logo

fb youtube rss

Σύνδεση

Πίνουμε νερό φαρμάκι - Ο πλανήτης διψάει !

Της Αλεξίας Καλογεροπούλου

Ξέρετε πόσα μικρόβια μπαίνουν στο ποτήρι μας, κάθε φορά που ανοίγουμε τη βρύση για να ξεδιψάσουμε;
Στη διάρκεια του ταξιδιού που κάνει το νερό μέχρι να φτάσει στη βρύση μας, μπορεί να συλλέξει διάφορους ρυπαντές, όπως άμμο, λάσπη, βακτηρίδια, ιούς και χημικές ουσίες, όπως αμίαντο, φυτοφάρμακα, λιπάσματα και άλλα.
Δυστυχώς, αυτό είναι κάτι που δύσκολα μπορούμε να αποφύγουμε, καθώς σε κάθε υδάτινο πόρο, όπως είναι οι λίμνες, τα ποτάμια και οι φυσικές πηγές, σχεδόν πάντα υπάρχουν τέτοιες ουσίες. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε όμως, ως οργανωμένη πολιτεία, είναι να ελέγξουμε με χημικό-μικροβιολογικό έλεγχο ποιοι ρυπαντές και σε τι περιεκτικότητα βρίσκονται στο νερό, ώστε να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσουμε την καλύτερη δυνατή ποιότητα νερού. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι όλες οι συναρμόδιες αρχές και οι δήμοι θα συμμορφωθούν και θα εναρμονιστούν με της οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ελλιπείς έλεγχοι

Οι δήμοι όμως, που έχουν και τη βασική ευθύνη να προβαίνουν σε τακτικούς ελέγχους του νερού, τις περισσότερες φορές δεν διαθέτουν την τεχνική και την οικονομική δυνατότητα, ώστε να εξασφαλίσουν ένα ασφαλές δίκτυο ύδρευσης και μια καλή ποιότητα νερού.
Και το χειρότερο είναι ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στους δήμους, αλλά και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες, όπως το Γενικό Χημείο του Κράτους και το Κεντρικό Εργαστήριο Δημόσιας Υγείας (ΚΕΔΥ), όπου το προσωπικό δεν επαρκεί και δεν προλαβαίνει να κάνει τις απαραίτητες μετρήσεις.

Στη διάρκεια του ταξιδιού που κάνει το νερό μέχρι να φτάσει
στη βρύση μας, μπορεί να συλλέξει διάφορους ρυπαντές, όπως άμμο, λάσπη, βακτηρίδια, ιούς και χημικές ουσίες, όπως μίαντο,
φυτοφάρμακα, λιπάσματα και άλλα

Νερό - δηλητήριο

Αποτέλεσμα των ανεπαρκών ελέγχων είναι σε πολλές περιοχές της χώρας να πίνουμε νερό με μόλυβδο, αρσενικό από βιομηχανικά λύματα, νιτρικά άλατα από τα λιπάσματα και νικέλιο μέχρι και 18 φορές πάνω από το όριο. Αυτό προκύπτει από συγκεντρωτική έκθεση του υπουργείου Υγείας για τα δίκτυα όλης της Ελλάδας, σύμφωνα με την οποία περίπου 300.000 Έλληνες σε 12 νομούς της χώρας πίνουν νερό …εμπλουτισμένο με διάφορες τοξικές ουσίες, που θεωρούνται ύποπτες για καρκίνους του πνεύμονα, του νευρικού και πεπτικού συστήματος, για καρδιαγγειακές παθήσεις και για βλάβες στον εγκέφαλο, στα οστά και στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ο ρόλος της χλωρίωσης

Μέχρι σήμερα, η χλωρίωση θεωρείται η πιο ασφαλής μέθοδος απολύμανσης των δικτύων ύδρευσης και για αυτό είναι απαραίτητη, προκειμένου να περιορίζεται και να προλαμβάνεται η μόλυνση του νερού από διάφορα μικρόβια. Από την άλλη μεριά όμως, η χλωρίωση, χωρίς να έχει προηγηθεί χημικο-μικροβιολογικός έλεγχος, οδηγεί στην παράπλευρη χημική ρύπανση του νερού εξαιτίας της αντίδρασης του χλωρίου, που είναι ένα έντονο οξειδωτικό μέσο, στο νερό. Για άλλη μια φορά λοιπόν χρειάζεται σωστός σχεδιασμός, κάτι που, δυστυχώς, λείπει ακόμα από τη χώρα μας.

...........................................

Ο πλανήτης διψάει

Της Χριστίνας Μωράκη

Τον αιώνα που διανύουμε, το νερό θα είναι πιο σημαντικό κι απ’ το πετρέλαιο. Αυτό δήλωσε πρόσφατα ο πρώην Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι.

Ο λόγος είναι απλός. Ο πληθυσμός της γης ολοένα και αυξάνεται, τα αποθέματα νερού όμως, όχι. Το νερό στον πλανήτη είναι όσο ήταν και την..προϊστορική περίοδο. Όμως σήμερα ένα τρίτο των κατοίκων του πλανήτη ζει σε περιοχές που πάσχουν από έλλειψη νερού. Το 70% του νερού καταναλώνεται στην γεωργία. Και αυτό το ποσοστό θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο όσο όλο και περισσότερος κόσμος θα πηγαίνει προς τον δυτικό τρόπο ζωής. Από την Τουρκία στην Ουγκάντα, και από το Μαρόκο στο Ομάν, κράτη με κάποια από τα υψηλότερα ποσοστά γεννήσεων στον πλανήτη, αγωνιούν για το πώς θα εξασφαλίσουν αρκετό νερό για να καλύψουν τις ανάγκες του πληθυσμού τους.
Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για ν’ αυξήσουμε την διαθέσιμη ποσότητα στον πλανήτη. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο το χρησιμοποιούμε, τον τρόπο με τον οποίο το μοιραζόμαστε. Νερό υπάρχει αρκετό για όλους, αρκεί να αποφασίσουμε να το χειριστούμε σωστά.
Αυτό βεβαίως δεν είναι απλό. H έλλειψη του νερού είναι αποτέλεσμα διαφόρων σύνθετων θεσμικών, οικονομικών και κοινωνικοπολιτικών παραγόντων. Με άλλα λόγια, παράγοντες όπως το κέρδος και το συμφέρον, υπερισχύουν πάντοτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και εμποδίζουν τις χώρες αλλά και τις κοινωνίες να έρθουν σε συννενόηση και να υιοθετήσουν κοινή πολιτική.
'Στις αναπτυσσόμενες χώρες, η περιορισμένη πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και οι κακές συνθήκες υγιεινής σκοτώνουν κάθε χρόνο'
Όπως σε κάθε περίπτωση, οι φτωχοί υποφέρουν περισσότερο απ’ όλους. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, η περιορισμένη πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και οι κακές συνθήκες υγιεινής σκοτώνουν κάθε χρόνο δεκαπλάσιο αριθμό ατόμων απ’ ότι όλοι οι πόλεμοι και οι συρράξεις μαζί ανά την υφήλιο! Για να αποκτήσουν όλοι οι κάτοικοι πρόσβαση σε καθαρό νερό και κατάλληλες συνθήκες υγιεινής, κάθε χρόνο χρειάζονται πενταπλάσια ποσά απ’ ότι χρειάζεται για ν’ αντιμετωπιστεί, για παράδειγμα το AIDS και το HIV. Αυτή τη στιγμή, οι εταιρείες του δημοσίου, λόγω έλλειψης χρημάτων, λόγω κακής διαχείρισης και συντήρησης, αδυνατούν να καλύψουν τον πληθυσμό στις αναπτυσσόμενες χώρες. Οι ιδιωτικές εταιρείες από την άλλη, χρεώνουν και το κράτος δεν είναι σε θέση να περιορίσει τις τιμές.
Οι φτωχοί άνθρωποι χρειάζονται δωρεάν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό που θα τους την εξασφαλίσει το κράτος σε συνεργασία με διεθνείς οργανώσεις – αρκεί ο παράγων κέρδος να εκλείψει.

Στη Δύση από την άλλη, χρησιμοποιούμε δέκα φορές περισσότερο νερό, χωρίς να το χρειαζόμαστε όλο. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να γίνουμε πιο υπεύθυνοι. Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε πόσο νερό πραγματικά χρειαζόμαστε αν θέλουμε να χειριστούμε σωστά τα αποθέματα του πλανήτη. Είναι ζήτημα ζωής. Υπάρχει γνώση, υπάρχουν λύσεις, υπάρχει και η τεχνολογία. Στη γεωργία, η οποία απορροφά το 70% της παγκόσμιας κατανάλωσης νερού, τα συστήματα αργής στάλαξης, για παράδειγμα, όπως και τα ποτιστήρια χαμηλής πίεσης εξοικονομούν τεράστιες ποσότητες. Οι δεξαμενές νερού στο έδαφος ακόμη, μπορούν να συγκρατήσουν το νερό της βροχής και να μην το αφήσουν ν’ απορροφηθεί στο υπέδαφος.
Το θέμα είναι να υπερισχύσει η έννοια της ζωής και της υγείας, η ανάγκη της επιβίωσης.
............................................

*Ποιος πραγματικά ευθύνεται για τη λειψυδρία;
*Εμφιαλωμένο νερό: πόσο ασφαλές είναι;
*Προβληματική η Διαχείριση των Υδάτων σε Πανευρωπαϊκό Επίπεδο

Περισσότερα: http://www.actclick.com/site/eEfimerides/53.html