλήνων Φιλοσόφων!) γεμάτα ακαθαρσίας και έμπυου! Πάντα τα διδάγματά τους βρίθουν σκωλήκων... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των Φιλοσόφων λαβόντες... Γι' αυτό κι εμείς δεν παραιτούμεθα της κατ αυτών μάχης». Ι. Χ. Αρχιεπ. Κωνσταντινουπόλεως: (344-407 μ.Χ.), "Εις άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή", ομιλία ξσ΄, 59.369.12 - 370.11

Πρωτοφανής και εκπληκτικά αποκαλυπτικός είναι επίσης και ο φιλοβαρβαρικός ανθελληνισμός του Ι. Χρυσοστόμου: «Όσο πιο βάρβαρο φαίνεται ένα έθνος και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα δικά μας... (τα της θρησκείας μας δηλαδή!). Έτσι ο (πιστός) βάρβαρος, (με τη βοήθεια της θρησκείας), την Οικουμένη ολάκερη κατέκτησε... κι ενώ στους Ελλήνες τα πάντα σβήνουν και αφανίζονται, του (πιστού βαρβάρου) όλα κάθε μέρα λαμπρότερα γίνονται».Ι. Χρ., "Εις Ιωάννην" 59.31.33

Ο Ι. Χρυσόστομος όμως δεν σταμάτησε σε φιλο-βαρβαρικούς επαίνους και ανθελληνικούς αφορισμούς, αλλά… ΜΕ ακραίες ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ… ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕ ΑΦΑΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ!

Γράφει ο ίδιος ο Ι. Χρυσόστομος, αναφερόμενος στο ιστορικό της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης: «Ιστορίαν θα σας διηγηθώ παλαιάν: Ο Έλληνας Πτολεμαίος (Β΄) ο Φιλάδελφος, πανταχόθεν μάζευε βιβλία. Έμαθε δε ότι και παρά Ιουδαίων υπάρχουν βιβλία που περί θεού φιλοσοφούν (αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη), ... αυτά μετέφρασε και τα εφύλαξε εις το ιερόν του Σεράπιδος και μέχρι τώρα, (επί 700 χρόνια), εκεί τα (άγια ) βιβλία των (Ιουδαίων) προφητών βρίσκονται».

Συνεχίζει όμως και αναρωτιέται: «Τι όμως, άγιος είναι ο Ναός του Σεράπιδος διά τα βιβλία; Μη γένοιτο! Αλλ’ εκείνα μεν, (τα ιουδαϊκά αυτά βιβλία), έχουν τη δική τους αγιότητα, στον τόπο όμως (στο Σεράπειο δηλαδή), δεν τη μεταδίδουν... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων!) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών (των Ελλήνων), στέκει εκεί βωμός απάτης αόρατος, εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες οικούσι τον τόπον(δαίμονες λοιπόν κατοικούν εκεί)»! Τάδε έφη Ι. Χ.. "λογοι κατά ιουδαιων", 48.851.38 έως 852.35

        

Ψυχοθυσιαστήριο λοιπόν και δαιμονικό οίκημα η Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη και δαίμονες τα βιβλία της, κατά τον "σοφό" Ιεράρχη…

Φοβερό και ξεκάθαρο λοιπόν αυτό το σάλπισμα της καταστροφής βιβλιοθηκών… βιβλίων - και επιστημονικών εκθεμάτων… απ’ τον υποτιθέμενο προστάτη των σημερινών ελληνικών γραμμάτων!

ΝΑΙ… ο Ι.Χ. ήταν ένας "φίλος" των ΒΙΒΛΙΩΝ, αλλά μάλλον ένας εξαιρετικά άσπονδος φίλος! Αναρωτιέμαι λοιπόν, αν αυτός θεωρείται φίλος των βιβλίων των γραμμάτων και των τεχνών… τότε πώς θα ήταν άραγε ένας πραγματικός εχθρός τους; Ναι, αυτό ήταν και το τελικό σάλπισμα επίθεσης κατά της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης. Υπενθυμίζω δε, ότι υπάρχει πληθώρα αντίστοιχων εμπρηστικών και αφοριστικών ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ δηλώσεων για: Θέατρα, Στάδια, Αγορές, Βουλευτήρια, Ασκληπιεία, Μουσεία, Άλση και Σχολές… που μας αφήνουν άναυδους! Η οδύσσεια της γνώσης μπήκε αμετάκλητα σε εξαιρετικά δύσβατους ατραπούς επιβίωσης.

Με τέτοιους "προστάτες" γραμμάτων δεν είναι νομίζω καθόλου παράξενο, που ασίγαστες καταστροφικές καταιγίδες αφανισμού, ξέσπασαν πάνω απ’ την κοιτίδα των γραμμάτων και των τεχνών, την ταλαίπωρη Ελλάδα, με τους: Μ. Κωνσταντίνο, Μέγα Θεοδόσιο, Ιουστινιανό, Ιουστίνο, Αλάριχο, Αββά Φουρμόντ… και τόσους άλλους να πρωτοστατούν.

Ο Ι. Χρυσόστομος μάλιστα, καυχόταν ότι: «για την παντελή κατεδάφιση κάθε τι ελληνικού, που απέμεινεόρθιο, μίσθωνε συνεργεία ολόκληρα, όχι από χρήματα του κράτους, αλλά από ευσεβείς γυναίκες που προθύμως προσέφεραν για την κατεδάφιση των υπολοίπων ελληνικών ναών».Θεοδώρητου, "εκκλησιαστικη ιστορια - επιστολη δαμασου" (τομ. 5ος329/8-330/8). Που σημειωτέον, οι περισσότεροι είχαν μετατραπεί ήδη σε δημόσια κτίρια ή βιβλιοθήκες!

Τυφλωμένος από καύχηση και υπερηφάνεια, (ο περίεργος αυτός ιεράρχης) και Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Ι. Χρυσόστομος, γράφει: «Ο δε πανταχού της Γης εκταθείς ελληνισμός και τας απάντων ανθρώπων ψυχάς κατασχών, ούτως ύστερον μετά την τοσαύτην ισχύν και την επίδοσιν, υπό της του Χριστού (χριστιανικού ιερατείου) κατελύθη δυνάμεως». Κατά Ελλήνων 15. «Και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του χριστιανικού ιερατείου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται».Ι. Χρυσόστομος, "Εις Ιωάννην", 59.31.33

Αυτή είναι εν ολίγοις, η τραγική σύγκριση μεταξύ Ι. Χρυσόστομου, που σήμερα τιμάται ως προστάτης των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών και της πραγματικής ηρωίδας και ακάματης θεραπαινίδας των τεχνών και των γραμμάτων, Υπατίας!

Απ’ τη μια, ο ασίγαστος διώκτης των ελληνικών τεχνών και γραμμάτων Ι.Χ και απ’ την άλλη η σεμνή δημιουργός και αφοσιωμένη λάτρης γραμμάτων και τεχνών, αλλά και τραγική μάρτυρας υπέρ αυτών, ΥΠΑΤΙΑ!

…………………………………………………………………………………………………………

- Είναι λοιπόν δυνατόν να μην προβληματιστούμε;

- Είναι δυνατόν να μην αποπειραθούμε μια θαρραλέα αναθεώρηση;

- Είναι όλο αυτό το ανθελληνικό μένος του Ι.Χ. άξιο επαίνων και τιμών;

- Πόσο ακόμα πρέπει να περιμένουμε πριν αποτολμήσουμε μια θαρραλέα αναθεωρητική διαμαρτυρία;

Αιώνες τώρα κι ενώ η γνώση έχει περισσέψει κι ο τελευταίος ανάμεσά μας μπορεί να ενημερωθεί για την ακραία αυτή διαστροφή της ιστορίας, εμείς συνεχίζουμε να ονομάζουμε «προστάτες γραμμάτων και τεχνών», λάβρους εχθρούς της Ελληνικής Γραμματείας και δεδηλωμένους ανθέλληνες και να αρνούμεθα τις αντίστοιχες τιμές στους εκλεκτότερους εκπροσώπους του πολιτισμού των γραμμάτων και τεχνών… όπως στην ηρωική Υπατία!

…………………………………………………………………………

Εκλεκτοί σύνεδροι και φίλοι…

Ως εκπρόσωπος των Σκεπτικιστών Ελλάδος…

Με καθυστέρηση αιώνων…

Στο όνομα της γνώσης και της ιστορικής αλήθειας, των ένδοξων ελληνικών γραμμάτων και τεχνώνεμείς οι απλοί εραστές της ιστορίαςκαι του πολιτισμού, κηρύττουμε έκπτωτο οποιονδήποτε αδίκως και αναξίως απολαμβάνει τον τίτλο του προστάτη γραμμάτων και τεχνών και στη θέση του, μετά πολλών τιμών και επαίνων, τοποθετούμε την διαπρεπή μάρτυρα, ηρωίδα και αντάξια εκπρόσωπο γραμμάτων και τεχνών, ΥΠΑΤΙΑ… ζητώντας από την ελληνική Πολιτεία να πράξει τα δέοντα.  

Καλούμε δε όλους τους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας μας και την εκπαιδευτική Κοινότητα, να μας ακολουθήσουν στην αναθεωρημένη αυτή Οδύσσεια της Γνώσης!

Μ. Καλόπουλος 25-4-2015

             Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ

1o Ολοήμερο Διεθνές Συνέδριο Επιστημών & Τεχνών

 Επετειακό Αφιέρωμα: Υπατία η Αλεξανδρινή 1600 (370 - 415)

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες:

Διονύσης Σιμοπουλος - Μ. Καλόπουλος - Στράτος Θεοδοσίου - Γ. Κοντογιώργης - Άνζελα Γκερέκου - Σπύρος Μερκούρης.

Συναυλία Αλέξανδρου. Χάχαλη με Τζένη Δριβάλα & Τζίνα Φωτεινοπούλου, Ν.Τουλιάτο κ.α.

Εικαστικοί Εύα Αποστολάτου, Μάρω Κουρή, Τίτα Μπονάτσου κ.α.

     Με ένα θερμό χειροκρότημα αντάμειψε ο κόσμος που για 12 ώρες κατέκλυσε το Αμφιθέατρο «Αθήνα 9.84», στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, τον διεθνώς αναγνωρισμένο συνθέτη Αλέξανδρο Χάχαλη για την έμπνευση και διοργάνωση του 1ου Διεθνούς Συνέδριου Επιστημών & Τεχνών «Οδύσσεια της Γνώσης», καθώς είχαν την ευκαιρία να ακούσουν κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, αλλά και να παρακολουθήσουν καταξιωμένους ανθρώπους του πνεύματος και των τεχνών.

     Το Συνέδριο με θέμα «Ο Άνθρωπος και η πορεία του προς τη Γνώση ενίοτε μέχρις αυτοθυσίας», που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Οργανισμός «Απόλλωνος Ναός» ήταν αφιερωμένο στην φιλόσοφο, μαθηματικό και αστρονόμο Υπατία (370-415), με την ευκαιρία των 1600 χρόνων από τον βίαιο θάνατό της στην Αλεξάνδρεια.

     Προσωπικότητες παγκόσμιας ακτινοβολίας των επιστημών και των τεχνών, παρουσίασαν τις θέσεις τους στην ιστορική διαδρομή και επιδίωξη του Ανθρώπου για πρόοδο και Πολιτισμό!

   Το ενδιαφέρον του κοινού κέντρισε η διάλεξη του επίτιμου Πρόεδρου του Ευγενιδείου Πλανηταρίου Διονύσιου Σιμόπουλου με θέμα «ο Άνθρωπος και το Σύμπαν».

     Μια ξαφνική αδιαθεσία του διεθνούς κύρους βιολόγου Richard Dawkins ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα αποκλειστικά για το Συνέδριο κατόπιν προσκλήσεως του κ. Χάχαλη, δεν του επέτρεψε να παρευρεθεί, ωστόσο έστειλε χαιρετισμό στον οποίο εξέφρασε τον θαυμασμό του «για την πρωταθλήτρια της επιστήμης Υπατία», χωρίς να κρύψει τη λύπη του που δεν θα μπορούσε να μιλήσει για «την ελληνίδα αυτή ηρωίδα».

     Ένα πρόβλημα υγείας ανάγκασε και τον πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Δημήτρη Νανόπουλο, να ματαιώσει την ομιλία του στο συνέδριο.

   Η πρώην υπουργός τουρισμού και υφυπουργός πολιτισμού Άντζελα Γκερέκου μίλησε με θερμά λόγια για τον Αλέξανδρο Χάχαλη τον οποίο αφού συνεχάρη για την ιδέα αλλά και την άψογη διοργάνωση του συνεδρίου έκανε λόγο για τη μεγάλη δύναμη της γνώσης και την ανάγκη να ξεπεράσει την αυτοκαταστροφική σύγκρουση με την πίστη.

Ο επίτιμος πρόεδρος του δικτύου Πολιτιστικών Πρωτευουσών Ευρώπης Σπύρος Μερκούρης έθιξε ιδιαιτέρως την εξάπλωση του ρατσισμού και εθνικισμού μέσω της αντιπαλότητας και του φανατισμού.

   Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησε το κοινό τις ομιλίες όσων τίμησαν με την παρουσία τους το συνέδριο:

Στράτος Θεοδοσίου (αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών), Γεώργιος Κοντογιώργης, (συγγραφέας, καθηγητής, τέως Πρύτανις Παντείου) Ελισάβετ Σπαθάρη (αρχαιολόγος, επίτιμη διευθ. ΥΠΠΟΤ) Ποτίτσα Γρηγοράκου (καθηγήτρια Λαϊκού Παν/μίου), Μιχάλης Καλόπουλος (πρόεδρος Σκεπτικιστών Ελλάδος, συγγραφέας), Γιώργος Λεκάκης (λαογράφος, συγγραφέας, δημ/φος) Δημήτρης Βαρβαρήγος (συγγραφέας), Μαρία Τζάνη (ομότιμη καθηγήτρια ΕΚΠΑ), Ειρήνη Λεριού (Διδάκτωρ Παντείου) και μέσω skype οι Ξενοφών Μουσάς (αστρονόμος) David Eicher (αρχισυντάκτης περιοδικού astronomy) Mark Boslough (φυσικός) Αρίσταρχος Μart Raukas (καθ. Φιλοσοφίας, ντοκυμ/ίστας, δημ/φος) Bettany Hughes (ιστορικός, συγγραφέας).

     Το Συνέδριο χαιρέτησαν επίσης ο Δήμαρχος Αθηναίων Γεώργιος Καμίνης, ο αντιπρόεδρος ΟΥΝΕΣΚΟ Στέφανος Βογαζιανός Ρόυ (συντόνισαν δε οι Θεόδωρος Μαλλιάς (Δρ. Ψυχολογίας, Βίκυ Μπαφατάκη (αρχαιολόγος, δημ/φος), Ευάγγελος Στόγιος (Πρόεδρος ΣΑΦΕΜ).

Καλλιτεχνικές παρεμβάσεις έδωσαν τη δική τους νότα καθ’όλη τη διάρκεια του συνεδρίου.

   Συμμετείχαν : Εύα Αποστολάτου, Ekaterina Savtchenko, Δαρεία Κορνέα, Βασίλειος Αράπης, Μιχάλης Μηναριτζόγλου, Εξηκίας, (εικαστικοί) Μάρω Κουρή, Τίτα Μπονάτσου (φωτογραφία) Μαρία – Υπατία Γερολυμάτου (χορός) Αλίκη Μαρκαντωνάτου (αρχαία λύρα, ωδή), Σοφία Ανδριανού (ωδή).

     Ο διεθνώς καταξιωμένος συνθέτης Αλέξανδρος Χάχαλης παρουσίασε έργο αφιερωμένο στη μεγάλη φιλόσοφο και τον Αέναον Αγώνα προς την Γνώση, με διακεκριμένους καλλιτέχνες: Τζένη Δριβάλα, Αγάπη Παπαμήτσου, Τζίνα Φωτεινοπούλου (υψίφωνοι), Θοδωρής Μπιράκος (βαρύτονος), Νίκος Τουλιάτος (κρουστά), Κώστας Γιαλίνης, Όλγα Παππά, Πάρις Κατσίβελος (απαγγελία).

Οργάνωση – Παραγωγή Π. Σ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΝΑΟΣ

                     Παρακολουθείστε ολόκληρο το Συνέδριο

       έτσι όπως αναμεταδόθηκε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών

                           https://youtu.be/w-cjPjLDcKo

 ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟ

 

 YPATIA SYNEDRIO