logo

fb youtube rss

Σύνδεση



ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΛΑΪΚΗΣ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Γράφει ο Γιώργος Ιεροδιάκονος

 

Οι καιροί είναι πιο ώριμοι από ποτέ! Όχι για συνθήματα και επίδοση αιτημάτων (σε ποιους άραγε;), αλλά για ουσιαστική πολιτική δράση.

Ένα είναι το πρόταγμα: η ανατροπή! Η ανατροπή των πάντων! Της κατοχικής κυβέρνησης, του χρηματοπιστωτικού προτύπου οικονομικής χειραγώγησης, της κομματοκρατίας, μα πάνω απʼ όλα, του σάπιου πολιτικού συστήματος αναπαραγωγής και διαιώνισης της πολυεπίπεδης διαφθοράς.

Εδώ και δύο εβδομάδες, οπόταν πρωτοξέσπασε το κίνημα στην πλατεία Συντάγματος, ακούστηκαν πολλά. Συνθήματα, προτάγματα, αιτήματα, συλλογή υπογραφών για διενέργεια δημοψηφίσματος, τιμωρία των ενόχων, άρνηση εξυπηρέτησης του απεχθούς χρέους, έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ακόμα-ακόμα και για Συνταγματική Εθνοσυνέλευση που θα οδηγήσει σε νέο, Αμεσοδημοκρατικό σύνταγμα.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να υποκύψουν οι υπηρέτες της κομματοκρατίας και της ξένης κατοχής στην αποδοχή έστω και ενός ουσιώδους αιτήματος των «αγανακτισμένων». Η Παγκόσμια Διακυβέρνηση και τα εδώ εντεταλμένα της όργανα είναι αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το τέλος. Και το τέλος, ας μην απατόμαστε, θα είναι το δικό μας τέλος! Το τέλος του κόσμου, όπως τον ξέρουμε και η απαρχή ενός δεύτερου, απεχθέστερου, Μεσαίωνα.

Όσα αιτήματα και να επιδοθούν, όσες προτάσεις και διαγγέλματα, όσοι χίλιοι μύριοι αφορισμοί και όσα μανιφέστα και διακηρύξεις συνταχθούν και διαμοιραστούν στο αγαναχτισμένο πλήθος, κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν πρόκειται να φέρουν. Κι αυτό διότι, απλούστατα, απευθύνονται σε «ώτα μη ακουούντων». Κανένας εξουσιαστής δεν πρόκειται ποτέ να παραδώσει την εξουσιαστική του ράβδο. Πρώτον, διότι είναι ζυμωμένος μʼ αυτήν (ένα σώμα, ένα κράμα) και δεύτερον, διότι δεν ενεργεί αυτεξούσια, παρά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός διεθνούς δικτύου χειραγώγησης, τα ηνία του οποίου κινούνται από σκοτεινά γραφεία εντός και εκτός Ελλάδος.

Και κάτι ακόμα. Μην παρασυρθεί ο κόσμος σε πλήρη πολιτική απαξίωση, μέσω της αποχής από τις λίαν συντόμως επερχόμενες εκλογές, ή μέσω του «λευκού», όπως πολλά «παπαγαλάκια» διατείνονται ότι τάχα θα ταρακουνήσει και θα προβληματίσει το Σύστημα. Κανένας δεν πρόκειται να προβληματιστεί. Αντιθέτως! Όταν τα πρόβατα κάνουν αποχή, οι λύκοι τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση. Ακόμα κι αν το 50% ή το 70% των πολιτών απέχει του βασικού πολιτικού του δικαιώματος (τους κάνουν μούτρα, δηλαδή), κανενός τα μούτρα δεν πρόκειται να ξινίσουν. Οι ξιπασμένες μαϊμούδες θα συνεχίζουν να μαϊμουδίζουν, ακόμα και μπροστά σε έναν λευκό τοίχο. Το πολύ-πολύ να αντικαταστήσουν τα πρόβατα με άλλα. Και τα έχουν έτοιμα με τον «λαθρονόμο» του Saragussi (ψευδώνυμο: Ραγκούσης). Θα βάλουν, ως νέα θύματα, τους «ελληνοποιημένους» από το Πασοκικό καθεστώς, λαθρομετανάστες να τους ψηφίζουν.

Ένας είναι ο δρόμος. Ο δρόμος της οργανωμένης πολιτικής δράσης. Όχι μέσω των κομμάτων, αφού τα κόμματα, όλα τα κόμματα, λειτουργούν (πάντα λειτουργούσαν) ως βασικοί βραχίονες του Συστήματος χειραγώγησης. Κύκλοι ομόκεντροι είναι όλα τους! Με κοινό σημείο αναφοράς. Τουλάχιστον στις ηγετικές τους βαθμίδες.

Μα καλά, εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος: και τι μας προτείνετε; Αφού με το λευκό και το άκυρο οι λύκοι τρίβουν τα χέρια τους κι αφού όλα τα κόμματα είναι ίδια, τότε ποια στάση μας προτείνετε να κρατήσουμε στις επερχόμενες εκλογές; Τι να ψηφίσουμε;

Η απάντηση είναι απλή: ψηφίστε Εσάς! Τώρα είναι η ευκαιρία. Τώρα που συνευρισκόμαστε κατά χιλιάδες κάθε μέρα στο Σύνταγμα. Ας πάρουν κάποιοι την πρωτοβουλία. Ας μετατρέψουμε την αγανακτισμένη λαοσύναξη σε θεσμική Λαϊκή Εθνοσυνέλευση. Όχι γενικά και αόριστα για εκτόνωση και ψυχοθεραπεία, αλλά για ουσιαστική πολιτική ζύμωση με έναν και μοναδικό σκοπό. Την ίδρυση ενός Παλλαϊκού μετώπου, που θα μας χωράει όλους. Όλους τους Έλληνες! Με εξαίρεση βέβαια τους φασίστες νεοναζί, αναπολείς της Βέρμαχτ, και τους επαγγελματίες εθνομηδενιστές. Ένα Παλλαϊκό μέτωπο, ως ενωτικό πολιτικό φορέα, με στόχο να κατέλθει στις εκλογές και να σαρώσει. Και είναι βέβαιον ότι θα σαρώσει! Αρκεί να ομονοήσουμε στα βασικά προτάγματα. Όχι πολλά. Λίγα και ουσιαστικά! Με κορωνίδα, εκτός από την άρνηση του απεχθούς χρέους και την παραδειγματική τιμωρία των προδοτών, την δέσμευση για σύγκλιση συνταγματικής εθνοσυνέλευσης μετά τις εκλογές και διενέργεια δημοψηφίσματος για Αμεσοδημοκρατικό Σύνταγμα. Ας μπουν κι άλλα προτάγματα. Όσα θέλει ο καθʼ ένας. Και όλα αυτά να τίθενται ένα προς ένα στη Λαϊκή Εθνοσυνέλευση της πλατείας Συντάγματος για τελική έγκριση. Κι ακόμα, ας αναδείξουμε τα Όργανα του πολιτικού μας φορέα. Όχι με αποδοχή αυτόκλητων ηγετίσκων ή με ψηφοφορία, αλλά με τον πλέον αδιάβλητο και δημοκρατικό τρόπο, δηλαδή με κλήρωση μεταξύ των ενδιαφερομένων μέσα από το Σώμα. Και μετά να απλωθούμε σʼ ολόκληρη την επικράτεια. Με συγκεντρώσεις και ομιλίες σε κάθε γειτονιά. Να καλέσουμε τον Ελληνικό λαό σε αυτο-οργάνωση. Να το χρηματοδοτήσουμε μόνοι μας από το υστέρημά μας. Όσο μπορεί ο καθένας κι όσο το αντέχει η τσέπη του. Η δε Λαϊκή Εθνοσυνέλευση της πλατείας Συντάγματος να συνεδριάζει κάθε μέρα για λήψη αποφάσεων. Μέχρι την τελική νίκη. Και η νίκη θα είναι δική μας, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.

 

Εμπρός αδέρφια να σηκώσουμε τον Ήλιο πάνω από την Ελλάδα.

Εμπρός παιδιά και δεν μπορεί μοναχός του ο Ήλιος νʼ ανέβει.

..................................................


Το ξεσήκωμα που θα αλλάξει το Πολίτευμα

 

                                                                        τού Ι.Γ.Δημηροκάλλη

 

Η Πλατεία Συντάγματος γεμίζει απο εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, που εκφράζουν ειρηνικά την πλήρη απογοήτευσή τους για την κυβέρνηση, τα κόμματα, τούς πολιτικούς και γενικότερα για τo πολιτικό μας σύστημα.

Ο κρυμμένος θυμός, για την οικονομική αφαίμαξη, συγκρατιέται για να μην υπάρξουν αφορμές για έκτροπα.  Τα σφυρίγματα, όμως, εναντίον του  μνημονίου και το «Δεν μάς ρωτήσατε», είναι βροντερά και συνεχή.

«Δεν μας ρώτησαν», ναι δεν μας ρώτησαν ούτε για τα δάνεια, ούτε για τις συμφωνίες, ούτε για  ότιδήποτε άλλο.  Μα κι εμείς πρώτη φορά το απαιτούμε.

Δεν φταίνε, λοιπόν, μόνο οι πολιτικοί. Υπεύθυνη είναι και η πνευματική ηγεσία, που ανέχεται επι 170 χρόνια ένα Σύνταγμα που παραδίνει την δική μας εξουσία στούς πολιτικούς, για να την διαχειρίζονται όπως θέλουν, χωρίς κανένα λαϊκό έλεγχο..

«Ξυπνήσαμε»  γράφουν τα πανώ, μα είναι φανερά διάχυτη στις συζητήσεις η συνειδητοποίηση, τού πόσο τραντάζει συθέμελα και ανατρέπει το πολιτικό μας σύστημα αυτό το κοινωνικό ξύπνημα του «να μας ρωτάτε».

Μερικοί νομίζουν οτι κάποια άλλα πρόσωπα, κάποιοι άλλοι αρχηγοί, κάποια άλλα κόμματα, κάποιες άλλες οικονομικές ιδεολογίες, θα μας σώσουν.  

Λάθος σκέψη, λάθος δρόμος, λάθος προοπτική, φρούδες ελπίδες.

Γκρίνιες και αγανάκτηση για το Χθές και αμεσοδημοκρατικές γενικότητες για το Αύριο δεν αρκούν.  Απαίτηση, διιεκδίκηση και επιβολή συγκεκριμένων συνταγματικών θεσμών για το Σήμερα είναι ο μόνος δρόμος λύτρωσης.    

Είναι η ώρα τής δικής μας ευθύνης.  Της δικής μας συμμετοχής στις αποφάσεις.  Τού δικού μας ελέγχου στην κυβερνητική δραστηριότητα.

Είναι ώρα να σταματήσουμε να εκχωρούμε οικειοθελώς την Λαϊκή Κυριαρχία σε αντιπροσώπους που την εκμεταλλεύονται. 

Είναι ώρα να θεσπισθούν συγκεκριμένες αμεσοδημοκρατικές διαδιικασίες αποφάσεων απο μάς, με κανόνες και πλαίσια δεσμευτικά για τούς βουλευτές.

 Να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας.  Να μην επιτρέπουμε να κάνουν οι πολιτικοί τού κεφαλιού τους, αλλά να μας ρωτούν. 

Ναι, να μας ενημερώνουν, χωρίς ψέμματα, και να μας ρωτούν, πριν υπογράφουν μνημόνια, πριν παίρνουν δάνεια, πριν κάνουν οτιδήποτε που επιβαρύνει τη ζωή μας και υποθηκεύει το μέλλον τών παιδιών μας και τής  Πατρίδας μας.

Ηρθε η ώρα οι αποφάσεις των πολιτών να είναι πάνω απο τις αποφάσεις των πολιτικών. 

Ενα εντελώς νεο Σύνταγμα, απο μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση, να εγκριθεί με Δημοψήφισμα και να περιλαμβάνει όλους τούς θεσμούς, που επιτρέπουν στους άλλους ευρωπαΙκούς λαούς να συμμετέχουν στην διακυβέρνησή τους, που πραγματώνουν την Λαϊκή Κυριαρχία.. 

Ενδεικτικά και τελείως περιληπτικά, καταθέτω προς συζήτηση τις παρακάτω αντίστοιχες προτάσεις :

 

  • Να αποφασίζει, με Δημοψηφίσματα, ό ίδιος ο Λαός για κάθε τι, που αλλάζει δεσμευτικά την μελλοντική πορεία τής Ελλάδας.
  • Να προτείνονται, ή να καταργούνται, Νόμοι απ ευθείας απο τό Λαό και όχι μόνο απο τούς βουλευτές στην Βουλή 
  • Να μπορούν οι ψηφοφόροι να ανακαλούν όποιον έχουν εκλέξει, χωρίς να περιμένουν την λήξη τής θητείας του
  • Να θεσμοθετηθούν Ενώσεις Πολιτών, έξω απο τα κόμματα, συνταγματικά αναγνωρισμένες, για την υπεράσπιση συγκεκριμένων θεμάτων. και ειδικών θέσεων
  • Να καταργηθεί η Ασυλία Υπουργών και Βουλευτών, να περιορισθούν κάτω απο 200, να εκλέγονται μέχρι 3 θητείες και τότε μόνον να δικαιούνται τιμητική μέση σύνταξη, αν δεν έχουν άλλη.
  • Να υπάρχει Γερουσία, που θα εγκρίνει τούς νόμους, για να μην ψηφίζει η κυβέρνηση όποιον νόμο βολεύει το κόμμα της.
  • Να μην υπάρχει Υπουργός Δικαιοσύνης και τα Δικαστήρια να αναφέρονται κατ ευθείαν στην Γερουσία
  • Να έχουμε Πρόεδρο Δημοκρατίας, που θα τον εκλέγει ο Λαός και θα έχει την δύναμη να υπερασπίζεται τη λαϊκή θέληση
  • Να υπάρχει Συνταγματικό Διαστήριο, για να ελέγχει την σωστή λειτουργία τής  Δημοκρατίας, σταματώντας τις κομματικές και κυβερνητικές αυθαιρεσίες,.
  • Να έχουμε σταθερό Εκλογικό Σύστημα, με ενιαίο φηφοδέλτιο, για να μην αλλοιώνεται με εκλογικά κόλπα  η ψήφος τού Λαού.
  • Οι υποψήφιοι βουλευτές να επιλέγονται με προκριματικές εκλογές, απο τις τοπικές κοινωνίες και οχι να διορίζονται απο τους αρχηγούς τών κομμάτων.  Για να είναι υποψήφιοι να έχουν προηγουμένως εκλεγεί σε συλλογικούς φορείς και να έχουν υποβάλλει ως επαγγλματίες 10 τουλάχιστον φορολογικές δηλώσεις
  • Να λειτουργούν τα κόμματα δημοκρατικά, βάσει συγκεκριμένων νόμων και Kαταστατικών, που θα είναι κατατεθημένα στο Συνταγματικό Δικαστήριο, για μην τα αλλάζουν όποτε και όπως θέλουν οι αρχηγοί.
  • Να αποκοπεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση απο την κεντρική διοίκηση, να λειτουργεί αυτόνομα με αποκλειστικές αρμοδιότητες, ελεγχόμενη μόνο απο την Δικαιοσύνη. Να διαχειρίζεται το 15%, τουλάχιστον, του Δημόσιου Προυπολογισμού και να παίρνονται αποφασεις απο τούς ίδιους τούς Δημότες με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και τοπικά δημοψηφίσματα.
  • Να παίρνονται στα πιο κοντινά με τον πολίτη όργανα οι τελικές αποφάσεις, για την λύση τών προβλημάτων, και όχι για όλα να αποφασίζουν οι Υπουργοί. (Αρχή Επικουρικότητας)   

   

Ολα αυτά, που μοιάζουν πολλά, ισχύουν, ήδη, σε  άλλες χώρες, στις οποίες τα άτομα είναι πολίτες και οχι υπήκοοι.

Είναι αμεσοδημοκρατικοί  θεσμοί και διαδικασίες, που επαναφέρουν την  εξουσία απο τούς πολιτικούς σε μας τους πολίτες, ώστε να μην τούς παραδίνουμε την τύχη μας, αλλά να συμμετέχουμε στις αποφάσεις που την καθορίζουν.