logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Ειδήσεις

MESOPOTAMIA

 

Εικόνα: Βιβλικός χάρτης
Ιωνάς 1:1-3
"Και έγινε λόγος Κυρίου στον Ιωνά, τον γιο του Αμαθί, λέγοντας: Σήκω, πήγαινε στην Νινευή, την μεγάλη πόλη, και κήρυξε εναντίον της. επειδή, η ασέβεια τους ανέβηκε μπροστά μου. Και ο Ιωνάς σηκώθηκε για να φύγει από το πρόσωπο του Κυρίου, προς τη Θαρσείς, και κατέβηκε στην Ιόππη. και βρήκε ένα πλοίο, που πήγαινε στη Θαρσείς, και έδωσε τον ναύλο του, κι ανέβηκε σ' αυτό, για να πάει μαζί τους στη Θαρσείς, από το πρόσωπο του Κυρίου".
Σύμφωνα με την ελληνική ιστορία  ο Νίνος ήταν ο ιδρυτής της πόλεως Νινευί στη Μεσοποταμία και της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Τον θεωρούσαν γιο του θεού Βήλου ή του Κρόνου (ο μεσοποταμιακός θεός Βήλος αντιστοιχεί στον ελληνικό θεό Κρόνο). Ο Νίνος αναφέρεται ως ο εφευρέτης της στρατιωτικής τέχνης και ο πρώτος που συγκρότησε μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς. Συμμάχησε με τον (μυθικό) βασιλιά της Αραβίας Αριαίο και κατέλαβε μαζί του μέσα σε 17 χρόνια όλη την Ασία εκτός από τις χώρες των Ινδιών. Η Βακτριανή αντιστάθηκε αρκετά, αλλά τελικώς την κατέκτησε χάρη σε μια γυναίκα, τη Σεμίραμι, την οποία και πήρε ως σύζυγό του. Και άλλες «πρωτιές» αποδίδονται στον Νίνο, όπως ότι υπήρξε ο πρώτος που εκπαίδευσε κυνηγόσκυλα και εξημέρωσε το άλογο για ίππευση. Για το τελευταίο αυτό, αναπαρίσταται κάποτε στην ελληνική μυθολογία ως Κένταυρος.
Μετά τον θάνατο του Νίνου, η Σεμίραμις αυτοκτόνησε, καθώς κατηγορήθηκε ως υπεύθυνη για τον θάνατο αυτό. Προηγουμένως, ανήγειρε προς τιμή του ένα τάφο-ναό ύψους 9 σταδίων (!) και πλάτους 10, κοντά στη Βαβυλώνα. Παιδί του Νίνου και της Σεμιράμιδος ήταν ο Νινύας. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Νίνος ήταν ένας από τους απογόνους του Ηρακλή, εγγονός του Αλκαίου (του γιου του Ηρακλή και της Ομφάλης), πράγμα που συνδέει τον Νίνο με τη Λυδία.
Σύμφωνα με τον Κάστορα τον Ρόδιο, η βασιλεία του Νίνου διάρκεσε 52 χρόνια, και κατά τη χρονολόγηση μυθικών γεγονότων που επεχείρησε ο Κτησίας άρχισε το έτος 2189 π.Χ.. Η ιστορία του εμφανίζεται παραλλαγμένη σε ένα μυθιστόρημα των ελληνιστικών χρόνων, το «Μυθιστόρημα του Νίνου», ή το «Μυθιστόρημα του Νίνου και της Σεμιράμιδος», ή τα «Νίνου σπαράγματα».Περισσότερα...
Ησ. 14,25                  Θα καταστρέψω τους Ασσυρίους από την χώραν μου την Ιουδαίαν και από τα ιδικά μου όρη· θα νικηθούν και θα καταπατηθούν με περιφρόνησιν από τους ανθρώπους, θα αφαιρεθή από τον λαόν μου ο ζυγός της δουλείας των. Ο εξευτελισμός και το όνειδός των, που ώσαν βαρύ φορτίον εβαρυνε τους ώμους των, θα αφαιρεθή".
Ησ. 14,26                  Αυτή είναι η απόφασις, την οποίαν έχει λάβει και αποφασίσει ο Κυριος, σχετικά με όλην την οικουμένην. Η παντοδύναμος τιμωρός δεξιά του είναι σηκωμένη εναντίον όλων των αμαρτωλών εθνών.

Η ιστορία της Ασσυρίας χωρίζεται σε τρεις περιόδους: Η πρώτη φθάνει μέχρι και τον 13ο π.Χ. αιώνα. Πρωτεύουσα της χώρας τότε ήταν η πόλη Ασσούρ. Άλλες μεγάλες πόλεις ήταν η Νινευή και η Αγάδη. Πολλές δυναστείες κυβέρνησαν το βασίλειο της Ασσυρίας. Κατά τη 2η χιλιετηρίδα π.Χ. η Ασσυρία υποτάχτηκε στους Αμορραίους, και κάποια στιγμή πέρασε στα χέρια των Χετταίων.

Β) ΜΕΣΟ-ΑΣΣΥΡΙΑΚΗ ΕΠΟΧΗ

Η δεύτερη περίοδος φτάνει ως τον 8ο π.Χ. αιώνα. Στην περίοδο αυτή γίνονταν σκληροί πόλεμοι με τους Βαβυλωνίους. Οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι βασιλείς διεκδικούσαν τον τίτλο του «βασιλέα του Κόσμου».

Η άνοδος του Τιγλάθ Πελέσερ Α΄ (1112 - 1074 π.Χ. ) στο θρόνο, οδήγησε στην εξάπλωση της Ασσυριακής αυτοκρατορίας. Έτσι το 1100 π.Χ., οι Ασσύριοι κατέλαβαν τη Βαβυλώνα και έφτασαν μέχρι τον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο θάλασσα.

Άλλοι βασιλείς την περίοδο αυτή ήταν ο Σαλμανασσάρ ο Α' και ο Ασσουρνασιρπάλ. Η αυτοκρατορία έφτασε σε μεγάλη ακμή τον καιρό του Σαλμανασάρ Γ΄ που έζησε στα μέσα του 9ου π.Χ. αιώνα. Οι εκστρατείες του επέκτειναν το κράτος και οι άφθονοι φόροι το πλούτισαν. Οι Ασσύριοι επεκτάθηκαν μέχρι την Κασπία θάλασσα, τα σύνορα της Αιγύπτου και την Ερυθρά θάλασσα. Ο Τιγλάθ Πελέσερ Γ΄ υπόταξε τη Συρία, τη Βαβυλωνία και άλλες γειτονικές χώρες. Αλλεπάλληλες επιδρομές εναντίον των Αιγυπτίων, των Χετταίων και των Κιμμερίων οδήγησαν το κράτος άλλοτε σε εξασθένηση και άλλοτε σε αύξηση της δύναμής του.

Κατά την περίοδο των Κριτών υποδούλωσαν το Ισραήλ. Πρώτα ο βασιλιάς Φαλώχ και μετά το 733 π.Χ. ο βασιλιάς Θαγλαθφαλλασάρ (Τιγλάθ-Πελέσερ), 745 - 728 π.Χ.) ή Φουλ (Δ' Βασιλειών 15,19. Α' Παραλειπομένων 5,26), κατέλαβαν τη Γαλιλαία, τη πεδιάδα Σαρών και τη Γαλαάδ, και έκανε τα βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα υποτελείς σε φόρο (Δ' Βασιλειών 15,19-29). Τότε έπιασε αιχμάλωτο και τον Βεήλ, που υπήρξε ένας από τους αρχηγούς της φυλής του Ρουβήν και οδήγησαν τους Ισραηλίτες στη Χαλάχ (Χελάχ), στη Χαβώρ και στον ποταμό Γωζάν (Α' Παραλειπομένων 5,6. 5,25-26).

Ο βασιλιάς Σαλμανασάρ επιτέθηκε επίσης εναντίον του Ισραήλ, και εξανάγκασε τον βασιλιά του Ωσηέ να πληρώνει ετήσιο φόρο (Δ' Βασιλειών 18,9). Αργότερα ο Ωσηέ συμμάχησε με τον Αιγύπτιο βασιλιά Σω, για να απαλλαγεί από τους φόρους, όμως ο Σαλμανασάρ επιτέθηκε ξανά κατά του Ισραήλ, κατέλαβε τη Σαμάρεια, συνέλαβε και φυλάκισε τον Ωσηέ, και μετέφερε το λαό στην Ασσυρία (Δ' Βασιλειών 17,6-14). Το 701 π.Χ. ο βασιλιάς Σενναχειρείμ (Σενναχηρίμ, 704-681 π.Χ.) επιτέθηκε στις πόλεις του Ιούδα και τις κατέλαβε (Ησαΐας κεφ. 36,37), ενώ μετέφερε την πρωτεύουσα στη Νινευή. Στη συνέχεια όμως, οι Ασσύριοι έχασαν 185.000 στρατιώτες (Δ' Βασιλειών 19,35), και φονεύτηκε ο βασιλιάς από τους δύο γιους του (Δ' Βασιλειών 19,37). Τον διαδέχθηκε ο γιος του Εσαραδδών (Δ' Βασιλειών 19,37), ο οποίος επιτέθηκε κι αυτός στο βασίλειο του Ιούδα (Β' Παραλειπομένων 33,11-13), συλλαμβάνοντας το βασιλιά Μανασσή και μεταφέροντάς τους στη Βαβυλώνα.

Μετά από όλα αυτά άρχισε η εκπλήρωση της προφητείας του Ησαΐα, για την πτώση και τη καταστροφή της Ασσυρίας (Ησαΐας 10,12-15). Προς το τέλος του 7ου π.Χ. αιώνα η Ασσυρία έχασε τη δύναμή της. Η πόλη Ασσούρ κατελήφθη στα 614 π.Χ.. Δύο χρόνια αργότερα, το 612 π.Χ., κατελήφθη και η πρωτεύουσα Νινευή μετά από πολιορκία τριών ετών, και καταστράφηκε ολοσχερώς, ενώ όλη η Ασσυριακή αυτοκρατορία υποδουλώθηκε στη Βαβυλώνα.

Οι εκστρατείες των Ασσυρίων περιγράφονται στα βιβλία Δ' Βασιλειών (κεφ. 15,19 - κεφ. 19), Β' Παραλειπομένων (κεφ. 32), και Ησαΐας (κεφ. 36-39). Αρκετές αναφορές υπάρχουν και στους προφήτες (Μιχαίας κεφ. 1-3, Αμώς, Σοφονίας, Ωσηέ και Ναούμ).

8 Μα κι εσύ, Βαβυλώνα, γρήγορα θα καταστραφείς· μακάριος όποιος σου ανταποδώσει όσα μας έκανες!
9 Μακάριος εκείνος που θα πιάσει και θα συντρίψει στο βράχο τα βρέφη σου! Ψαλμός 137
 
Λιγότερο από μία εβδομάδα μετά το παγκόσμιο σοκ και την θλίψη που προκάλεσαν οι εικόνες της καταστροφής ανεκτίμητης αξίας προϊστορικών γλυπτών στο Μουσείο της Μοσούλης στο βόρειο Ιράκ, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους άρχισαν να καταστρέφουν την Πέμπτη με μπουλντόζες μνημεία της ασσυριακής εποχής στην ιστορική πόλη Νιμρούντ κοντά στη Μοσούλη.

 Το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων του Ιράκ ανακοίνωσε μέσω του επίσημου λογαριασμού του στο Facebook ότι οι τζιχαντιστές εξαπέλυσαν επίθεση στην ιστορική πόλη Νιμρούντ (πρόκειται για την αρχαία Χαλάχ) αρχίζοντας να καταστρέφουν μνημεία με μπουλντόζες.

https://www.youtube.com/watch?v=1Qc6xuVMrO4