logo

fb youtube rss

Σύνδεση



Σχόλιο στο θέμα: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ή ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ;

Του Μιχάλη Χαραλαμπάκη

       

      Αγαπητέ κύριε Καλόπουλε,

      Με αφορμή το εξαιρετικό και άκρως διαφωτιστικό video με τίτλο «ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ή ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ;», που βρίσκεται στην ιστοσελίδα (από 23 Μαρτίου 2011) και επειδή πολλές ανακρίβειες θα ακουσθούν αυτές τις ημέρες για τον δήθεν «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» και το ρόλο της εκκλησίας, θα ήθελα κι εγώ να προσθέσω τα εξής στοιχεία για τη συμπεριφορά των ανθρώπων της «θρησκείας της αγάπης» απέναντι στον ελληνισμό:

       Ο χριστιανισμός, ακολουθώντας τις προτροπές των «πατέρων της εκκλησίας», διακήρυξε και εφάρμοσε  πιστά και με ζήλο το σκοταδιστικό και μισαλλόδοξο σύνθημα του Βυζαντινού αυτοκράτορα, του «αγίου» Αρκάδιου «ες έδαφος φέρειν παν το ελληνικόν», καίγοντας, καταστρέφοντας και ισοπεδώνοντας, με αρχηγό τον βάρβαρο Γότθο στρατηγό Αλάριχο (και πολλούς άλλους) και με εμπροσθοφυλακή τη «χριστεπώνυμη» λαίλαπα από άξεστους και αμόρφωτους χριστιανούς μοναχούς «με το σταυρό στο χέρι» (και με το μίσος στην καρδιά),  αρχαίους ναούς, αγάλματα και βιβλιοθήκες, τη λαμπρή ελληνική γραμματεία και φιλοσοφία, δηλ. τα έργα των αρχαίων μας προγόνων, καλλιτεχνών, επιστημόνων, φιλοσόφων, συγγραφέων και ποιητών, ως «έργα του πονηρού διαβόλου» και κατασφάζοντας τον ελληνικό πληθυσμό: «Ο  Ρουφίνος (πρωθυπουργός του Αρκάδιου) περί την εκτέλεσιν των προδοτικών αυτού βουλευμάτων ωφελήθη προ πάντων υπό χριστιανών (τον βοήθησαν πάρα πολύ οι χριστιανοί), οίτινες… ήταν διατεθειμένοι να συμμαχήσωσι μετά των Γότθων, ίνα καταφέρωσιν επί τέλους καιρίαν κατά των αντιπάλων (Ελλήνων) πληγήν… δια της των ιερών καταστροφής… (και) συμπράττοντες μετά του Αλαρίχου… (οι Γότθοι εισέβαλον) καθοδηγούμενοι υπό πολυαρίθμων μοναχών, λεηλατούντες και καταστρέφοντες… και τους μεν άνδρας ηβηδόν (από εφήβους και πάνω) αποσφάττοντες (τους έσφαξαν), παίδας δε και γυναίκας αγεληδόν  συνεπαγόμενοι…(τους άρπαζαν όλους μαζί, σαν αγέλη)(!). (Ζώσιμος, Ιστορ. Ε΄5-6, L. Mendelson, Lipsiae, 1877 και Κων. Παπαρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους).

        Πως φανατίστηκαν τόσο τυφλά; Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, με υπόδειξη των μεγάλων ιεραρχών! Γράφει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Κι αν ακόμη φονεύση κάποιος κατά το θέλημα του Θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξει ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, παρά το θέλημα του Θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβή πιο μιαρή από οιοδήποτε φόνο»(!!!).

Κάν φονεύσει τις κατά γνώμην του Θεού, φιλανθρωπίας απάσης βελτίων εστίν ο φόνος. Καν φείσηταί τις και φιλανθρωπεύσηται παρά το δοκούν εκείνω, φόνου παντός ανοσιωτέρα γένοιτ’ αν η φειδώ» Κατά Ιουδαίων, Λόγος Δ΄σελ. 195, Adversus Judaeos 48.873.18 επόμ. ).

        Και επειδή η θεωρία θέλει και το παράδειγμά της πιο κάτω λέει: «Ο Φινεές λοιπόν, που διέπραξε σε μια στιγμή δύο φόνους, φονεύοντας έναν άνδρα και μια γυναίκα, τιμήθηκε με το αξίωμα της ιεροσύνης, ενώ αυτός όχι μόνον δεν μόλυνε με το αίμα τα χέρια του αλλά καθαρότερα τα έκαμε». Κατά Ιουδαίων, Λόγος Δ΄σελ. 199.

     

Μετά από αυτές τις “άγιες” προτροπές, αφού διάβαζαν από την ακολουθία του Όρθρου (της Μεγάλης Τεσσαρακοστής) τον μισαλλόδοξο και καταστροφολογικό στίχο γ΄: «Ζήλος λήψεται λαόν απαίδευτον (αγγράματο, αμόρφωτο), και νύν πύρ τους υπεναντίους έδεται (τους κατατρώει η φωτιά)!». Και ψάλλοντας τον αλλαζονικό στίχο: «Μεθ’ ημών ο Θεός, γνώτε έθνη και ηττάσθε. Ότι μεθ’ ημών ο Θεός», επετέλεσαν το… “θεάρεστο” και συνάμα αφανιστικό έργο τους κατά των Ελλήνων  “εθνικών”!                                           

                       Βέβαια είχε προηγηθεί ο πατέρας του Αρκάδιου, ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος, ο οποίος απαγόρευσε τη λατρεία όλων των άλλων θεών στη Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) αυτοκρατορία και ανακήρυξε το Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του κράτους

                      

Ο Ισπανός Θεοδόσιος είναι ο  «γενναιότατος στρατηγός που ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ανατολής» και… «άγιος», αυτός που κατέσφαξε μέσα σε μια μέρα 15.000 ψυχές στη Θεσσαλονίκη στην προσπάθειά του να επιβάλλει με τη βία τον εκχριστιανισμό των Ελλήνων κατοίκων της πόλεως... «για τη δόξα του ιδρυτή της θρησκείας της αγάπης»! Το πιο αποτρόπαιο εν ψυχρώ έγκλημα, μια κτηνώδης σφαγή, μια πραγματική θηριωδία, όπως την περιγράφουν οι ιστορικοί της εποχής. Τους συγκέντρωσαν μέσα στον Ιππόδρομο και «τους θέρισαν όλους σαν καλαμιές στον θερισμό» (Θεοδώρητος, εκκλησιαστικός συγγραφέας και επίσκοπος). Ο αιμοβόρος λοιπόν αυτός «τέλειος χριστιανός μονάρχης», ο Φλάβιος  Θεοδόσιος, αγιοποιήθηκε «για τα στρατηγικά του κατορθώματα και τις υπηρεσίες του στην ορθόδοξη πίστη και για την ευλάβειά του προς τον κλήρο» (κατά τον Συναξαριστή του) και εορτάζεται πανηγυρικά στις 17 Ιανουαρίου! Αλλά και η μνήμη της συζύγου του, της… «ευσεβεστάτης βασίλισσας Πλακίλας», τιμάται και εορτάζεται στις 14 Σεπτεμβρίου!

                       Το σχιζοφρενικό με αυτόν τον άγιο-φονιά είναι ότι η χριστιανοσύνη έχει αγιοποιήσει και τον επίσκοπο Μεδιολάνων Αμβρόσιο, επειδή (αντιγράφω αυτολεξεί) «ποίμανε άριστα το ποίμνιό του, αλλά και στον βασιλιά Θεοδόσιο δεν επέτρεψε να εισέλθει στο ναό για τους φόνους που έκανε στον ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης»! Αλλά τελικά η σκοπιμότητα «για τη δόξα του ιδρυτή της θρησκείας της αγάπης», αγιοποίησε και τον… αποκλεισμένο και αποδιοπομπαίο δολοφόνο, τον βασιλιά της Ανατολής, τον Μέγα  (εγκληματία) Θεοδόσιο !!!

       Από τη σκοπιά της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης βέβαια δεν πρέπει να μας εκπλήσσει ή να μας βάζει σε απορία η αγιοποίηση του βασιλιά Θεοδοσίου. Αρκεί να θυμηθούμε τα λόγια του «γλυκύτατου Ιησού», λόγια… «οικουμενικής και πανανθρώπινης αγάπης»: «…τους εχθρούς μου εκείνους, τους μη θελήσαντάς με βασιλεύσαι επ’ αυτούς, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθέν μου» (Λουκάς (ΙΘ΄ 27).

       Ο Θεοδόσιος απλά εφάρμοσε το λόγο… «του Θεού» «για τη δόξα του ιδρυτή της θρησκείας της αγάπης»!!!

 

*  *  *  

 

        Ο αιμοσταγής «άγιος» Θεοδόσιος, επηρεασμένος από τον χριστιανικό κλήρο, έθεσε εκτός νόμου την ελληνική πολυθεΐα και λατρεία, και έκλεισε τους ναούς των εθνικών. Οι ίδιοι οι ιερείς της νέας θρησκείας του Ναζωραίου, οι υπηρέτες “της θρησκείας της αγάπης” (!), μαζί με φανατικούς και δεισιδαίμονες καλόγερους,  αλλά και σεβάσμιους επισκόπους, πρωτοστατούσαν στο γκρέμισμα των ναών και  στις δολοφονίες των Ελλήνων. Ο χριστιανός χρονογράφος Σωζομενός, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Των ελληνιστών μικρού πάντες κατ’ εκείνο διεφθάρησαν (σε σύντομο διάστημα δολοφονήθηκαν), και οι μεν πυρί, οι δε ξίφει απολέσθαι προσετέθησαν. Παραπλησίως δε δια την αυτήν αιτίαν διεφθάρησαν οι ανά πάσαν την αρχομένην (“καθ άπασαν την επικράτειαν”)  λαμπρώς φιλοσοφούντες. Αλλά και εις μη φιλοσόφους έσθητι δε εκείνων χρωμένους εχώρει φόνος»!!! Παρόμοιες περιγραφές, μιας εκτεταμένης και χωρίς οίκτο θηριωδίας, μας δίνει και ο Λιβάνιος.

        Τότε καταργήθηκαν και οι Ολυμπιακοί αγώνες (θεσμός αθλητικός, πολιτιστικός και εκεχειρίας που είχε καθιερωθεί από το 776 π.Χ.), η Ολυμπία έχασε τη δόξα και το κύρος της σαν κέντρο λατρείας, ειρήνης και ευγενούς άμιλλας, το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία, το οποίο συγκαταλέγεται στα επτά θαύματα του κόσμου, μεταφέρθηκε στη Nova Roma (κατοπινή Κωνσταντινούπολη) και το εργαστήριο του Φειδία, όπου φιλοτεχνήθηκε το άγαλμα, μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό! Ακόμα γκρεμίστηκαν και λεηλατήθηκαν τα αρχαία στάδια.

        Και γιατί έγιναν όλα αυτά; Μα… πως μπορούσε, εκτός των άλλων (άμιλλα, εκεχειρία, είρήνη, συνεργασία, ανιδιοτέλεια), να συνυπάρξει το πασίγνωστο «Νους υγιής εν σώματι υγιή», με μια θρησκεία που έχει σαν ιδανικό την περιφρόνηση και την ταλαιπωρία του σώματος, το ονομάζει απαξιωτικά «σαρκίον», το θεωρεί «φυλακή της ψυχής», ομιλεί για την «αμαρτία της ομορφιάς» και έχει σαν πρότυπα τους σκελετωμένους ασκητές των ερήμων της Ανατολής;

       Ακόμα πώς να παραμείνει ένας οικουμενικός θεσμός που είχε σχέση με συγκεκριμένη ελληνική θεότητα (Δίας) και που κατά την αφή της ιερής Ολυμπιακής φλόγας ακουγόταν ο ύμνος στον Απόλλωνα, ύμνος στο φως, στην αγνότητα, στην ευγενική άμιλλα και στη ζωή; «Μη γένοιτο»!…(=Θεός φυλάξοι!…).

       Έπρεπε να σβήσει συκοφαντημένη η Ολυμπιακή φλόγα για να μονοπωλήσει την προσοχή των ελλήνων η «καιόμενη βάτος» του Μωυσή, το «θυσιαστήριο» του προφήτη Ηλία ή η αυτοαναφλεγόμενη «νάφθα» στο θυσιαστήριο  του Νεεμία… Και αργότερα το «άγιον φως των Ιεροσολύμων», ως συνέχεια της εβραϊκής θαυματοπλαστικής πυροτεχνίας. Μόνο που το τελετουργικό της αφής της φλόγας της Ολυμπίας γινόταν και γίνεται φανερά, μπροστά στον συγκεντρωμένο κόσμο, στο άπλετο φως της ημέρας, με διαύγεια και κομψότητα, με βάση τους φυσικούς νόμους, και όχι στο σκοτάδι, μέσα σε σκοτεινά κουβούκλια και σε άδειους τάφους!

       Σήμερα όμως, που με τιμές και λαμπρότητα, η Ολυμπιακή φλόγα, το διαχρονικό σύμβολο του Ελληνισμού, του πολιτισμού, της εκεχειρίας, της ειρήνης, της συνεργασίας και της ανιδιοτέλειας μεταλαμπαδεύεται από χέρι σε χέρι και κάνει το γύρο όλου του κόσμου, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας σε κάθε ορθόφρονα Έλληνα, το «φως των Ιεροσολύμων», με κρατική υποστήριξη και ανάμεσα στις άγ(ρ)ιες κόντρες και τα “παρατράγουδα” των ορθοδόξων πατριαρχών του «Παναγίου Τάφου» για «δικαιώματα» και «συμφέροντα», μετά βίας κάνει την πτήση Ιεροσόλυμα – Αθήνα! 

 

Ο Κων. Καβάφης, ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες ποιητές, εμπνευσμένος από τις Ελληνικές πολιτιστικές αξίες, αναφερόμενος στις καταστροφές που υπέστησαν οι  ελληνικές πόλεις της Ιωνίας από τους οπαδούς του σκοταδισμού, της βαρβαρότητας και της αντιγνώσης, με το μοναδικό ποιητικό  του τρόπο θα γράψει σχετικά («ΙΩΝΙΚΟΝ»):

Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των,

γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,

διόλου δεν πέθαναν  γι’ αυτό οι θεοί.

Ώ γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,

   σένα οι ψυχές των ενθυμούνται ακόμη. 

 

       Αλλά και ο Κωστής Παλαμάς, το σύμβολο του νεοελληνικού πολιτισμού, έγραψε για τη βάρβαρη επιδρομή των ρασοφόρων κατά του ελληνικού πολιτισμού, των αρχαίων ναών και των έργων τέχνης, τα οποία είχαν με θεία έμπνευση δημιουργήσει μεγάλοι και ανεπανάληπτοι καλλιτέχνες (οι οποίοι κατά το ανώτερο εξουσιαστικό χριστιανικό ιερατείο του σκοταδισμού και της βαρβαρότητας ήταν… «ηλίθιοι, των λίθων δημιουργοί τε και προσκυνηταί»):

 

Του ρασοφόρου συνέτριψε ο πέλεκυς και η αξίνα,

τα μεγαλόχαρα είδωλα στα βάθη των ναών.

Των συντριμμένων η ψυχή, δεν χάθηκε μ’ εκείνα.

Φωτοπλανήτης έγινε στα χάη των ουρανών.

Όσο που νέα ζωντάνεψε αγαλματένια κρίνα,

στου διαλεχτού τον λογισμό, στους κήπους των σοφών.

Άναβε φωτιές καλόγερε, κάψε, κάψε, στα χαμένα καις.

Από την στάχτη της φωτιάς σου, της ιδέας ο χρυσαετός

τις φτερούγες του τεντώνει πιο πλατιές,

προς τα ύψη, προς το φως!!!

Με ιδιαίτερη εκτίμηση και αισθήματα φιλίας,

Μιχάλης Χαραλαμπάκης


......................................

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

      Επειδή πολλές ιστορικές ανακρίβειες και σκόπιμες υπερβολές θα ακουσθούν αυτές τις ημέρες, με την ευκαιρία της εθνικής επετείου, σας παραπέμπω σε ένα ενδιαφέρον video με τίτλο «ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ή ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ;», σε ένα σημερινό δικό μου σχετικό άρθρο – σχόλιο πάνω στο θέμα που πραγματεύεται το video αυτό με τίτλο «Σχόλιο στο θέμα: ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ή ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ; Του Μιχάλη Χαραλαμπάκη», αλλά και σε ένα απόσπασμα από την ΓΚΕΜΜΑ του καθηγητή Δ. Λιαντίνη με τίτλο "Είμαστε οι "ορτοντόξ"... η ταφόπετρα τής Ελληνικής Ιδέας. - Το αρνί και ο λύκος"...

     Γιατί πιστεύω ότι ο προσανατολισμός του ανθρώπου μέσα στον κόσμο και στη ζωή πρέπει να είναι προσωπικός και αυτόνομος, με βάση την ιστορική αλήθεια (και όχι τη συνήθεια), την επιστήμη, την ανθρωπιστική ηθική, την αμφισβήτηση, την ορθολογική ερμηνεία των φαινομένων, την εθνική πολιτιστική του παράδοση και συνείδηση και όχι σύμφωνα με αλλότριες, μυθοπλαστικές, αντιεπιστημονικές, δογματικές, εξουσιαστικές, και καταπιεστικές κοσμοθεάσεις που ανενδοίαστα τον υποβιβάζουν και επικίνδυνα τον ποδηγετούν!

    Τα συμπεράσματα δικά σας.

   Με ενδιαφέρον θα διαβάσω ή θα ακούσω τις απόψεις σας

 

Φιλικότατα

Μιχάλης Χαραλαμπάκης

http://www.greatlie.com/ellinismos/diogmoi-ellinon/1899-ellinismos-i-skotadismos-orthodoksias-video.html

http://www.greatlie.com/ellinismos/diogmoi-ellinon/1900-sxolio-sto-thema-ellinismos-i-skotadismos-orthodoksias-tou-mixali-xaralampaki.html

http://www.greatlie.com/xristianismos/ekklisia-a-e/1877-simera-i-kuriaki-tis-orthodoksias-kai-o-liantinis-eimaste-oi-qortontoksq.html